The Legend of Zelda: Skyward Sword Review

, Σάββατο 3 Δεκέμβριος 2011 0  

Λίγα παιγνίδια έχουν την δύναμη να προκαλέσουν συναισθήματα τόσο δυνατά όσο τα Zelda. Ο δρόμος του Link είναι γεμάτος με επικές μάχες και δυσκολίες, που καλείται να αντιμετωπίσει όχι απλά για να σώσει μια γαλαζοαίματη, αλλά για κάτι πολύ περισσότερο. Το Zelda: Skyward Sword είναι το πολυαναμενόμενο Wii-only Zelda και είναι πραγματικά «το κάτι άλλο».

Το Skyward Sword δεν είναι απλά το «Zelda του Wii». Με το Twilight Princess, που ουσιαστικά ήταν το κύκνειο άσμα του Gamecube και μεταφέρθηκε στο Wii, η Nintendo έδειξε ότι μπορεί να είναι κερδοφόρο ένα port από κονσόλα προηγούμενης γενιάς, με τα motion controls να έχουν προστεθεί με... κολλητική ταινία και να μην προσφέρουν ουσιαστικά τίποτα καινούριο στο gameplay. Η πρώτη διδάξασα λοιπόν, είναι και αυτή που αλλάζει το τροπάρι, δίνοντάς μας ένα παιχνίδι που όχι μόνο κάνει τη χρήση των motion controls απόλαυση, αλλά κάποια στοιχεία του είναι τόσο έξυπνα σχεδιασμένα που τα κάνει και απαραίτητα. Έχοντας αυτό στο μυαλό, προχωράμε στο review ενός από τα καλύτερα παιχνίδια ολόκληρης της γενιάς που διανύουμε.

Πριν πολλά χρόνια, στον κόσμο του Skyward Sword ξέσπασε ένας φοβερός πόλεμος μεταξύ των ανθρώπων και των σατανικών δυνάμεων που ζουν σε ένα άλλο realm. Ο πόλεμος μαίνονταν τόσο έντονα που μια θεά (βασικά ονομάζεται H θεά – Τhe goddess) αποφάσισε να πάρει την κατάσταση στα χέρια της. Φοβούμενη ότι το ανθρώπινο γένος θα καταστραφεί, μαζεύει έναν αριθμό από εκλεκτούς και τους στέλνει πάνω από τα σύννεφα σε ένα αιωρούμενο κομμάτι γης. Αυτοί πολλαπλασιάστηκαν και δημιούργησαν την Skyloft.

Ο νεαρός Link και η νεαρή Zelda λοιπόν ξεκινούν από εκεί ως δύο χαρισματικά παιδιά που ζουν στη Knight Academy της Skyloft. Τα πράγματα ξεκινάνε απλά, όπως σε κάθε Zelda. Ο Link πρέπει να βρει το πουλί του... εχμ... το Loftbird του εννοώ, που του το φυλάκισαν κάτι εξυπνάκηδες, ώστε να πάρει μέρος στην τελετή προβιβασμού στην «μεγάλη» τάξη της σχολής των Skyloft Knights. Η τελετή έχει μέσα και θρησκευτικό περιεχόμενο, αφού η Zelda έχει ντυθεί γι αυτόν τον σκοπό, ώστε να κάνει τις ανάλογες τελετουργίες για τη λατρεμένη τους θεά. Μετά από όλα αυτά, και πάνω που το ρομάντζο έχει αρχίσει να ανθίζει σιγά σιγά κατά την διάρκεια μιας βόλτας με τα Loftbirds, η Zelda χάνεται μέσα σε έναν μεγάλο μαύρο τυφώνα και ο Link ξεκινάει την περιπέτειά του να την βρει.

Μεγάλο και άσχημο. Δεν υπάρχει τρόπος διαφυγής, πολεμάς με ότι έχεις.

Η ιστορία του Skyward Sword δεν είναι τόσο απλή όσο το «να βρούμε το κακόμοιρο το κορίτσι», αλλά όσο βαθαίνει η πλοκή, βαθαίνουν και τα κίνητρα που σπρώχνουν τη Zelda και τον Link στην επιφάνεια του κόσμου. Ακόμα και ο Ghirahim, ο “Lady Gaga” κακός, είναι ένα διάλειμμα από τον μονότονο Gannon που συνήθως είναι ο κακός και ούτε ο ίδιος ξέρει γιατί. Οι χαρακτήρες και η πλοκή έχουν καλοδουλευτεί, ενώ βελτιώσεις έχουν γίνει και στον ρυθμό που εξελίσσονται τα πράγματα, αφού συνεχώς μαθαίνετε κάποια καινούρια λεπτομέρεια για τον κόσμο και την ιστορία των πρωταγωνιστών, προωθώντας έτσι την ιστορία με σταθερό ρυθμό.

