alt text

Το Thunder Tier One είναι το νέο πόνημα της νοτιοκορεάτικης Krafton (PUBG). Πρόκειται για ένα top-down shooter, με έμφαση στην αργή, μεθοδική προσέγγιση των αποστολών και την τακτική. Φέρνει έναν αέρα από Commandos με την έλευσή του, σε ένα υπο-είδος που η αλήθεια είναι πως έχει χρόνια να επιδείξει κάτι σπουδαίο.

Το παιχνίδι λαμβάνει χώρα στην Salobia, ένα πλασματικό κράτος της Ανατολικής Ευρώπης, λίγο μετά την πτώση της ΕΣΣΔ. Η ιστορία είναι απολύτως συμβατική και συναγωνίζεται σε δημιουργικότητα τη σειρά Call of Duty, το Rambo: The Video Game, ή το σφόδρα υποτιμημένο Navy Seals: Weapons of Mass Destruction. Μια παραστρατιωτική, τρομοκρατική οργάνωση ονόματι SBR, υπό την ηγεσία ενός πικρόχολου κακέκτυπου με σλάβικο επώνυμο, αποφάσισε να τα κάνει όλα καμπαρέ στην Salobia, κι έτσι εσείς και η ελίτ επιπέδου ομάδα σας αναλαμβάνετε να τους σταματήσετε. Το campaign χωρίζεται σε εννιά αποστολές, συνολικής διάρκειας περίπου επτά ωρών, ενώ η ιστορία ξεδιπλώνεται κυρίως μέσα από τα briefings στην αρχή της εκάστοτε αποστολής.

To Thunder Tier One μπορεί να παιχτεί τόσο solo, όσο και co-op. Αναλαμβάνετε τον ρόλο ενός εκ των συνολικά τεσσάρων μελών της μονάδας ειδικών δυνάμεων Thunder. Ο χαρακτήρας σας είναι παραμετροποιήσιμος σε ό,τι αφορά την εμφάνιση, την ένδυση και τον εξοπλισμό του. Όπλα, τα οποία σπάνε σε ξεχωριστά κομμάτια, τύπος και ποσότητα πυρομαχικών, χειροβομβίδες, καθώς επίσης και διάφορα εργαλεία συνθέτουν τον πυρήνα των επιλογών που σας προσφέρονται. Το εύρος των εν λόγω επιλογών, όπως και των δυνατοτήτων που συνεπάγονται, είναι επαρκές, αν και ολίγον τι νερόβραστο. Ακόμη κι έτσι, πρέπει να είστε ιδιαίτερα προσεκτικός στο πώς “χτίζετε” τον χαρακτήρα σας, έχοντας πάντοτε κατά νου τον τρόπο παιχνιδιού που θέλετε να υιοθετήσετε. Πχ αν προτιμάτε μια stealth προσέγγιση πρέπει εσείς και η ομάδα σας να κάνετε τις ανάλογες επιλογές. Αντιθέτως, εάν επιθυμείτε κάτι λιγότερο διακριτικό, πρέπει να φορτωθείτε με πολλά πυρομαχικά, όπλα υψηλού (και μαζικού) damage, βαριά αλεξίσφαιρα κτλ. Το κάθε όπλο έχει τα δικά του χαρακτηριστικά, που μαζί με τον τύπο πυρομαχικών καθορίζουν την ευστοχία σας και το damage που κάνετε. Πυροβολάτε σε πραγματικό χρόνο, με point-and-click, από θέση κάλυψης, απόκρυψης ή και από εκτεθειμένη θέση. Οι κινήσεις σας στον χώρο γίνονται επίσης σε πραγματικό χρόνο, με την επιλογή να τρέξετε, να καλυφθείτε, να σκύψετε κτλ.

