Wheelman Review

, Σάββατο 28 Μάρτιος 2009 0  

Πείτε ότι θέλετε για τον Vin Diesel ως ηθοποιό, δεν με νοιάζει. Προσωπικά θεωρώ ότι είναι ένας action star της σειράς, που απλά είχε ένα πολλά υποσχόμενο ξεκίνημα. Τον σέβομαι απόλυτα όμως, γιατί ο άνθρωπος έχει μυαλό και είναι από τους λίγους ηθοποιούς του Hollywood που παίρνουν στα σοβαρά τα videogames. Την στιγμή που πολλοί από αυτούς πάνε και κάνουν αγγαρεία στην σύνθεση του voice work των παιχνιδιών, ο Diesel έχει δημιουργήσει το δικό του studio για την ανάπτυξη games, ονόματι Tigon. Ο τύπος είναι ψαγμένος gamer και μπράβο του. Γι αυτό και από την πρώτη στιγμή που έμαθα για το Wheelman, ήθελα να πετύχει, άσχετα με το τί προσπαθεί να κάνει. Γιατί κατά τα άλλα, το Wheelman δεν αποτελεί κάτι φοβερά πρωτοποριακό. Πρόκειται για ένα action racing game, συνδυασμό του GTA και του Driver, με γεύση χολιγουντιανού blockbuster και τον Vin στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Αναλαμβάνετε τον ρόλο του Milo Burik (Vin Diesel), ενός πράκτορα της CIA, ειδικό στην οδήγηση οχημάτων και επισκέπτεστε την Βαρκελώνη, καθώς υπάρχουν πληροφορίες ότι κάτι σοβαρό “παίζεται” εκεί. Για να το κάνετε αυτό, θα πρέπει να εισχωρήσετε στο τοπικό δίκτυο του εγκλήματος, που σημαίνει ότι θα πρέπει να αναπτύξετε σχέσεις με τις τρεις συμμορίες της πόλης. Το σενάριο έχει πολλά κοινά σημεία με αυτό του Driver, μόνο που είναι πολύ πιο κακοφτιαγμένο. Σε γενικές γραμμές, η ιστορία είναι μπερδεμένη, και κυρίως, αδυνατεί να κεντρίσει το ενδιαφέρον, ενώ η Βαρκελώνη ως τόπος που λαμβάνει χώρα η δράση, απλά... δε λέει. Δε ξέρω, ίσως έχω συνηθίσει υπερβολικά τις αμερικανικές μεγαλουπόλεις...

Το Wheelman είναι ένα open-world action racing game, στο οποίο αντιμετωπίζετε τις αντίπαλες συμμορίες της πόλης και φυσικά την αστυνομία. Μπορεί το σενάριο να απογοητεύει, αλλά τουλάχιστον η ποικιλία των αποστολών ικανοποιεί πλήρως. Κατά την διάρκεια του παιχνιδιού θα μπλεχτείτε σε κυνηγητά, μεταφορές, παρακολουθήσεις, καταστροφές και πολλά άλλα είδη... διασκέδασης, ενώ θα επισκεφθείτε διάφορες περιοχές της πόλης, όπως το κέντρο, το λιμάνι, ακόμα και το μετρό. Στα χέρια σας θα βρεθούν πολλών ειδών αμάξια, μηχανές, σκουτεράκια, βανάκια, μέχρι και νταλίκες. 'Οπως καταλαβαίνετε, όλα τα παραπάνω συνδυάζονται με διάφορους τρόπους, με αποτέλεσμα οι περισσότερες αποστολές, αν όχι όλες, να έχουν ενδιαφέρον.

Mάχες μεταξύ βυτιοφόρων... μόνο στο Wheelman!

Mάχες μεταξύ βυτιοφόρων... μόνο στο Wheelman!

Τί γίνεται όμως με το gameplay; Όσον αφορά το driving κομμάτι, το Wheelman πετυχαίνει τον στόχο του. Προσφέρει δηλαδή αγνή arcade διασκέδαση. Η λέξη “ρεαλισμός” δεν υπάρχει στο λεξιλόγιο του παιχνιδιού. Ο χειρισμός των οχημάτων είναι εύκολος, δεν απαιτεί χρόνο προσαρμογής και δεν επηρεάζεται ιδιαίτερα από το πόση ζημιά έχει υποστεί το αυτοκίνητό σας, ενώ τα physics δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση με την πραγματικότητα. Άλλωστε, ο πραγματικός πρωταγωνιστής του gameplay του Wheelman δεν είναι τα οχήματα, αλλά οι μάχες με αυτά. Οι εχθροί είναι αμείλικτοι, αλλά εσείς έχετε στη διάθεσή σας διάφορες υπερκινήσεις. Όσο πιο καλά οδηγείτε, τόσο πιο γρήγορα γεμίζει η μπάρα “Focus”, η οποία σας δίνει συγκεκριμένες επιλογές. Μπορείτε να καθυστερήσετε τον χρόνο για κάποια δευτερόλεπτα και να γεμίσετε μολύβι τα εχθρικά οχήματα που βρίσκονται μπροστά σας ή πίσω σας, βγάζοντάς τα από τη μέση. Ή μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την Focus ενέργειά σας στο boost, προκειμένου να ξεφύγετε. Από εσάς εξαρτάται.

