Star Wars: The Old Republic Review

, Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2012 0  

A long time ago, in a galaxy far, far away.... Κάπως έτσι φαντάζει πλέον η μακρινή μέρα της ανακοίνωσης του πρώτου ΜΜΟRPG της Bioware, με θέμα το πολυαγαπημένο σύμπαν των Star Wars. Μετά από κύκλο ανάπτυξης σχεδόν επτά χρόνων και έχοντας ήδη σπάσει ρεκόρ, το Star Wars: The Old Republic είναι επιτέλους εδώ. Άξιζε όμως την πολύχρονη αναμονή, τον τρελό ενθουσιασμό, και τα πολλά εκατομμύρια που επένδυσε η ΕΑ, ή θα αποδειχθεί άλλη μια φούσκα έτοιμη να σκάσει από στιγμή σε στιγμή; Η απάντηση στη συνέχεια!

Ως συνέχεια των KOTOR και παιδί της Bioware, το στοιχείο που χαρακτηρίζει το SWTOR, είναι πρώτα και κύρια η ιστορία του. Τα γεγονότα, στα οποία καλούμαστε να λάβουμε μέρος, εκτυλίσσονται 300 χρόνια μετά από αυτά των KOTOR 1 και 2, και 3.500 χρόνια πριν τους Darth Vader και Luke Skywalker. Μια ισχνή συνθήκη ειρήνης κρατάει τις δυνάμεις της Αυτοκρατορίας των Sith και της Γαλαξιακής Δημοκρατίας μακριά από ένοπλες συρράξεις, με ψυχροπολεμικές κινήσεις αμφότερων στο παρασκήνιο. Οι Jedi, αφού κατηγορήθηκαν ως υπεύθυνοι για την κυριαρχία των Sith στον 28-ετή πόλεμο, ο οποίος οδήγησε στην υπογραφή της συνθήκης, αυτοεξορίζονται στον πλανήτη Tython, την γενέτηρά του τάγματος τους, σε αναζήτηση καθοδήγησης και επανασύνδεσης με την Δύναμη. Στην αντίπερα η Αυτοκρατορία, μετά από απουσία χιλίων χρόνων, και με τον πλανήτη Korriban πλέον στην κατοχή της, ιδρύει εκ νέου την ακαδημία των Sith. Η δικιά μας ιστορία εξελίσσεται 10 χρόνια μετά τη συνθήκη ειρήνης (Treaty of Corruscant).

Ξεκινάμε, φυσικά, με την δημιουργία χαρακτήρα. Επιλέγουμε server (PvE, PvP και φυσικά για τους λάτρεις των παιχνιδιών ρόλων RPPvE και RPPvP...), παράταξη, φυλή, και μεταξύ τεσσάρων κλάσεων για κάθε παράταξη. Άξια αναφοράς είναι και η δυνατότητα επιλογής ηπείρου όπου θα παίξουμε (μεταξύ Βορείου Αμερικής και Ευρώπης), κάτι που δεν συναντάμε συχνά σε παιχνίδια, και αξίζουν συγχαρητήρια στις ΕΑ/Bioware για την προσθήκη αυτή. Αφού καθορίσουμε και τις λεπτομέρειες στην εμφάνιση του χαρακτήρα μας, που θα βλέπουμε πολύ συχνά αφού η ιστορία εκτυλίσσεται με τη μορφή cut-scene διαλόγων, είμαστε έτοιμοι για διαγαλαξιακά ταξίδια!

Ανατριχίλα... ΚΑΘΕ φορά!

Οι κλάσεις στο παιχνίδι είναι οκτώ, αν και ουσιαστικά ανάγονται σε τέσσερις, με κάποιες διαφορές στις ικανότητες, ώστε να υπάρχει ο απαραίτητος διαχωρισμός, αλλά να διατηρείται η ισορροπία και να μένει η γκρίνια των παιχτών στο ελάχιστο. Η Αυτοκρατορία έχει στη διάθεση της τους Bounty Hunter - κοινώς, ο κυνηγός επικηρυγμένων στα πρότυπα του Boba Fett των ταινιών (να'χα ένα ευρώ για κάθε κωμική παραλλαγή του ονόματος που συνάντησα) και εν γένη γκατζετάκιας που θα ζήλευε ο κάθε Batman, Sith Warrior - ο πολεμιστής και χρήστης φωτόσπαθου, Sith Inquisitor - ο μάγος του παιχνιδιού, και Imperial Agent - κατάσκοπος στο όνομα της βασίλι...ε Αυτοκρατορίας ή αν θέλετε μισθωμένος κουτσομπόλης, που μπορεί να χρησιμοποιεί κάλυψη, σπέρνει τον όλεθρο από μακριά, ή χτυπάει από τις σκιές!

