Sniper Elite V2 Review

, Σάββατο 12 Μάιος 2012 0  

Πριν κάμποσους μήνες, η 505 Games ανακοίνωσε ότι το Sniper Elite V2 θα έβγαινε αποκλειστικά στις κονσόλες. Το τι έγινε εκείνες τις μέρες δεν περιγράφεται. Τα mails προς την Rebellion άπειρα. Ξέρετε, εκείνα τα ωραία τύπου “ντροπή σας προδότες!" κλπ. Μετά από όσα τράβηξε εκείνη την περίοδο η Rebellion, αποφάσισε να αναπτύξει και να εκδόσει η ίδια το Sniper Elite V2 στο PC, μια έκδοση που έμελλε να καταλήξει ως η καλύτερη του συγκεκριμένου τίτλου. Όχι μόνο τρέχει καλύτερα από την αντίστοιχη των PS360, αλλά δείχνει ομορφότερη, έρχεται με αποκλειστικό multiplayer mode, και λίαν συντόμως θα εμπλουτιστεί με δωρεάν νέους χάρτες. Οι PC gamers πλέον πλέουν σε πελάγη ευτυχίας και δοξάζουν την Rebellion. Ρε κοίταξε να δεις γυρίσματα που έχει ο καιρός.

Sniper Elite V2 λοιπόν. Ένα παιχνίδι στο οποίο παίρνετε τον ρόλο ενός sniper στον ΄Β Παγκόσμιο και σκοπός σας είναι να κάνετε όσα περισσότερα headshots μπορείτε. Εντάξει, υπάρχει κι ένα υποτιθέμενο σενάριο αλλά ποιος δίνει σημασία. Εγώ θέλω να στείλω μερικές σφαίρες στους αντιπάλους μου. Και ειδικά με τα x-ray kills που είδα στα βίντεο… ρε ουστ που θέλουμε και σενάριο.

Αυτή βασικά θα είναι η αντίδραση των περισσοτέρων μόλις εγκαταστήσετε και τρέξετε το παιχνίδι. Ειλικρινά, μην μου πείτε ότι περιμένετε το σούπερ ντούπερ ουάου σενάριο από ένα FPS σαν το Sniper Elite V2. Για το τυπικό της υπόθεσης όμως, ας πούμε ότι ο παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο ενός Αμερικανού ελεύθερου σκοπευτή, με σκοπό να αιχμαλωτίσει τους επιστήμονες που έχουν αναμειχθεί στο πρόγραμμα V2 των Γερμανών. Στην παρέα ορμάνε κι οι Ρώσοι στα μισά του παιχνιδιού, έτσι γιατί ο Ρώσος είναι σαν την μουστάρδα στην γυρόπιτα (έτσι λέμε εμείς εδώ στην Κρήτη τον γύρο με την πίτα - μαθαίνετε και κάτι χρήσιμο πουλάκια μου).

Γυναίκααα, κάποιος έσπασε το βάζο σου πάλι. Και σου είπα μην σπαταλάς τα χρήματα εκεί πέρα, εσύ τίποτα.

Ο τεχνικός τομέας του Sniper Elite V2 είναι πάρα πολύ καλός. Όμορφες υφές κοσμούν τις πίστες και το κυριότερο απ’ όλα είναι ότι το 90% -χονδρικά- των πηγών φωτισμού δημιουργούν σκιές. Ειλικρινά συγκινήθηκα όταν το παρατήρησα, καθώς τον τελευταίο καιρό τρώμε στην μάπα pre-baked σκιές από εδώ κι από εκεί, χωρίς να δημιουργούνται δυναμικές σκιές από τα γύρω φώτα. Εύγε ρε Rebellion. Επιπλέον, η εταιρία πρόσθεσε αρκετά καλούδια όπως SSAO, HDR, DOF κι άλλα όμορφα εφέ με πολύ πιο χαριτωμένα ακρώνυμα. Σε γενικές γραμμές, το Sniper Elite V2 δείχνει ωραίο, ευχάριστο στο μάτι, ενώ τα x-ray kills τα σπάνε από πλευράς θεάματος καθώς δείχνουν να κομματιάζονται καρδιές και πνευμόνια και να συνθλίβονται κόκαλα από τις σφαίρες, με το αίμα να τσιράει σαν τρελό από τις ανοιχτές τρύπες των τραυμάτων.

