alt text

The Ascent review

, 19 Αυγούστου 2021  

Τα παιχνίδια με cyberpunk θεματολογία κυκλοφορούν το ένα μετά το άλλο, κι εμείς δεν χορταίνουμε να τα παίζουμε. Αυτή τη φορά η σουηδική Neon Giant μας δίνει το The Ascent, ένα action shooter RPG ισομετρικής προοπτικής με πλούσιο cyberpunk κόσμο αισθητικής 80s, γεμάτο επιγραφές neon, πιστόλια που βάζουν φωτιά στους εχθρούς και mechs "τσέπης" που αγοράζονται από το μαγαζί της γειτονιάς.

Η στορία του The Ascent είναι απλή. Φτάνετε στο δυστοπικό Veles με όνειρα για μια καλύτερη ζωή. Όταν η Ascent Group, η πολυεθνική εταιρεία που ελέγχει το Veles, καταρρέει μυστηριωδώς, ο κόσμος αλλάζει και οι αντίπαλες εταιρείες ανταγωνίζονται η μία την άλλη μέχρι θανάτου. Στόχος σας είναι να τις σταματήσετε και να μάθετε τί συνέβη ξαφνικά στην Ascent Group. Η ιστορία δεν καταφέρνει να κεντρίσει τόσο το ενδιαφέρον και δεν είναι απαραίτητο να δίνετε μεγάλη προσοχή στην εξέλιξη της υπόθεσης ή τους διαλόγους, αν και πολλές φορές αυτοί είναι χιουμοριστικοί.

Μετά από μια σύντομη εισαγωγή, ξεκινάτε την δημιουργία του χαρακτήρα σας, διαλέγοντας φύλο, πρόσωπο και τα κύρια χρώματά του. Παίζοντας διαπιστώνετε ότι οι επιλογές αυτές είναι αρκετά επιφανειακές, αφού παραδείγματα όπως ο βηματισμός και γενικότερα όλη η στάση του πρωταγωνιστή σε συνδυασμό με τις στολές που φοράει μερικές ώρες παιχνιδιού αργότερα, δεν κάνουν μια γυναίκα να διαφέρει σε πολλά από έναν άντρα, συν ορισμένες αναφορές στον πρωταγωνιστή ως “mate”. Ακόμα κι αν παραβλέψουμε αυτές τις λεπτομέρειες, ή το ότι μπορείτε να αλλάξετε εντελώς την εξωτερική εμφάνιση του ήρωα ανά πάσα στιγμή (μαλλιά, χρώματα, φύλο κτλ) είναι φανερό πως αυτός είναι τυπικός, χωρίς προσωπικότητα που θα θυμάστε μετά το τέλος του παιχνιδιού. Απλά βρίσκεται εκεί για να κάνει τη δουλειά και να σκοτώσει όσους περισσότερους κακούς μπορεί.

Εκπληκτικός cyberpunk κόσμος.

Από την πρώτη στιγμή συνειδοποιείτε ότι το Ascent είναι μια εμπειρία shooter με την ισομετρική προοπτική του Diablo, αλλά με όπλα και χειροβομβίδες αντί για σπαθιά και μαγικά. Το tutorial των πρώτων 20 λεπτών, που σας φέρνει στον έξω κόσμο μέσα από τους υπονόμους, είναι αρκετό για να σας μάθει τον βασικό χειρισμό και τη νοοτροπία του παιχνιδιού. Περπατώντας μέσα σε πόλεις με αμέτρητα φώτα νέον, ανάμεσα σε εχθρικές ομάδες εγκληματιών του δρόμου, ανακαλύπτετε ότι το παιχνίδι έχει να προσφέρει περισσότερα από απλό shooting και leveling up μέσα από απόκτηση XP, καθώς συναντάτε έναν αριθμό χαρακτήρων που σας δίνουν κεντρικές και δευτερεύουσες αποστολές. Οι συζητήσεις μαζί τους δεν γίνονται πάντα με τον πιο ενδιαφέροντα τρόπο, αφού είτε εμφανίζεται ένα απλό πλαίσιο κειμένου επάνω από τα κεφάλια τους ή μια σύντομη σκηνή όπου η διαδραστικότητα περιορίζεται στο ποιες ερωτήσεις να κάνετε.

