Unit 13 Review

, Παρασκευή 23 Μάρτιος 2012 0  

Με το να αποτελεί προς το παρόν το μοναδικό shooter του PS Vita, το Unit 13 της Zipper απολαμβάνει πολλά προνόμια που θα ζήλευαν ένα κάρο τίτλοι. Θεωρείται μονόδρομος για τους λάτρεις του είδους, προσελκύει τους hardcore gamers, ενώ η ίδια η δομή του είναι ιδανική για να το κάνει το απόλυτο “σοβαρό” time-killer. Παρόλα αυτά, μετά από λίγες παιχνιδιού μπορεί κανείς να διαπιστώσει πως τα μειονεκτήματα του ή καλύτερα οι παγίδες στις οποίες σκοντάφτει, το κατατάσσουν αρκετά χαμηλά τόσο στον βαθμολογικό πίνακα, όσο και στις προτιμήσεις των ίδιων των παικτών.

Η δομή αυτή είναι κάτι που είδαμε πολύ πρόσφατα σε φορητό και αναφέρομαι στο Resident Evil: Mercenaries 3D του 3DS. Δεν υπάρχει ούτε και στο Unit 13 μία συνεχής ροή στο campaign του. Αντ’ αυτού, δίνονται στον παίκτη τρεις ντουζίνες αποστολές να ασχοληθεί και να εξερευνήσει. Αυτές ξεκλειδώνονται σταδιακά (για αρχή δίνεται μία, αφού ολοκληρωθεί ξεκλειδώνονται άλλες δύο, κ.ο.κ), ενώ παρουσιάζουν ευπρόσδεκτη ποικιλία. Μπορεί τα modes που δίνονται να μην είναι ιδιαιτέρως πολλά, η προσσέγγιση που απαιτούν όμως, ειδικά σε συνδυασμό με τη δομή της κάθε πίστας, είναι ικανή να καθηλώσει τους παίκτες για πολύ ώρα μπροστά στην οθόνη του φορητού.

Όχι όμως επειδή το Unit 13 είναι ακραία δύσκολο. Παρότι η κάθε αποστολή έχει έναν υποτυπώδη βαθμό δυσκολίας, αυτός δεν αφορά τόσο το αν θα καταφέρει κανείς να βγάλει την αποστολή ή όχι - αυτό είναι απρόσμενα εύκολο. Το δύσκολο της υπόθεσης είναι να καταφέρει να βγάλει την πίστα με όσο το δυνατόν περισσότερο bonus γίνεται. Οι βαθμοί bonus -που λειτουργούν κυρίως για να ανεβάσουν το επίπεδο του χαρακτήρα, ενώ αντιπροσωπεύονται από πέντε το μάξιμουμ αστεράκια- δίνονται για διάφορους λόγους, ξεχωριστούς για κάθε mode. Στις πίστες του elite mode, για παράδειγμα, ένα τεράστιο bonus δίνεται στο χαρακτήρα αν η ζωή του (που μετράται από μια μπάρα εν προκειμένω) παραμείνει ανέπαφη κατά τη διάρκεια της αποστολής. Μία άλλη εφαρμογή του συστήματος bonus είναι τα headshots. Τότε ο παίκτης παίρνει τους διπλάσιους σχεδόν πόντους από τα κανονικά kills.

Τεχνικά, το παιχνίδι στέκεται αξιοπρεπέστατα.

Τα modes του παιχνιδιού δεν παρουσιάζουν κάποια τρομακτική ποικιλία, όντας τέσσερα στον αριθμό. Σα να μην έφτανε αυτό, κανένα από αυτά δεν εισάγει κάτι παντελώς καινούριο στο είδος. Ή απαιτούν μια πιο stealthy προσσέγγιση, ή παίρνουν τη μορφή time trial ή πολύ απλά σας βάζουν στην πίστα ούτως ώστε να εκπληρώσετε κάποια objectives. Οι πίστες από την πλευρά τους, παρόλο που φαίνεται πως είναι δουλεμένες και τελικά έξυπνα σχεδιασμένες, αρχίζουν να επαναλαμβάνονται πολύ νωρίς, με αποτέλεσμα απλά να δυσχαιρένουν το ήδη επικίνδυνα βαρετό single-player.

Η κοινοτυπία των modes και των πιστών, εξισορροπείται ελαφρώς από τους οκτώ διαθέσιμους χαρακτήρες του Unit 13. Καθένας από δαύτους έχει διαφορετική ειδικότητα και το παιχνίδι, στο mini-briefing της κάθε αποστολής, προτείνει τον κατάλληλο, αν και υπάρχει η επιλογή για τον παίκτη να διαλέξει κάποιον άλλον χαρακτήρα. Και μάλλον εκεί βρίσκεται το κλειδί για την καταπολέμηση της επανάληψης. Διαλέγοντας διαφορετικό από τον ιδανικό χαρακτήρα, τα πράγματα στις αποστολές (ιδίως στις πιο προχωρημένες) περιπλέκονται και τότε το παιχνίδι γίνεται πραγματικά hardcore.

