The Witcher 2 Review

, Τετάρτη 25 Μάιος 2011 0  

Θα τολμήσω και θα το πω. Κύριοι έχουμε στα χέρια μας τον πρώτο ίσως τρανταχτό υποψήφιο για το παιχνίδι της χρονιάς. Το Witcher 2 είναι ένα hardcore RPG με ενήλικο σενάριο, ενήλικο περιεχόμενο, εκπληκτικά γραφικά, πραγματικά και ουσιαστικά RPG στοιχεία, βαθύ skill tree και επιλογές που επηρεάζουν την έκβαση του παιχνιδιού. Είναι ότι έπρεπε να ήταν το Dragon Age 2 της Bioware. Είναι από τα καλύτερα RPG και οφείλετε να το παίξετε. Απλά τα πράγματα!

Το παιχνίδι ξεκινάει από το σημείο που τελείωσε το πρώτο μέρος. Μετά την προσπάθεια δολοφονίας του Foltest (και την σωτηρία του από τον Geralt), ο αγαπημένος μας Witcher καλείται από τον βασιλιά, ούτως ώστε να τον βοηθήσει στο κυνήγι των εναπομεινάντων επαναστατών του ‘Order of the Flaming Rose’. Ο Geralt δεν μπορεί να αρνηθεί το κάλεσμα του βασιλιά του κι από αυτό το σημείο ξεκινάει η ιστορία μας. Μια ιστορία που έχει απ’ όλα. Ίντριγκες, έρωτες, εκπλήξεις, προδοσίες και αποφάσεις που παίζουν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας.

Οφείλω να ξεκινήσω με τον τεχνικό τομέα, αφού επιτέλους βρήκαμε αντίπαλο για το Crysis και το Metro 2033. Το The Witcher 2 είναι απίστευτα όμορφο και διαθέτει εκπληκτικές υφές στις περισσότερες επιφάνειες. Οφείλω να ομολογήσω ότι οι υφές των χόρτων και των θάμνων μου έφεραν στο μυαλό το “μονταρισμένο” Crysis. Κι αυτό λέει πάρα πολλά. Ο φωτισμός είναι εκπληκτικός, το περιβάλλον πλούσιο και ατμοσφαιρικό, οι πόλεις γεμάτες από κόσμο και μικρές γραφικές πινελιές, τα specular maps είναι λεπτομερέστατα και τόσο το Parallax Occlusion Mapping, όσο και το Depth Of Field δηλώνουν παρόντα. Μοναδικά αρνητικά σημεία; Η απουσία υποστήριξης του Anisotropic Filtering (εξαιτίας του POM) και οι εκφράσεις των προσώπων των χαρακτήρων.

Σχετικά με τις απαιτήσεις του παιχνιδιού, μπορείτε να παραμετροποιήσετε ένα κάρο επιλογές, οπότε σίγουρα θα το φέρετε στα μέτρα σας. Ενδεικτικά, στο σύστημα δοκιμής (Q9650 στα 4.2Ghz με 2GB DDR2 και μια GTX295) είχα 40fps minimum σε 1080p με Ultra settings (εκτός του Ubbersampling και του Cinematic DoF). Το παιχνίδι εκμεταλλεύεται τους τετραπύρηνους, καθώς παρατήρησα πτώση 9 fps όταν προσομοίωσα έναν διπύρηνο σε σημείο που ζόριζε την CPU. Οι χρήστες SLI συστημάτων θα πρέπει να περιμένουν νέο driver από την Nvidia, εκτός κι αν αντέχουν το bleeding effect που παρατηρείται αν χρησιμοποιήσετε ένα ειδικό, custom SLI compatibility bit (0x02C04205), ενώ η ATI υποσχέθηκε να βγάλει έναν νέο οδηγό σύντομα για τους Crossfire χρήστες.

Και πάνω που ξυπνάω, βλέπω έναν κώλο να με περιμένει... ε χαλαρά πιστεύω ότι την ίδια σκέψη με εμένα θα έκανε ο Geralt στην συνέχεια...

Το ηχητικό μέρος από την άλλη μεριά δεν με τρέλανε. Οι ερμηνείες συνολικά είναι καλές, αν και θα μπορούσαν να ήταν ακόμα καλύτερες. Χαίρομαι που ο Geralt ακούγεται το ίδιο ψυχρός όπως στο πρώτο μέρος. Έτσι τον συνηθίσαμε κι έτσι τον θέλουμε. Οι περιβαλλοντικοί ήχοι είναι καλοί και μολονότι η μουσική είναι εξαιρετική, το loop-άρισμά της δεν είναι καθόλου καλό. Ειδικά σε μερικά cutscenes και σε μερικές έντονες σκηνές μάχης, το loop-άρισμα είναι τόσο ερασιτεχνικό που πραγματικά αναρωτιέσαι αν πρόκειται για παιχνίδι κάποιας σοβαρής εταιρίας όπως η CD Projekt ή κάποιας τριτοκλασάτης..