Το ίδιο το παιχνίδι μεγαλύτερη συνοχή από τα υπόλοιπα 3D Zelda. Ο ουρανός και η Skyloft παίζουν τον ρόλο του «μεσάζοντα» μεταξύ των περιοχών – κάτι σαν την μεγάλη θάλασσα στο Wind Waker, αλλά πολύ πιο γεμάτο με πράγματα να κάνετε. Ακόμα και η πτήση με το πτηνό σας είναι πολύ πιο ευχάριστη ενασχόληση από το περπάτημα στο overworld της Hyrule ή τη θάλασσα του Wind Waker. Το Skyward Sword είναι επίσης πολύ πιο μαζεμένο. Οι περιοχές είναι λίγες, όμως ο έξυπνος σχεδιασμός επιτρέπει στον παίκτη να βρίσκει μια διαφορετική έκπληξη κάθε φορά που επιστρέφει. Αυτό εξασφαλίζεται με ένα σύστημα που μοιάζει λίγο σαν αυτό του Metroid Prime. Δηλαδή προχωράμε κανονικά, παίρνουμε νέα gadgets και δυνάμεις, επιστρέφουμε και τα χρησιμοποιούμε για να ανακαλύψουμε κάτι καινούριο. Μόνο που δεν είναι ούτε τόσο περίπλοκο, ούτε τόσο κουραστικό όπως αυτό του Metroid.

Θα συναντήσετε μαεστρικό level design, αφού οι πίστες είναι πολύ προσεγμένες ως προς τον τρόπο που λειτουργούν. Τα Lanayru Mines είναι ένα παράδειγμα για το πώς ένα απλό τρικ, ουσιαστικά το γύρισμα του χρόνου σε κομμάτια της πίστας εκατοντάδες χρόνια πίσω με τη χρήση κρυστάλλων, αλλάζει την περιοχή και αποκαλύπτει τρόπους για να προχωρήσουμε. Ένα στοιχείο που προστέθηκε επίσης είναι η δυνατότητα να αναβαθμίζουμε τον εξοπλισμό μας με υλικά που βρίσκονται στις πίστες ή αφήνουν πίσω εχθροί. Θυμίζει λίγο Monster Hunter η όλη διαδικασία, αλλά η Nintendo δεν το παράκανε, καθώς το Skyward Sword κρατάει ξεκάθαρη τη θέση του εκτός RPG.

Ακόμα και με τους περιορισμούς του hardware του Wii, ο κόσμος του Skyward Sword είναι πολύ όμορφος.

Ο χειρισμός είναι το κύριο στοιχείο που κάνει το Skyward Sword ξεχωριστό από τους προκατόχους του και τα άλλα παιχνίδια του είδους. Ο έλεγχος του σπαθιού έχει να κάνει με την κίνηση του καρπού σας. Μπορείτε να κόψετε διαγώνια, κάθετα ή οριζόντια με την ανάλογη κίνηση και τη βοήθεια το Wii Motion Plus. Θέλει λίγη συνήθεια, όμως μόλις καταλάβετε τον τρόπο λειτουργίας του σας προσφέρει απίστευτο βάθος, αφού μερικοί εχθροί μπλοκάρουν τις επιθέσεις από κάποιες γωνίες. Ακόμα και με τους πιο χαζούς εχθρούς, θα εμπλακείτε σε ξιφομαχίες, ενώ στα αφεντικά (τα οποία είναι ΚΑ-ΤΑ-ΠΛΗ-ΚΤΗ-ΚΑ) η σωστή χρήση του σπαθιού είναι απαραίτητη για τη νίκη.

Τα gadgets, που πάντα είναι απαραίτητα στις περιπέτειες του Link, λειτουργούν και αυτά άψογα με τον χειρισμό. Η στόχευση με την σφεντόνα είναι απροβλημάτιστη. Ίσως το πιο εντυπωσιακό μπλιμπλίκι που παίρνει στα χέρια του ο Link, είναι ένα ιπτάμενο σκαθάρι που μπορείτε να πιλοτάρετε για να φτάσετε διακόπτες, να αρπάξετε απομακρυσμένες ρούπιες και καρδιές, ενώ αργότερα μπορείτε να το εξελίξετε και σε προσωπικό σας βομβαρδιστικό. Όλα αυτά τα gadgets συμπληρώνουν το ιδιοφυές level design με ποικίλους τρόπους. Ας πούμε ότι οι γρίφοι με τα κουτιά και τα κλειδιά έχουν πλέον περάσει στο περιθώριο, δίνοντας την θέση τους σε πανέξυπνα παζλ που απαιτούν χρήση των gadgets και της νοημοσύνης του παίκτη.

