
Δυστυχώς, αυτό είναι και το ένα από τα δύο μεγάλα παράπονα που έχω από το παιχνίδι. Στο TRU η Lara ψάχνει για την μητέρα της, η οποία υποτίθεται πως έχει παγιδευτεί στο Avalon, μία άλλη διάσταση παράλληλη με τον δικό μας κόσμο ή κάτι τέτοιο τέλοσπάντων. Αυτός είναι ο γενικότερος σκοπός της ηρωίδας. Τελικά αποδεικνύεται πως πρέπει να εισέλθει στην «κόλαση» της σκανδιναβικής μυθολογίας, αλλά για να το κάνει αυτό πρέπει να αποκτήσει την μαγική ζώνη, τα μαγικά γάντια και το πανίσχυρο σφυρί του Thor. Οπότε, σε όλο το παιχνίδι ψάχνετε αυτά τα αντικείμενα. Στην πορεία φτάνετε να αντιμετωπίζετε trolls, μυθολολογικές θεότητες και αποκτάτε υπερφυσικές δυνάμεις! Όπως στο Legend, έτσι και στο Underworld, το υπερφυσικό στοιχείο έχει εκτενέστατη παρουσία στο σενάριο. Υπερβολική παρουσία θα έλεγα. Όλα τα Tomb Raider είχαν κάτι το εξωπραγματικό στην ιστορία τους, αλλά η Crystal Dynamics το παράκανε. Δεν ξέρω για εσάς, αλλά προσωπικά τέτοιου είδους παιχνίδια τα απολαμβάνω περισσότερο όταν είναι…προσγειωμένα. Και το Underworld κάθε άλλο παρά προσγειωμένο είναι.
Kατά την διάρκεια του παιχνιδιού εποσκέπτεστε διάφορες περιοχές του πλανήτη με πλούσια αρχαιολογική κληρονομιά, όπως η Μεσόγειος θάλασσα, το Μεξικό και η Ταϊλάνδη. Σε κάθε μια από αυτές αντιμετωπίζετε διαφορετικές προκλήσεις, αλλά όλες τους έχουν έναν κοινό παρονομαστή: όλες τους αφορούν το platforming μέρος του τίτλου. Το TRU επιστρέφει στα βασικά στοιχεία της σειράς και δίνει πολύ μεγάλη έμφαση στην εξερεύνηση. Platforming, platforming και ξανά platforming. Έτσι πρέπει, και γι αυτό το παιχνίδι διαθέτει κορυφαίο gameplay. Oι εχθροί είναι λίγοι και τις περισσότερες φορές δεν σας προξενούν ιδιαίτερα προβλήματα. Αυτοί είναι τίγρεις, σαύρες, πάνθηρες, αράχνες και νυχτερίδες όσον αφορά το ζωικό βασίλειο, ενώ το πιστολίδι με τους ανθρώπινους εχθρούς μπορεί να χαρακτηριστεί…κλασσικό. Auto-aim και συνεχής κίνηση. Αυτά τα δύο να έχετε συνεχώς στο μυαλό σας και όλα θα πάνε καλά. Τα ίδια ισχύουν και για τις μάχες σας με τα διάφορα υπερφυσικά όντα.

Το ΤRU δεν απαιτεί από εσάς κοφτερό μυαλό, αλλά παρατηρητικότητα. Βλέπετε, οι γρίφοι βασίζονται κυρίως στην περιβαλλοντική εξερεύνηση, αντίθετα με τα παλιά Tomb Raider παιχνίδια. Ουσιαστικά, οι γρίφοι αφορούν τον τρόπο με τον οποίο θα φτάσετε στο αντικείμενο που θέλετε, όχι το πώς θα χρησιμοποιήσετε αυτό το αντικείμενο. Σε όλα αυτά σημαντικότατο ρόλο παίζει το πλούσιο ρεπερτόριο κινήσεων και δυνατοτήτων της Lara, ενώ φυσικά ας μην ξεχνάμε και τον γάντζο. Το παιχνίδι σε γενικές γραμμές δεν είναι ούτε πολύ έυκολο, ούτε πολύ δύσκολο. Δεν υπάρχουν σημεία που θα κολλήσετε για πολύ ώρα, αρκεί όπως είπαμε να έχετε παρατηρητικότητα και την απαραίτητη γνώση των δυνατοτήτων σας. Η νέα αυτή περιπέτεια οδηγεί τη Lara στα όριά της από φυσικής πλευράς, και αυτό γίνεται εμφανές με πολύ όμορφο τρόπο.