Βέβαια όλα αυτά δεν έχουν καμία σημασία γιατί η καρδιά του παιχνιδιού είναι το gameplay. Κι εδώ το The Witcher 2 διαπρέπει. Όπως σε όλα τα RPG, κερδίζετε πόντους εμπειρίας με το να ολοκληρώνετε τις αποστολές σας και με το να σκοτώνετε τερατάκια (το γνωστό σε όλους grinding). Με το μάζεμα πόντων εμπειρίας ανεβαίνετε level κι έτσι μπορείτε να προβείτε σε μερικές αναβαθμίσεις. Δυστυχώς, δεν υπάρχουν οι πατροπαράδοτες αναβαθμίσεις των επιμέρους στατιστικών σας. Αντ’ αυτού λοιπόν, το The Witcher 2 σας παρέχει ένα βαθύ και εκπληκτικό skill tree. Διαμέσου αυτού μπορείτε να γίνετε άρχοντες των “λεπίδων” (swordsmanship), φύτουκλες της αλχημείας (alchemy) ή ταχυδακτυλουργοί της μαγείας (magic). Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτά τα “μονοπάτια” παρέχουν ικανότητες με τις οποίες μπορείτε να αυξήσετε τα βασικά σας στατιστικά, όπως την υγεία και την ενέργειά σας που ονομάζεται vigor, ενώ σε μερικά skills μπορείτε να χρησιμοποιήσετε mutators, μέσω των οποίων αποκτάτε επιπλέον ικανότητες.

Και αφού αναφέρθηκα στο vigor, ας δούμε τα κύρια χαρακτηριστικά του χαρακτήρα μας. Ο Geralt διαθέτει δείκτη υγείας, vigor και μια μικρή μπάρα αδρεναλίνης. Ο δείκτης υγείας πιστεύω ότι δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη διευκρίνιση. Από την άλλη, ο δείκτης αδρεναλίνης είναι ένα χαρακτηριστικό που ενεργοποιείται στην περίπτωση που προβείτε στις ανάλογες αναβαθμίσεις στο skill tree. Σε περίπτωση που την ενεργοποιήσετε, μια μπάρα εμφανίζετε και γεμίζει σιγά σιγά. Όταν γεμίσει, μπορείτε να πατήσετε το ‘Χ’ και να εξαπολύσετε μια ειδική κίνηση, μέσω της οποίας μπορούν να πεθάνουν ακαριαία 1-3 αντίπαλοι.

Ψόφα που να σε πάρει ο Βελζεβούλ ρε άτοιμε.

Το vigor είναι η ενέργειά σας, μέσω της οποίας μπορείτε να αμύνεστε ή να εξαπολύετε μερικά μαγικά ξόρκια. Σε περίπτωση που δεν διαθέτετε vigor, ο Geralt δεν μπορεί να αμυνθεί, οπότε δώστε ιδιαίτερη σημασία σε αυτό το χαρακτηριστικό. Τα μαγικά ξόρκια που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε είναι πέντε: το Aard, το Axii, το Quen, το Igni και το Yrden. Και τα πέντε αυτά ξόρκια θα σας φανούν ιδιαίτερα χρήσιμα. Με το Aard μπορείτε να ζαλίσετε τους αντιπάλους σας (και να προβείτε στην συνέχεια σε ένα fatality move), με το Axii μπορείτε να μαγέψετε κάποιον αντίπαλο και να τον κάνετε σύμμαχό σας, με το Quen ενεργοποιείτε μια ασπίδα που σας περιβάλει, με το Yrden παγιδεύετε μια περιοχή ενώ με το Igni μπορείτε να βάλετε φωτιά στους άμοιρους αντιπάλους σας.

Για να επιλέξετε το ξόρκι που θέλετε κατά την διάρκεια μιας μάχης, πρέπει να κρατήσετε πατημένο το ‘Ctrl’. Πατώντας το εν λόγω κουμπί, το παιχνίδι κινείται σε slow-mo, δίνοντάς σας έτσι τον χρόνο να επιλέξετε με την ηρεμία σας το μαγικό που θέλετε από ένα νέο υπο-μενού που εμφανίζεται. Σε αυτό το μενού μπορείτε επίσης να επιλέξετε το όπλο σας (ο Geralt κουβαλάει δύο όπλα, ένα που προκαλεί ζημιά στους ανθρώπους κι ένα στα τέρατα), καθώς επίσης και τα δευτερεύοντα όπλα σας που ποικίλουν, από βόμβες μέχρι παγίδες που ακινητοποιούν τους αντιπάλους.

