Ridge Racer: Unbounded Review

, Τετάρτη 16 Μάιος 2012 0  

Αλήθεια, συνήθως τι ζητάτε από έναν arcade racing τίτλο; Γρήγορο ρυθμό, άγριες κόντρες, καταστροφές, ατέλειωτο drifting ή εξωτικές τοποθεσίες που μόνο στην τηλεόραση έχει τύχει να δείτε; Σας αρέσουν οι ριζοσπαστικές αλλαγές, αρκεί να προσφέρουν κάτι καινούριο; Αν η απάντησή σας είναι “ναι” στα περισσότερα από τα παραπάνω ερωτήματα, τότε σίγουρα θα περάσετε καλά με το Ridge Racer: Unbounded.

Για όσους δεν γνωρίζουν, η σειρά Ridge Racer είναι μια από τις ιστορικότερες στο είδος και βρίσκεται κοντά μας από την εποχή του PS1. Τελευταία έχει χάσει σημαντικά την αίγλη της, προσφέροντας μισοτελειωμένες racing εμπειρίες, τη στιγμή που το αντίπαλο δέος Need For Speed, τα πάει καλά. Λαμβάνοντας υπόψη λοιπόν το παραπάνω ιστορικό, η Namco έπρεπε άμεσα να αναζωογονήσει τη σειρά και να την επαναφέρει στο προσκήνιο, δίνοντας αυτή τη φορά τα ηνία στην φινλανδική Bugbear, δημιουργό των FlatOut. Η ανάθεση μιας τέτοιας δουλειάς σε ένα στούντιο άσχετο με το Ridge Racer, μόνο ρίσκο μπορεί να θεωρηθεί. Η Bugbear ακολουθεί τη συνταγή των FlatOut και δίχως αμφιβολία μας δίνει ένα διαφορετικό Ridge Racer.

Τα γεγονότα του Ridge Racer: Unbounded λαμβάνουν χώρα στην πόλη Shatter Bay όπως υποδηλώνεται και από το εισαγωγικό μενού. Φυσικά μην περιμένετε κάποια ιστορία, ούτε για δείγμα. Ο τίτλος είναι καθαρά “αγνή διασκέδαση” και μονομαχίες μεταξύ οδηγών. Από τα πρώτα κιόλας λεπτά, το Unbounded δείχνει να είναι φτιαγμένο με μεράκι, κάτι που αποτυπώνεται κι από την εμφάνιση που έχει το αρχικό μενού, το οποίο είναι μη συμβατικό, ξεφεύγοντας από τα καθιερωμένα.

Η καλή μέρα από το... μενού φαίνεται.

Αρχίζοντας έτσι τις βόλτες στο Shatter Bay με το single-player mode, παρατηρούμε πως η πόλη είναι χωρισμένη σε διάφορες περιοχές, από τις οποίες, μόνο η μία είναι ξεκλείδωτη και έτοιμη να σας υποδεχθεί. Επιλέγοντάς την, σας δίνεται η δυνατότητα να δοκιμάσετε τις ικανότητές σας με τον πρώτο σας αγώνα, χωρίς όμως να σας δίνονται έστω κάποια tips και οδηγίες. Φυσικά, όσοι είναι εξοικειωμένοι με το είδος δεν θα αντιμετωπίσουν καμμία απολύτως δυσκολία, ενώ οι λιγότερο έμπειροι ίσως τα βρουν κάπως σκούρα στην αρχή. Παρόλα αυτά, αξίζει να σημειωθεί πως μετά από μερικούς αγώνες θα νιώθετε έτοιμοι να δαμάσετε μια Φεράρι στους δρόμους της Αθήνας… Συνεπώς, το επίπεδο δυσκολίας είναι σχετικά χαμηλό, ενώ παράλληλα οι αντίπαλοι οδηγοί άλλοτε είναι για γέλια και άλλοτε εντυπωσιάζουν και εκπλήσσουν με τις μεθόδους τους.