Η Γαλαξιακή Δημοκρατία, αντίστοιχα, αποτελείται από τους Trooper - ο στρατιώτης που βρίσκεται πάντα στην πρώτη γραμμή του πυρός και έχει στη διάθεση του βαρύ οπλισμό, χειροβομβίδες και φλογοβόλα, Jedi Knight - πολέμιος της δύναμης και υπερασπιστής των αδυνάτων, Jedi Consular - ο έτερος μάγος και Smuggler, υποχθόνιος, κοιτάει πάντα το συμφέρον του, χτυπάει με ένα ή δυο όπλα και εξαφανίζεται για να ξαφνιάσει ή να την κάνει σκαστός όταν δεν τον σηκώνει, ενώ μπορεί κι αυτός με τη σειρά του να χρησιμοποιήσει κάλυψη. Επιπλέον των οκτώ αρχικών κλάσεων, κάθε παίχτης μπορεί στο δέκατο επίπεδο να επιλέξει μεταξύ δυο ειδικεύσεων. Μόνο προσέξτε, γιατί η επιλογή είναι μόνιμη και μη αντιστρέψιμη. Ιδιαίτερα θετική εντύπωση μου έκανε η διττή φύση των κλάσεων, αφού μπορούν να εκπληρώσουν δυο ρόλους αντί για έναν (μεταξύ healing/dps και tank/dps), ενώ μόνο τέσσερις, εκ των δεκαέξι, περιορίζονται στον ρόλο του damage dealer, και κάθε κλάση χρησιμοποιεί δικό της Resource System.

Δική μου επιλογή ήταν να φτιάξω Bounty Hunter γένους θηλυκού, με τάση για... αγαθοεργίες (light side), για δυο λόγους. Πρώτον, μετά την επαφή μου με την beta του παιχνιδιού, όπου είχα μια Jedi Consular (στην μεριά της Γαλαξιακής Δημοκρατίας δηλαδή), διαπίστωσα ότι μαζί με εμένα, όλοι οι υπόλοιποι παίχτες ήταν καλοθελητές, και οι ομαδικές αποστολές καταντούσαν μονότονες. Σκηνικό το οποίο αντιστράφηκε παίζοντας ως “αυτοκρατορικός”, αφού οι περισσότεροι αρκούνται στην καταστροφή, τους αλύπητους κεραυνοβολισμούς αθώων και μη και κάθε λογής υποχθόνια πράξη! Δεύτερον, και αφού διαπίστωσα ό,τι σαν Bounty Hunter, θα αποκτούσα για σύντροφο ένα Jawa (εκείνα τα κοντά συμπαθητικά πλασματάκια με μάτια... γλόμπους) η επιλογή ήταν λίγο πολύ προφανής!

Κι ένα κερατάκι εκεί... έτοιμη!

Στο SWTOR, δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στην ιστορία και στην αφήγηση, ενώ είναι και το πρώτο ΜΜΟ με πλήρως ηχογραφημένους διαλόγους. Στο κέντρο του παιχνιδιού βρίσκεται η ιστορία του χαρακτήρα μας και αυτές των συντρόφων μας, ενώ δίνει την αίσθηση ενός έπους - του δικού μας έπους! Η Bioware και τα πενάκια της έκαναν τα μαγικά τους, και το αποτέλεσμα είναι υπέρ του δέοντος ικανοποιητικό! Τόσο η κύρια ιστορία του χαρακτήρα, όσο και των συντρόφων του, μας δένουν μαζί τους, σε συνδυασμό με τις δευτερεύουσες αποστολές που αναλαμβάνουμε, και μας βυθίζουν με τον καλύτερο τρόπο στον κόσμο του παιχνιδιού.