Σε ανάλογα πλαίσια κυμαίνεται κι ο ήχος. Η μουσική του παιχνιδιού είναι ωραία και συμβάλλει στην ατμόσφαιρα, ενώ οι φωνές των Γερμανών ακούγονται καλά. Οι ήχοι των όπλων είναι προσεγμένοι, όπως και τα διάφορα εφέ όπως οι αστραπές. Το θέμα είναι ότι δεν μου έμεινε κάτι αξιομνημόνευτο. Ναι, όλα ακούγονται καλά όσο παίζεις αλλά δεν υπάρχει αυτό το κάτι που το κάνει να ξεχωρίσει, εκτός από τον ήχο της σφαίρας όταν ταξιδεύει σε αργή κίνηση στο x-ray kill.

Στα του gameplay τώρα, τα πράγματα είναι απολύτως ικανοποιητικά. Το Sniper Elite V2 στην μεγαλύτερη δυσκολία είναι σκέτη απόλαυση, καθώς δεν μπορείτε να κάνετε tag τους αντιπάλους σας (κάτι που δίνεται ως επιλογή στα μικρότερα επίπεδα δυσκολίας), δεν βλέπετε που θα καταλήξουν οι σφαίρες σας ή πόσο τις επηρεάζουν η βαρύτητα και ο άνεμος, ενώ αν μείνετε εκτεθειμένοι σε ανοιχτό χώρο, τελειώσατε. Σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια, η δυσκολία του Sniper Elite V2 κρίνεται αποδεκτή, αφού το παιχνίδι γίνεται δύσκολο αλλά όχι σπασαρχι-μπιιιιιιιιιπ όπως κάποιοι άλλοι τίτλοι. Κι αυτό είναι από τα μεγαλύτερα ατού του.

Η φράση ''μου ράγισες την καρδιά'' αποκτάει κυριολεκτικό νόημα στο Sniper Elite V2.

Δυστυχώς το level design είναι επιεικώς μέτριο. Ναι, μερικές πίστες είναι ανοιχτές και προσφέρουν έναν βαθμό ελευθερίας και στρατηγικής, αλλά κατά γενική ομολογία μπορούμε να χαρακτηρίσουμε τις περισσότερες πίστες ως μικρές και γραμμικές. Σπάνια θα κοιτάξετε τον χάρτη σας για να δείτε που βρίσκεστε ή πού πρέπει να πάτε ώστε να αποκτήσετε το καλύτερο πλεονέκτημα ενάντια στους εχθρούς σας. Μολονότι υπάρχουν χώροι που προσφέρουν μερικές ωραίες μάχες (σκεφτείτε τους σαν τα bubble-fights των Halo και Gears), τα διαθέσιμα μονοπάτια που μπορείτε να επιλέξετε για να προχωρήσετε κρίνονται λίγα.

Σε αυτό βέβαια ευθύνεται και το ίδιο το παιχνίδι. Το Sniper Elite V2 είναι ένας action τίτλος και δεν πρέπει να τον μπερδέψετε με εξομοιωτή ελεύθερης σκόπευσης. Ναι, μπορείτε να παίξετε με τακτικές απόκρυψης ώστε να πλησιάζετε τους εχθρούς και να τους σφάζετε αθόρυβα, αλλά όπως θα διαπιστώσετε, αυτές δεν βοηθούν καθόλου στο Sniper Elite V2. Γι αυτό φταίει αφενός ο άγαρμπος χειρισμός του χαρακτήρα, αφετέρου ο χειρισμός του μηχανισμού με τον οποίο το παιχνίδι αποθηκεύει τη θέση σας (ξεχάστε το save anywhere, μόνο checkpoints υπάρχουν). Τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα να κάνουν την “σιωπηλή προσέγγιση” κουραστική και βαρετή.

Ως παράδειγμα, αναφέρω μια πίστα όπου είπα να την δω Sam Fisher. Σαν καλός κλέφτης, πρόσεχα τα νώτα μου, κοιτούσα τις περιπολίες των αντιπάλων, πλησίαζα αθόρυβα, έκρυβα τα πτώματα. Ώσπου ξαφνικά σκάει στην μάπα μου ένα respawn των αντιπάλων και με έναν Γερμαναρά να με παίρνει πρέφα προτού προλάβω να κρυφτώ. Άντε τώρα στον πανικό να τον καθαρίσεις. Με τα πολλά, έχασα, και το παιχνίδι με γύρισε στην αρχή της πίστας, αφού δεν είχα φτάσει στο checkpoint, χάνοντας έτσι ένα ολόκληρο μισάωρο. Αφού λοιπόν έπεσαν τα γνωστά και καθιερωμένα κοσμιτικά επίθετα, αποφάσισα να τους... σκίσω όλους. Έτσι έβαλα την πίστα πιο εύκολα και πιο ευχάριστα, αφού είναι σκέτη απόλαυση τα x-ray kills.