Σε περίπτωση που βρίσκεστε εκτός μάχης και πατήσετε το ‘Ctrl’, θα μπορέσετε να μπείτε στο meditation mode. Σε αυτό το mode, ο Geralt γονατίζει και εμφανίζεται ένα νέο υπο-μενού. Από αυτό μπορείτε να προχωρήσετε τον χρόνο (σαν να κοιμάστε δηλαδή), να δημιουργήσετε νέα potions μέσω της αλχημείας, να πιείτε potions ή να δείτε τα χαρακτηριστικά σας. Δώστε ιδιαίτερη βάση εδώ πέρα, γιατί δεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε potions κατά την διάρκεια της μάχης. Πρέπει να έχετε πιει ότι potions θέλετε πριν ξεκινήσει μια μάχη. Σε περίπτωση που το προσπεράσατε στο ντούκου θα το ξαναπώ. Δεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε potions όταν πολεμάτε.

Πετσοκομμένα μέλη, αίμα... ρε σεις, The Witcher 2 παίζω ή μήπως κάνα Mortal Kombat;

Δεν είναι όλα όμως τα χαρακτηριστικά του παιχνιδιού τόσο πολύπλοκα. Το inventory system είναι απλό στην χρήση του και φιλικό προς όλους τους παίκτες. Το crafting system είναι κι αυτό απλό και κατανοητό, ενώ τα διάφορα mini-games είναι μια ευχάριστη νότα αλλαγής. Η CD Projekt RED άλλαξε εξολοκλήρου τον τρόπο μάχης στο brawling mini-game, με αποτέλεσμα να είναι πιο εντυπωσιακό και φιλικό προς τους νεοφερμένους παίκτες. Το “ταβλοπόκερ” παραμένει το ίδιο απρόβλεπτο, ενώ το μπραντεφέρ ίσως να δυσκολέψει στην αρχή όσους ασχοληθούν μαζί του (το εικονίδιο που εμφανίζεται πρέπει να βρίσκεται μέσα στο περιθώριο που σας δίνεται για να κερδίσετε. Για να το μετακινήσετε θα πρέπει να κουνήσετε το ποντίκι σας).

Όλα αυτά συνθέτουν ένα πολύ καλό υλικό, το οποίο ενισχύεται από τις επιλογές που κάνετε, τους διαλόγους και τις διαθέσιμες αποστολές. Αν εξαιρέσουμε δύο-τρεις από τις δευτερεύουσες αποστολές, όλες οι υπόλοιπες είναι ενδιαφέρουσες και θα σας τραβήξουν το ενδιαφέρον. Όπως στα παλιά παιχνίδια της Bioware, μπορείτε να ολοκληρώσετε μερικές από αυτές χωρίς καν να πολεμήσετε. Είναι από τις λίγες φορές που οι αποστολές δεν είναι μονότονες και δεν θυμίζουν το κλασικό «πήγαινε εκεί, σκότωσε αυτό και φέρε μου αυτό». Γι’ αυτό πιστεύω κι ότι αξίζουν εύσημα στην CD Projekt RED.

Και τι να πω για τις διαθέσιμες επιλογές. Μολονότι η εταιρεία υπερέβαλε όταν ισχυρίστηκε ότι υπάρχουν 16 τέλη, τα ουσιαστικά μονοπάτια που μπορείτε να πάρετε είναι πολύ λιγότερα. Το να θεωρείται διαφορετικό τέλος ο θάνατος ενός χαρακτήρα κατά την διάρκεια του παιχνιδιού το θεωρώ επιεικώς τραγικό. Αυτό όμως δεν έχει καμία σημασία, γιατί το παιχνίδι πραγματικά εξελίσσεται βάσει των επιλογών σας. Κάποια quests θα σας δοθούν μονάχα όταν κάνετε κάποιες συγκεκριμένες επιλογές. Και σαν να μην έφτανε αυτό, αναλόγως της επιλογής που κάνετε σε ένα καίριο σημείο του πρώτου κεφαλαίου, μπορείτε να χαρείτε το επόμενο από εντελώς διαφορετικές σκοπιές και σε διαφορετικές τοποθεσίες. Πράγμα που θα σας δώσει κίνητρο για να ξαναπαίξετε το παιχνίδι ακόμα κι όταν το τερματίσετε.