Αν και καλογραμμένες, αυτό που πραγματικά κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον κατά την διάρκεια των αποστολών - οι οποίες, κακά τα ψέματα, δεν διαφέρουν ιδιαίτερα από αυτές άλλων ΜΜΟ - είναι η δυνατότητα να συζητήσουμε ή/και να διαφωνήσουμε με τον εκάστοτε quest giver, κάτι που τους δίνει ιδιαίτερη υπόσταση. Μπορεί και πάλι να μας ζητηθεί να φέρουμε εννιά ουρές αλεπούς (ή στην προκειμένη εννιά υγροποιητές για την φάρμα του γερο-Jolee), αλλά ο τρόπος που θα προσεγγίσουμε κάθε χαρακτήρα (για να μην πω προσωπικότητα, λόγω των ηχογραφημένων διαλόγων) - να διαφωνήσουμε, να γκρινιάξουμε που μας αγκάρεψε, να τον σιχτιρίσουμε και να αλλάξουμε δρόμο, ή να προσποιηθούμε ότι μας ενδιαφέρει σαν πραγματικοί ήρωες που πιστεύουν ότι κάθε πράξη τους θα φέρει την διαφορά - είναι στο χέρι μας, και δίνει άλλη διάσταση στο παιχνίδι. Οι διάλογοι είναι ιδιαίτερα καλογραμμένοι, αστείοι ή σκοτεινοί ανά περίσταση, ενώ η απόδοσή τους είναι εξαιρετική, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Έτσι, οι αποστολές στο SWTOR δεν καταντούν ποτέ (ιδιαίτερη) αγγαρεία.

Πριν μπω στο ζουμί του παιχνιδιού, που είναι η δυνατότητα να ολοκληρώσουμε αποστολές και ομιλίες μαζί με άλλους παίκτες, οφείλω να αναφέρω την απελπιστική έλλειψη ενός αξιοπρεπούς συστήματος εύρεσης γκρουπ, είτε για αποστολές, είτε για flashpoints. Το μόνο που υπάρχει είναι μια λίστα με δυνατότητα φιλτραρίσματος, και η δημιουργία ενός σχόλιου για του τι είδους δραστηριότητα ψάχνουμε, κι άντε να βγάλεις άκρη... Τέλοσπαντων.

Από τις αποστολές της Bounty Hunter, με έναν αέρα... γνώριμου!

Ο τρόπος υλοποίησης των διαλόγων σε ένα γκρουπ στο παιχνίδι είναι απλά ιδιοφυής, και η Bioware πραγματικά χαράζει τον δρόμο για μελλοντικούς τίτλους, για να μην πω για co-op RPGs. Εξηγούμαι. Αν και μπορείτε να δείτε την ιστορία και να ολοκληρώσετε τις περισσότερες αποστολές μόνοι από την αρχή ως το τέλος, δεν σας το προτείνω. Βρείτε γκρουπ, ώστε να βιώσετε τις επιλογές των συμπαιχτών σας και να δείτε την ιστορία ποικιλοτρόπως. Όταν, λοιπόν, βρεθούμε σε κάποιο διάλογο (στους οποίους σημειωτέον δεν χρειάζεται να είμαστε παρόντες, αλλά εφόσον υπάρχει κοντά κάποιος συμπαίκτης μας, μπορούμε να συνδεθούμε μέσω holocall - HOW AWESOME IS THAT?!?) και έρθει η ώρα να επιλέξουμε την απάντησή μας, το παιχνίδι ρίχνει ζάρια, και ο παίχτης με τον ψηλότερο αριθμό απαντάει στον NPC. Όταν φτάσει η στιγμή μιας κρίσιμης επιλογής, όπως για παράδειγμα αν θα αφήσουμε αθώους να αποδράσουν ή αν θα τους κάνουμε σουβλιστούς, ανεξάρτητα του ποιος θα κερδίσει τη ζαριά, η επιλογή μετράει προσωπικά για τον χαρακτήρα μας, και ανάλογα χρεώνεται light ή dark side points, αλλά η ιστορία εξελίσσεται σύμφωνα με την επιλογή του νικητή της ζαριάς.