Η δράση συχνά αποκτά και μια κινηματογραφική διάσταση λόγω των slow motion moments. Πρόκειται για στιγμές κατά τις οποίες για κάποια δευτερόλεπτα ο χρόνος επιβραδύνεται, καθώς η Lara κινδυνεύει θανάσιμα από κάποια παγίδα κλπ. Εσείς πρέπει άμεσα να αποφασίσετε ποια θα είναι η επόμενη κίνησή σας. Η όλη κατάσταση μοιάζει αλλά δεν είναι QTE. Εξακολουθείτε να έχετε τον πλήρη έλεγχο της ηρωίδας και ο τρόπος αποφυγής της παγιδας εξαρτάται από εσάς. Θεαματικό και διασκεδαστικό. Διαφορετικό από τα συνηθισμένα –για Tomb Raider- είναι και το κομμάτι όπου οδηγείτε μοτοσυκλέτα, στο Μεξικό. Μάλιστα, αυτή σας είναι απαραίτητη για να προχωρήσετε σε αρκετά σημεία, ενώ η χρήση της θα δείτε πως κάθε άλλο παρά περιορισμένη αποδεικνύεται. Ωραία πράματα…
Το PDA αποτελεί τον πολύτιμο σύμμαχό σας καθ’ όλη την διάρκεια του παιχνιδιού. Πέρα από τις χρησιμότατες πληροφορίες που σας παρέχει σχετικά με την υπόθεση αλλά και τον πολιτισμό, το αρχαιολογικό παρελθόν και την κουλτούρα της περιοχής που εξερευνείτε, το PDA σας κρατά συγκεντρωμένους στον στόχο σας. Κάνοντας highlight την κατάλληλη επιλογή, η Lara εξηγεί σε εσάς (στον εαυτό της δηλαδή) το τί πρέπει να κάνει για να προχωρήσει στο επίπεδο. Μπορεί να ακούγεται σαν babysitting, αλλά πολλές φορές αποτρέπει το gameplay από το να γίνει βαρετό και εκνευριστικό. Πόσες φορές στο παρελθόν έχουμε όλοι μας κολλήσει επί ώρες σε κάποιο σημείο, προσπαθώντας να καταλάβουμε τι διάολο πρέπει να κάνουμε; Υπερβoλικά πολλές. Γνωρίζοντας το τί, επικεντρώνεστε πιο εύκολα στο πώς.

Στην δεύτερη παράγραφο του συγκεκριμένου κειμένου ανέφερα πως έχω δύο μεγάλα παράπονα από τον τίτλο. Το πρώτο είναι το σενάριο, και το δεύτερο είναι η κάμερα. Καλώς τα παιδιά, καλώς τα 3-0! Η κάμερα, που επί χρόνια αποτελεί το σημαντικότερο πρόβλημα των Tomb Raider games, κάνει το έργο σας αρκετά πιο δύσκολο και εδώ. Συχνά, και ειδικά όταν βρίσκεστε σε εσωτερικούς κλειστούς χώρους, η κάμερα παίρνει λάθος τοποθετήσεις, ενώ όταν αλλάζει θέσεις, το κάνει με φοβερά απότομο τρόπο. Ως αποτέλεσμα, πολλές φορές δεν έχετε καλή ιδέα του τί υπάρχει γύρω σας, πού μπορείτε να σκαρφαλώσετε κλπ, ενώ χάνετε και τον προσανατολισμό σας. Μακάρι να μπορούσα να σας πω πως το συγκεκριμένο θέμα έχει περιορισμένη έκταση, αλλά δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Τουλάχιστον είναι το μόνο παράπονο που έχω από το gameplay.