Ακόμα και όταν δεν κάνετε κάτι για να προχωρήσει η ιστορία, το παιχνίδι προσφέρει αρκετά μυστικά και δραστηριότητες για να σας κρατήσει απασχολημένους. Στην Skyloft για παράδειγμα, υπάρχει ένας φιλικός δαίμονας που σας ζητάει κρυστάλλους ευγνωμοσύνης (που μοιάζουν ύποπτα με Star Bits από το Mario Galaxy). Το κυνήγι των goddess cubes και των σεντουκιών που ανοίγουν στην ιπτάμενη πατρίδα του Link είναι επίσης διασκεδαστικό, αν και χρειάζεται λεπτομερή εξερεύνηση των dungeons όπου βρίσκεστε. Τέλος, τα κλασικά mini-games με έπαθλα αντικείμενα και χρήμα είναι στη θέση τους και σας προκαλούν.

Η φράση που ακολουθεί μετα αυτή τη σκηνή είναι ''You got the sailcloth from Zelda. It also smells really good'' - PERVERT!

Εμφανισιακά το Skyward Sword είναι χάρμα οφθαλμών, αν και η έλλειψη δύναμης του Wii πλέον περιορίζει ακόμα και την ίδια τη Nintendo στον οπτικό τομέα. Τα γραφικά του έχουν ετερόκλητο στιλ, με μοντέλα χαρακτήρων κοντά στο πιο ρεαλιστικό Twilight Princess, αλλά με εμφανές cell shading όπως το Wind Waker. Το αποτέλεσμα είναι εκφραστικότατο και ταυτόχρονα πολύχρωμο και ζωηρό. Ειδικότερα στις cutscenes τα συναισθήματα γίνονται ακόμα πιο έντονα με την απίστευτη σκηνοθεσία που τις διέπει. Τα περιβάλλοντα έχουν καλυφθεί με textures που θυμίζουν ζωγραφιστό πίνακα, κρύβοντας έτσι εν μέρει προβλήματα όπως η φτωχή γεωμετρία και το aliasing. Από την άλλη, το draw distance είναι αρκετά μεγάλο και μπορείτε να βλέπετε που πηγαίνετε όταν πετάτε πάνω από τα σύννεφα ή να χαζεύετε τα τοπία στις περιοχές από κάτω.

Ο ήχος έχει υποστεί ένα γενικό ρεκτιφιέ σε σχέση με τα παλαιότερα Zelda. Πλέον, η μουσική στο Skyward Sword είναι πλήρως ενορχηστρωμένη (αντίο midi), ενώ μερικά ηχητικά εφέ προέρχονται και αυτά από όργανα ορχήστρας. Ως συνήθως στα Zelda, οι χαρακτήρες δεν μιλάνε, παρά μόνο αφήνουν επιφωνήματα ή γέλια, ανάλογα με το τι λένε εκείνη την στιγμή. Αυτό προσωπικά δεν το θεωρώ κακό. Μερικοί χαρακτήρες είναι καλύτερο να μην μιλάνε ποτέ. Σωστά, Samus;

To Skyward Sword λοιπόν είναι εδώ και αποδεικνύει ότι τα motion controls μπορούν να ταξιδέψουν τους hardcore gamers σε ένα νέο κόσμο, αν χρησιμοποιηθούν σωστά. Ταυτόχρονα, δείχνει με πόση μαεστρία μπορεί μια single-player εμπειρία να γίνει ακόμα καλύτερη, αν διανθιστεί με υποδειγματικό level design, μεγαλύτερη συνοχή και προσεγμένη ιστορία. Το πρώτο μου δεκάρι από τότε που ξεκίνησα να γράφω στο site, και αυτό τα λέει όλα.

+ Ωραία ιστορία
+ Καλοφτιαγμένα ΚΑΙ απαραίτητα motion controls
+ Μαεστρικό level design
+ Πολλά πράγματα που μπορεί να κάνει ο παίκτης εντός και εκτός του σεναρίου
+ Γρίφοι που δεν βασίζονται πλέον σε σπρώξιμο κουτιών
+ Επιτέλους πραγματική ενορχηστρωμένη μουσική!

- Το κρατάει τεχνικά πίσω το φτωχό hardware του Wii

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 10

Πλατφόρμα: Wii
Έκδοση: Nintendo
Ανάπτυξη: Nintendo
Διάθεση: Nortec
Είδος: Action-adventure
Παίκτες: Single-player
Επίσημο Site: www.nintendo.co.uk
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 18/11/2011
PEGI: 12