alt text

Tunic review

, 16/04/2022  

Το Tunic είναι ένα ισομετρικό action-adventure που θυμίζει πολύ τα παλιά αντίστοιχα Zelda. Πρωτοεμφανίστηκε σε μια παρουσίαση της Microsoft πριν κάποια χρόνια και αυτό ήταν αρκετό για πολύ κόσμο ώστε να ερωτευτεί την αλεπουδένια εκδοχή του Link και τον όμορφο αφαιρετικό κόσμο στον οποίο βρίσκεται. Πλέον το Tunic είναι εδώ και αποτελεί κάτι παραπάνω από έναν indie κλώνο του Zelda. Είναι ένας κόσμος γεμάτος ομορφιά στην οποία μπορείς να βυθιστείς, αλλά και κινδύνους σε κάθε γωνία, οπότε χρειάζεται τρομερή προσοχή, παρατηρητικότητα και καλή γνώση των μηχανισμών.

Το παιχνίδι ξεκινάει χωρίς να σας πει πραγματικά τίποτα. Ως ένας ήρωας-αλεπού που ξυπνάει σε μια ακτή, ξεκινάετε να ψαχουλεύετε έναν νέο, μυστηριώδη κόσμο που ξετυλίγεται μπροστά σας. Εδώ τίποτα δεν σας δίνεται έτσι απλά. Ο κόσμος έχει την δική του ξεχωριστή γλώσσα και γραφή, κάτι σαν την κρυφή γλώσσα του Fez, αλλά δεν υπάρχει κάτι που σας το μεταφράζει. Αυτά τα βρίσκετε σιγά σιγά διάσπαρτα στον κόσμο όπως και τις σελίδες του manual του παιχνιδιού. Αν είχατε ως παιδί το πρώτο Zelda ή το A Link to the Past, το συγκεκριμένο manual θα σας φανεί άμεσα αναγνωρίσιμο. Είναι ένα πανέμορφο old-school βιβλιαράκι οδηγιών που σας εξηγεί κομμάτι-κομμάτι τον κόσμο, αλλά είναι και μισογραμμένο στην μοναδική γλώσσα του παιχνιδιού, οπότε πρέπει να βασιστείτε στην παρατηρητικότητά σας για να πάρετε τις απαντήσεις που χρειάζεστε.

Μέσα στην πρώτη ώρα του παιχνιδιού βρίσκετε το σπαθί και την ασπίδα. Όσο προχωράτε παίρνετε κάποια αντικείμενα όπως μπουκάλια που αναπληρώνουν την υγεία, αντικείμενα όπως δυναμίτες κτλ. Παρόλα αυτά, το αλεπουδάκι δεν αποκτά καινούριες δυνατότητες εκτός από μερικά μαγικά ξόρκια. Είναι αποκλειστικά στο δικό σας χέρι να χρησιμοποιήσετε την ασπίδα, το σπαθί αλλά και την αποφυγή, η οποία σας δίνει μερικά καρέ όπου τίποτα δεν σας πετυχαίνει. Υπάρχει όμως μετρητής stamina και όταν το παρακάνετε με τις αποφυγές όχι μόνο κινείστε πιο αργά, αλλά οποιοδήποτε χτύπημα κοστίζει πολύ περισσότερη υγεία. Αν σκέφτεστε ότι όλα αυτά είναι θυμίζουν Dark Souls, έχετε απόλυτο δίκιο. Επίσης προερχόμενο από το Dark Souls είναι αυτό που έχει να κάνει με τον αναπόφευκτο θάνατο σας. Υπάρχουν διάσπαρτα αγάλματα μιας θεότητας μέσα στον κόσμο και μόλις πεθάνετε κάνετε respawn εκεί. Αναπληρώνεται η υγεία σας, τα φίλτρα γιατρειάς, αλλά ταυτόχρονα όλοι οι εχθροί επιστρέφουν στην θέση τους, ενώ αν πάτε εκεί που πεθάνατε προηγουμένως σας περιμένουν κάποιες από τις χρηματικές μονάδες που χάσατε.

Οι “κάτοικοι” του κόσμου του παιχνιδιού είναι πολλοί και σχεδόν όλοι δεν αντέχουν ούτε να σας βλέπουν. Συναντάτε από μικρά εχθρικά ζωάκια και slimes που με ένα κλάδί κανονίζονται, μέχρι ειδικά drones που σας λούζουν με laser, warlocks που προσπαθούν να σας κυκλώσουν, ιπτάμενους εχθρούς που προσπαθούν να σας πετύχουν όπου κι αν βρίσκεστε. Επίσης διαφορετικοί εχθροί δεν διστάζουν καθόλου να σας στήσουν ενέδρες και να επιτεθούν μαζί. Ευτυχώς μερικοί δεν είναι τόσο έξυπνοι και μπορεί να καθαρίσουν άλλους στην προσπάθειά τους να σας φτάσουν. Πρέπει να έχετε υπόψιν σας τον τρόπο επίθεσης και την τοποθεσία του κάθε τύπου εχθρών όπως στα Dark Souls. Η μεθόδευση είναι το μεγάλο σας όπλο σε κάθε σημείο που έχει παραπάνω από έναν τύπο εχθρών. Τα δε boss είναι πραγματικά το σημείο όπου το παιχνίδι δείχνει τα δόντια του. Τόσο λόγω δυσκολίας αφού σας ταλαιπωρούν αρκετά, όσο και γιατί προσφέρουν μερικές από τις πιο αξιομνημόνευτες στιγμές που έχετε ζήσει στο gaming τα τελευταία χρόνια. Χωρίς να σας δώσω πολλές πληροφορίες και σας χαλάσω την έκπληξη, σας συμβουλεύω να είστε πάντα προετοιμασμένος.