Αφού συλλέξετε έναν αριθμό αποστολών, που σχεδόν πάντα έχουν να κάνουν με την εξολόθρευση κάποιου στόχου, ενεργοποιείτε μία από αυτές και ξεκινάτε προς τα εκεί. Υπάρχει μια σχετική ποικιλία στη θεματολογία των αποστολών, όπως να φυτέψετε βακτηρίδια, να περάσετε ανάμεσα από γιγάντιες αράχνες ή να σκοτώσετε έναν συγκεκριμένο τύπο. Κάθε αποστολή εμφανίζει το προτεινόμενο επίπεδο που πρέπει να είστε για να την φέρετε εις πέρας, όμως αυτό δεν ανταποκρίνεται πάντα στην πραγματικότητα, αφού πότε οι εχθροί είναι πολύ πιο αδύναμοι από εσάς και πότε είναι πάρα πολλοί για να τα καταφέρετε στο επίπεδό σας. Όταν συμβαίνει το τελευταίο, τότε γνωρίζετε ότι πρέπει να κάνετε λίγο πίσω για να δυναμώσετε, αναβαθμίζοντας τα υπάρχοντα όπλα ή αγοράζοντας νέα. Αν εξακολουθείτε να έχετε πρόβλημα με την αποστολή, τότε χρειάζεστε οπωσδήποτε level up. Πατώντας ένα κουμπί βλέπετε ακριβώς την απόσταση που έχετε να διανύσετε σε μέτρα και την βέλτιστη διαδρομή προς τον στόχο. Πρόκειται για μια εξαιρετική προσθήκη που αξίζει να βρίσκεται σε κάθε RPG, έστω προαιρετικά. Επίσης, υπάρχει η επιλογή fast travel, με ταξί σε οποιοδήποτε σημείο ή μετρό σε συγκεκριμένες περιοχές, έναντι μικρής αμοιβής. Έτσι, όταν βιάζεστε ή θέλετε να επιστρέψετε άμεσα για την αγορά δυνατότερων όπλων δεν διασχίζετε αναγκαστικά ολόκληρο τον χάρτη.

Ασπίδα προστασίας για όλους.

Ο χειρισμός είναι απλός, με χρήση ποντικιού/πληκτρολογίου ή gamepad, με την πρώτη επιλογή να είναι πιο αποτελεσματική λόγω ακρίβειας. Κινείστε με τα WASD, στοχεύετε με το ποντίκι, καλύπτεστε πίσω από εμπόδια και μπορείτε να σηκώσετε ψηλά το όπλο σας για να πετύχετε εχθρούς από συγκεκριμένες γωνίες ή ύψη. Η επιλογή αυτή κάνει θαύματα την κατάλληλη στιγμή, όμως δεν λύνει τα προβλήματα που προκύπτουν όταν υπάρχει διαφορά ύψους σε σκάλες, όπου μπορείτε να αδειάσετε τον γεμιστήρα χωρίς να πετύχετε κάποιον. Στο κάτω δεξιά μέρος της οθόνης βλέπετε πληροφορίες όπως η στάθμη της μπάρας ζωής και ενέργειας, με την ενέργεια να χρησιμεύει σε ξεχωριστές επιθέσεις, καθώς και το αν είναι έτοιμη η ανάπτυξη πολυβόλων ή mech. Δεν πρόκειται για το πιο βολικό σημείο για να παρατηρείτε εν μέσω μάχης, αλλά η δουλειά γίνεται. Με την εξάντληση της μπάρας ζωής, σκοτώνεστε και επιστρέφετε σε κοντινό σημείο. Δεν έχετε τη δυνατότητα σωσίματος κατά βούληση, αλλά το έξυπνο auto-save βρίσκεται σε σημεία από όπου μπορείτε να εγκαταλείψετε εντελώς τη μάχη ή να δοκιμάσετε ξανά.