Το Wheelman κάποιες στιγμές μου θύμισε... fighting game με οχήματα. Αυτό γιατί, στο ρεπερτόριό σας περιλαμβάνονται και melee attacks. Με το κούνημα του δεξιού αναλογικού μοχλού προς την κατεύθυνση που βρίσκεται το εχθρικό αμάξι, το πλευρίζετε ή, αν βρίσκεται μπροστά σας, το χτυπάτε από πίσω. Αυτή η κίνηση δεν απαιτεί ενέργεια και μπορείτε να την εκτελείτε όποτε και όσο θέλετε. Με όση μεγαλύτερη φόρα την κάνετε, τόση περισσότερη ζημιά προξενείτε στους αντιπάλους. Επαναλάβετε και το τελικό αποτέλεσμα είναι η θεαματική καταστροφή τους. Φυσικά, την ίδια δυνατότητα έχουν και αυτοί εναντίον σας, κι έτσι δεν είναι λίγες οι φορές που θα βρεθείτε να πλευρίζετε ο ένας το αμάξι του άλλου, όπως έχουμε δει να συμβαίνει σε πολλές καταδιώξεις ταινιών του Χόλιγουντ.

Tα πολύ όμορφα εφέ ξεχωρίζουν από τον τομέα των γραφικών

Tα πολύ όμορφα εφέ ξεχωρίζουν από τον τομέα των γραφικών

Αυτός ακριβώς είναι και ο γενικότερος στόχος του τίτλου. Να σας δώσει την αίσθηση ότι συμμετέχετε σε ταινία. Γι αυτό και πέρα από τα παραπάνω, μπορείτε να πυροβολάτε τόσο τα λάστιχα των εχθρικών οχημάτων, όσο και τους επιβάτες αυτών. Η ανταλλαγή πυροβολισμών την ώρα που τρέχετε με ιλιγγιώδη ταχύτητα απαιτεί φοβερή συγκέντρωση από μέρους σας, γιατί ουσιαστικά πρέπει να έχετε το μυαλό σας σε δύο καταστάσεις ταυτόχρονα. Πρόκειται για άλλο ένα στοιχείο που κάνει το Wheelman ιδιαίτερα διασκεδαστικό. Τέλος, ειδική μνεία αξίζει και η (εξωφρενική) δυνατότητα να πηδήξετε σε άλλο αμάξι, χωρίς να σταματήσετε. Αυτήν την κίνηση μπορείτε να την κάνετε μόλις φτάσετε σε ιδανικό σημείο από πίσω του και είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όταν το όχημα που οδηγείτε έχει σχεδόν διαλυθεί και θέλετε να τσιμπήσετε κάποιο άλλο, χωρίς να χάσετε χρόνο. Εντελώς arcade κατάσταση, αλλά δεν με χαλάει.

Όπως έχουμε συνηθίσει από τα GTA games, η κάθε συμμορία χρησιμοποιεί διαφορετικά μοντέλα από τις υπόλοιπες, ενώ όταν τα πράγματα ζορίζουν, επιστρατεύει vans και στήνει μπλόκα. Τα ίδια κάνει και η αστυνομία. Τα εχθρικά οχήματα είναι σχεδόν πάντα δύο ή και περισσότερα ανά πάσα στιγμή, και σας επιτίθενται συνεχώς, είτε χτυπώντας σας είτε πυροβολώντας σας. Πάντως, σε γενικές γραμμές, το Wheelman είναι ένα εύκολο παιχνίδι. Υπάρχουν διαφόρων ειδών side-missions, των οποίων η εκπλήρωση δίνει μεγαλύτερη αντοχή στο αμάξι σας, το κάνει πιο γρήγορο κλπ. Προσωπικά, αναγκάστηκα να παίξω δυο-τρεις side-missions μόνο προς το τέλος όπου οι κύριες αποστολές είναι αρκετά δύσκολες, προκειμένου να ενισχύσω τα χαρακτηριστικά του αυτοκίνητου και να τα βγάλω πέρα.

Ως third-person shooter, το Wheelman είναι μια από τα ίδια...

Ως third-person shooter, το Wheelman είναι μια από τα ίδια...