Ας περάσουμε στα του αγώνα. 12 αντίπαλοι, τρεις γύροι. Ως συνήθως, τα αμάξια δεν είναι επίσημα, είναι όμως εμπνευσμένα από πραγματικά μοντέλα, αν και πανομοιότυπα μεταξύ τους. Όπως αναφέρθηκε, ξεκινάτε τον αγώνα με το στόχο τη νίκη. Εδώ είναι το σημείο όπου η Bugbear διαφοροποιείται. Στόχος σας είναι να συλλέξετε όσους περισσότερους πόντους μπορείτε. Αυτό εξαρτάται από τις καταστροφές που προξενείτε στο γύρω περιβάλλον, πόσα αυτοκίνητα βγάζετε εκτός διαδρομής, με πόσο στιλ driftάρετε και πόσο σωστά χειρίζεστε το αυτοκίνητό σας. Αφού εφαρμόσετε αρκετά από τα παραπάνω, κερδίζετε επίσης power ή αλλιώς καύσιμα για nitro/boost, με το οποίο μπορείτε να προκαλέσετε πολύ μεγαλύτερες ζημιές, να διαλύσετε κτίρια, να διαπεράσετε τείχη, να αυξήσετε την ταχύτητά σας κατακόρυφα ή ακόμα, κυριολεκτικά και μεταφορικά, να πετάξετε πηδώντας από μια ράμπα. Αφού τελειώσει ο αγώνας, γίνεται μια συγκομιδή των πόντων σας, σας δίνεται μια λίστα με αναλυτικά στοιχεία (frags, χλμ., crashes κλπ) και αναλόγως με την θέση που πήρατε, το παιχνίδι σας ανταμείβει με κάποιους extra πόντους, ανεβάζοντας ταυτόχρονα την κατηγορία οδηγού στην οποία βρίσκεστε. Για να φτάσετε στο ανώτατο επίπεδο, πρέπει να διαγωνιστείτε σε πάρα πολλούς αγώνες.

Κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, όταν συγκρούεστε και χάνετε τον έλεγχο, ή όταν εξουδετερώνετε έναν αντίπαλο, μια κάμερα σας δείχνει σε replay ό,τι συνέβη προηγουμένως, χωρίς ουσιαστικά κάποιο λόγο. Το αποτέλεσμα; Τις περισσότερες φορές καταντάει βαρετό και στη χειρότερη περίπτωση σας αποπροσανατολίζει από την διαδρομή σας. Επιπρόσθετα, η λειτουργία του power, απ’ ότι φαίνεται τουλάχιστον, καθορίζει τη ροή του παιχνιδιού. Όταν αυτό δεν είναι διαθέσιμο, εκτός από την απότομη πτώση της ταχύτητας και της έντασης που επικρατεί, οι αγώνες χάνουν το όποιο ενδιαφέρον είχαν μέχρι τότε. Τα κτίρια, τα οποία πριν από λίγο καταστρέφοταν πανεύκολα, χωρίς τη χρήση του power μετατρέπονται σε αδιαπέραστα εμπόδια, με τα οποία αν έρθετε σε επαφή, καταλήγετε με ένα σμπαραλιασμένο αμάξι. Κοινώς, χωρίς την επιλογή του nitro θα υπήρχε μεγάλο πρόβλημα.

Στο δρόμο σας για τη νίκη δεν αφήνετε τίποτα όρθιο.

Με την λήξη του κάθε αγώνα, λοιπόν, κι εφόσον έχετε μαζέψει τους απαραίτητους πόντους, μπορείτε να προχωρήσετε στο επόμενο event, το οποίο απαιτεί τον ίδιο στόχο ή κάτι τελείως διαφορετικό. Αν ήσασταν αρκετά δημιουργικοί στο προηγούμενο event, πιθανότατα να ξεκλειδώσετε μια νέα περιοχή, νέες πίστες και πάει λέγοντας, μέχρις ότου κατακτήσετε ολόκληρη την πόλη του Shatter Bay. Τα modes του παιχνιδιού είναι τα εξής: αγώνες Domination, στους οποίους καταστρέφετε ότι βρεθεί στη διάβα σας, Frag Attacks στα οποία απλά βγάζετε από τη μέση τα αντίπαλα αυτοκίνητα, οι αγώνες Shindo, οι οποίοι προσφέρουν μια original racing εμπειρία, τα Time Attacks, και βέβαια τα Drift Attacks, που εστιάζουν στο drifting, το οποίο απαιτεί δεξιοτεχνία και συγκέντρωση, ώστε να επιτευχθεί η σωστή ισορροπία και να μην βρεθείτε πίσω στις τελευταίες θέσεις. Θα χρειαστείτε χρόνο να το συνηθίσετε, αλλά όταν αρχίσετε να το πετυχαίνετε η ικανοποίηση είναι τεράστια.