Οι στόχοι της εκάστοτε αποστολής διαφέρουν, όμως η φόρμα βάσει της οποίας πετυχαίνετε αυτούς τους στόχους είναι παρόμοια. Εξερευνάτε την περιοχή, εντοπίζετε αδυναμίες στην γραμμή άμυνας του εχθρού, εκμεταλλεύεστε τις εν λόγω αδυναμίες, αποσπάτε πληροφορίες ή/και σώζετε τους ομήρους, και την κάνετε με ελαφρά αφού πρώτα σκοτώσετε μερικούς ακόμη τρομοκράτες. Η ίντριγκα έγκειται στον τρόπο που επιλέγετε να φέρετε εις πέρας την αποστολή σας, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο το παιχνίδι σας προκαλεί διαρκώς να αναπροσαρμόσετε τα πλάνα σας. Πχ ορισμένες φορές εφόσον γίνει αντιληπτή η παρουσία σας, ο εχθρός ενεργοποιεί μια βόμβα που μπορεί να καταστρέψει πολύτιμες για εσάς πληροφορίες. Καλείστε, λοιπόν, να αντιδράσετε γρήγορα και αποτελεσματικά. Ο σχεδιασμός τον επιπέδων, καθότι αξιοσημείωτος, συνδράμει τα μέγιστα στην πρόκληση, προτρέποντάς σας πολλές φορές να σκεφτείτε καλά ποια διαδρομή να ακολουθήσετε και πώς να αξιοποιήσετε το περιβάλλον προς όφελός σας. Σε αυτό το σημείο να ξεκαθαρίσω πως δεν πρόκειται για ένα βατό κι ανάλαφρο shooter, όπου μετατρέπετε τον χάρτη σε κόκκινη ζώνη του Βιετνάμ για την πλάκα σας. Υπάρχει η δυνατότητα για κάτι τέτοιο, αλλά πρέπει να είστε ορθώς προετοιμασμένος και συντονισμένος, αλλιώς φτύνετε αίμα.

To Thunder Tier One έχει εμφανώς στηθεί με γνώμονα το co-op. Είτε παίζετε παρέα με τους φίλους σας, είτε με αγνώστους, το παιχνίδι έχει δομηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρει άπλετη διασκέδαση. Στην περίπτωση που προτιμάτε το solo ωστόσο, σας έχω κακά νέα. Αν και η νοημοσύνη των εχθρών είναι ικανοποιητική, δεν μπορεί να ειπωθεί το ίδιο για αυτήν της ομάδας σας, δεδομένου πως δεν κάνει ούτε τα βασικά. Συχνά βλέπετε τους συντρόφους σας να σουλατσάρουν εντός της ζώνης πυρός πχ. Επίσης αγκομαχάνε να συντονιστούν μαζί σας, να ακολουθούν τις κινήσεις σας και να τις συμπληρώνουν. Αδυνατούν, γενικώς, να επιδείξουν έστω και στοιχειώδη επίπεδα τακτικής αντίληψης. Το γεγονός αυτό πλήττει, δυστυχώς, εκ βαθέων την εμπειρία, καθιστώντας την solo εκδοχή της κάτω του μετρίου.

Επιστρέφοντας στο co-op/multiplayer, να σημειωθεί πως υπάρχει και PvP, με δύο ξεχωριστά 4v4 modes. Στο advance and secure, οι δύο ομάδες ανταγωνίζονται για την -γραμμική- κατάληψη μιας σειράς ζωνών επικρατείας στον χάρτη. Στο exfil mode, η μια ομάδα καλείται να αποδράσει με ένα πακέτο στην κατοχή της, εντός ορισμένου χρονικού ορίζοντα, ενώ η αντίπαλη ομάδα καλείται να την σταματήσει. Τέλος, υπάρχει φυσικά και το κλασικό deathmatch. Κατ’ εμέ, το PvP είναι το δυνατότερο σημείο του παιχνιδιού, καθώς επιτρέπει να αναδειχθούν τα θετικά του χαρακτηριστικά, ενώ εξωραΐζει ή και εξαλείφει τις παθογένειες. Σε κάθε περίπτωση, η σύνδεση στο multiplayer είναι σταθερή και δίχως παρεμβολές, ενώ η εύρεση συμπαικτών αρκετά εύκολη. Τέλος, να αναφέρω πως το παιχνίδι είναι ανοιχτό για modding και δεδομένου πως έχει ήδη συγκεντρώσει γύρω του μια μικρή, πλην όμως αφοσιωμένη κοινότητα, πιθανολογώ πως σύντομα θα υπάρξουν mods που θα αλλάζουν άρδην την εμπειρία ή ακόμη και θα την εξυψώνουν.