Αξίζει να σημειωθεί ότι πρέπει να επισκέπτεστε τους βιβλιοθηκάριους και να διαβάζετε τα βιβλία, τα οποία διαθέτουν πολλές λεπτομέρειες για τα τέρατα που πρόκειται να αντιμετωπίσετε ή για τα διάφορα quests σας. Ομολογώ όμως ότι έχοντας χαρεί το Alpha Protocol και την σωρεία επιλογών που προσέφερε (με πραγματικά διαφορετική εξέλιξη της υπόθεσης κι όχι απλά ενός χαρακτηριστικού/στοιχείου/whatever που άλλαζε βάση μιας επιλογής), περίμενα περισσότερα πράγματα από το Witcher 2.

Άσε τα πολλά πολλά ρε σφίχτερμαν και πες, μου πήρες κάνα σουβλάκι ή πάλι με τα μανιτάρια θα την βγάλουμε;

Και φτάνουμε αισίως στο σύστημα μάχης. Ένα σύστημα μάχης που θεωρητικά φαίνεται καλό και έως ενός σημείου είναι. Με το αριστερό πλήκτρο του ποντικιού κάνετε χαλαρές επιθέσεις, με το δεξί ισχυρές, μπορείτε να κάνετε τούμπες, να αμύνεστε, να διαχειρίζεστε πανεύκολα τις μαγικές σας ικανότητες, να βάζετε παγίδες, να κάνετε αντεπιθέσεις με ένα skill του swordsmanship και άλλες όμορφες, γαργαλιστικές λεπτομέρειες. Δυστυχώς όμως, χαντακώνεται από ένα κάρο προβλήματα που θα σας κάνουν την ζωή μαρτύριο. Να ξεκαθαρίσω ότι το παιχνίδι δεν είναι δύσκολο. Τα προβλήματα του συστήματος μάχης όμως ευθύνονται για όσα προβλήματα ενδεχομένως αντιμετωπίσετε.

Συχνά πυκνά το block δεν μου δούλευε. Tι κι αν είχα vigor και πατούσα το κουμπί της άμυνας. Το παιχνίδι απλά μου έδινε με χαρά το μεσαίο του δάχτυλο. Άλλες φορές δεν άλλαζε όπλα ο τρόμπας ο Geralt, άλλες φορές χρειάζονταν τρία-τέσσερα πατήματα του Q για να κάνει το Quen ξόρκι. Πάντα υπάρχει καθυστέρηση όταν κάνεις Quen ή Yrden μαγικό, με αποτέλεσμα να τρως κάποια σφαλιάρα ή κάποιο ξόρκι, ειδικά όταν παλεύεις σε κλειστούς χώρους και δεν μπορείς να απομακρυνθείς πολύ. Το targeting system είναι ΕΠΙΕΙΚΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ και για να κάνει μια κίνηση ο Geralt πρέπει να τελειώσει το προηγούμενό του animation. Θέλεις κοινώς να κάνεις τούμπα ενώ έχεις φάει μια σφαλιάρα; Τον πούλο. Θα δεις το animation, θα φας μερικές επιπλέον σφαλιάρες αν είναι δίπλα σου οι αντίπαλοι και μετά.

Αυτό το πρόβλημα φάνηκε έντονα όταν έπεσα μέσα σε μια φωτιά στο campsite. Block και dash δεν δούλευαν κι ο Geralt γινόταν φλιπεράκι στις φλόγες μέχρι να πεθάνει. Και εννοείται ότι ενώ εσένα σου τελειώνει το vigor, ο αντίπαλος μάγος έχει unlimited και ρίχνει αβέρτα ξόρκια λες και είναι σε haste mode. Θεωρώ τραγικό και γελοίο, εξαιτίας των παραπάνω προβλημάτων, να με δυσκολεύει αφάνταστα και περισσότερο ένας μάγος μιας δευτερεύουσας αποστολής (η οποία δεν μου έδωσε και πολλά XP) απ’ ότι οι δύο τελικοί κακοί του παιχνιδιού.