Αν τα παραπάνω δεν σας έπεισαν, η συμμετοχή σε γκρουπ, για το πέρας αποστολών, βρίθει ανταμοιβών υπό την μορφή κοινωνικών πόντων (social points), με τα οποία ξεκλειδώνουν αντικείμενα στους αντίστοιχους πωλητές. Βέβαια το σύστημα της Bioware έχει και τα ελαττώματά του, αφού δεν υπάρχει δυνατότητα αλληλεπίδρασης των παιχτών στους διαλόγους. Επιπλέον, σαν γνήσιος τίτλος της Bioware, στο SWTOR δεν υπάρχει γκρίζα ζώνη στις επιλογές μας, ούτε και επιβράβευση για όποιον προσπαθεί να κρατήσει τις αναλογίες (ενώ οι Light και Dark side χαρακτήρες αποκτούν πρόσβαση σε αντίστοιχους εξοπλισμούς), αν και υποσχέθηκε με μελλοντικό patch να ικανοποιήσει και αυτή την μερίδα του κοινού. Αναμένουμε. Τέλος, δεν έχω δει προς το παρόν οι επιλογές μου να επηρεάζουν άμεσα τον κόσμο του παιχνιδιού. Σώζοντας, για παράδειγμα, κάποιον NPC, εκτός κάποιου ευχαριστήριου e-mail που θα στείλει συνοδευόμενο από κάποιο χρηματικό αντίτιμο, δεν τον ξανασυναντάμε. Κατανοώ την δυσκολία να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, αλλά περίμενα το κατιτίς παραπάνω, ειδικά όταν έχει δοθεί τέτοια έμφαση στην ιστορία. Από την άλλη, δεν πρέπει να ξεχνάμε το μέγεθος του παιχνιδιού, και ό,τι ουσιαστικά μιλάμε για οκτώ διαφορετικά campaigns (!!!).

Το The Old Republic, βέβαια, δεν στέκεται στα παραμύθια. Όταν, λοιπόν, δεν διαφωνούμε με κάποιον NPC, και δεν επιδιορθώνουμε τα καμμένα ανδροϊδή, υπάρχει στη διάθεση μας ένας τεράστιος κόσμος προς εξερεύνηση. 17 πλανήτες για χαρακτήρες κάθε επιπέδου, ο καθένας με δικές του heroic περιοχές, phases (κάτι σαν μικρά instance) και heroic world bosses. Ένα βασικό επάγγελμα για κατασκευή αντικειμένων και δυο δευτερεύοντα για συλλογή υλικών, guilds, αρένες για PvP, flashpoints και operations (τα dungeon και raids του παιχνιδιού αντίστοιχα), διαστημικές μάχες (space combat), και μια ανοιχτή PvP αρένα στον πλανήτη Ilum, όπου οι δυνάμεις της Αυτοκρατορίας και της Δημοκρατίας συγκρούονται για την κυριαρχία στον πλανήτη και την αποκλειστική πρόσβαση στον ορυκτό του πλούτο!

Αντιμέτωποι με τον τελευταίο αρχηγό στο Athiss flashpoint.

Όσον αφορά τους μηχανισμούς του παιχνιδιού, θυμίζουν αυτούς των WoW και Rift, είναι, δηλαδή, κατά βάση ένα hotkey MMO. Το interface του SWTOR λειτουργεί απρόσκοπτα και δεν θα παιδέψει νέο ή παλιό παίχτη του είδους. Αν και η Bioware διάλεξε να ακολουθήσει σίγουρα μονοπάτια, χωρίς ιδιαίτερες καινοτομίες, έκανε βελτιώσεις σε κάθε τομέα, ώστε να μην έχουμε απλά ένα σύστημα καρμπόν, αλλά παρατηρούμε βελτιώσεις σε κάθε τομέα, οι οποίες κάνουν τη ζωή του παίχτη σημαντικά ευκολότερη. Για παράδειγμα, αντί να ασχολούμαστε εμείς με την κατασκευή αντικειμένων, τις αναθέτουμε στους συντρόφους μας, ενώ όταν βρισκόμαστε στην μέση μιας αποστολής και δούμε ένα κρύσταλλο που θέλουμε να συλλέξουμε, μπορούμε και πάλι να στείλουμε τον σύντροφο μας. Έτσι η ροή του παιχνιδιού δεν σταματάει ποτέ και δεν αποσπάται ο παίχτης από άλλες ενέργειες.