Αρκετά καλή δουλειά έχει γίνει στον τομέα των γραφικών. Οι δημιουργοί στόχευσαν, ορθώς, σε μια πιο ρεαλιστική απεικόνιση, χρησιμοποιώντας συμβατικούς κι αληθοφανείς χρωματικούς συνδυασμούς, φροντίζοντας παράλληλα να χαλαρώσουν το χαλινάρι σε ό,τι αφορά τα επίπεδα έκθεσης κι αντίθεσης (πράγμα σημαντικό, ειδάλλως η εικόνα θα καταντούσε μονότονη). Δεν δείχνει σαν παιχνίδι νέας γενιάς, ωστόσο είναι προσεγμένο, καλογυαλισμένο και φτιαγμένο με μεράκι. Στα του τεχνικού τομέα, δεν συνάντησα κανένα πρόβλημα άξιο αναφοράς κατά την ενασχόλησή μου με το παιχνίδι. Το optimization του είναι άρτιο, καθώς σε 1440p και με όλες τις ρυθμίσεις στο “epic”, τρέχει νεράκι. Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται και στον τομέα του ήχου, με τους πυροβολισμούς των διαφόρων όπλων να ξεχωρίζουν για τη μεστότητα, την καθαρότητα, την ποικιλία και τα μπάσα τους. Η μουσική είναι ό,τι ακριβώς θα περίμενε κανείς από ένα τέτοιο παιχνίδι, αν και τελικά δεν κάνει ιδιαίτερη εντύπωση.

Το Thunder Tier One είναι ένα πολύ διασκεδαστικό παιχνίδι, αλλά μόνο με παρέα. Στηρίζεται στα βασικά και δίχως να προσπαθεί να κάνει κάτι το πολύπλοκο κι υπέρμετρα φιλόδοξο, ανήκει στην άνω του μετρίου ποιοτική βαθμίδα του υπο-είδους του. Όμως, δεν γίνεται να αγνοήσουμε το σημαντικό κι αν μη τι άλλο εμφανές ποιοτικό έλλειμμα της solo εμπειρίας που προσφέρει. Κατά την γνώμη μου, δεν θα έπρεπε καν να υπάρχει ως επιλογή. Δεν νοείται σε ένα tactical shooter η νοημοσύνη να είναι τόσο κακή. Εάν θέλετε, επομένως, να περάσετε καλά με τους φίλους σας, τσιμπήστε άφοβα. Εάν, ωστόσο, είστε “μοναχικός λύκος” και αποστρέφεστε το multiplayer, καλύτερα κοιτάξτε αλλού.

  • Αργό, μεθοδικό gameplay, με έμφαση στην τακτική
  • Ελευθερία κινήσεων σε ότι αφορά την προσέγγιση των αποστολών
  • Διασκεδαστικό co-op
  • Δυνατό PvP
  • Καλά γραφικά για τα δεδομένα του είδους
  • Κρυστάλλινος ήχος
  • Απογοητευτική solo εμπειρία λόγω τραγικής νοημοσύνης
  • Αδιάφορη ιστορία
  • Η παραμετροποίηση θα μπορούσε να είναι πιο εμβριθής
  • Οι αποστολές καταντούν μονότονες λόγω έλλειψης ποικιλίας των objectives
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7.0

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:PC
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Krafton
ΕΚΔΟΣΗ:Krafton