Ένας αριθμός στοιχείων RPG κάνει το The Ascent να ξεχωρίζει από παρόμοιους τίτλους του είδους. Η εμπειρία της εξολόθρευσης κυμάτων εχθρών γίνεται ακόμα πιο απολαυστική δοκιμάζοντας μια γκάμα διαφορετικών όπλων, από πιστόλια και αυτόματα έως ρουκετοβόλα ή φλογοβόλα, τα οποία αναβαθμίζονται για καλύτερη απόδοση. Έχετε δύο κύρια όπλα για γρήγορη εναλλαγή, όμως κουβαλάτε όσα θέλετε στο inventory, ακόμη και πολλαπλά όπλα του ίδιου είδους για να πουλήσετε στα μαγαζιά. Οι σφαίρες είναι άπειρες, για μονομαχίες χωρίς έγνοιες. Οι δεκάδες αναβαθμίσεις και εξαρτήματα είναι από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του παιχνιδιού, επηρεάζοντας τα στατιστικά και προσφέροντας ξεχωριστές ικανότητες, όπως πανίσχυρες επιθέσεις από κοντινή απόσταση και ασπίδες προστασίας. Κάθε φορά που ανεβαίνετε επίπεδο, αποκτάτε βαθμούς για να ξοδέψετε στις ικανότητές σας, βελτιώνοντας τους βαθμούς ζωής και ενέργειας, το κράτημα ή γέμισμα των όπλων και άλλα. Η πανοπλία έχει κι αυτή τα δικά της χαρακτηριστικά με τη σειρά της, τα οποία κάνουν τη διαφορά κυρίως όταν αντιμετωπίζετε κάποιο boss (δίνοντας έμφαση στην προστασία από φωτιά, ηλεκτρισμό κτλ), αφού όσον αφορά τις μάχες ενάντια σε απλούς εχθρούς τα δικά σας στατιστικά, όπως οι βαθμοί ζωής, μετρούν περισσότερο. Το γεγονός ότι από το δεύτερο μισό του παιχνιδιού και μετά ο αριθμός των εχθρών αυξάνεται σημαντικά, κάνει κάθε στατιστικό να μετράει με τον δικό του τρόπο και σας οδηγεί στο να ψάχνετε τις καλύτερες επιλογές εξοπλισμού όσο και να αξιοποιείτε κάθε πόρο.

Περιμένοντας το τρένο.

Το codex του παιχνιδιού, που ανανεώνεται με κάθε νέα πληροφορία που συλλέγετε για τον κόσμο, περιέχει ενδιαφέρουσες περιγραφές, ιδιαίτερα όσον αφορά τους ΑΙ χαρακτήρες ή τα βιογραφικά κεντρικών χαρακτήρων. Αν και διαβάζεται εύκολα, κάποιου είδους αφήγηση στον κατάλληλο τόνο θα έδινε ένα επιπλέον κίνητρο για την ανάγνωσή του, αφού στην τρέχουσα μορφή είναι απλά ένα μεγάλο κομμάτι κειμένου που πρέπει να έχετε όρεξη για να το διαβάσετε. Αντιθέτως, υπάρχει άπλετο διακριτικό χιούμορ στο παιχνίδι, όπως ένα παντελόνι για να φορέσετε που ονομάζεται Byxor (δηλαδή... “παντελόνι” στα σουηδικά) και αποστολές όπου καλείστε να συλλέξετε συγκεκριμένα ανατομικά μέλη από τέρατα των υπονόμων.

Το The Ascent προσφέρει τόσο single-player εμπειρία, όσο και online co-op με έως τέσσερις παίκτες (και local co-op στην ίδια οθόνη). Τα πράγματα είναι λίγο πιο δύσκολα όταν παίζετε solo, αφού αναγκάζεστε να εξολοθρεύσετε στρατιές από όλων των ειδών τέρατα, μεταλλαγμένους και βίαιους τύπους, όμως αυτό λύνεται απλά με περισσότερο upgrading και λίγες παραπάνω ώρες παιχνιδιού. Επίσης, για την ώρα, δεν λείπουν ορισμένα bugs. Το hotspot με την τοποθεσία της κεντρικής αποστολής της ιστορίας δεν εμφανίζεται πάντα στον χάρτη, ούτε η περιγραφή αρκεί για να καταλάβετε το πού βρίσκεται το σημείο, έτσι δεν γνωρίζετε πάντα άμεσα το πού πρέπει να πάτε. Πιο ενοχλητικό είναι το bug με τα boss: αν αλλάξετε αποστολή στα μισά της μάχης εναντίον τους και σκοτώσετε το boss, τότε το παιχνίδι δεν αντιλαμβάνεται ότι το σκοτώσατε και πρέπει να κλείσετε και να ξανανοίξετε το παιχνίδι ώστε να το σκοτώσετε ξανά. Γενικότερα, χρειάζεται μια προσοχή στο θέμα επιλογής των αποστολών και πρέπει να αποφεύγονται οι αλλαγές στα μισά.

