Υπάρχει πάντα κάτι νοσταλγικό όταν κυκλοφορεί ένα 2D Prince of Persia, ειδικά για όσους θυμούνται τον κλασικό τίτλο του 1989. Το The Rogue Prince of Persia, της Evil Empire, όμως είναι κάτι διαφορετικό, τόσο από τα παλιά Prince of Persia, όσο και από το πρόσφατο Prince of Persia The Lost Crown. Πρόκειται για μία roguelite περιπέτεια που θυμίζει περισσότερο το προηγούμενο παιχνίδι του στούντιο, το Dead Cells. Ας δούμε αν αυτό το στιλ παιχνιδιού ταιριάζει στον Πρίγκιπα της Περσίας.
Το παιχνίδι ξεκινάει με τον Πρίγκιπα να πολεμάει τον αρχηγό των Ούνων, με τα πράγματα να μην πάνε πολύ καλά. Μετά από τρεις ημέρες ξυπνάει σε ένα μέρος που λέγεται «The Oasis» και ανακαλύπτει πως η πόλη της Κτησιφών έχει πέσει πλήρως στα χέρια των εχθρών. Επίσης μαθαίνει πως ένα φυλαχτό που έχει στην κατοχή του, στην ουσία του επιτρέπει να γυρνάει σε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα όταν πεθαίνει. Και αυτή είναι η βασική σεναριακή δικαιολογία της λούπας.
Σε επίπεδο μηχανισμών, το παιχνίδι επιδιώκει να συνδυάσει τις ακροβατικές ικανότητες του Πρίγκιπα με την μάχη. Ο χαρακτήρας διακρίνεται για την ευελιξία του, καθώς οι γνωστές κινήσεις από την εποχή του Sands of Time επιστρέφουν, προσφέροντας την δυνατότητα για τρέξιμο σε τοίχους, άλμα μεταξύ τοίχων, ανάβαση σε κολόνες αλλά και μετλαβαση από πλατφόρμα σε πλατφόρμα. Επιπροσθέτως, μέσω της εκτέλεσης ακροβατικών κινήσεων, γεμίζει μία ειδική μπάρα ονόματι vayu’s breath, η οποία, όταν ενεργοποιείται πλήρως, αυξάνει σημαντικά την ταχύτητα των κινήσεων. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι οι πίστες παράγονται διαδικαστικά και είναι μοναδικές σε κάθε run, ακολουθώντας τα πρότυπα του συγκεκριμένου είδους παιχνιδιών.
Η μάχη στο παιχνίδι είναι ικανοποιητική και λειτουργική. Ο ήρωας διαθέτει πρωτεύοντα όπλα, όπως σπαθιά, δόρατα και μαχαίρια, καθώς και δευτερεύοντα όπλα για μάχη εξ αποστάσεως, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται τόξα και chakrams. Επιπροσθέτως, προσφέρονται ειδικές κινήσεις που μπορούν να ενεργοποιηθούν όταν συμπληρωθεί η αντίστοιχη μπάρα, παρέχοντας ιδιαίτερο πλεονέκτημα σε αναμετρήσεις με τα boss. Επίσης μπορείτε να κλωτσήσετε τους εχθρούς για να τους αφαιρέσετε ασπίδες, να τους ακινητοποιήσετε, να τους πετάξετε από τις πλατφόρμες ή τον ένα πάνω στον άλλο, να τους υπερσκελίσετε ώστε να βρεθείτε από την άλλη πλευρά της μάχης και να κάνετε ζημιά. Ο συνδυασμός όπλων και η χρήση των medallions επηρεάζει τη δυναμική του κάθε run. Τα medallions σας παρέχουν παθητικές ικανότητες και buffs, όπως αυξημένη ζημιά σε εχθρούς όταν το vayu’s breath είναι γεμάτο. Επιπλέον, συλλέγετε skill points για την αναβάθμιση δεξιοτήτων στα skill tree, και soul cinders που επιτρέπουν το ξεκλείδωμα νέων όπλων, πρόσθετων medallions (εφόσον βρεθούν τα σχετικά blueprints κατά την διάρκεια της περιπέτειας), καθώς και άλλων πραγμάτων. Η χρήση όλων αυτών των δυνατοτήτων είναι το μυστικό που κάνει την διαφορά ενός πετυχημένου run ή την άδοξη επιστροφή σας στην όαση. Ταυτόχρονα, μπορείτε να δοκιμάσετε ένα σωρό συνδυασμούς και playstyles.