Όσον αφορά το “on foot” κομμάτι, το Wheelman δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από ένα third-person shooter της σειράς. Το ΑΙ των εχθρών είναι μετριότατο και το σύστημα μάχης είναι ανάλογο σε ποιότητα με αυτό των παλιών GTA παιχνιδιών. Αν μάλιστα ενεργοποιήσετε και την δυνατότητα να κλειδώνετε τους εχθρούς όταν στοχεύετε, το πιστολίδι μετατρέπεται σε αγγαρεία. Εύλογα αναρωτιέστε τί προσφέρουν οι third-person shooter μηχανισμοί σε ένα παιχνίδι με το όνομα “Wheelman”. Η απάντηση είναι απλή: ότι προσέφεραν και στα Driver 2, 3 και 4. Τίποτα το ιδιαίτερο δηλαδή. Η Tigon μάλλον έπρεπε να επικεντρωθεί αποκλειστικά στο driving μέρος, αντί να προσπαθεί να χωρέσει και δεύτερο καρπούζι στην ίδια μασχάλη. Και ναι, δυστυχώς υπάρχουν αρκετές αποστολές όπου πρέπει να παίξετε “πίου-πίου” με τους αντίπαλους μαφιόζους, συμμορίτες κλπ.

Τα γραφικά του Wheelman σε καμμία περίπτωση δεν μπορούν να χαρακτηριστούν κορυφαία. Αντίθετα, από τα άσχημα μοντέλα των χαρακτήρων, μέχρι και τα απογοητευτικά περιβάλλοντα, τα πάντα κινούνται στην μετριότητα. Η Βαρκελώνη είναι αρκετά διαφορετική από τις αμερικανικές μεγαλουπόλεις που έχουμε δει σε ανάλογα παιχνίδια, αλλά αυτό από μόνο του δεν αρκεί. Δεν ξέρω αν απεικονίζεται όπως είναι στην πραγματικότητα – άλλωστε δεν την έχω επισκεφθεί ποτέ. Αυτό που ξέρω είναι ότι η πόλη φαίνεται άδεια, καθώς οι περαστικοί είναι λίγοι, ενώ κάποιες φορές το ίδιο ισχύει και για τα υπόλοιπα οχήματα που κυκλοφορούν. Το έντονο aliasing “μαζεύεται” κάπως από τα επίσης έντονα blur εφέ, ενώ το animation του πρωταγωνιστή, όταν αυτός είναι εκτός οχήματος, είναι μάλλον αστείο. Στα θετικά των γραφικών συγκαταλέγονται τα πολύ όμορφα εφέ, όπως σπίθες κλπ, το εντυπωσιακό μοντέλο ζημιών και η μεγάλη ποσότητα από καταστρέψιμα περιβάλλοντα και αντικείμενα, όπως τζαμαρίες, φανάρια, περίπτερα, πινακίδες κ.α.

Η μηχανή είναι πιο ευέλικτη από το αμάξι, αλλά δεν σας προστατεύει από τα εχθρικά πυρά

Η μηχανή είναι πιο ευέλικτη από το αμάξι, αλλά δεν σας προστατεύει από τα εχθρικά πυρά

Όσον αφορά τον ήχο, αρνητική εντύπωση δημιουργεί το γελοίο voice work, τουλάχιστον των ισπανόφωνων χαρακτήρων, που είναι και οι περισσότεροι, με τον Vin Diesel να αποτελεί όαση στον συγκεκριμένο τομέα. Σα να μην έφτανε αυτό, οι διάλογοι είναι αδιάφοροι και κάποιες φορές αστείοι. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν διάφορα μουσικά κομμάτια με ισπανικό τόνο, αλλά περνούν απαρατήρητα. Τουλάχιστον τα ηχητικά εφέ ικανοποιούν.

Δυστυχώς το Wheelman είναι ένα φτωχό σε περιεχόμενο παιχνίδι, καθώς δεν διαθέτει multiplayer, ούτε αξιοσημείωτα unlockables. Από τη στιγμή που ολοκληρώσετε το main story, σας μένουν οι δευτερεύουσες αποστολές, οι οποίες δύσκολα θα σας κρατήσουν για πολύ. Έτσι λοιπόν, η μικρή replay αξία, σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα προβλήματα του τίτλου, μου άφησαν την εντύπωση ότι το Wheelman θα μπορούσε να τα πάει πολύ καλύτερα. Vin... πάρτο αλλιώς!


+ Διασκεδαστικό
+ Ενδιαφέρουσες αποστολές
+ Θεαματικές συγκρούσεις
+ Ο Vin Diesel

- Αδιάφορη ιστορία
- Μέτρια γραφικά και ήχος
- Μικρή replay αξία
- Οι third-person shooter μηχανισμοί

Βαθμολογία: 7.0

Πλατφόρμα: PS3 (Xbox 360, PC)
Έκδοση: Midway
Ανάπτυξη: Tigon
Διάθεση: Centric
Είδος: Action racing
Παίκτες: 1
Επίσημο Site: http://www.wheelmangame.com/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 27/3/2009
PEGI: 16+