alt text

Ενώ στην προηγούμενη γενιά η σειρά Splinter Cell μεγαλούργησε, σε αυτή τη γενιά μάλλον δεν τα πήγε τόσο καλά. Τόσο το Double Agent, όσο και το Conviction δεν θεωρούνται αντάξια των προκατόχων τους (αν και προσωπικά μου άρεσαν). Τρίτη και φαρμακερή λοιπόν για τη Ubisoft με το Splinter Cell Blacklist, το οποίο αποδεικνύεται πολύ καλύτερο απ ότι φαινόταν και απ' ότι περιμέναμε.

Το Splinter Cell Blacklist διαδραματίζεται μετά το Conviction, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να αντιμετωπίζουν μια νέα απειλή. Μια τρομοκρατική ομάδα ονόματι The Engineers, απειλεί με επιθέσεις τις ΗΠΑ αν δεν αποσύρουν τα στρατεύματά τους από τις άλλες χώρες του κόσμου. Όπως φαίνεται εξαρχής, οι Engineers είναι φοβερά οργανωμένοι και αδίστακτοι. Τα κάστανα από τη φωτιά για άλλη μια φορά καλείται να βγάλει ο Sam Fisher, ως αρχηγός της νεοσύστατης μονάδας 4th Echelon, που δίνει αναφορά κατευθείαν στην Πρόεδρο των ΗΠΑ. O Sam και η ομάδα του πρέπει να αποτρέψουν τις τρομοκρατικές επιθέσεις και να πιάσουν τον αρχηγό των Engineers. Η ιστορία του Splinter Cell Blacklist είναι απλή και σοβαρή. Δεν κρύβει ιδιαίτερες εκπλήξεις ούτε διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας. Σεναριακά, την παράσταση κλέβουν οι προσεγμένοι χαρακτήρες και οι σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ τους κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Το μόνο παράπονο που έχω αφορά το κάπως απότομο τέλος, από το οποίο περίμενα περισσότερα μετά από όλα όσα έχουν προηγηθεί στο παιχνίδι.

Παρά τα όσα λέει η Ubisoft ότι το Splinter Cell Blacklist μπορείτε να το παίξετε όπως θέλετε, είμαι στην ευχάριστη θέση να επιβεβαιώσω ότι το παιχνίδι είναι ένα καθαρόαιμο stealth game. Ο σχεδιασμός των επιπέδων, το στήσιμο των εχθρών, οι μηχανισμοί κλπ, τα πάντα είναι φτιαγμένα κυρίως για stealth. Ναι, θεωρητικά μπορείτε να το παίξετε με πιστολίδι και μάχες, αλλά δεν θα το ευχαριστηθείτε. Δεν θα το ευχαριστηθείτε επίσης αν το παίξετε σε χαμηλό βαθμό δυσκολίας. Οι διαφόρων ειδών βοήθειες που έχετε (όπως ο μηχανισμός mark and execute που επιστρέφει από το Conviction και η δυνατότητα να βλέπετε τους εχθρούς μέσα από τοίχους με τα κυάλια sonar) κάνουν το παιχνίδι σχετικά εύκολο. Τολμήστε με τον υπέρτατο βαθμό δυσκολίας Perfectionist, όπου δεν έχετε τέτοιες βοήθειες, και δεν θα το μετανιώσετε. Tο Perfectionist είναι ρεαλιστικό και δύσκολο, αλλά σε καμμία περίπτωση (σχεδόν) ακατόρθωτο όπως το Purist του Hitman Absolution.

Παλιά μου τέχνη κόσκινο.

Παλιά μου τέχνη κόσκινο.