Όσο για τα boss, όπως και σε άλλους παρόμοιους τίτλους, πρέπει να ετοιμαστείτε και να θυμάστε τα μοτίβα των επιθέσεών τους, για όταν έρθει η στιγμή για να πέσει ξύλο. Γενικότερα, τα boss είναι ωραία και αποτελούν ίσως τις καλύτερες στιγμές του παιχνιδιού. Θα σας δυσκολέψουν ελαφρώς (και αυτό είναι το ζητούμενο), αλλά δεν ξεφεύγουν από το καλούπι των roguelike / roguelite. Κάτι που ίσως ενοχλήσει τους απανταχού φαν του είδους είναι πως το παιχνίδι δεν παίρνει ρίσκα. Εν τέλει, όσο και αν διαφοροποιούνται οι εχθροί οπτικά, ανάλογα με το πού βρίσκεστε, ακολουθούν τα ίδια μοτίβα ξανά και ξανά. Βρίσκοντας το loadout που σας βολεύει, μπορείτε να εξατομικεύσετε την δυσκολία των runs, ειδικά όταν, ξεκλειδώνοντας χαρακτήρες, αποκτήσετε πρόσβαση σε πιο δυνατά όπλα (αν και όταν τελειώνετε ένα run με επιτυχία, μπορείτε να αυξήσετε την δυσκολία). Επίσης, η ιστορία του παιχνιδιού είναι «πεπερασμένη», πράγμα που ίσως αποθαρρύνει κάποιους από το να επιστρέψουν για να το ολοκληρώσουν, παρά την μεγάλη ποικιλία που παρέχει σε όπλα και επίπεδα δυσκολίας.
Το παιχνίδι έχει έναν (όχι και τόσο) κρυφό άσσο στο μανίκι του: τα γραφικά. Η επιλογή να χρησιμοποιηθεί αισθητική που θυμίζει πολύ ευρωπαϊκά κόμικς, είναι αυτό που κατά περίσταση το κάνει τρομερά όμορφο και απίστευτα αυθεντικό στον οπτικό τομέα. Ίσως το μόνο παράπονο εδώ είναι πως οι διάφορες τοποθεσίες είναι σχετικά λίγες και χρειάζεται να τις επισκεφτείτε ξανά με διαφορετική σειρά, για να βρείτε την λύση σε κάποια μυστήρια που προκύπτουν στην ιστορία. Κάτι που μπορεί να τις κάνει επαναλαμβανόμενες, αν και αυτό δεν είναι και πολύ μεγάλο πρόβλημα, εφόσον είναι πανέμορφες. Στην γοητεία του τίτλου συμβάλλει η εξαιρετικά ατμοσφαιρική μουσική (ειδικά στις οάσεις και στα boss), ενώ και το υπόλοιπο sound design δείχνει πως το παιχνίδι είναι φτιαγμένο με αγάπη.
Το The Rogue Prince of Persia είναι μια roguelite περιπέτεια με προσεγμένο gameplay, ενδιαφέρουσα ιστορία και πανέμορφα γραφικά, που σίγουρα θα λατρέψετε αν είστε φαν του είδους. Το στέμμα του Πρίγκιπα πλέον έχει ένα ακόμα διαμάντι.
| Πλατφόρμα: | PS5 (review), Xbox Series, Switch 2, Switch, PC |
|---|---|
| Ανάπτυξη: | Evil Empire |
| Έκδοση: | Ubisoft |