Οι μάχες στο παιχνίδι είναι πέρα για πέρα ικανοποιητικές, ενώ έχουν και το απαραίτητο στόμφο και το ζουμί που χρειάζεται, ώστε ο παίχτης να νιώθει το feedback των χτυπημάτων και την ένταση κάθε επαφής, ανεξάρτητα από τον τρόπο που θα επιλέξει να πολεμήσει. Σε αυτό συμβάλλουν και οι εξαιρετικοί ήχοι των εφέ που βλέπουμε επί της οθόνης, λες και βγήκαν κατευθείαν από τις ταινίες. Όπως και στις αποστολές, έτσι κι εδώ, η απόλυτη εμπειρία είναι οι μάχες με γκρουπ. Με την κορύφωση να αποτελούν τα flashpoints, και κατ' επέκταση τα operations. Τα flashpoints, στα οποία συνδυάζονται αφήγηση και μάχες, προσφέρουν μια αρκετά καλή πρόκληση στους παίχτες, με επικές αναμετρήσεις κατά των αρχηγών τους, με τις αντίστοιχες ανταμοιβές σε αντικείμενα. Το πρώτο flashpoint που συναντά ο παίχτης αποτελεί μια εξαιρετική εισαγωγή στους μηχανισμούς τους. Το μόνο μου παράπονο είναι, όπως και στα άλλα hotkey ΜΜΟ, τα γκρουπ των αντιπάλων που περιμένουν παθητικά το τέλος τους, τη στιγμή που πολεμάς τους συντρόφους τους 10 μέτρα παραπέρα. Μπορεί στη συνέχεια να γίνονται πιο δυναμικά, αλλά είναι κάτι που θα ήθελα να δω να αλλάζει μελλοντικά.

Προσωπικά ευχαριστιέμαι πολύ τις μάχες στο The Old Republic, καθώς είναι δυναμικές και οι εχθροί αντιδρούν στις εκρήξεις και τις ακινητοποιήσεις. Οι εκρήξεις και τα διάφορα εφέ, σε συνδυασμό με τους ήχους και τις εναλλαγές στη μουσική, δημιουργούν ένα οφθαλμόλουτρο από τα λίγα, και δύσκολα θα σας αφήσει δυσαρεστημένους. Δυστυχώς, κι εδώ, έχω κάποιες ενστάσεις. Η πρώτη αφορά τους Sith και Jedi πολεμιστές. Μην περιμένετε να δείτε χειροπόδαρα να πετάνε αριστερά δεξιά, ούτε να διαπερνάτε μέταλλα και πόρτες όπως ο Qui-Gon Jinn στο Phantom Menace (ξέρω ξέρω μπλιαχ, αλλά το παράδειγμα εξυπηρετεί). Προσωπικά δεν με ενοχλεί κάτι τέτοιο, αλλά αν για εσάς αποτελεί deal-breaker, απλά ότι κι εγώ και δημιουργήστε έναν Bounty Hunter, και θα ικανοποιηθείτε, ενώ δεν θα ανήκετε στα δύο-τρίτα του πληθυσμού που χρησιμοποιούν Jedi ή Sith!

Το σκάφος μου. Δεν είναι πολυτελές, είναι όμως δικό μου!

Κατά δεύτερον δεν μου αρέσουν καθόλου οι μηχανισμοί κάλυψης των Smuggler/Imperial Agent. Κακά τα ψέματα, όταν παίζουμε ένα παιχνίδι online, δεν μπορούμε να περιμένουμε την ανταπόκριση στο χειρισμό που θα περιμέναμε σε κάποιο single-player. Το lag, αν και ελάχιστο, κάνει τη δουλειά του με την έννοια ότι αποτρέπει την αμεσότητα του χειρισμού αυτών των κλάσεων, ενώ σε συνδυασμό με κάποιες ικανότητες που “ανοίγουν” αποκλειστικά όταν ο χαρακτήρας βρίσκεται πίσω από κάλυψη, τις καθιστά για μένα ουσιαστικά unplayable. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ό,τι δεν θα ταιριάζουν σε κανέναν παίχτη, απλά δεν είναι του στιλ μου (αφήστε που δεν έχουν φλογοβόλα!). Τρίτη και φαρμακερή, η έλλειψη ενός combat log, για να ελέγχουμε τι μας βάρεσε, πόσο βαρέσαμε, και γιατί πεθάναμε από μια τόσο δα κόκκινη κουκκίδα που σημάδευε το μέτωπο μας. Καινούργιο παιχνίδι είναι, δεν μπορεί να γνωρίζουμε όλους τους μηχανισμούς με το καλημέρα...

