SOCOM: Special Forces Review

, Κυριακή 22 Μαΐου 2011 0  

Καημένη Zipper. Η υποτιθέμενα θριαμβευτική επιστροφή του SOCOM στο PS3 ξεκίνησε με ένα κάρο προβλήματα. Με το που κυκλοφόρησε το SOCOM: Special Forces (ή αλλιώς SOCOM 4), έπεσε το PSN για περίπου ένα μήνα, αποκλείοντας έτσι το multiplayer, που είναι ο πυρήνας του παιχνιδιού. Αλλά τώρα θα μου πείτε, αφού το PSN επανήλθε το παιχνίδι δεν έχει βρει την υγειά του; Σίγουρα, αλλά δεν είμαι σίγουρος αν γι ’αυτό ευθύνεται το αντικειμενικά καλό multiplayer ή απλά η έλλειψη σοβαρών tactical shooters στην αγορά, γιατί το Special Forces σε γενικές γραμμές είναι μέτριο.

Το SOCOM: Special Forces περιλαμβάνει από τη μία όλα αυτά που περιμένετε από έναν τίτλο με αξιοσημείωτο multiplayer. Οι χάρτες του, οκτώ στο σύνολο, παρουσιάζουν μια καλοδεχούμενη ποικιλία ενώ το μέγεθος τους είναι πραγματικά αυτό που πρέπει (το παιχνίδι υποστηρίζει μέχρι και 32 παίκτες online). Τα τέσσερα modes ικανοποιούν κάθε γούστο, με μερικά να ζητούν απλό πίου πίου, ενώ άλλα να απαιτούν μια πιο τακτική προσέγγιση. Και μέσα σ’όλα αυτά, η δυνατότητα που δίνει στο παιχνίδι να πειράζονται ορισμένες επιλογές , όπως το respawing κατά την αρχή του match (στα unranked τουλάχιστον), εξάπτουν τη φαντασία, έτσι δεν είναι; Από την άλλη όμως, το ίδιο το gameplay, απλά δε λειτουργεί όπως πρέπει, ή μάλλον όπως θα μπορούσε να λειτουργεί για να προσελκύσει περισσότερους παίκτες.

Αφήνοντας τους ελιτισμούς στην άκρη, η ψευτο-ρεαλιστική προσέγγιση που επέλεξε να πάρει η Zipper στο multiplayer, έχω την αίσθηση πως δεν ικανοποιεί κανέναν – ούτε τους φίλους του ρεαλισμού, ούτε τους φαν του πιο χαλαρού. Το γεγονός για παράδειγμα, πως ενώ η κάλυψη δεν έχει ένα τόσο σημαντικό ρόλο στο gameplay, ο παίκτης πεθαίνει με το παραμικρό, είναι φαντάζομαι χαρακτηριστικό. Και δεν είναι μόνο αυτό. Στο multi οι 16 παίκτες της μίας ομάδας είναι εντελώς χύμα στο κύμα (εκτός από το Bomb Squad Mode), ενώ θα μπορούσε να ενσωματωθεί κάποιο σύστημα δημιουργίας squads, για ακόμα πιο τακτικό παιχνίδι (στο στιλ του MAG, απλά πιο συμμαζεμένο).

H ψευτο-ρεαλιστική προσέγγιση που επέλεξε να ακολουθήσει η Zipper στο multiplayer δεν ικανοποιεί.

Επίσης, το σύστημα του level-up, υπάρχει απλά... για να υπάρχει. Πέρα από τη λογική του “ανεβαίνω level = ξεκλειδώνω όπλα”, δεν προσφέρει τίποτα άλλο. Δεν προτείνω να ξεκλειδώνονται υπερφυσικά perks, αλλά θα μπορούσε ας πούμε, ο παίκτης με το υψηλότερο level και παράλληλα τη μικρότερη αναλογιά kills με deaths, να είναι αυτός που θα αφοπλίζει τις βόμβες στο Bomb Squad mode. Στην τωρινή κατάσταση ο παίκτης διαλέγεται τυχαία. Επίσης, από το παιχνίδι λείπει παντελώς η επιλογή για party system, αλλά η Zipper έχει πει πως θα την ενσωματώσει στο παιχνίδι με το επόμενο patch οπότε περιμένουμε.

Όμως, το Special Forces δεν είναι μόνο multiplayer (όπως ήταν το πολύ μέτριο SOCOM: Confrontation). Περιλαμβάνει και ένα αρκετά ενδιαφέρον campaign, που αφηγείται την αποστολή μιας πενταμελούς ομάδας του NATO στη Μαλαισία, μέσα σε μια περίοδο έξι ημερών. Ο ήρωας μας ονομάζεται Cullen Gray και παρέα του είναι δύο Βρετανοί και δύο Νοτιοκορεάτες. Το σενάριο του παιχνιδιού δεν ξεφεύγει καθόλου από το κλισέ που έχετε στο μυαλό σας, οπότε δεν έχει νόημα να ασχοληθώ περαιτέρω.

