Στην εποχή μας τα puzzle games έχουν πραγματικά “εκτοξευτεί”. Από το Brain Training μέχρι το Puzzle Quest και από το Hexic μέχρι το Henry Hatsworth, τα παζλ πλέον βρίσκονται παντού γύρω μας για να μας χαρίζουν στιγμές διασκέδασης και σκέψης. Όπως και πολλά τρισδιάστατα παζλ που μας προκαλούν στην μαγεία των τριών διαστάσεων, αλλά και των περίπλοκων physics ώστε να ακονίσουμε το μυαλό και την λογική μας. Ποιο όμως puzzle game κατάφερε να ρίξει ένα καινούριο χαρτί στο τραπέζι, που ακόμα και σήμερα παραμένει φρέσκο και ενδιαφέρον;
Το Roll Away Kula World ή αλλιώς σκέτο Kula World, εμφανίστηκε το 1998 στο PSX από ένα μικρό σουηδικό στούντιο, δίνοντας μία διαφορετική άποψη για το πώς θα πρέπει ένα puzzle game να αντιμετωπίζει το αντικείμενό του. Το παιγνίδι μας δίνει τον έλεγχο μίας μπάλας παραλίας (αυτές που όποτε τις παίρνουμε στην παραλία καταλήγουν στα ανοιχτά από τον αέρα…) και πρέπει να πλοηγηθούμε μέσα από περίπλοκες τρισδιάστατες πίστες που αιωρούνται, ώστε να μαζέψουμε τα κλειδιά, να βρούμε την έξοδο για την επόμενη πίστα. Πραγματικά δεν μας δίνεται καμμία λεπτομέρεια για το πώς βρέθηκαν οι μπάλες εκεί πάνω, γιατί οι πίστες πετάνε αέναα και γιατί ψάχνουν απεγνωσμένα την έξοδο. Δεν υπάρχει ούτε εισαγωγικό βίντεο (το παιγνίδι ξεκινάει απευθείας στο κεντρικό μενού) ούτε κάποιο κείμενο. Γενικά, όπως όλα τα κλασσικά παζλ, απλά δεν εξηγεί τον εαυτό του και απ’ ότι φαίνεται, δεν χρειάζεται.
Μέχρι εδώ όλα καλά. Τι κάνει το Kula World όμως τόσο ξεχωριστό; Πρώτα απ’ όλα η προσέγγισή του ως προς την μπάλα. Δεν είναι ένα ακόμα Neverball ή – για να είμαστε ποιο κοντά στην εποχή του παιγνιδιού – Marble Madness. Ο παίκτης δεν καλείται να ισορροπήσει την μπάλα ενώ την κυλάει μέσα στις πίστες, προσπαθώντας να φτάσει στην έξοδο. Αντ’ αυτού, η μπάλα κινείται σε ένα νοητό πλέγμα από κυβάκι σε κυβάκι (αφού οι πίστες είναι κατασκευασμένες από κύβους) και δεν υπάρχει κίνδυνος να πέσει κάτω σε νορμάλ συνθήκες, εκτός αν κάποιος θέλει πολύ να αυτοκτονήσει. Έτσι, μένει χώρος τόσο στον level designer όσο και στον παίκτη να “παίξουν” με την πολυδιαστατικότητα των επιπέδων.
Η μηχανική του παιγνιδιού είναι εκεί για να κάνει αυτό ακριβώς το πράγμα. Η μπάλα έχει την δυνατότητα να αναρριχάται στις διάφορες πλευρές της πίστας, ενώ έχει και την δυνατότητα να πηδάει. Οι εκάστοτε πλατφόρμες διανθίζονται από διάφορα εμπόδια που αλλάζουν λίγο τους κανόνες του παιγνιδιού. Καρφιά, κάρβουνα, κινούμενοι εχθροί αλλά και κύβοι που καταρρέουν με ένα άγγιγμα, απειλούν να σκάσουν την μπάλα σας ή να την στείλουν στο αχανές άπειρο που απλώνεται εκτός της πίστας. Ταυτόχρονα, οι πίστες έχουν διάφορα power-ups και power-downs, όπως διάφορα νομίσματα και διαμάντια που αυξάνουν το total score, τα bonus fruits που μόλις μαζευτούν πέντε ξεκλειδώνει μία bonus πίστα, τα χάπια που “μαστουρώνουν” την μπάλα κάνοντάς την να κινείται αργά, και οι κλεψύδρες οι οποίες έχουν ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Για πρώτη φορά σε παιχνίδι συνάντησα power-up που έχει ευαισθησία στο πόσο νωρίς ή πόσο αργά το αποκτά ο παίκτης. Ο χρόνος σας στην πίστα μετριέται από μία κλεψύδρα στο πάνω μέρος της οθόνης. Παίρνοντας το power-up η κλεψύδρα αντιστρέφεται, οπότε, αν το πάρετε νωρίς, τότε βρίσκεστε σε πολύ δύσκολη θέση χρονικά, ενώ αν το πάρετε λίγο πριν τελειώσει ο ήδη υπάρχον χρόνος, ανανεώνετε την παραμονή σας στην πίστα.
Μ’ αυτά και με τούτα λοιπόν, το παιγνίδι παρουσιάζει μία μοναδική ποικιλία σε πίστες και προκλήσεις, αφού ο παίκτης πρέπει να σκεφτεί την βέλτιστη διαδρομή μέσα από έναν τρισδιάστατο λαβύρινθο. Μία διαδρομή μέσα από τρείς διαστάσεις. Απαλλαγμένοι λοιπόν από το βάσανο της ισορροπίας και από περίπλοκους κανόνες, αφήνεστε να βρείτε τον καλύτερο δυνατό δρόμο για την συλλογή των κλειδιών και την ασφαλή έξοδο από πίστα σε πίστα. Τέλος, αν και το παιγνίδι έχει μινιμαλιστική προσέγγιση ως προς τα γραφικά του, δεν παίζει να έχω δει τόσο τέλεια σφαιρικά σχήματα αλλού στο PSX, ενώ η μουσική του και ο τρόπος που την διαχειρίζεται, όπως το ότι δεν διακόπτεται από πίστα σε πίστα, αξίζει βραβείο ακόμα και για τα σημερινά δεδομένα.
Είναι κρίμα που δεν είδαμε κάποιο παρόμοιο παιγνίδι από την Sony τα χρόνια που ακολούθησαν. Μπήκε πολύ γρήγορα στο χρονοντούλαπο, παρόλο που το έδαφος ήταν γόνιμο για περαιτέρω βελτίωση. Παρόλα αυτά, το Kula World έδειξε τον δρόμο στα μεταγενέστερα παζλ και απέδειξε ότι οι τρεις διαστάσεις είναι από μόνες τους ένα μαγευτικός και προκλητικός γρίφος. Γι αυτό και το παιχνίδι αξίζει μία θέση στην μνήμη μας, αλλά και τα 5 ευρώ που είναι η τιμή του στο PlayStation Store για να το αποκτήσετε στο PSP ή στο PS3 του. Προσωπικά το προτείνω για το PSP, αφού λόγω της φύσης του είναι ό,τι πρέπει για φορητό…