Όσον αφορά τα γραφικά, το Underworld είναι ένα πανέμορφο από κάθε άποψη παιχνίδι. Από το οπτικό σύνολο τα περιβάλλοντα δίχως αμφιβολία ξεχωρίζουν. Οι ναοί, οι κατακόμβες, οι τεράστιες αίθουσες τελετών, τα αρχαία ερείπια και πολλά άλλα, είναι εκπληκτικά σχεδιασμένα και δείχνουν αυθεντικότατα. Ανάμεσά τους η πυκνή και πλούσια βλάστηση που έχει αναπτυχθεί σας δίνει να καταλάβετε ότι όλα αυτά δημιουργήθηκαν πριν χιλιάδες χρόνια. Είναι ξεκάθαρο ότι η Crystal Dynamics το έχει ψάξει πολύ το θέμα της αρχαιολογίας. Τώρα, για την Lara τι να πούμε; Κουκ-Lara! H «περίεργη» κάμερα έχει και τα καλά της, καθώς συχνά κάνει κάποια κοντινά πλάνα στην ηρωίδα, που είναι χάρμα οφθαλμών. Ειδική μνεία αξίζουν και τα όμορφα εφέ όπως το νερό, ενώ έχετε υπόψη πως στο TRU θα περάσετε αρκετή ώρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Ανάλογης ποιότητας είναι και ο ήχος. Τα εφέ της χλωρίδας και της πανίδας, όπως αυτά των πουλιών, αλλά και εφέ όπως η ανάκλαση των ήχου όταν βρίσκεστε σε κάποια κατακόμβη, πραγματικά δίνουν την εντύπωση της «μάχης» της Lara με τη φύση. Άλλωστε, κατά βάθος αυτό είναι το Tomb Raider. H Keely Hawes κάνει εκπληκτική δουλειά ως Lara Croft και επισκιάζει τους εξίσου καλούς υπόλοιπους ηθοποιούς, ενώ η μουσική είναι απλά κορυφαία και απόλυτα ταιριαστή με την εκάστοτε τοποθεσία ή κατάσταση στην οποία βρίσκεστε κάθε φορά.

Το Tomb Raider Underworld ακολουθεί τα βήματα του Legend και κυρίως του Anniversary, επιστρέφοντας στα βασικά. Δίνει σημασία στην εξερεύνηση και στο platforming, με την δράση και τις μάχες με τους εχθρούς να περνούν στο περιθώριο. Αυτό φαίνεται και από την απογοητευτική κατ’ εμέ απουσία αφεντικών, αλλά δεν μπορούμε να τα θέλουμε και όλα δικά μας. Η ιστορία και η κάμερα θα σας προξενήσουν αρνητική εντύπωση αλλά σε καμμία περίπτωση δεν αποτελούν λόγο για να μην ασχοληθείτε με το παιχνίδι. Το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους τους fans του Tomb Raider αλλά και των action adventures γενικότερα.
+ Πανέμορφα γραφικά και κορυφαίος ήχος
+ Ισορροπημένη δυσκολία
+ Environmental γρίφοι
– Προβληματική κάμερα
– Υπερβολικά…υπερφυσική ιστορία
– Απουσία αφεντικών
Βαθμολογία: 8.5
Πλατφόρμα: Xbox 360 (PS3, PC, Wii, PS2, DS)
Έκδοση: Eidos
Ανάπτυξη: Crystal Dynamics
Διάθεση: Centric Multimedia
Είδος: Action adventure
Παίκτες: 1
Επίσημο Site: www.tombraider.com
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 21/11/2008
PEGI: 16+