Σαν να μην έφτανε όμως το σύστημα μάχης που μπάζει από παντού, το τέλος του παιχνιδιού αφήνει τόσα πολλά ερωτήματα που με έκανε να αναρωτιέμαι τι σκ@τά είχαν στο μυαλό εκεί στην CD Projekt RED όταν το έγραψαν. Είναι τόσα πολλά τα ερωτήματα και σε τόσο μεγάλο βαθμό που κυριολεκτικά ζημιώνουν το παιχνίδι. Ξεκινούν spoilers, οπότε προσπεράστε τα όσοι δεν το έχετε ολοκληρώσει. Τι έγινε με την Sile; Τι έγινε με την Yennever; Τι έγινε με το μ@λακισμένο το δρακάκι όταν επιλέγεις να μην το σκοτώσεις; Τι έγινε με τις κ@ριολίτσες τις μάγισσες και το Lodge; Τελικά καθαρίσαμε το όνομά μας (αφού αυτός ήταν ο πρωταρχικός μας σκοπός και δεν υπήρχαν μάρτυρες στο τέλος); Τι γίνεται με τον πόλεμο; Τι γίνεται με το ραβδί (το έχει ως quest item) που πήραμε όσοι σκοτώσαμε τον φλούφλη στο 'From A Bygone Era'; Τι γίνεται με τα εξωγήινα Elves; Πως και γιατί άνοιγαν τα portals τελικά; Δηλαδή… απλά έλεος!

...Κι αφού δεν μου πήρε το σουβλάκι μου ο πιθηκομούρης, ήρθε η ώρα να μαζέψω τα μανιτάρια που λέγαμε. Τουλάχιστον είναι HD μανιτάρια οπότε λογικά θα είναι και ωραία, right;

Αυτά τα δύο σημαντικότατα προβλήματα ευθύνονται και για την βαθμολογία του παιχνιδιού, η οποία μάλλον είναι χαμηλότερη από ότι περιμένετε. Μέσα σε όλα αυτά βάλτε το πρόβλημα στις πόρτες, που ένας χαρακτήρας πρέπει να τις περνάει, και το ότι πρέπει να στέκεστε σε συγκεκριμένα σημεία για να ανεβείτε τις σκάλες ή να μαζέψετε από το έδαφος κάποια αντικείμενα. Η CD Projekt RED διατίθεται να διορθώσει κάποια πράγματα αλλά το σύστημα μάχης μπάζει κυριολεκτικά από παντού και μου φαίνεται απίθανο να καταφέρει η εταιρεία να το φτιάξει. Σε περίπτωση που τα καταφέρει, προσθέστε μισό βαθμό στο παιχνίδι.

Τελικά, ποια είναι η άποψή μου για το παιχνίδι; Μα φυσικά αυτή που εξέφρασα και στον πρόλογο. Το The Witcher 2 είναι υποψήφιο για το βραβείο του καλύτερου παιχνιδιού της χρονιάς, παρά τα όποια προβλήματά του. Ελπίζω η CD Projekt RED να νιώσει και να τα διορθώσει γιατί είναι αμαρτία από τον Θεό να αμαυρώνουν την εικόνα τέτοιες “bug-ιές” και glitches. Όπως και να έχει όμως, οι graphics whores οφείλουν να το αγοράσουν για να θαυμάσουν καλύτερα γραφικά από αυτά του Crysis, οι RPG fans αξίζει να το αγοράσουν γιατί είναι ένα εξαιρετικό RPG και όλοι οι υπόλοιποι αξίζει να το αγοράσουν γιατί δεν πρόκειται να βρουν παρόμοιο παιχνίδι. Και εννοείται ότι ευελπιστώ η CD Projekt να ανακοινώσει στην Ε3 ότι μεταφέρει το Witcher 2 στις κονσόλες. Ένα τέτοιο παιχνίδι πρέπει να το χαρούν όλοι, ανεξαρτήτου πλατφόρμας. Long live Geralt, the White Wolf!

+ Γραφικάρες, επιτέλους έχουμε τίτλο με καλύτερα γραφικά από το Crysis
+ Σενάριο
+ Επιλογές
+ Βαθύ skill tree
+ Δευτερεύουσες αποστολές που μετράνε και σε ωθούν να τις ολοκληρώσεις
+ Τα mini-games (arm wrestling, brawling, poker-dice)
+ Ατμόσφαιρα
+ Replayability
+ Δωρεάν DLC

- Το σύστημα μάχης μπάζει από παντού και το σύστημα στόχευσης είναι επιεικώς απαράδεκτο
- Το loop-άρισμα της μουσικής δεν είναι επιτυχημένο τις περισσότερες φορές
- Τα animation στις φάτσες των χαρακτήρων κυμαίνονται σε μέτρια επίπεδα
- SLI προβλήματα για όσους έχουν SLI συστήματα.
- Το τέλος

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8.5

Πλατφόρμα: PC
Έκδοση: Namco Bandai
Ανάπτυξη: CD Projekt Red
Διάθεση: Namco Bandai Hellas
Είδος: RPG
Παίκτες: Single-player
Επίσημο Site: http://en.thewitcher.com/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 17/5/2011
PEGI: 18