Resistance 2 Review

, Σάββατο 27 Δεκεμβρίου 2008 0  

Αν όλα τα development studios ήταν σαν την Insomniac, οι απολύσεις στη βιομηχανία θα ήταν ελάχιστες. Πρόκειται για μια ομάδα ανάπτυξης που δουλεύει σαν καλοκουρδισμένη μηχανή, έχοντας υποστηρίξει το PS3 όσο καμμία άλλη, και η Sony θα πρέπει να είναι ευγνώμων που συνεργάζεται με αυτήν. Μέσα στα δύο χρόνια διάθεσης της κονσόλας στην αγορά, η Insomniac έχει βγάλει τέσσερα(!) παιχνίδια για το PS3, με το πιο πρόσφατο να είναι το πολυαναμενόμενο Resistance 2.

Mε το πρώτο Resistance, η Sony απέκτησε αυτό που τόσο της έλειπε στην προηγούμενη γενιά: ένα FPS που συνέδεσε το όνομά του με την κονσόλα για την οποία κυκλοφόρησε. Η Microsoft είχε το Halo για το Xbox, η Sony για το PS2 δεν είχε τίποτα. Αντίθετα, με την κυκλοφορία του PS3, το Resistance: Fall of Man της Insomniac, αμέσως αποτέλεσε έναν λόγο για την αγορά του μηχανήματος. Ως launch game είχε αρκετές αδυναμίες, αλλά ήταν ξεκάθαρο πως το potential ήταν εκεί. Μετά από δύο χρόνια αναμονής, το sequel είναι επιτέλους εδώ, και όπως περιμέναμε, ανεβάζει τον πήχυ ακόμα πιο ψηλά.

Κόντρα στην ροή του κειμένου, ξεκινώ με ένα από τα στοιχεία του τίτλου που μου έκαναν αρνητική εντύπωση. Αναφέρομαι στην ιστορία. Το R2 ξεκινά αμέσως μετά το τέλος του original, και αναλαμβάνετε ξανά τον ρόλο του Nathan Hale, με σκοπό να εξολοθρεύσετε την εξωγήινη φυλή Chimera. Γνωστά πράματα. Μετά το εισαγωγικό επίπεδο όμως, το παιχνίδι κάνει ένα fast-forward δύο χρόνια μετά. Oι Chimera έχουν καταλάβει και τις ΗΠΑ, η ανθρωπότητα βρίσκεται κυριολεκτικά στο χείλος του αφανισμού και πλέον υπάρχουν και άλλοι υπερσταρτιώτες με τον εξωγήινο ιό όπως εσείς. Αυτοί ονομάζονται Sentinels και πολεμούν στο πλάι σας καθ’ όλη την διάρκεια του παιχνιδιού.

To single-player campaign σας μεταφέρει στην αμερικανική ενδοχώρα

To single-player campaign σας μεταφέρει στην αμερικανική ενδοχώρα

Το παιχνίδι ξαφνικά σας λέει ότι πλέον είστε δύο χρόνια μετά, και φαίνεται πως περιμένει από εσάς να καταλάβετε τί έχει συμβεί καθώς παίζετε, μέσω των διαλόγων κλπ. Σα να μην έφτανε αυτό, οι εξελίξεις είναι τόσο καταιγιστικές που πραγματικά θα χάσετε τα αυγά και τα πασχάλια. Πλέον δεν πρόκειται απλά για μια μάχη ανθρώπων εναντίον εξωγήινων, αλλά παίζουν πολλά άλλα πράγματα και είναι κρίμα που δεν παρουσιάζονται τόσο ξεκάθαρα. Λόγω της δομής του σεναρίου, δεν θα επεκταθώ περισσότερο για να μη σας το «χαλάσω». Πάντως να ξέρετε ότι το τέλος θα σας αφήσει μια γλυκόπικρη γεύση, όντας απότομο αλλά και σοκαριστικό. Στην κατανόηση της ιστορίας βοηθούν σημαντικά τα intels, αρχεία με πληροφορίες που βρίσκονται διάσπαρτα στα επίπεδα, όμως είναι δύσκολο να τα βρείτε όλα. Αν το παιχνίδι σας έδινε να καταλάβετε καλύτερα το τί συμβαίνει, σίγουρα θα το απολαμβάνατε ακόμα περισσότερο.

