Warhammer 40K: Space Marine Review

, Τετάρτη 21 Σεπτέμβριος 2011 0  

Το πολυαναμενόμενο third-person action-shooter βασισμένο στον κόσμο του Warhammer 40Κ επιτέλους έφτασε με τις ευλογίες του αυτοκράτορα. Είναι αυτό που όλοι οι fans περίμεναν ή είναι μια υπερπαραγωγή πολλών δολαρίων που απλά θα ξεχαστεί σε μερικούς μήνες; Η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν είχα την ευκαιρία να ασχοληθώ προσωπικά με το παιχνίδι με μινιατούρες του Warhammer 40Κ ή τα παιχνίδια ρόλων, αλλά πάντα μου άρεσε ο κόσμος του, η βαθιά και μεγάλη ιστορία του και το ζωγράφισμα μινιατούρων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η μόνη μου επαφή με τον κόσμο του Warhammer να είναι μέσα από άρθρα του Warhammer 40.000 Wiki, ιστορίες φίλων και γνωστών με περισσότερη εμπειρία σε αυτά τα games από μένα και λίγο από το Dawn of War 2 (το οποίο επισκιάστηκε για μένα από το StarCraft 2). Έτσι, δυστυχώς, η άποψή μου δεν αντιπροσωπεύει αυτή ενός “βετεράνου” του Warhammer 40K.

Στο Warhammer 40.000 Space Marine αναλαμβάνετε τον ρόλο του Captain Titus, που ηγείται ενός μικρού γκρουπ από Ultramarines, ίσως η πιο διάσημη και εικονική από τις παρατάξεις των Space Marines. Οι Space Marines είναι ένας στρατός γενετικά τροποποιημένων υπέρ-ανθρώπων με τεράστιες (όσο και οι ίδιοι) πανοπλίες και όπλα που κάνουν τα σημερινά να μοιάζουν με νεροπίστολα. Οι Space Marines είναι οι τέλειοι πολεμιστές, με ειδικά εμφυτεύματα για μεγιστοποίηση της αποδοτικότητάς τους στο πεδίο της μάχης. Ο σκοπός τους είναι απλός: η προστασία της ανθρωπότητας με κάθε τρόπο, η εξολόθρευση όλων των εξωγήινων (Xenos) απειλών και η διάδοση της μοναδικής αλήθειας, του λόγου του Αυτοκράτορα.

Μία από αυτές τις εξωγήινες απειλές είναι οι ορδές των βάρβαρων Space Orks και τα WAAAGH! τους (η κινητήρια δύναμη των Ork και οι “εκστρατείες” τους). Ένα τέτοιο WAAAGH! επιτίθεται στον -ύψιστης σημασίας για την Αυτοκρατορία της ανθρωπότητας- εργοστασιακό πλανήτη Graia, με σκοπό τον θάνατο όλων των κατοίκων του πλανήτη και το πλιάτσικο πιθανών χρήσιμων τεχνολογιών και όπλων (πράγματα από τα οποία είναι γεμάτη η Graia), και τέλος το να αρχίσουν να σκοτώνονται μεταξύ τους και πάλι. Η πιο σύντομη απάντηση του Imperium of Man είναι να στείλουν τρεις Ultramarines ενάντια σε ένα εκατομμύριο πρασινόπετσων. Και η σφαγή αρχίζει!

Χαρακτηριστική σκηνή από την καθημερινότητα των Space Marines.

Από τα πρώτα κιόλας λεπτά του παιχνιδιού με κυρίευσε μία αίσθηση βαθιάς ικανοποίησης και χαράς. Σκεφτόμουν πως επιτέλους, αυτό είναι το παιχνίδι με γιγάντιους πολεμιστές, power armors και όπλα που ήθελα από τότε που σταμάτησα το Gears of War 2. Έτσι θα ήθελα να είναι οι Marines του StarCraft αν δεν ήταν παιχνίδι στρατηγικής. Το πιστολίδι θυμίζει αυτό του Gears of War χωρίς όμως τους μηχανισμούς κάλυψης, καθώς οι Space Marines δεν χρειάζονται κάλυψη. Οι μάχες σώμα-με-σώμα είναι απλές, με μερικά απλά combo και θυμίζουν αρκετά το Darksiders, και οι βάνασυες τελικές κινήσεις είναι πάντα ικανοποιητικές και ευχάριστες, αν και πρέπει να προσέχετε πότε και πού τις χρησιμοποιείτε. Αυτό γιατί, παρόλο που είναι ο μόνος τρόπος να γεμίσετε την μπάρα ζωής σας, αντίθετα από άλλα games, όπως το Deus Ex: Human Revolution, οι υπόλοιποι αντίπαλοί σας δεν σταματούν να σας επιτίθενται για να σας κοιτάνε να σφάζετε τους συντρόφους τους.

