TRON: Evolution Review

, Σάββατο 11 Δεκέμβριος 2010 0  

Τι θα έχουμε αν πάρουμε το Prince of Persia, του πετάξουμε δύο κουβάδες μαύρο της γκαβωμάρας και τοποθετήσουμε αυτομαστιγωματικά τακτοποιημένα νέον φώτα, ποικίλων αποχρώσεων κατά μήκος και πλάτος του παιχνιδιού; Μα φυσικά το TRON: Evolution! Μια πανδαισία αποχρώσεων του μαύρου (καρβουνί, δερματί, μαύρο παλ, μαύρο μπον μπον κτλ) και τόσο νέον που κάνει τη Vice City να κοκκινίζει από ντροπή.

Στο TRON: Evolution παίρνουμε τον ρόλο του μουγκού System Monitor, που είναι ένα πρόγραμμα φτιαγμένο να καταστέλλει ιούς και λοιπά επικίνδυνα στοιχεία από τον εικονικό κόσμο του TRON. Ένας κόσμος φτιαγμένος από τον Kevin Flynn όπου κατοικούν αρμονικά Isos και Basics. Ο κόσμος του TRON δέχεται την επίθεση ενός ιού με την μορφή κίτρινου νέον που με την βοήθεια του CLU (το avatar του Kevin Flynn) που πήρε τον κακό το δρόμο προσπαθεί να επικρατήσει. Προσπαθούμε, λοιπόν να σταματήσουμε την εξάπλωση του ιού που είναι το κίτρινο νέον γιατί χαλάει το φενγκ σούι του TRON.

Ο αναμάρτητος πρώτος το φρίσμπι μπαλέτο – κλασικό.

Το παιχνίδι είναι ένα action-platformer με στοιχεία RPG και λίγο από racing (εντάξει τους ξέφυγαν τα RTS και adventure, αλλά ποτέ δεν είναι αργά). Κατά κύριο λόγο θα πηδάτε και θα πηδάτε και θα πηδάτε. Μόλις φτάνετε σε κάποια ευμεγέθη πλατφόρμα θα εμφανίζονται καμμία ντουζίνα εχθροί, και εκεί ο ήρωάς μας βγάζει το φρίσμπι του (και το αντηλιακό του) και αρχίζει της μαϊμουδιές. Πετάει το φρίσμπι, το ξαναπιάνει, το ξαναπετάει και αυτό είναι το όπλο του… ένα φρίσμπι. Έχει κάποια εντυπωσιακά combos αλλά και melee επιθέσεις, αλλά χωρίς ιδιαίτερο βάθος. Πολύ επαναλαμβανόμενη δράση : πήδημα - ξύλο, πήδημα - ξύλο και πάλι πήδημα – ξύλο (ξέρω στα χαρτιά δεν ακούγεται καθόλου άσχημο αλλά πιστέψτε με είναι…). Για τα platforming sections, που είναι αρκετά, χρειάζονται γρήγορα αντανακλαστικά και σε λίγες περιπτώσεις αρκετή υπομονή. Δεν απογοητεύει/εκνευρίζει αλλά δεν είναι να κατουρηθούμε από την χαρά μας.

Το παιχνίδι οπτικά είναι βαρετά εντυπωσιακό και εκτυφλωτικά ανέμπνευστο. Το φουτουριστικό αποτέλεσμα είναι όμορφο σε μια HD τηλεόραση αλλά κάπου κάπου κουράζει το μάτι (και το φρύδι). Πολύ πολύ πολύ μαύρο και πολύ πολύ πολύ νέον. Αν υποθέσουμε ότι σε έναν εικονικό κόσμο μπορούμε να προβάλλουμε οτιδήποτε φανταστούμε, πόση έλλειψη φαντασίας έχει αυτός Flynn; Τα ηχητικά εφέ είναι μπιτ για μπιτ και προσπαθώντας να ταιριάξουν στο παιχνίδι είναι σαν να πατάς σπασμένα γυαλιά. Τις περισσότερες φορές δεν ενοχλούν γιατί είναι αδιάφορα, αλλά αν αποφασίσουν να βγουν στην πίστα… από φωνή, κορμάρα.