Στο Splinter Cell Blacklist επισκέπτεστε διάφορες χώρες και πόλεις του κόσμου, από το Ιράκ μέχρι το Σικάγο και από την Παραγουάη μέχρι το Λονδίνιο, καθώς προσπαθείτε να αποτρέψετε τα σχέδια των Engineers. Όπως πάντα, ως Sam Fisher κινείστε στις σκιές, περνάτε απαρατήρητοι και αιφνιδιάζετε τους εχθρούς. Πέρα από το γενικότερο στιλ παιχνιδιού, έχετε και επιμέρους επιλογές. Για παράδειγμα, μπορείτε να σκοτώνετε ή απλά να αναισθητοποιείτε τους εχθρούς. Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιείτε διάφορα high-tech gadgets που έχει στη διάθεσή του ο Sam ή να χρησιμοποιείτε παραδοσιακές μεθόδους όπως να πυροβολάτε τα φώτα. Στην απόλαυση που προσφέρει το παιχνίδι συμβάλλει και η AI των εχθρών, η οποία παρουσιάζει την απαραίτητη πρόκληση. Οι εχθροί κάνουν περιπολίες, ψάχνουν πιο έντονα αν αντιληφθούν κάτι ύποπτο, και σας επιτίθενται ανελέητα αν σας ανακαλύψουν. Όταν σας δει κάποιος, έχετε ένα παράθυρο ενός-δύο δευτερολέπτων να τον ξεκάνετε πριν καλέσει τους υπόλοιπους. Νιώθετε έτσι την ένταση αλλά και την ικανοποίηση αν γλιτώσετε τελευταία στιγμή. Σημαντικό ρόλο στο gameplay παίζει και το σύστημα κάλυψης, που σας επιτρέπει να κολλάτε στους τοίχους και να περιμένετε τους εχθρούς στην γωνία. Αρνητική εντύπωση μέσα στον όλο ρεαλιστικό τόνο του τίτλου είναι το γελοίο, σχεδόν υπερφυσικό σκαρφάλωμα του Sam που θυμίζει... Σπάιντερμαν.

Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού κερδίζετε χρήματα, που μπορείτε να ξοδέψετε για να αγοράσετε νέα όπλα και gadgets ή να αναβαθμίσετε τον υπάρχοντα εξοπλισμό, συμπεριλαμβανομένης και της στολής του Sam. Εδώ καλείστε να σκεφτείτε στρατηγικά και να κάνετε επιλογές με βάση τον τρόπο που παίζετε. Να σημειωθεί επίσης ότι το παιχνίδι δεν έχει παραδοσιακό κεντρικό μενού. Ανάμεσα στις αποστολές, βρίσκεστε σε ένα αεροπλάνο που είναι το κέντρο επιχειρήσεων της 4th Echelon, το οποίο επίσης μπορείτε να αναβαθμίσετε, για να αποκτήσετε πλεονεκτήματα όπως το ραντάρ που δείχνει τις τοποθεσίες των εχθρών. Γενικώς, οι επιλογές εξατομίκευσης και παραμετροποίησης των εργαλείων του Sam είναι πρωτοφανείς για Splinter Cell και προσφέρουν μια καλοδεχούμενη ελευθερία κινήσεων.

Αυτή η ελευθερία εκτείνεται και στις δευτερεύουσες αποστολές, οι οποίες είναι ανεξάρτητες από τις κύριες αποστολές. Κάθε δευτερεύουσα αποστολή έχει το δικό της ξεχωριστό σεναριακό υπόβαθρο και μπορείτε να την παίξετε σε συνεργασία με έναν άλλο παίκτη, ο οποίος αναλαμβάνει το ρόλο του πράκτορα Briggs, ενός εκ των μελών της 4th Echelon. Κάποιες αποστολές παίζονται και solo, αλλά το co-op προτείνεται ανεπιφύλακτα, ειδικά αν έχετε φίλους. Η αρμονική συνεργασία για την εκπλήρωση των αποστολών προσφέρει τεράστια ικανοποίηση. Πέρα από το co-op, επιστρέφει και το πολυαγαπημένο Spies vs. Mercs multiplayer, με κλασικές αλλά και νέες παραλλαγές. Ως κατάσκοποι παίζετε με προοπτική τρίτου προσώπου και έμφαση στο stealth, ενώ ως μισθοφόροι παίζετε με προοπτική πρώτου προσώπου και έμφαση στη δύναμη πυρός. Οι κατάσκοποι πρέπει να χακάρουν κάποιους υπολογιστές όντας κρυμμένοι στο σκοτάδι μέχρι να κατέβουν τα δεδομένα, ενώ οι μισθοφόροι πρέπει να βρουν και να σκοτώσουν τους αντιπάλους τους πριν ολοκληρώσουν το χακάρισμα. Το Spies vs. Mercs είναι τόσο καλό όσο θυμάστε από τα προηγούμενα Splinter Cell, αν όχι ακόμα καλύτερο. Τρομερή αγωνία και απαραίτητη συνεργασία μεταξύ των παικτών κάθε ομάδας. Εφόσον έχει κόσμο, θα σας κρατήσει απασχολημένους για καιρό.