Το γεγονός πως ο κόσμος είναι από συγκεκριμένη οπτική γωνία δημιουργεί μερικές ενδιαφέρουσες καταστάσεις. Από την μία μπορούν να κρύβονται πολύ έξυπνα εχθροί και να σας την πέσουν ομαδικά χωρίς καμία ντροπή, ενώ από την άλλη μπορείτε να βρείτε μυστικά που η κάμερα κρύβει επιμελώς. Και είναι πραγματικά φοβερό το συναίσθημα όταν βρίσκετε την λύση σε κάποιο γρίφο ή κάποιο μυστικό. Όταν ανακαλύπτετε το πέρασμα σε κάποιο από τα νησιά που για αρκετή ώρα παρατηρείτε από μια άλλη πλευρά του χάρτη. Να βρείτε ξανά εκείνον τον απίστευτα τρομακτικό αλλά άκακο έμπορο για να πάρετε δυναμίτη και άλλα αντικείμενα που μπορεί να χρειαστείτε. Το παιχνίδι διαθέτει και έναν αρκετά καλό μηχανισμό φυσικής. Βλέπετε τους θάμνους που κόβετε, τα θραύσματα από τα κιούπια που σπάτε αλλά και εχθρούς που κατατροπώνετε, να έχουν έναν τύπο ragdoll physics. Αυτό μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε υπέρ σας αλλά και μπορεί και να δημιουργήσει προβλήματα. Πχ ο δυναμίτης, από την στιγμή που τον πετάτε μέχρι την στιγμή που εκρήγνυται, ακολουθεί τον μηχανισμό φυσικής και δεν σκάει με το που αγγίξει τους εχθρούς. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να έχετε μια διαφορετική τακτική, αφού οι εχθροί βλέπουν τον δυναμίτη και προσπαθούν να σας πλησιάσουν για να σας κεράσουν μερικές φάπες.

Τα μοναδικά αρνητικά του τίτλου είναι μάλλον πταίσματα. Μερικοί εχθροί παίζει να glitch-άρουν στο περιβάλλον. Το σύστημα κατά το οποίο ορίζετε αντικείμενα σε συγκεκριμένα κουμπιά (ξεκάθαρα έμπνευση από το Zelda) ίσως σας φανεί περιοριστικό. Η ισομετρική κάμερα ίσως φανεί λίγο περίεργη. Τέλος, η στόχευση ίσως δεν δουλεύει πάντα όπως θέλετε, “κλειδώνοντας” τους λάθος εχθρούς την λάθος στιγμή.

Το παιχνίδι είναι πανέμορφο παρά την μινιμαλιστική του αισθητική. Ο κόσμος βρίθει μυστηρίου παρότι στο μεγαλύτερο μέρος του αποτελείται από πολύγωνα με συμπαγές χρώμα και ελάχιστες υφές. Υπάρχει τρομερή ποικιλία περιβαλλόντων, με δάση, τεράστια κτίρια, χαλάσματα από ναούς, ξεχασμένους νερόμυλους, σκοτεινούς τάφους και τεράστια δωμάτια γεμάτα μυστηριώδη αντικείμενα. Το ίδιο το αλεπουδάκι είναι μια γλύκα ακόμα και όταν σφαγιάζει ολόκληρες ορδές εχθρών. Η μουσική είναι ένα ακόμα μεγάλο ατού του τίτλου. Το soundtrack βγάζει μια περίεργη ατμοσφαιρικότητα και θυμίζει πολύ αυτό του Fez. Πρόκειται ξεκάθαρα για ambient electronica και μάλιστα από τις πιο καλοφτιαγμένες δουλειές που έχουμε συναντήσει. Το παιχνίδι φυσικά χρησιμοποιεί και την απόλυτη σιωπή ώστε να σας επιτρέψει να ακούσετε τους ήχους του περιβάλλοντος όπως τα φύλλα των δέντρων στο αεράκι ή την θάλασσα στην πιο κοντινή παραλία.

Το Tunic από τώρα βάζει υποψηφιότητα για βραβείο game of the year 2022. Ακόμα κι εγώ, που βλέπω τα παιχνίδια λογικής Dark Souls με το κυάλι, το ευχαριστήθηκα δεόντως. Πρόκειται για ένα παιχνίδι που πραγματικά δοκιμάζει τις αντοχές σας, αλλά αν αντέξετε (και ξέρω πως δεν είναι όλοι έτοιμοι γι αυτήν την πρόκληση), κάθε μικρή νίκη και κάθε μικρό κομμάτι ανακάλυψης του κόσμου σας χαρίζει απίστευτη χαρά. Το Tunic είναι μια περιπέτεια που θα σας μείνει στο μυαλό για καιρό. Μην το χάσετε με τίποτα!

  • Εκπληκτικός, γεμάτος μυστήριο κόσμος
  • Απολαυστικό gameplay
  • Ελευθερία εξερεύνησης
  • Τα boss
  • Η δυσκολία ίσως δεν είναι για όλους
  • Όχι και τόσο καλή μηχανή φυσικής
  • Μικρά bugs εδώ κι εκεί
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 9.5

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:PC, Xbox Series X/S, Xbox One
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Tunic Team
ΕΚΔΟΣΗ:Finji