Κουράστηκα με το φρίσμπι, να φέρω ρακέτες;

Ο χειρισμός είναι ικανοποιητικός με καλή απόκριση και συνήθως δεν θα φταίει το παιχνίδι αν γκρεμοτσακιστούμε (ευτυχώς έχει υπεραρκετά checkpoints). Με άλματα και περπάτημα στον τοίχο θα περάσουμε τον περισσότερο χρόνο μας. Δυο κουμπιά για επίθεση με το όπλο και ένα για melee attack. Με τον σταυρό κατεύθυνσης αλλάζουμε το είδος του φρίσμπι που χρησιμοποιούμε - δεν κατάλαβα μεγάλες οπτικές διαφορές μεταξύ τους και αν δεν τα δοκίμαζα ένα ένα δεν θα καταλάβαινα πιο κάνει μεγαλύτερο damage σε κάθε αντίπαλο. Σε κάποια σημεία του παιχνιδιού χειριζόμαστε ένα τανκ, του οποίου ο χειρισμός όσο πηγαίνουμε ευθεία είναι μια χαρά, αλλά αν χρειαστεί να στρίψουμε θέλει δυο-τρεις μετάνοιες. Στα σημεία που τρέχουμε πάνω σε μια μηχανή τα πράγματα γίνονται καλύτερα αλλά και πιο εντυπωσιακά, καθώς το να τρέχεις σε αυτά τα φουτουριστικά περιβάλλοντα είναι ιδιαίτερα απολαυστικό και αυτά τα διαλείμματα με τη μηχανή είναι ως επί το πλείστον σχεδόν χωρίς πρόκληση.

Όσο πιο εντυπωσιακά combos κάνουμε σκοτώνοντας εχθρούς μαζεύουμε XP με τα οποία μπορούμε να κάνουμε αναβάθμιση σε εμάς και στο φρίσμπι μας (αύξηση μπάρας ενέργειας/υγείας, αύξηση damage του φρίσμπι κλπ). Δεν είναι πολύ γενναιόδωρο το παιχνίδι αλλά τουλάχιστον οι αναβαθμίσεις αξίζουν και είναι αναγκαίες.

Στα αρνητικά καταλογίζεται και η πολύ μικρή διάρκεια. Πότε ξεκίνησε, πότε τελείωσε δεν κατάλαβα. Μουγκoθόδωρος ο χαρακτήρας χωρίς προσωπικότητα και σε κάποιες περιπτώσεις αρκετά ηλίθιος. Γιατί νομίζουν οι δημιουργοί ότι θα ταυτιστούν οι gamers με κάποιο χαρακτήρα που δεν έχει βάθος, είναι στην σφαίρα του ανεξήγητου.

Στο καμουφλάζ, τύφλα να’ χει ο Solid Snake.

Το online multiplayer δεν λέει πολλά πράγματα. Ριχνόμαστε σε μια αρένα μόνοι ή ανά ομάδες και προσπαθούμε με διάφορα combos να εξοντώσουμε τους αντιπάλους μας και να πάρουμε όσα περισσότερα XP γίνεται. Α, έχει και leaderboards (πάμε μια βόλτα;) για τους πολύ πορωμένους. Θα μπορούσε να είναι πιο εθιστικό αλλά δεν είναι να ξετρελαίνεσαι κιόλας.

Μέτριο το TRON: Evolution, αλλά ο άμεσος ανταγωνισμός του έχει παιχνίδια που μόνο μέτρια δεν τα λες. Αν είναι κάποιος φαν του σύμπαντος του TRON τότε είναι μια καλή αγορά, αλλιώς δοκιμάστε πριν τσιμπήσετε.

+ Αρκετή πρόκληση στο platforming
+ Εντυπωσιακός κόσμος (για δύο-τρία λεπτά)

- Μικρή διάρκεια
- Κακός ήχος
- Επαναλαμβανόμενο
- Ανέμπνευστο

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 6.0

Πλατφόρμα: PS3 (review), Xbox 360, PC, PSP
Έκδοση: Ubisoft
Ανάπτυξη: Propaganda Games
Διάθεση: CD Media
Είδος: Action-adventure
Παίκτες: Single-player, multiplayer
Επίσημο Site: http://disney.go.com/tron/html/games/evolution/index.html
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 26/11/2010
PEGI: 12