Εξαιρετική προσθήκη στο SWTOR αποτελεί η απόκτηση ενός ολόδικού σας σκάφους! Το σκάφος, εκτός από μέσω μετακίνησης μεταξύ των πλανητών, εξυπηρετεί σαν βάση για εσάς και τους συντρόφους σας. Αλλά θέλω να σταθώ στις μάχες, στις οποίες μπορούμε να συμμετάσχουμε με αυτό. Αν και σαν ιδέα μου άρεσε πολύ, δηλαδή να βρεθώ στη μέση γαλαξιακών συρράξεων στο διάστημα, ανάμεσα σε τεράστια Dreadnaughts και ότι άλλο κατέβαζε η φαντασία μου, η υλοποίηση τους... ας πούμε ότι απλά δεν ανταποκρίνεται. Περίμενα κάτι στα επίπεδα των Wing Commander, αλλά κούνια που με κούναγε. Πρόκειται, ουσιαστικά, για on-rails κομμάτια, με το σκάφος μας να ακολουθεί τον κέρσορα και με το space να πραγματοποιεί ένα barel-roll.

Σκοπός μας να επιβιώσουμε κατά τη διάρκεια της εκάστοτε αποστολής ολοκληρώνοντας κάποια bonus objectives, και εξουδετερώνοντας την όποια αντιπαράθεση. Εκτός από πόντους εμπειρίας, που παίρνουμε με την ολοκλήρωση κάθε αποστολής, αποκτούμε και πρόσβαση σε αναβαθμίσεις για το σκάφος μας, για να αντιμετωπίσουμε δυσκολότερες αποστολές κοκ. Η μόνη αίσθηση που δεν αποκόμισα από αυτές τις μάχες, ήταν αυτή του μεγέθους και του επικού... Ευτυχώς δεν αποτελούν απαραίτητο κομμάτι του παιχνιδιού, αλλά κατ' επιλογήν και επηρεάζουν μόνο τις διαστημικές αποστολές αυτές καθαυτές. Ενδεχομένως σε κάποιους να αρέσουν, αλλά εγώ τις προσπερνάω όπως ο Han Solo το carbonite!

Ολοκληρώνοντας μια διαστημική μάχη (ουφ).

Κι έρχομαι στο αγαπημένο μου κομμάτι, το PvP. Αν και διάλεξα PvE server, ώστε να απολαμβάνω την ιστορία ανενόχλητος, η μεγάλη μου αδυναμία είναι το PvP και οι συγκρούσεις με αντίπαλους παίχτες. Προς το παρόν, στο παιχνίδι υπάρχουν τρεις αρένες, οι Huttball, Voidstar και Alderaan. Capture the Flag, υπό μορφή διαστημικού ράγκμπι, Αssault και Capture and Hold τύποι παιχνιδιού αντίστοιχα. Οι αρένες του παιχνιδιού χωρίζονται, όσο αφορά τα επίπεδα, σε 10-49 και 50. Μπαίνοντας σε μια αρένα, τα στατιστικά μας εξισορροπούνται με αυτά του παίχτη με το υψηλότερο επίπεδο. Έτσι, δεν χρειάστηκε να περιμένω πάνω από λεπτό στην ουρά, δεδομένου ότι δεν χρειαζόταν να μαζευτεί ο απαραίτητος αριθμός παιχτών μόνο του δικού μου επιπέδου.