Στο Spies vs. Mercs, ως μισθοφόρος παίζετε με προοπτική πρώτου προσώπου.

Στο Spies vs. Mercs, ως μισθοφόρος παίζετε με προοπτική πρώτου προσώπου.

Αν και δεν θέτει νέα στάνταρ στον τεχνικό τομέα, το Splinter Cell Blacklist είναι αρκετά όμορφο. Το παιχνίδι διαθέτει μεγάλη ποικιλία περιβαλλόντων, με τις φωτοσκιάσεις να έχουν καθοριστικό ρόλο στο gameplay. Επιπλέον, έχει γίνει καταπληκτική δουλειά στη συνολική απόδοση των (κεντρικών) χαρακτήρων, με εκφραστικά πρόσωπα και εξαιρετικές ερμηνείες. Για πρώτη φορά στην ιστορία της σειράς, τον Sam Fisher δεν τον παίζει ο Michael Ironside, αλλά κάποιος άλλος ηθοποιός, γιατί έπρεπε να κάνει και motion capture. Ο Eric Johnson ανέλαβε το δύσκολο έργο να διαδεχθεί τον Ironside σε αυτό τον εμβληματικό ρόλο και προς μεγάλη μας έκπληξη τα πάει περίφημα, όντας ίσως ο πιο πειστικός Sam Fisher που έχουμε δει/ακούσει μέχρι τώρα. Μετά το κράξιμο που έριξα στη Ubisoft γι αυτή την αλλαγή, παραδέχομαι ότι έκανα λάθος και το βουλώνω. Εξίσου καλά τα πάνε και οι υπόλοιποι ηθοποιοί. Η μουσική του παιχνιδιού είναι επίσης ικανοποιητική και ταιριαστή με την εκάστοτε κατάσταση. Τέλος, τα κορυφαία ηχητικά εφέ σας βοηθούν στο gameplay, καθώς πχ αντιλαμβάνεστε πού βρίσκονται οι εχθροί από τα βήματά τους.

Αν μπορούμε να πούμε ότι η σειρά Splinter Cell έχασε τον προσανατολισμό της τα προηγούμενα χρόνια, τότε με το Splinter Cell Blacklist επανέρχεται στο σωστό δρόμο. Είτε είστε φαν των Splinter Cell, είτε των stealth action παιχνιδιών γενικώς, το Splinter Cell Blacklist είναι απαραίτητη αγορά.

  • Απολαυστικό stealth gameplay
  • Το Perfectionist mode
  • Ο Eric Johnson ως Sam Fisher ξεπερνά κάθε προσδοκία
  • Πολλές επιλογές παραμετροποίησης του εξοπλισμού
  • Ποικιλία περιβαλλόντων
  • Πλούσιο και εθιστικό multiplayer
  • Πολλές βοήθειες στους χαμηλότερους βαθμούς δυσκολίας
  • Δε λέει χωρίς stealth
  • Γραμμική τελική μάχη και ψιλοαπογοητευτικό τέλος
  • Ο Sam Fisher σκαρφαλώνει σαν Σπάιντερμαν
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 9.0

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:Xbox 360 (review), PS3, Wii U, PC
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Ubisoft
ΕΚΔΟΣΗ:Ubisoft
ΔΙΑΘΕΣΗ:CD Media
ΕΙΔΟΣ:Stealth action
ΠΑΙΚΤΕΣ:Singleplayer, multiplayer
ΕΠΙΣΗΜΟ SITE:www.splintercell.com
HM. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:23/8/2013
PEGI:18