Και είδε από που του ήρθε... και τον πόνεσε. Δεν σε χάλασε καμπέρι, ε;

Συνέχεια αναφέρομαι στα x-ray kills, χωρίς καν να έχω εξηγήσει τι ακριβώς είναι, αν και εδώ που τα λέμε μάλλον γνωρίζετε ήδη. Τα x-ray εφέ λοιπόν είναι σκηνές όπου η κάμερα ακολουθεί τη σφαίρα και μας δείχνει πού πετυχαίνουμε τον αντίπαλο. Κατά την διάρκεια των x-ray kills, βλέπουμε τον σκελετό του εχθρού, καθώς και τα ζωτικά όργανα που πετυχαίνουμε με τη βολή μας. Ο ρυθμός εμφάνισης αυτών των εφέ όμως μου φάνηκε εντελώς τυχαίος, καθότι υπήρχαν στιγμές που πετύχαινα εκπληκτικά headshots και δεν τα έδειχνε σε x-ray και αργή κίνηση. Μολονότι είναι κάπως αντιρεαλιστικό, η προσθήκη των x-ray είναι απρόσμενα ευχάριστη και δεν θα χορταίνετε να τα βλέπετε. Α ναι, μπορείτε να πετύχετε τους εχθρούς και στα αμελέτητα.

Ένα από τα μεγαλύτερα ατού του Sniper Elite V2 στο PC είναι το αποκλειστικό team deathmatch που προσέθεσε η Rebellion. Εκεί λοιπόν που ανυπομονούσα να το παίξω, διαπιστώνω ότι η έκδοση για review που έχω στα χέρια μου προσφέρει μονάχα co-op. Και τι να το κάνεις το co-op στο Sniper Elite; Εντάξει, σε άλλα παιχνίδια έχει φάση αλλά εδώ πέρα είναι πολύ πιο απολαυστικό να παίζεις μόνος και να καθαρίζεις τους εχθρούς μόνος σου. Γιατί ρε Rebellion μου το έκανες αυτό δηλαδή; Κι όχι τίποτα άλλο, υπάρχουν και dedicated servers. Κρίμα και ήθελα πολύ να το δοκιμάσω το team deathmatch.

Αφού σκοτώσαμε ένα κάρο άτομα με το τουφέκι μας... ας ανατινάξουμε και μια γέφυρα, έτσι για φιγούρα.

Εν κατακλείδι, το Sniper Elite V2 είναι πολύ ευχάριστο, χωρίς ταυτόχρονα να σπάει το κατεστημένο ή να προσφέρει μια ανεπανάληπτη εμπειρία. Είναι διασκεδαστικό όσο διαρκεί, αλλά δεν θα νιώθετε ότι μείνατε με την όρεξη όταν το ολοκληρώσετε, ούτε θα αναζητήσετε επιπλέον υλικό. Ούτε καν θα πείτε καμιά ατάκα τύπου “φέρτε κι άλλο στον λαό”. Κι αυτό γιατί ενώ διαθέτει εξαιρετικά bullet ballistics (εντάξει, δεν είναι εντελώς ρεαλιστικά αλλά δεν είναι και εντελώς άκυρα όπως σε τόσους άλλους τίτλους) και εκπληκτικά x-ray kills, πάσχει σε άλλους τομείς όπως η ιστορία, οι πίστες και η ποικιλία των εχθρών. Όμως αυτό που κάνει την μεγαλύτερη “ζημιά” στο Sniper Elite V2 είναι ότι δεν έχει κάτι για το οποίο θα το θυμάστε μετά από λίγο καιρό (εννοείται πέρα από τα x-ray kills). Κι αυτή είναι η γεύση που αφήνει τελικά. Μια γεύση ενός καλού παιχνιδιού, που θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερο.

+ Bullet ballistics
+ X-Ray kills και άγιος ο Θεός
+ Δυνατότητα να παίξετε είτε stealth, είτε χύμα στο κύμα
+ Η μεγαλύτερη δυσκολία είναι ιδανική για ένα τέτοιο παιχνίδι
+ Οι εχθροί κάποιες φορές συμπεριφέρονται ρεαλιστικά και σας περικυκλώνουν…

- …αλλά τις περισσότερες φορές συμπεριφέρονται λες και είναι γκαβοί
- Πίστες
- Σενάριο
- Έλλειψη ποικιλίας - συνέχεια τους ίδιους και τους ίδιους σκοτώνετε
- Πολύ στατικό το περιβάλλον και θυμίζει old-gen εποχές (αν συγκριθεί με τίτλους όπως το Crysis)

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7.5

Πλατφόρμα: PC (review), Xbox 360, PS3
Έκδοση: 505 Games, Rebellion
Ανάπτυξη: Rebellion
Διάθεση: IGE
Είδος: FPS
Παίκτες: Single-player, multiplayer
Επίσημο Site: http://sniperelitev2.com/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 1/5/2012
PEGI: 16