Τουλάχιστον αυτό ισχύει για εμένα, που θέλω να τα ξέρω όλα προκειμένου να απορροφηθώ πλήρως στον κόσμο του εκάστοτε τίτλου. Πολλοί από εσάς όμως απολαμβάνετε το gameplay χωρίς να δίνετε ιδιαίτερη σημασία στην ιστορία, γι αυτό και περνάω στο ψητό. Το campaign του Resistance 2 σε γενικές γραμμές ακολουθεί τα βήματα του προκατόχου του. Μέχρι το πρώτο μισό είναι απλά καλό. Από την μέση και μετά όμως, αποτελεί μία φοβερά διασκεδαστική εμπειρία, όπως ακριβώς συνέβη και με το πρώτο Resistance.

To παιχνίδι παίζεται με τον γνωστό τρόπο, μόνο που αυτή τη φορά το gameplay περιέχει κάποιες αλλαγές που θα σας αναγκάσουν να πάρετε στρατηγικές αποφάσεις. Για παράδειγμα, πλέον μπορείτε να κουβαλάτε μόλις δύο όπλα, που σημαίνει πως συνεχώς πρέπει να «θυσιάζετε» κάποιο, για χάρη ενός άλλου, ανάλογα με το τί θεωρείτε πως ταιριάζει στην κατάσταση. Eπίσης, πλέον δεν υπάρχει health bar, και γενικώς το health system του R2 ακολουθεί τη νέα τάση, αλά Call of Duty και Gears. Όσο για τα όπλα, πέρα από την κύρια λειτουργία, το κάθε ένα έχει και δευτερεύουσα, η οποία μπορεί να είναι άλλου είδους πυρά, κάποια παγίδα, ή ακόμα και ασπίδα. Τα νέα όπλα είναι αρκετά, και όλα τους θα σας φανούν χρήσιμα στην πορεία.

Τα ίδια ισχύουν για τους εχθρούς. Και εδώ οι προσθήκες είναι πολλές και εντυπωσιακές. Οι εξωγήινοι έρχονται σε διάφορα είδη και μεγέθη και διαθέτουν ποικίλες δυνατότητες. Πέρα από τα γνωστά Hybrids, θα αντιμετωπίσετε απίστευτα φρικιά, όπως ζόμπι Chimera, αόρατους Chimera, αραχνοειδή, Chimera που ζουν στο νερό, πολλούς τεράστιους τερατώδεις εχθρούς που θυμίζουν έντονα τους Locusts στο Gears of War, αλλά και drones . Άλλοι σας επιτίθενται από κοντά, άλλοι από μακριά, άλλοι με ρουκέτες, άλλοι με lazers κλπ. Καλύπτονται συχνά και σωστά, ξέρουν πότε να πετάξουν χειροβομβίδα και πότε να αλλάξουν θέση, ξέρουν να εκμεταλλεύονται τις δυνατότητες των όπλων τους στο έπακρο και γενικώς η αντιμετώπισή τους είναι πάντα πρόκληση. Εξίσου «έξυπνοι» είναι και οι σύντροφοί σας, αν και οι περισσότεροι είναι αναλώσιμοι. Σε γενικές γραμμές, το ΑΙ είναι ένα από τα κορυφαία χαρακτηριστικά του παιχνιδιού και σπάνια απογοητεύει.

O Leviathan, ένα από τα τεράστια, αλλά και εύκολα bosses του παιχνιδιού

O Leviathan, ένα από τα τεράστια, αλλά και εύκολα bosses του παιχνιδιού

Το campaign του R2 θα σας μεταφέρει σε γνωστές αμερικανικές πόλεις όπως το Chicago και το San Francisco, στην αμερικανική ενδοχώρα, αλλά και σε πολλές τοποθεσίες των Chimera, όπως οι πύργοι και τα διαστημόπλοιά τους. Οι μάχες είναι διασκεδαστικές, τόσο λόγω του εξαιρετικού ΑΙ εχθρών και φίλων, όσο και των στρατηγικών επιλογών που πρέπει να πάρετε. Η κατάσταση είναι πολύ πιο δραματική από το πρώτο παιχνίδι, ο Hale είναι πολύ πιο ενδιαφέρον χαρακτήρας αλλά και τραγική φιγούρα, καθώς ο εξωγήινος ιός αναπτύσσεται συνεχώς μέσα του και έτσι οι μέρες του είναι μετρημένες. Υπάρχουν πολλές εντυπωσιακές στιγμές και συμπλοκές, με τις περισσότερες από αυτές να βρίσκονται στο δεύτερο μισό του campaign. Δυστυχώς, τα αφεντικά, αν και εντυπωσιακά, είναι εύκολα στην αντιμετώπιση και η τελική μάχη θα σας δημιουργήσει αρνητική εντύπωση. Τέλος, πέρα από την ιστορία, απογοητεύτηκα ιδιαίτερα και από την απουσία οχημάτων.