Η αισθητική του The Ascent, με τον σκοτεινό κόσμο, τα αλλόκοτα ρούχα, τη μελαγχολία της μοναξιάς που προκαλείται από την τεχνολογία, δημιουργούν μια άμεση cyberpunk αίσθηση. Λεπτομέρειες, από μικροαντικείμενα σε μαγαζιά και κλαμπ γεμάτα κόσμο, μέχρι εγκαταλελειμμένα δωμάτια πειραμάτων και πολύχρωμοι ανοιχτοί χώροι δίνουν ζωή στον κόσμο. Το μόνο μειονέκτημα είναι πως όλες αυτές οι λεπτομέρειες χάνονται όσο παίζετε το παιχνίδι ως καθαρόαιμο shooter. Οι περισσότερες από αυτές δεν φαίνονται εύκολα όταν πχ τρέχετε σε διαδρόμους εργαστηρίων όσο σας κυνηγά μια ντουζίνα από φρουρούς ή όταν παλιά αυτοκίνητα εκρήγνυνται λίγα μέτρα δίπλα σας. Ο πυρήνας του παιχνιδιού, δηλαδή οι εντυπωσιακές εκρήξεις και οι ασταμάτητες ανταλλαγές πυροβολισμών, σας αφήνουν οπτικά και παικτικά ευχαριστημένο για τις παραπάνω από 15 ώρες ενασχόλησης που προσφέρει το παιχνίδι, χωρίς να προκαλούν πονοκέφαλο. Από την άλλη, τα cutscenes που προχωρούν την ιστορία δείχνουν κάπως ξεπερασμένα σκηνοθετικά. Επίσης, τα μενού και τα εικονίδια είναι αρκετά απλά και στοιχειώδη και εξίσου “παλιάς σχολής”, ωστόσο είναι σαφή και πρακτικά.

Mech "τσέπης" εν δράσει.

Οι ηθοποιοί έχουν κάνει καλή δουλειά στον τομέα τoυ voice acting. Σε σημαντικές συζητήσεις, το παιχνίδι κάνει ζουμ για να συνομιλήσετε με χαρακτήρες-κλειδιά, ενισχύοντας το RPG σκέλος και δίνοντας ένα διάλειμμα από τους πυροβολισμούς. Πολλά κοντινά πλάνα αποκαλύπτουν λεπτομέρειες για τον κόσμο που διαφορετικά θα χάνονταν. Το ατμοσφαιρικό soundtrack είναι ό,τι χρειάζεται για έναν cyberpunk κόσμο, αλλά πρέπει να αλλάξετε λίγο τις αρχικές ρυθμίσεις του ήχου για να το απολαύσετε (η ένταση των ηχητικών εφέ και των όπλων είναι λίγο πιο μεγάλη από όσο πρέπει, με αποτέλεσμα να κουράζουν).

Το The Ascent είναι ένα δυνατό, διασκεδαστικό shooter με τυπικά στοιχεία RPG που χαίρεστε να παίζετε και προπαντός δεν απαιτεί εξωπραγματικό υπολογιστή για “τρέξει”. Με το απίστευτο επίπεδο λεπτομέρειας του cyberpunk κόσμου του, το εκπληκτικό soundtrack και τις ξεχωριστές στιγμές του (έστω κι αν δεν είναι πολλές), ίσως θα ήταν ακόμα πιο απολαυστικό ως πλήρες RPG αντί για shooter. Αν σας αρέσουν οι cyberpunk περιπέτειες, το The Ascent θα σας κάνει να περάσετε φανταστικά με την δράση και τον κόσμο του.

  • Απολαυστικό πιστολίδι
  • Cyberpunk αίσθηση
  • Γραφικά με έμφαση στις λεπτομέρειες
  • Ατμοσφαιρική μουσική
  • Online και local co-op
  • “Ουδέτερος” πρωταγωνιστής
  • Αδιάφορη ιστορία
  • Περιορισμένη αλληλοεπίδραση με τον κόσμο
  • Μερικά bugs (μέχρι να διορθωθούν)
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8.0

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:PC, Xbox Series X/S, Xbox One
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Neon Giant
ΕΚΔΟΣΗ:Curve Digital