Μετά το αξιόλογο Sports Champions και το… εφιαλτικό Kung Fu Rider, ήρθε η ώρα να δοκιμάσoυμε και το τρίτο full-price παιχνίδι της Sony που δημιουργήθηκε αποκλειστικά για το περίφημο PS Move, τo Start the Party. Σε αντιδιαστολή με τα άλλα δύο, το Start the Party αναπτύχθηκε καθαρά με σκοπό να δώσει στο PS3 αυτό που έκανε διάσημο το Wii στο υπερ-casual κοινό: τα party games. Ή, πιο σωστά, τα mini-games.
Το Start the Party λοιπόν αποτελείται από διάφορα mini-games, σχεδιασμένα να προσφέρουν απλά διασκέδαση στον παίκτη, και τίποτα άλλο. Δεν υπάρχει τίποτα που να υποδεικνύει ότι το παιχνίδι αυτό θα είχε νόημα ύπαρξης αν κυκλοφορούσε στο Wii, που σφύζει από παρόμοιους τίτλους, ή, ακόμα χειρότερα, ότι οι χρήστες του PS3 θα το αγόραζαν αν αυτό κυκλοφορούσε κάποια άλλη στιγμή, πέρα από το λανσάρισμα του Move. Φυσικά, το κοινό του θα το βρει, όπως άλλωστε κάθε παιχνίδι τη σήμερον ημέρα. Το θέμα είναι ότι παράλληλα με το Kung Fu Rider – αν και οφείλω να ομολογήσω ότι το Start the Party δεν είναι τόσο τραγικό – το συγκεκριμένο παιχνίδι ίσως δεν ήταν αρκετό για το launch του χειριστηρίου. Και μάλιστα, κατά τη γνώμη μου, αν δεν υπήρχαν τα παιχνιδάκια του PSN (tumble και λοιπά) και οι ειδικές εκδόσεις των μεγάλων ονομάτων (RE5, Heavy Rain), το Move και η Sony θα είχαν πρόβλημα…
Εν πάσει περιπτώσει, το Start the Party είναι εδώ – και μάλιστα είναι ίσως το πιο ασύμφορο παιχνίδι που κυκλοφορεί αυτή τη στιγμή για το Move, όχι για κανέναν άλλον λόγο αλλά γιατί, ως party game, απαιτεί την ταυτόχρονη παρουσία δύο τουλάχιστον παικτών για να γίνει πραγματικά διασκεδαστικό (υποστηρίζονται έως και τέσσερις παίκτες). Το σόλο παιχνίδι είναι απελπιστικά βαρετό μετά από λίγη ώρα, οπότε αν σκοπεύετε να το αγοράσετε για να παίζετε μόνοι, απλά ξεχάστε το. Θα πάνε χαμένα τα 40€ που ζητούνται.
Αν στο solo είναι βαρετό, τότε με ένα, ή και δύο, ή ακόμα καλύτερα με τρία φιλαράκια, το Start the Party είναι απίστευτα διασκεδαστικό. Για multi υπάρχουν δύο επιλογές, το Party και το Party Mix. Πρακτικώς είναι τα ίδια, και η διαδικασία του gameplay (θα την εξηγήσω αργότερα) είναι πανομοιότυπη, απλά στο mix, οι παίκτες είναι αυτοί που διαλέγουν τα mini-games που θα παίξουν, ενώ, όπως καταλάβατε, στο Party το παιχνίδι καθορίζει τι θα παίξετε. Η διαδικασία πολύ απλή: τραβάτε μια φωτογραφία του εαυτού σας με το PS Eye, κατά προτίμηση σε μια θεοπάλαβη πόζα, ηχογραφείτε με το ενσωματωμένο στην κάμερα μικρόφωνο έναν ήχο που θα σηματοδοτεί τη σειρά σας, και ξεκινάνε τα mini-games.
Πριν ξεκινήσετε επίσης διαλέγετε τους γύρους που θα παίξετε. Πέντε, οχτώ, δέκα. Αυτές είναι οι επιλογές. Καθένας από δαύτους έχει ένα ρόλο, δηλαδή ο ένας θα είναι versus, όπου σημασία έχει ποιος θα πάρει περισσότερα αστέρια (=παίξει καλύτερα στα mini-games), time attack, όπου σημασία έχει ποιος θα τελειώσει πιο γρήγορα μια συγκεκριμένη κατηγορία mini-games, και λοιπά και λοιπά. Τελικά, όποιος από τους παίκτες ανταποκριθεί καλύτερα σε όλους τους γύρους, αυτός θα πάρει τα περισσότερα αστεράκια, και τελικά, αυτός είναι που θα νικήσει το game. Επιπλέον, κατά καιρούς, εμφανίζονται ευκαιρίες στους παίκτες που είναι πρώτοι στη βαθμολογία, να “πειράξουν” τους υπόλοιπους, μουτζουρώνοντας τη φωτογραφία που τράβηξαν, ή αλλάζοντας το ηχογραφημένο μήνυμα.