Επιπλέον, η εκπληκτική δουλειά που έχει γίνει στην ισορροπία στο SWTOR αποκλείει την κυριαρχία μιας και μόνο κλάσης, και η νίκη εξασφαλίζεται από την ομαδικότητα και ικανότητα των παιχτών! Οι μάχες στις αρένες είναι δυναμικές και αδιάκοπες, ενώ όποιος θέλει μπορεί να ανεβάσει τον χαρακτήρα του μόνο μέσω του PvP. Προσωπικά ανυπομονώ να δω τις καινούργιες αρένες για περισσότερες ψηφιακές σφαγές. Παρ' όλη την αδυναμία μου για το PvP, ελπίζω να μην επηρεάσει τις σχεδιαστικές επιλογές της Bioware, όσον αφορά την ισορροπία των κλάσεων, όπως έκανε η Blizzard στο WoW και ουσιαστικά κατέστρεψε και το PvP και το PvE κομμάτι του παιχνιδιού της.

Και φτάνουμε στον τεχνικό τομέα. Καταρχήν να σημειώσω ότι δεν αντιμετώπισα κανενός φύσης τεχνικό πρόβλημα με το SWTOR. Οι server του παιχνιδιού (ή τουλάχιστον ο server που επέλεξα) δεν με αποσυνέδεσε ποτέ, ακόμα και μετά από πολύωρη ενασχόληση, αν και συνάντησα συχνά πυκνά lag spikes μαζί με κάποιους άλλους παίχτες, αλλά ποτέ σε βαθμό να χαλάει η gaming εμπειρία. Όσο για τα γραφικά, μπορεί να μην διεκδικούν δάφνες, είναι όμως λειτουργικότατα και η αισθητική τους πολλές φορές με άφησε με το στόμα ανοιχτό. Η δουλειά που έχει γίνει στο παιχνίδι είναι απλά καταπληκτική. Τα πάντα, από πόλεις και τοπία, μέχρι χαρακτήρες, αναπαρίστανται με λεπτομέρεια, και πραγματικά δημιουργείται η εντύπωση πως είμαστε σε έναν γαλαξία πολύ μακριά! Στα ίδια υψηλά επίπεδα κινούνται και τα animations και οι φωτισμοί, με μόνα αρνητικά κάποιες υφές χαμηλής ποιότητας και γραφικά pop-ins, τα οποία ενδεχομένως να οφείλονται στα πενιχρά 512ΜΒ RAM μνήμης της κάρτας γραφικών μου.

Τα τοπία του SWTOR κόβουν την ανάσα!

Μόνο μου παράπονο οι εκφράσεις στα πρόσωπα των χαρακτήρων, κατά τη διάρκεια των διαλόγων, οι οποίες δεν αγγίζουν τα επίπεδα λεπτομέρειας παιχνιδιών όπως τα Mass Effect, στα οποία οι διάλογοι είναι ένα βήμα πριν την αληθοφάνεια. Για ένα παιχνίδι που διαφημίστηκε για τους διαλόγους και την ιστορία του, περίμενα τα σημεία αφήγησης να με απορροφήσουν περισσότερο. Όμως έρχεται ο ήχος να με αποζημιώσει για τα όποια παράπονα μου. Από τις φωνές των χαρακτήρων, τους διαλόγους, μέχρι τα εφέ, τους ambient ήχους και τη μουσική, όλα είναι εκπληκτικά. Εφέ όπως οι κινήσεις των φωτόσπαθων ή τα πυρά των blasters είναι απολύτως ρεαλιστικά, με τη μουσική να δένει την ατμόσφαιρα (παρεμπιπτόντως διατίθεται δωρεάν μέρος του soundtrack στη σελίδα του παιχνιδιού στο FB, κατεβάστε το!).

Πριν κλείσω το review, οφείλω να απαντήσω σε δυο ερωτήσεις που μάλλον σας καίνε (και να μην σας καίγανε θα τις απαντούσα ούτως ή άλλως!). Είναι το SWTOR, το KOTOR 3 που όλοι περιμέναμε; Ναι! Όχι...! Ίσως. Βλέπετε, λόγω της δομής του σαν ΜΜΟ, η ιστορία δεν εξελίσσεται όπως θα εξελισσόταν σε ένα single-player παιχνίδι, διότι... εκείνο το χωριό raiders που μόλις καθαρίσατε; Kάνανε respawn... Oύτε οι διάλογοι έχουν το βάθος επιλογών που θα είχε ένα single-player παιχνίδι, αφού στην ουσία σκοπός κάθε NPC είναι με τον έναν ή άλλο τρόπο να μας δώσει την αποστολή του, με μόνη ουσιαστική δυναμική επιλογή αυτή της Dark και Light side. Αυτό δεν σημαίνει ότι η ιστορία δεν ικανοποιεί και ότι δεν θα την ευχαριστηθείτε, αλλά έγκειται στην αντίληψη του καθενός και στο τι ζητάει από το παιχνίδι.

