The Godfather II Review

, Πέμπτη 28 Μάιος 2009 0  

Ο ταινίες The Godfather έχουν χαιρετιστεί από τους θεατές και τους κριτικούς ως μοναδικά αριστουργήματα του σύγχρονου κινηματογράφου. Αν όχι όλοι, οι περισσότεροι έχουμε παρακολουθήσει αυτές τις εξαίσιες ταινίες που μας βάζουν βαθιά στους κόλπους της μαφίας και των ανθρώπων που την απαρτίζουν. Παρεμπιπτόντως, αν δεν τις έχετε δει ακόμα, κλείστε το PC και πηγαίνετε στο κοντινότερο video club!

Το Godfather II είναι η δεύτερη προσπάθεια της EA σε συνεργασία με την Paramount να μεταφέρουν τις αγαπημένες μας ταινίες του Νονού στα χωράφια των video games. Μία προσπάθεια δύσκολη και αρκετά επικίνδυνη, αφού η μεταφορά τόσο αγαπημένων ταινιών αποτελεί τεράστια ευθύνη, ιδιαίτερα απέναντι στους fans του Νονού που τυχαίνει να είναι gamers. Ευτυχώς, η EA δεν διάλεξε την πεπατημένη οδό της μεταφοράς της ιστορίας από την ταινία στο παιγνίδι. Αντίθετα, δημιούργησαν μία νέα ιστορία, η οποία λαμβάνει χώρα μετά το original Godfather. Ταυτόχρονα, κάποια στοιχεία-κλειδιά από το setting των ταινιών κάνουν συνέχεια την εμφάνισή τους, ώστε ο παίκτης να ξέρει ανά πάσα στιγμή ότι αυτό που παίζει είναι ένα παιγνίδι Godfather.

Μην το βλέπετε έτσι το αμάξι! Ξέρω να οδηγώ!

Μην το βλέπετε έτσι το αμάξι! Ξέρω να οδηγώ!

Η ιστορία έχει ως εξής: αναλαμβάνετε τον ρόλο του Dominic, ενός μέλους της οικογένειας του Aldo Tapani, του πρωταγωνιστή στο πρώτο Godfather. Στην συνάντηση των οικογενειών Tapani και Corleone στην Κούβα για μία συμφωνία μεταξύ των δύο, ξεσπά η επανάσταση, αναγκάζοντας τους πάντες να εγκαταλείψουν την χώρα πανικόβλητοι. Κατά την φυγάδευση, ο Aldo Tapani σκοτώνεται οπότε περνάει στον Dominic η θέση του Don και η ευθύνη να επαναφέρει την οικογένεια στο παλιό της μεγαλείο, αντιμετωπίζοντας τις αντίπαλες οικογένειες. Αν και το παιγνίδι σας δίνει τον έλεγχο του Dominic, η όλη ιστορία είναι περισσότερο επικεντρωμένη στον Michael Corleone. Σε γενικές γραμμές ή γκανγκστερική ιστορία του Godfather II είναι μέτρια σε ποιότητα και δεν έχει να δείξει κάτι ξεχωριστό από τα κλασσικά πεπατημένα μίας ταινίας εποχής με μαφιόζους. Σε καμία περίπτωση όμως δεν είναι αδιάφορη και εξυπηρετεί τον σκοπό της ικανοποιητικά.

Το Godfather II αποτελεί ένα open-world παιγνίδι που μοιάζει αρκετά με το Grand Theft Auto ή το Mafia. Αυτό σημαίνει ότι αν έχετε παίξει κάποιον από αυτούς τους τίτλους, αμέσως θα βρεθείτε σε ένα πολύ οικείο περιβάλλον. Μπορείτε να κλέψετε όποιο αμάξι θέλετε για να πάτε στον προορισμό σας, να ρωτήσετε (και να βαρέσετε) όποιον θέλετε και γενικά η πλοήγηση είναι ελεύθερη μέσα στις πόλεις του παιγνιδιού. Αυτό που θα κληθείτε να κάνετε κυρίως, είναι να πάρετε τις διάφορες επιχειρήσεις από τα χέρια των αντίπαλων οικογενειών, να τις κρατήσετε στην κατοχή σας και κατόπιν να βομβαρδίσετε την «βάση» τους αφανίζοντάς τους εχθρούς σας μια για πάντα. Όλα αυτά, θα τα κάνετε σκοτώνοντας, εκβιάζοντας, ασκώντας πίεση σε άτομα κύρους, χρηματίζοντας πολιτικούς και εισαγγελείς, ζητώντας και κάνοντας ρουσφέτια… ξέρετε τώρα… στην Ελλάδα ζούμε…