Όσον αφορά το single-player, ενδιαφέρον ίσως παρουσιάσει σε περιόδους που πραγματικά δεν έχετε τίποτα καλύτερο να κάνετε, το Survival Mode. Εδώ, απλά παίζετε όσο καλύτερα, και όσο περισσότερα mini-games είναι δυνατόν σε διάφορους βαθμούς δυσκολίας. To Survival – όχι πως ξεκλειδώνει τίποτα in-game – απλά προσφέρει ντελικάτες ευκαιρίες στους trophy hunters. Βέβαια υπάρχει και η δυνατότητα να παίξετε mini-games στο ξεκάρφωτο, όπου δε μετράει καθόλου το πως ή πόσο γρήγορα θα παίξετε. Υπάρχει απλά για εξάσκηση.
Τα mini-games τώρα είναι αρκετά διασκεδαστικά. Το Move ανταποκρίνεται αρκετά καλά, χωρίς να αγγίζει όμως το τέλειο, τα παιχνίδια είναι απλά και κατανοητά, ακόμα και για τα μικρά παιδιά ενώ υπάρχει και ένα tutorial που εξηγεί πως παίζεται κάθε παιχνίδι ξεχωριστά. Τα mini-games έχουν μια σεβαστή ποικιλία, και δύσκολα θα τα βαρεθείτε στο multi, αφού εκτός των άλλων υπάρχουν και εκεί βαθμοί δυσκολίας. Τέλος, τα πάντα στο Start the Party είναι ζωηρόχρωμα, από τα ίδια τα mini-games μέχρι τα μενού του παιχνιδιού, χωρίς όμως να εντυπωσιάζουν κατα τ’άλλα. Απλά και σχεδόν λιτά, τον περισσότερο χόρο της οθόνης κατά τη διάρκεια των παιχνιδιών καταλαμβάνει η εικόνα που καταγράφει το PS Eye, που, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, είναι τίγκα στο grain effect (ο κόκκος που ταλαιπωρεί χαμηλές αναλύσεις), κάτι που είναι λογικό, αφού η κάμερα “τραβάει” βίντεο ανάλυσης VGA – μήπως σύντομα θα δούμε κάποιο νεότερο μοντέλο του PS Eye με περισσότερες δυνατότητες;
Ο ήχος του παιχνιδιού είναι ανεκτός επίσης, χωρίς να εντυπωσιάζει βέβαια. Η μουσική που παίζει έχει φυσικά έναν εξαιρετικά ανάλαφρο τόνο που σε μερικούς ίσως ξυπνήσει τη διάθεση. Σημαντικό ρόλο παίζει και ο εκφωνητής που, κυριολεκτικά δε βάζει γλώσσα μέσα του και σας πειράζει, σας επιβραβεύει, σας προειδοποιεί όταν υπάρχει bonus διαθέσιμο κλπ. Συνολικά, και ο ήχος και τα γραφικά του Start the Party δεν εντυπωσιάζουν, αλλά εξυπηρετούν το σκοπό τους.
Τελικά, το Start the Party ειναι υπερ-κοστολογημένο. Και όχι γιατί κοστίζει 40€ στη λιανική, απλά επειδή απαιτεί τουλάχιστον δύο χειριστήρια για να αποδείξει ότι υπάρχει για κάποιον σκοπό. Προτιμώ να το βλέπω σαν ένα ακριβό, πολύ ακριβό επιτραπέζιο παιχνίδι, παρά σαν ένα video game που θα “βγάλει” sequels με την επιτυχία του. Αν είστε σπιτόγατοι και μαζεύετε συχνά κόσμο, και έχετε και κανένα Move έξτρα (ή αν έχουν οι φίλοι σας), τότε σκεφτείτε το. Ειδάλλως…
+ Διασκεδαστικό όταν παίζετε με άλλους
+ Εύκολα, αλλά με ποικιλία τα mini-games– Το single-player σχεδόν δεν έχει νόημα
– Ακριβό συνολικάΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 6.0
Πλατφόρμα: PS3
Έκδοση: Sony
Ανάπτυξη: Supermassive Games
Διάθεση: Sony Hellas
Είδος: Party
Παίκτες: Single-player, multiplayer
Επίσημο Site: http://us.playstation.com/games-and-media/games/start-the-party-ps3.html
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 15/9/2010
PEGI: 7