Ιδανική κατάσταση για τους οπαδούς του είδους, ανυπόφορη ίσως γι’αυτούς που θα αγοράσουν το Unit 13 μόνο και μόνο για να σκοτώσουν την ώρα τους. Η Zipper πάντως κατάφερε να στήσει το παιχνίδι της έτσι, ώστε να ικανοποιεί σε κάποιο βαθμό και τα δύο κοινά. Από τη μία, το gameplay είναι άψογα προσαρμοσμένο στο Vita - τόσο τα φυσικά όσο και τα πλήκτρα αφής ανταποκρίνονται άψογα, με αποτέλεσμα η εκμάθηση του παιχνιδιού να γίνεται πολύ ομαλά και χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Από την άλλη, οι επιλογές που έκαναν οι προγραμματιστές κατά την ανάπτυξη του τίτλου μπορεί να προβληματίσουν, αν και δεν ενοχλούν σε καμία περίπτωση.

Η επιλογή να μη μπορεί ο παίκτης να εκτελέσει stealth kill ενώ βρίσκεται σε κάλυψη, ας πούμε, είναι καθόλα λανθασμένη. Αλλά και γενικότερα, τα stealth kills δεν εμπνέουν ιδιαίτερα, αφού το μόνο που καλείστε να κάνετε για να πάρετε το αντίστοιχο bonus είναι απλά να μαχαιρώσετε κάποιον χαρακτήρα στην πλάτη. Ανέμπνευστο και αδιάφορο. Πέρα από το stealth, το Unit 13 εξακολουθεί να μην καταφέρνει να εντυπωσιάζει - αίσθηση των όπλων είναι εντελώς κενή, η στόχευση πάσχει (αφού όλα τα όπλα έχουν το ίδιο σκόπευτρο), ενώ το σύστημα κάλυψης είναι εξαιρετικά αυστηρό με αποτέλεσμα να μην αφήνει τον παίκτη να «βγάλει» όπλο αν δεν είναι στην άκρη της κάλυψης.

Η εχθρική AI πρακτικά ''μπάζει''.

Πάντως, η αλήθεια είναι ότι το Unit 13 δε φτιάχτηκε για να οριοθετήσει ή έστω να δώσει νέα πνοή στα tactical shooters. Δημιουργήθηκε με σκοπό να δώσει στους αγοραστές του Vita περιεχόμενο και σ’αυτό τα καταφέρνει περίφημα. Πέρα λοιπόν από τις 36 αποστολές που ανέφερα, υπάρχουν και ειδικές αποστολές ονόματι “High Value Targets”, με στόχο τη δολοφονία σημαντικών προσώπων που έχουν σχέση με τους τρομοκράτες, σε πολύπλοκα επίπεδα - εδώ είναι ίσως το μόνο σημείο που το παιχνίδι τεστάρει τις ικανότητες των παικτών. Επιπλέον, υπάρχουν και οι αποστολές που ορίζονται από τη Zipper κάθε μέρα, έχουν δυναμικά objectives και είναι κοινές για όλους τους παίκτες. Τέλος, υπάρχει και η δυνατότητα για co-op (για δύο άτομα) στις πίστες του παιχνιδιού, το οποίο λειτούργησε άψογα κάθε φορά που το δοκίμασα.

Τεχνικά, το Unit 13 στέκεται ικανοποιητικά. Οι υφές του και τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι αξιοπρεπέστατα, ενώ κάθε πίστα είναι όμορφα δομημένη. Στον αντίποδα, η AI των αντιπάλων είναι πολύ παράξενη - συχνά-πυκνά προκαλεί αρνητική έκπληξη με τις αποφάσεις της (πχ οι εχθροί δε σας παίρνουν χαμπάρι ακόμα και αν... σκοντάφτουν στα πτώματα των συναδέλφων τους), χωρίς μάλιστα να λείπουν και οι στιγμές που θα σας εκνευρίσει. Όσον αφορά τον ήχο, αυτός είναι μάλλον αδιάφορος, χωρίς να αποτελεί κάτι το ιδιαίτερο.

Εν κατακλείδι, κάτι τέτοιο μπορούμε να πούμε και γενικώς για το Unit 13 - είναι ένα παιχνίδι μάλλον αδιάφορο. Αν και πλήρες από περιεχόμενο και αξιοπρεπές τεχνικά, οι ανέμπνευστες επιλογές στη δομή του και το σχεδιασμό του το περιορίζουν υπερβολικά πολύ. Οι οπαδοί των tactical shooters προφανώς έχουν ένα λόγο να ασχοληθούν παραπάνω μαζί του, όλοι οι υπόλοιποι όμως έχουν άλλους τίτλους να τους αποσπάσουν χρόνο και χρήματα.

+ Πλήρες από περιεχόμενο
+ Όμορφα γραφικά

- Η AI έχει θέμα
- Αδιάφοροι μηχανισμοί gameplay
- Τείνει να γίνει επαναλαμβανόμενο από πολύ νωρίς

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 6.5

Πλατφόρμα: PS Vita
Έκδοση: Sony
Ανάπτυξη: Zipper
Διάθεση: Sony Hellas
Είδος: Tactical third-person shooter
Παίκτες: Single-player, multiplayer
Επίσημο Site: http://gr.playstation.com
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 7/3/2012
PEGI: 16+