Ένα από τα αρκετά διασκεδαστικά multiplayer modes

Ένα από τα αρκετά διασκεδαστικά multiplayer modes

Το παιγνίδι, όπως είπα παραπάνω, δανείζεται αρκετά στοιχεία από το Grand Theft Auto και άλλα games τέτοιου τύπου. Η πραγματική καινοτομία, όμως, ξεκινάει από την στιγμή που θα πατήσετε το “Start” στο χειριστήριό σας και θα αντικρίσετε το Don’s View. Πρόκειται για έναν τρισδιάστατο χάρτη που θυμίζει μακέτα και με αυτόν μπορείτε να δείτε την τοποθεσία σας, τις επιχειρήσεις των αντιπάλων σας (με διαφορετικά χρώματα), τα σημεία στα οποία έχετε κάποια αποστολή ή δουλειά ενώ μπορείτε να δείτε και διάφορα στατιστικά όπως τα οικονομικά σας. Μπορείτε επίσης να βρείτε χρήσιμες πληροφορίες συγκεντρωμένες εκεί, όπως τα family trees των αντιπάλων, ενώ όταν παίρνετε πληροφορίες για το πώς θα τους ξεπαστρέψετε όλους μια για πάντα, θα τις βρείτε στο ανάλογο μενού του Don’s View.

Πέρα όμως από τον καθαρά πληροφοριακό χαρακτήρα του, το Don’s View χρησιμεύει και σε πολλά άλλα πράγματα. Για την ακρίβεια, δίνει στο παιγνίδι έναν τόνο real – time strategy, αφού μέσω αυτού μπορείτε να διαχειριστείτε την οικογένειά σας, να στείλετε άτομα για διάφορες βρομοδουλειές όπως να βομβαρδίσουν ή να καταλάβουν κάποια επιχείρηση των ανταγωνιστών σας και να διαχειριστείτε τον αριθμό των μπράβων στις δικές σας επιχειρήσεις. Μπορείτε επίσης να αναβαθμίσετε τον χαρακτήρα σας και τα μέλη της οικογένειάς σας με νέα όπλα και δυνατότητες και να προωθήσετε πρόσωπα στα ανώτερα αξιώματα. Το Don’s View είναι το χαρακτηριστικό που δίνει στο παιγνίδι αυτά τα στοιχεία που το απομακρύνουν από την γνωστή φόρμουλα του GTA, φέρνοντάς το πιο κοντά στους λάτρεις της στρατηγικής και λιγότερο στους φανατικούς της δράσης.

To Don's View είναι η ψυχή του παιγνιδιού

To Don's View είναι η ψυχή του παιγνιδιού

Ο τίτλος διαθέτει και multiplayer μέρος, το οποίο, πέρα από το Deathmatch όπου απλά αλληλοσκοτώνεστε online, περιέχει διάφορα modes ανάλογα με την ειδικότητα των χαρακτήρων, όπως των εμπρηστών που θα πρέπει να κάψουν συγκεκριμένα σημεία στον χάρτη ή των διαρρηκτών που θα πρέπει να ανοίξουν τα χρηματοκιβώτια των αντιπάλων. Τον περισσότερο καιρό είναι αρκετά ενδιαφέροντα και διασκεδαστικά. Ειδική μνεία αξίζει και το Don’s Control mode, που θυμίζει real-time strategy, αφού καλείστε να τοποθετήσετε τους άντρες σας σε στρατηγικά σημεία για να νικήσετε.

Το gameplay, όμως, τόσο στο online όσο και στο offline μέρος, έχει τα προβληματάκια του. Πρώτα απ’ όλα η άχρηστη σύνδεσή τους, η οποία έχει να κάνει με το μάζεμα χρημάτων και την αναβάθμιση των weapon licenses που ενώ είναι εφικτή στο single player, είναι κάτι που θα το χρησιμοποιήσετε αποκλειστικά στο multiplayer. Δεν υπάρχει τρόπος συνθηκολόγησης με τις άλλες οικογένειες ώστε να αντιμετωπίσετε μαζί κάποια μεγαλύτερη απειλή εκτός από τις φορές που το απαιτεί το σενάριο, περιορίζοντας τον παίκτη μόνο στην καταστροφή των άλλων. Η μαγεία της στρατηγικής πάει περίπατο… Επιπλέον, οι επιθέσεις άλλων και οι βομβαρδισμοί στις επιχειρήσεις σας θα είναι συχνές, αποτυχημένες και από μία μόνο οικογένεια που μετά από λίγο την καταστρέφετε και πάτε στην επόμενη.