Κάτι που αναμφίβολα εκπλήσσει ευχάριστα είναι ο track/city editor που προσφέρει το Unbounded, ο οποίος θυμίζει ολίγον τι LBP, κάτι που μόνο καλό μπορεί να είναι. Βέβαια, η χαρά της ενασχόλησης με τον editor είναι μάλλον προσωρινή, καθώς ο σχεδιασμός της πόλης σας μαστίζεται από αμέτρητα μικρά bugs, απίστευτο lag και μπορεί κάλλιστα να χαρακτηριστεί δύσχρηστος, αν και οι δυνατότητές του είναι αρκετές. Για παράδειγμα μπορείτε να επιλέξετε την κατάσταση του καιρού, αν θα υπάρχει κίνηση στους δρόμους, το mode που θέλετε ή αν υπάρχει κάποιο όριο χρόνου. Με το που την δημιουργήσετε, μπορείτε να την ανεβάσετε online προσθέτοντας events για να διαγωνιστούν παίκτες από όλο τον κόσμο.

Εκεί που θα απογοητευθείτε πραγματικά είναι στο online mode του τίτλου, όπου κυριολεκτικά δεν υπάρχει ψυχή. Επιπλέον, όσο απίστευτο και αν ακούγεται, το παιχνίδι στερείται lobby και μπορείτε να παίξετε μόνο απλούς αγώνες, με ανώτατο όριο τους οκτώ παίχτες. Κομματάκι δύσκολο όμως, αν λάβουμε υπόψη το ότι κανείς δεν ασχολείται… Υπάρχουν επίσης διάφορες προκλήσεις (challenges) που έχουν δημιουργήσει οι παίκτες στις πίστες τους, τις οποίες μπορείτε να επισκεφθείτε και να δοκιμάσετε την τύχη και τις ικανότητές σας. Αν τα καταφέρετε, ξεπερνάτε τον δημιουργό σε πόντους και ξεκλειδώνετε υλικό για το single player, όπως αυτοκίνητα, υλικά για τον editor και πίστες.

Κανείς δεν θα ήθελε να βρίσκεται στη θέση του αυτή τη στιγμή…

Τα «άτσαλα» μοντέλα των αυτοκινήτων, το frame rate που πότε δεν μένει σταθερό και γενικώς ο οπτικός τομέας, σώζεται λόγω της χάρης και της απαράμιλλης ομορφιάς που προσδίδει η πόλη στο παιχνίδι. Πραγματικά καλοσχεδιασμένη. Η νέα μόδα της μουσικής, η περίφημη dubstep, δυστυχώς ή ευτυχώς είναι κι εδώ παρούσα και μάλιστα εξαιρετικά προσεγμένη, αφού η Bugbear έχει συμπεριλάβει μεταξύ άλλων επιτυχίες του είδους. Το πιο ηχηρό όνομα μπάντας που θα ακούσετε είναι οι Skrillex. Ακόμη, είναι θετικό το γεγονός ότι μπορείτε να περάσετε τη δική σας μουσική μέσω του μενού της κονσόλας, σε περίπτωση που δεν σας αρέσουν τα υπάρχοντα κομμάτια. Σε γενικές γραμμές, ο εικαστικός τομέας, το μοντέλο καταστροφής και η κατεύθυνση του Unbounded, φέρνουν σε νόθο παιδί των Split Second και Burnout.

Κλείνοντας, μπορούμε να πούμε ότι το Ridge Racer: Unbounded είναι ένα καλό παιχνίδι και το πείραμα της Bugbear σε γενικές γραμμές αποδεικνύεται πετυχημένο. Κάπου διαπρέπει, αλλού στραβοπατά. Παρά τις όποιες αδυναμίες του, ένα είναι σίγουρο: αν είστε οπαδοί των arcade racers, θα περάσετε καλά μαζί του.


+ Διασκεδαστικό
+ Φιλικό προς τους νέους παίκτες
+ Η πόλη
+ Πετυχημένο πείραμα
+ Η επιλογή Power
+ Πλούσιο σε περιεχόμενο
+ Μουσική που θα ενθουσιάσει πολλούς…

- …αλλά θα απογοητεύσει και κάποιους άλλους
- Ανισσόροπο gameplay
- Μέτρια AI
- Προβληματικό multiplayer
- Δεν θυμίζει παραδοσιακό Ridge Racer

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7.5

Πλατφόρμα: PS3 (review), Xbox 360, PC
Έκδοση: Namco Bandai
Ανάπτυξη: Bugbear
Διάθεση: Namco Bandai Hellas
Είδος: Arcade racing
Παίκτες: Single-player, multiplayer
Επίσημο Site: http://www.ridgeracer.com/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 30/3/2012
PEGI: 7