Τα όπλα είναι αρκετά και η αίσθηση τους υπέροχη, με τα bolter roυnds να ανατινάζονται στους εχθρούς, όπως θα περίμενε κανείς, με αίματα και κομμάτια να πετάγονται παντού. Οι πανοπλίες είναι βαριές και καθώς τρέχετε στα πεδία της μάχης για να σφάξετε περισσότερους εχθρούς, η κάμερα δονείται δίνοντας την αίσθηση αυτού του βάρους. Το παιχνίδι γενικά κάνει υπέροχη δουλειά στο να μεταφέρει την αίσθηση του να είσαι Space Marine. Ο συνδυασμός των melee combo με τον έλεγχο της κάμερας και της κατεύθυνσης των επιθέσεων σας και του shooting είναι λίγο ιδιότροπος, και προσωπικά, για console port, βρήκα τον έλεγχο με χειριστήριο αδύνατο. Ακόμα και με πληκτρολόγιο/ποντίκι δυσκολεύτηκα να βολευτώ, καταλήγοντας να χρησιμοποιώ το Ctrl για zoom. Μόλις όμως συνήθισα δεν είχα κανένα πρόβλημα και ο χειρισμός έγινε ιδιαίτερα άνετος.

Ο σχεδιασμός των επιπέδων ξεπέφτει στο μοντέρνο πρότυπο των γραμμικών επιπέδων. Ίσως μετά από τόσα βαρετά Call of Duty campaigns να έχω συνηθίσει στα “fast food games” με γραμμικό level design και επαναλαμβανόμενη δράση, καθώς στο Space Marine δεν με πείραξε ιδιαίτερα ο σχεδιασμός αυτός των επιπέδων. Έτσι κ' αλλιώς, σκοπός του παιχνιδιού δεν είναι η εξερεύνηση αχανών λαβυρινθωδών επιπέδων, αλλά η έντονη δράση και η σφαγή όλων των αιρετικών, κάτι που το Space Marine πετυχαίνει πολύ καλά, και παρόλο που επαναλαμβάνεται αρκετά με ελάχιστες αλλαγές, είναι αρκετά διασκεδαστικό για να σας κρατήσει μέχρι το τέλος.

Όσο πολεμάτε, η πανοπλία σας γεμίζει από αίματα των εχθρών σας. Άντε να καθαρίσει όλο αυτό το αίμα. Τυχεροί Blood Angels...

Ο κόσμος της Graia είναι γεμάτος βιομηχανικά εργοστάσια παραγωγής όπλων και αυτό δεν επιτρέπει μεγάλη ποικιλία στα επίπεδα. Παρόλα αυτά, τα περιβάλλοντα είναι γεμάτα και καλοσχεδιασμένα, πιστά στην αισθητική του Warhammer 40Κ, και τα όμορφα και ανοιχτόχρωμα γραφικά βοηθάνε πολύ στην ατμοσφαίρα του παιχνιδιού. Τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι λεπτομερή σε ικανοποιητικό βαθμό και οι πανοπλίες είναι ιδιαίτερα προσεγμένες. Γενικά τα γραφικά είναι πάρα πολύ καλά και φαίνεται η δουλειά που έχει γίνει στην τελειοποίησή τους. Αλλά και στον τομέα του ήχου το παιχνίδι τα πηγαίνει πολύ καλά, με επαγγελματικό voice acting και την χαρακτηριστική βρετανική προφορά του Warhammer. Οι ήχοι των όπλων δίνουν την αίσθηση overkill μηχανών και το ορχηστρικό soundtrack δένει όμορφα με το κλίμα του campaign και του κόσμου.

Το campaign δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο ή μεγάλο, ακόμα και στο hard επίπεδο δυσκολίας, με λίγες επικές στιγμές που δεν φτάνουν άλλα παρόμοια games, όπως το Gears of War 2. Σίγουρα το campaign του Space Marine θα επισκιαστεί από το Gear of War 3 σε μεγάλο βαθμό, στο Xbox 360 τουλάχιστον. Παρόλα αυτά, είναι ένα ικανοποιητικό campaign με καλούς χαρακτήρες και πλοκή. Δεν είναι η καλύτερη ιστορία του κόσμου αλλά είναι καλή. Τίποτα σπουδαίο αλλά και τίποτα κακό. Θα περίμενε κανείς με τόσα λεφτά, χρόνο και hype που έπεσαν στο παιχνίδι, να έφτιαχναν κάτι καλύτερο. Είναι τουλάχιστον αρκετό για να αποτελέσει μια εναλλακτική επιλογή αντί του GoW3 για όσους δεν έχουν Xbox 360.

