Ώρα 17:15, μέσα στο λεωφορείο προς Θεσσαλονίκη. Mε το mp3 να έχει ξεμείνει από μπαταρία και τον οδηγό να έχει το τραγικό «Ψυχραιμία» (αυτό με τη Τζούλια) στο DVD player, απίστευτη μονοτονία ταλανίζει τον ήδη κουρασμένο εαυτό μου. Τι να κάνω ο έρμος gamer, βγάζω από το σακίδιο το 3DS, που τότε παρεπιπτόντως διαπίστωσα πόσο sexy gadget είναι. Πειράζω λίγο τις ρυθμίσεις και το 3D για να προσαρμόσω τη συσκευή στο περιβάλλον του λεωφορείου (τρελός πονοκέφαλος αν δε ρυθμίσετε σωστά το 3D μέσα σε κινούμενο όχημα) και ξεκινάω να παίζω ένα παιχνίδι. Το αντιλαμβάνεται ο διπλανός μου, ένας τριαντάχρονος τύπος, και μόλις με βλέπει να κλείνω την κονσόλα μετά από καμιά ώρα, μου ζητάει να παίξει. Φαινόταν να το διασκεδάζει και έπαιζε τέρμα πορωμένα. Γιατί το παιχνίδι που είχα μαζί μου ήταν το Super Street Fighter IV. Και 3D μάλιστα.
Ε ναι λοιπόν, το SSF IV 3D είναι ένα τόσο καλό παιχνίδι, που έχει την τάση να κοιτά στα ίσα το αδερφάκι του (το κανονικό Super SF IV) πολύ συχνά. Και είναι τόσο καλό, γιατί πρακτικά προσπαθεί και πάμπολλες φορές τα καταφέρνει να είναι ίδιο με την κλασική έκδοση, μόνο που αυτό είναι για την ακρίβεια, κατόρθωμα. Θυμηθείτε ότι μιλάμε για μια φορητή κονσόλα, που, κακά τα ψέμματα, δε μπορεί να συγκριθεί τεχνικά με τις επιτραπέζιες.
Όπως περιμένετε να διαβάσετε, το port του 3DS διατηρεί πρακτικά ανέπαφο το gameplay που τόσα χρόνια γνωρίζετε. Παραδοσιακό, ωμό ξυλίκι στις δύο διαστάσεις με τρισδιάστατα μοντέλα. Επειδή όμως η τεχνολογία προχωράει και η Capcom βάλθηκε να αποδείξει πως το αυτοστερεοσκοπικό 3D δεν είναι gimmick του κερατά, οι προγραμματιστές της εταιρίας ενσωμάτωσαν στο νέο παιχνίδι μια νέα προοπτική, που τη βάφτισαν «Dynamic View». Διαλέγοντάς τη, η παραδοσιακή κάμερα εξαφανίζεται, και τη θέση της παίρνει μία του τύπου «πίσω από τον ώμο». Έχει φάση σε συνδυασμό με το πολύ καλό τρισδιάστατο εφέ που εφάρμοσε η Capcom και σαφώς φαίνεται δουλεμένο αλλά τελικά καταλήγει μια ξεχασμένη ρύθμιση, πάρα πολύ απλά γιατί, επί 23 χρόνια είμαστε συνηθισμένοι σε κάτι άλλο, και τόσο βαθιά ριζομένες συνήθειες δεν αλλάζουν τόσο εύκολα.
Σε κάθε περίπτωση, το παιχνίδι, πέραν του 3D που του δίνει έναν άλλον αέρα, διατηρεί πλήρως την αίγλη ενός Street Fighter. Τα μοντέλα των ηρώων, είναι πρακτικά τα ίδια με αυτά του SSFIV, οι διαφορές είναι δυσδιάκριτες και μάλλον ανούσιες. Από την άλλη, οι πίστες είναι ίσως λιγότερο λεπτομερείς, αλλά και πάλι ό,τι καλύτερο έχει να επιδείξει φορητή κονσόλα. Αν μάλιστα κανείς συνυπολογίσει πως το 3D του 3DS παίζει πολύ ωραία με το βάθος ακόμα και στην κανονική κάμερα, τότε δεν είναι δύσκολο να καταλάβει ότι σε γενικές γραμμές μιλάμε για ένα θαυμάσιο οπτικά παιχνίδι.
Το ξυλίκι παραμένει επίσης κορυφαίο. Οι κινήσεις των χαρακτήρων παίζει να είναι μειωμένες (δε θυμάμαι απ’ έξω ποιές ήταν στις άλλες εκδόσεις του SFIV) είναι παρόλα αυτά αρκετές για μια καθόλα πλούσια εμπειρία. Ίσως όμως αυτό να εξυπηρετεί και κάποιο σκοπό. Το γεγονός ότι μιλάμε για handheld ίσως να περιορίσει τους παίκτες που θέλουν να εξασκούν το button-mashing οπότε η Capcom πολύ απλά περιόρισε τις κινήσεις. Σε κάθε περίπτωση όμως κράτησε τις πιο ενδιαφέρουσες και τις πιο χρήσιμες.