Ολοκληρώνω με το άλλο φλέγον ζήτημα, που είναι η σύγκριση με το WoW (αφού παινέσω τον εαυτό μου γιατί κατάφερα να περιοριστώ μόνο σε δυο αναφορές στο κείμενο). Είναι το SWTOR κλώνος του WoW; Απαντάω με μια άλλη ερώτηση: είναι το WoW κλώνος του Everquest; Σημασία έχει ότι οι μηχανισμοί του SWTOR λειτουργούν απρόσκοπτα και είναι καλοδουλεμένοι. Τα bugs και τα glitches έχουν κρατηθεί στο ελάχιστο, ενώ η εμπειρία μου δεν διακόπηκε ποτέ από προβλήματα χειρισμού, και διασκέδασα κάθε στιγμή μαζί του. Αν, όμως, θέλετε κάτι καινοτόμο, ή έχετε κουραστεί από τα hotkey ΜΜΟ, ίσως πρέπει να περιμένετε το Guild Wars 2.

Το παλάτι του Nemro the Hutt, μέσα συναντάμε και Έλληνες πολιτικούς!

Κλείνοντας, αν και το ξεκίνημα του Star Wars: The Old Republic είχε τις αναποδιές του, με γεμάτους server και μεγάλες αναμονές, πλέον φαίνεται να έχουν σταθεροποιηθεί τα πράγματα. Η Bioware ανταποκρίθηκε στις ανάγκες του κοινότητας, και δεν φαίνεται να αγνοεί τις απαιτήσεις της. Η αρχή έγινε και το παιχνίδι αναπτύσσει μομέντουμ, με εβδομαδιαίες ενημερώσεις, updates καθοδόν, και με ανακοινώσεις για ήδη έτοιμο περιεχόμενο για... του χρόνου! Προσωπικά θα συνεχίσω να ασχολούμαι. Πριν αποφασίσετε να βουτήξτε, λάβετε υπόψη ότι η μηνιαία συνδρομή του παιχνιδιού είναι 13 ευρώ. Αν σας ενδιαφέρει μόνο το "single-player" κομμάτι, ενδεχομένως να μην αποτελεί αυτό μια συμφέρουσα επένδυση για την τσέπη σας. Αν από την άλλη θέλετε ολόκληρη την ΜΜΟ εμπειρία, μην το σκέφτεστε ούτε στιγμή και βουτήξτε άμεσα! Όσο για την τιμή του όλου πακέτου, κρίνοντας από το περιεχόμενο με το οποίο έρχεται το Star Wars: The Old Republic, τελικά αξίζει και με το παραπάνω τα λεφτά του!

+ Είναι Star Wars
+ Πλούσιο περιεχόμενο, ένας Γαλαξίας και μεγάλες περιοχές προς εξερεύνηση
+ Αισθητική που μας βυθίζει στον κόσμο του Star Wars
+ Ήχος, διάλογοι, μουσική
+ Σταθεροί server
+ Η ισορροπία μεταξύ των κλάσεων και η ποικιλία στις ειδικεύσεις
+ Οκτώ διαφορετικά campaign
+ Το “co-op” κομμάτι των αποστολών/διαλόγων
+ Οι companions

- Τα companion gifts
- Το σύστημα κάλυψης
- Έπρεπε να υπάρχουν πιο προσωπικές επιλογές στους διαλόγους
- Επιλογές άσπρο/μαύρο στα κρίσιμα σημεία
- Οι μάχες στο διάστημα
- Μέτριο το “ψαχτίρι” για γκρουπ, ελλειπές το interface του Galactic Market (Auction House) και ανύπαρκτο combat log

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8.5

Πλατφόρμα: PC
Έκδοση: EA
Ανάπτυξη: Bioware
Διάθεση: EA Hellas
Είδος: Sci-fi MMORPG
Παίκτες: Multiplayer
Επίσημο Site: www.swtor.com
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 20/12/2011
PEGI: 16+