Οι πεντέμισι με έξι ώρες που διαρκεί συνολικά το single-player περνούν... ήρεμα. Μπορεί το παιχνίδι να προσπαθεί να δώσει στον παίκτη πολλές έντονες στιγμές, άλλα στο 90% των περιπτώσεων αποτυγχάνει παταγωδώς με αποτέλεσμα μια αρκετά μουντή διαδικασία. Δεν πρόκειται να συμπαθήσετε κανέναν από τους ήρωες, ή να μπείτε σε σκέψεις σχετικά με το αν οι Naga (οι ντόπιοι επαναστάτες) αξίζουν αυτά που παθαίνουν από την πάρτη σας, οπότε ξεχάστε οποιοδήποτε ενδιαφέρον πέρα από το πως θα φτάσετε στο επόμενο checkpoint. Από την άλλη, το πολύ φτωχό AI των αντιπάλων θα σας προκαλέσει πραγματικά μόνο στο Hard, και εκεί, μόνο αν κάνετε βιαστικές κινήσεις.

Σε αντίθεση όμως με το multiplayer, το single δίνει μια πιο tactical αίσθηση. Ο παίκτης μπορεί ανά πάσα στιγμή να ορίσει τη θέση των mini-squads που τον συνοδεύουν, και να τους δώσει εντολές για το πως θα κινηθούν – μια διαδικασία αρκετά καλά δουλεμένη που δεν παρουσιάζει σχεδόν καθόλου προβλήματα. Στον αντίποδα με τους εχθρούς, οι σύντροφοί σας έχουν να επιδείξουν μια πολύ δουλεμένη τεχνητή νοημοσύνη, τόσο δουλεμένη, που μερικές φορές είστε περιττός, αφού σκοτώνουν τους πάντες από μόνοι τους. Τέλος, και το αναφέρω γιατί είναι μια ευχάριστη αλλαγή, μερικές αποστολές είναι εξ ολοκλήρου στημένες γύρω από stealth μηχανισμούς, κάτι όχι και τόσο απρόβλεπτο για ένα tactical shooter, ενδιαφέρον όμως σε κάθε περίπτωση.

Τέλος, υπάρχει και επιλογή για co-op. Πέντε άτομα, σε ειδικά σχεδιασμένους χάρτες, όπου υπάρχει η επιλογή για δύο διαφορετικά objectives (ορίζονται στην αρχή του παιχνιδιού). Οι έξι διαθέσιμοι χάρτες πλησιάζουν έντονα το campaign, το στήσιμο τους όμως είναι αρκετά πιο “random”, ενώ λείπει το συναίσθημα της εκπλήρωσης. Το παιχνίδι δε δίνει κανένα κίνητρο να ασχοληθεί ο παίκτης με το co-op.

Το σενάριο του παιχνιδιού δεν ξεφεύγει καθόλου από το κλισέ που έχετε στο μυαλό σας.

Στον τεχνικό τομέα, το SOCOM: Special Forces είναι άνοστο. Δεν υπάρχει η ποιότητα που μας έχει εντυπωσιάσει σε άλλα shooters, ενώ ούτε οι εκρήξεις ή τα animations εντυπωσιάζουν ιδιαίτερα. Αφήστε που υπάρχουν και αρκετά glitches (αιωρούμενα πτώματα κλπ). Ο ήχος από την άλλη έχει να επιδείξει κάτι καλύτερο, αφού από τη μία το soundtrack κάνει καλή δουλειά στο να φτιάχνει ατμόσφαιρα, ενώ τα εφέ των όπλων είναι το πιο ρεαλιστικό πράγμα μέσα στο παιχνίδι. Τέλος, να σημειώσω πως πράγματι, η Zipper έκανε πολύ καλή δουλειά στην ενσωμάτωση του Move – ο χειρισμός ανταποκρίνεται άψογα και η αίσθηση του βάρους είναι αυτή που πρέπει.

Συνολικά, το SOCOM: Special Forces συνεχίζει την πορεία του, ακριβώς όπως ξεκίνησε: με προβλήματα. Τα πρακτικά αδιάφορα single-player και coop, το ελαφρώς διχασμένο multiplayer και ο άνοστος τεχνικός τομέας, δε δίνουν πραγματικά καμιά αφορμή για να ασχοληθεί κανείς ιδιαίτερα μαζί του. Είναι πιθανό πως οι φαν των tactical shooters θα διαφωνίσουν μαζί μου, αλλά το νέο SOCOM, ίσως είναι χειρότερο κι από το Confrontation. Όχι επειδή είναι αντικειμενικά κακό παιχνίδι, απλά γιατί οι προσδοκίες μας ήταν απείρως μεγαλύτερες.

+ Καλός ήχος
+ Πλήρες multiplayer...

- ...που όμως δίνει την αίσθηση του πρόχειρου
- Τo single-player είναι μέτριο
- Αδιάφορο co-οp
- Άνοστα γραφικά

BAΘΜΟΛΟΓΙΑ: 6.5

Πλατφόρμα: PS3
Έκδοση: Sony
Ανάπτυξη: Zipper Interactive
Διάθεση: Sony Hellas
Είδος: Third-person tactical shooter
Παίκτες: Single-player, multiplayer
Επίσημο Site: http://www.socom.com/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 20/4/2011
PEGI: 16