Δεν έμεινε όμως μόνο εκεί. Ίσως για να κάνει το παιχνίδι πιο προσιτό στις νεαρές ηλικίες, ή πολύ απλά για να φορτώσει το παιχνίδι με έξτρα επιλογές η εταιρία έδωσε τη δυνατότητα στους παίκτες να διαλέξουν τέσσερις κινήσεις οι οποίες εμφανίζονται στην οθόνη αφής της κονσόλας. Οι κινήσεις, που προφανώς είναι διαφορετικές για κάθε χαρακτήρα, μπορούν είτε να ακολουθούν το πρότυπο “pro” που πάει να πει ότι είναι κάποιες πολύ απλές στην εκτέλεση, ή το πρότυπο “lite”, όπου πιο σύνθετα combos γίνονται διαθέσιμα με το πάτημα ενός πλήκτρου και μόνο. Το όλο concept προσωπικά δε με βόλεψε, η αλήθεια είναι. Προσπαθώντας να πατήσω με μια λογική σειρά τα κανονικά πλήκτρα για να καταφέρω combos της προκοπής, το να κοιτάω παράλληλα την οθόνη αφής μου διέκοπτε τον ειρμό και μου χαλούσε τη σειρά. Στα χαμηλότερα επίπεδα δυσκολίας και για τους πολύ αρχάριους παίκτες ίσως είναι χρήσιμο, αλλά ως εκεί.
Όσον αφορά τις υπόλοιπες επιλογές, με το καλημέρα, το παιχνίδι δίνει στον παίκτη τους 35 ήρωες του SSFIV, πακετάκι με διάφορα κοστούμια και ατάκες που είναι διαθέσιμα ως DLC στα PSN/Live. Αλλά… τι υπάρχει για ξεκλείδωμα; Κάπου καταχωνιασμένες υπάρχουν για ξεκλείδωμα φιγούρες από τους ήρωες τις οποίες τις χρησιμοποιείτε σε ένα mini-game και μόνο. Μάλιστα για να συλλέξετε τις φιγούρες αυτές μπορείτε να χρησιμοποιήσετε διάφορα built-in κολπάκια του 3DS, όπως το Pedometer ή το StreetPass. Κατά τα άλλα δεν υπάρχουν πολλά πράγματα για να εξάψουν τον κολλέκτορα μέσα σας, αλλά υπενθυμίζω, αυτό δε σημαίνει καθόλου ότι το παιχνίδι πάσχει από έλλειψη υλικού. Τα training και challenge modes δηλώνουν «παρών» και κατά πάσα πιθανότητα θα ρουφήξουν κάμποσο από το χρόνο σας, ιδίως άμα δεν έχετε λιώσει το SFIV.
Φυσικά υπάρχει και το online multiplayer, το οποίο τα έχει τα θεματάκια του. Καταρχήν, υπάρχει η επιλογή μόνο για 1v1, προφανώς γιατί το 3DS δεν έχει (ακόμα) τις υποδομές για μεγάλα τουρνουά, ή team battles. Δεν ξέρω αν σας φαίνεται περιορισμένο ή λίγο, προσωπικά το θεωρώ αρκετό για ένα fighting game σε φορητό. Όπως και να’χει, τεχνικά προβλήματα δε θα αντιμετωπίσετε σε ιδιαίτερο βαθμό, μόνο ένα ανεπαίσθητο lag που κάποιες φορές κάνει αισθητή την παρουσία του. Σημειώνω πως παίκτες online υπάρχουν, ενώ πιστεύω πως δε χρειάζεται να αναφέρω πως μπορείτε να παίξετε τοπικά μέσω Wi-Fi και με φίλους, έτσι δεν είναι;
Σε τελική ανάλυση λοιπόν, το Super Street Fighter IV 3D είναι ένας άξιος απόγονος της θρυλικής σειράς. Μπορεί στο κείμενο να έχω εστιάσει κυρίως στα αρνητικά, και ο βαθμός που έβαλα με μια πρώτη ματιά να μην ανταποκρίνεται στην ιδέα που έχετε σχηματίσει στο νου σας, όμως σκεφτείτε: μιλάμε για μια φορητή κονσόλα, και μάλιστα για ένα παιχνίδι που κυκλοφόρησε στο λανσάρισμα της. Αναλογιστείτε αυτό, και τώρα πιθανώς θα καταλάβατε γιατί το SSFIV 3D είναι απλά, κορυφαίο.
+ Πολύ δουλεμένο και σωστά εφαρμοσμένο 3D effect
+ Όμορφα γραφικά
+ Διατηρεί το gameplay της θρυλικής σειράς
+ Προσιτό ακόμα και στους νεαρούς/αρχάριους παίκτες (πιο πολύ από τις «κανονικές» εκδόσεις)
+ Το online multiplayer πιθανώς θα σας εθίσει– Το online multiplayer είναι παρόλα αυτά, πετσοκομμένο
– Κάποιες ρυθμίσεις απλά υπάρχουνΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 9.0
Πλατφόρμα: 3DS
Έκδοση: Nintendo
Ανάπτυξη: Capcom
Διάθεση: Nortec
Είδος: Ξύλο
Παίκτες: Single-player, multiplayer
Επίσημο Site: www.streetfighter.com
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 25/3/2011
PEGI: 12