Η ζωή σου τερματίζεται... ΤΩΡΑ!

Η ζωή σου τερματίζεται... ΤΩΡΑ!

Τα γραφικά του παιγνιδιού κυμαίνονται σε μέτριο επίπεδο και πολλές φορές δεν θυμίζουν ότι βρισκόμαστε στο 2009. Τα περιβάλλοντα είναι μεν ατμοσφαιρικά και ποικίλουν ανάλογα με την πόλη και το σημείο που βρίσκεστε, αλλά αρκετές φορές, ειδικότερα αν βρεθείτε να περιπλανιέστε στις στέγες κάποιων κτιρίων (πράγμα που θα κάνετε αρκετά συχνά αφού πολλοί μελλοθάνατοι βρίσκονται εκεί), θα νομίσετε ότι βρίσκεστε ανάμεσα σε τετράγωνες πλάκες σαπουνιού και γρανίτη. Οι χαρακτήρες, από την άλλη, είναι καλά σχεδιασμένοι και κινούνται το ίδιο όμορφα, είτε συνομιλείτε μαζί τους, είτε βρίσκεστε στην μάχη. Πάντως, υπάρχουν bugs και παραλείψεις, όπως κάποιες περίεργες σκιές, μοντέλα που κινούνται αλλοπρόσαλλα ή κολλάνε μέσα σε τοίχους και αόρατοι τοίχοι παντού, λες και είμαστε στο 1999. Αρκετά από αυτά τα προβλήματα ίσως σας στοιχίσουν κάποιες αποστολές. Παρ’ όλα αυτά δεν καθιστούν το παιγνίδι unplayable πέρα από την ενοχλητική παρουσία τους.

Ο ήχος από την άλλη διεκδικεί δάφνες. Το παιγνίδι αφήνει το δικό του μοναδικό ηχητικό στίγμα μέσα από το καλά ενορχηστρωμένο και χαρακτηριστικό soundtrack και το voice cast, που παρά τις όποιες βλακώδεις φράσεις που έγραψαν οι συγγραφείς των διαλόγων, αποδίδει τα καλύτερα στους ρόλους. Οι ήχοι των όπλων είναι και αυτοί προσεγμένοι και αρκετά δυνατοί, ώστε να να είναι αντιληπτή η δύναμή τους και με αρκετά όπλα στο ίδιο σημείο να επιτυγχάνεται το ακουστικό αποτέλεσμα μίας ένοπλης συμπλοκής.

Περιμένοντας κάτω απο το φεγγαρόφως...

Περιμένοντας κάτω απο το φεγγαρόφως...

Το Godfather II, λοιπόν, είναι ένα παιγνίδι που παρά τις πετυχημένες συνταγές που χρησιμοποιεί, κινείται στην μετριότητα. Το single-player παρά την μεγάλη διάρκειά του, δεν έχει να δείξει κάτι πέρα απο μερικές ιδέες που θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη απο τα sandbox games που θα ακολουθήσουν. Το multiplayer απο την άλλη, αν και ευρηματικό, ίσως να μην αρκεί για να δικαιολογήσει τα πολλαπλά λάθη του τίτλου, κάτι που τον αδικει και είναι κρίμα... πολύ κρίμα...

+ Τα στοιχεία στρατηγικής και το Don’s View
+ Το ευρηματικό multiplayer
+ Ο μοναδικός ηχητικός τομέας
+ Οι σκηνές-κλειδιά που παραπέμπουν στις ταινίες

- Κακοσχεδιασμένα γραφικά
- Πολλά bugs που ίσως εκνευρίσουν
- Aνούσια σύνδεση του single-player με το multiplayer
- Aδικαιολόγητος περιορισμός στις επιλογές του παίκτη
- Προβλέψιμες αποφάσεις του AI σε θέματα στρατηγικής

Βαθμολογία: 6.5

Πλατφόρμα: Xbox 360 (PS3, PC)
Έκδοση EA
Ανάπτυξη: EA Redwood Shores
Διάθεση: EA Hellas
Είδος: Action strategy
Παίκτες: 1-16
Επίσημο site: http://godfather2.ea.com/
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 9/4/2009
PEGI: 18+