Εκεί όμως που για μένα ξεχωρίζει το Space Marine, είναι στο online multiplayer. Με δύο βασικά 8-vs-8 game modes (Team Deathmatch και Domination) και leveling με perks και unlockable όπλα, παρόμοιο με αυτό του Call of Duty, προσφέρει αρκετές ώρες Space Marine vs Chaos Marine δράσης. Η διάρκεια αυτού του multiplayer επεκτείνεται λίγο με το customiser, στο οποίο φτιάχνετε την εμφάνιση του χαρακτήρα σας. Διαλέγετε ένα από τα πολλά διαθέσιμα chapter χρώματα, με πολλά γνωστά, όπως των Blood Ravens, Blood Angels, Imperial Fists και άλλα. Για τους Chaos υπάρχουν τα αντίστοιχα War Bands. Οι δυνατότητες εξατομίκευσης είναι πάρα πολλές, πραγματικά όπως τις περίμενα, και καθώς παίζετε ξεκλειδώνετε καινούργια κομμάτια πανοπλιών. Το πρόβλημα είναι πως για να ξεκλειδώσετε πανοπλίες πρέπει να παίζετε με την παράταξη της οποίας θέλετε να ξεκλειδώσετε τα αντίστοιχα κομμάτια, αλλά στα games δεν έχετε τη δυνατότητα επιλογής παράταξης καθώς σας βάζει σε ομάδα στην τύχη.

Devastator, Tactical και Assault Space Marines με διαφορετικά χρώματα και πανοπλίες.

Αν και στο campaign οι αποστολές με jet packs είναι πολύ λίγες, το multiplayer επανορθώνει με την assault class, που έχει μόνιμα jet pack και προσφέρει ενδιαφέροντες μηχανισμούς στο gameplay. Οι assault χρησιμοποιούν την ευκινησία τους για να καλύπτουν μεγάλες αποστάσεις και ειδικεύονται σε melee μάχη με σπαθιά, τσεκούρια και σφυριά. Πέρα από τους assault, υπάρχουν οι αργοί και ανθεκτικοί devastators, με βαριά πολυβόλα και κανόνια που μπορούν να τοποθετηθούν για αυξημένη ακρίβεια στόχευσης και ρυθμό βολών, και οι tactical marines, που είναι πιο ευκίνητοι και ευέλικτοι με περισσότερες επιλογές σε πιο αλευριά όπλα. Έχετε και αρκετές επιλογές για να φτιάξετε τις δικές σας classes.

Τα δύο μόνο game modes δεν προσφέρουν αρκετή ποικιλία και θα ήθελα να υπήρχαν περισσότερα. Τα πράγματα γίνονται χειρότερα με το peer-to-peer σύστημα του παιχνιδιού (όπως στο Modern Warfare 2) και λόγω της απουσίας dedicated servers συχνά υπάρχει lag. Σαν να μην έφταναν αυτά για να μας πείσουν ότι το Space Marine είναι port από τις κονσόλες, η φωνητική επικοινωνία είναι για κλάματα. Δεν υπάρχουν καθόλου ρυθμίσεις, ούτε “mute all”. Όλα τα μικρόφωνα είναι πάντα ανοιχτά για όλους τους παίχτες, που σημαίνει ότι πρέπει σε κάθε lobby να κάνετε mute έναν έναν τον κάθε παίχτη αν θέλετε να αποφύγετε ενοχλητικούς θορύβους. Πέρα από αυτά όμως, σε γενικές γραμμές το multiplayer είναι ευχάριστο, διασκεδαστικό και μία καλή εναλλακτική στα σημερινά shooters. Αν, όπως σε εμένα, σας αρέσουν οι μάχες με Space Marines, τότε αυτό το παιχνίδι είναι για εσάς.

Η βασική ιδέα πίσω από τα jet packs.

Το Space Marine είναι αρκετά καλό για τους φανατικούς του Warhammer 40Κ, στους οποίους και απευθύνεται. Αλλά και σαν παιχνίδι μόνο του κρατάει γερά, με καλό campaign και γρήγορο και διασκεδαστικό multiplayer, με μεγάλους χάρτες και έντονη δράση με bolter rounds, laser κλπ να πετάνε παντού. Μία, όμως, γεύση ανολοκλήρωτου παιχνιδιού, υπάρχει και στο campaign και στο multiplayer, που ίσως να σημαίνει πολύ DLC... Ο χρόνος θα δείξει. Ας ελπίσουμε πως το sequel, που σχεδόν σίγουρα θα ακολουθήσει, θα είναι ακόμα καλύτερο.

+ Ποιοτική Warhammer 40.000 εμπειρία
+ Καλά γραφικά και ήχος
+ Πολλές επιλογές εξατομίκευσης στο multiplayer
+ Η αίσθηση των όπλων και της πανοπλίας

- Console port με προβλήματα με lag και μικρόφωνα στο multiplayer
- Η ιστορία, αν και καλή, δεν είναι κάτι το συναρπαστικό
- Δύο μόνο multiplayer modes
- Προβλήματα στον έλεγχο με χειριστήριο
- Χαζή, με QTEs η τελική μάχη

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7.0

Πλατφόρμα: PC (review), PS3, Xbox 360
Έκδοση: THQ
Ανάπτυξη: Relic Entertainment
Διάθεση: Zegetron
Είδος: Third-person action-shooter
Παίκτες: Single-player, multiplayer
Επίσημο Site: http://www.spacemarine.com/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 9/9/2011
PEGI: 18