Όπως καταλαβαίνετε, οι εντυπώσεις μου από το single-player campaign είναι κάπως ανάμικτες. Όμως το campaign αποτελεί μόνο το ένα τρίτο του Resistance 2, με τα άλλα δύο να είναι τα co-op και VS multiplayer. Εδώ το παιχνίδι απλά δίνει ρέστα. Περιλαμβάνεται ένα ολόκληρο, ξεχωριστό co-op campaign για έως και οκτώ παίκτες, το οποίο σεναριακά διαδραματίζεται παράλληλα με το SP campaign. Αλλά το σενάριο εδώ δεν έχει σημασία. Ως απλοί στρατιώτες, πρέπει να εκπληρώσετε διάφορα objectives και έχετε να επιλέξετε ανάμεσα σε τρεις classes: soldier, medic και special ops. Οι soldiers είναι το βαρύ πυροβολικό της ομάδας γι αυτό και διαθέτουν τον ισχυρότερο εξοπλισμό. Οι medics έχουν την δυνατότητα να θεραπεύουν τους συντρόφους τους, και οι special ops μπορούν να ανανεώνουν τα πυρομαχικά των υπολοίπων.

Ο Hale έχει μολυνθεί με τον Chimeran virus και οι μέρες του είναι μετρημένες

Ο Hale έχει μολυνθεί με τον Chimeran virus και οι μέρες του είναι μετρημένες

Η ομαδική δουλειά για να ολοκληρωθεί με επιτυχία η αποστολή είναι απαραίτητη. Το ίδιο απαραίτητη όμως είναι και η ισορροπημένη κατανομή των classes στα μέλη της ομάδας. Μια ομάδα με οκτώ soldiers, οκτώ medics ή oκτώ special ops απλά δεν έχει ελπίδα. Oπότε, πριν εισέλθετε στο οποιοδήποτε match, καλό είναι να ρίχνετε μια ματιά στις classes που έχουν επιλέξει οι υπόλοιποι, ώστε να διαλέξετε αυτήν που μοιάζει να λείπει από το σύνολο. Οι experience points που κερδίζετε εξαρτώνται από την απόδοσή σας κατά την διάρκεια της μάχης. Κάθε φορά που ανεβαίνετε level ξεκλειδώνετε νέες δυνατότητες και όπλα, που θα σας φανούν ιδιαίτερα χρήσιμα στη συνέχεια. Ανάλογα με τον αριθμό και την ικανότητα των παικτών, το παιχνίδι στέλνει περισσότερους ή λιγότερους εχθρούς για να αντιμετωπίσουν. Ως εκ τούτου, συχνά στο co-op επικρατεί τρελός χαμός.

Το co-op είναι φοβερά εθιστικό. Σας δίνει την αίσθηση ότι πραγματικά συνεργάζεστε με τους άλλους για να τα καταφέρετε, ενώ και από πλευράς gameplay τα πάει περίφημα, καθώς η δράση είναι απλά καταιγιστική. Σα να μην έφτανε αυτό, τα objectives είναι διαφορετικά κάθε φορά που ξαναπαίζετε την ίδια αποστολή, που σημαίνει ότι ποτέ δεν θα συναντήσετε την ίδια κατάσταση. Συνολικά πρέπει να παίξετε 10 φορές την κάθε αποστολή, προκειμένου να ξεκλειδώσετε όλα τα co-op intel files (διαφορετικά από τα intel files του single-player), τα οποία θα σας βοηθήσουν να καταλάβετε πλήρως το τί συμβαίνει, όχι μόνο στο παιχνίδι, αλλά και γενικά στον κόσμο του Resistance franchise. Μπορεί οι 10 φορές να ακούγονται πολλές, αλλά πιστέψτε με, θα το απολαύσετε δεόντως.

Τώρα, όσον αφορά το VS multilayer, η Insomniac ακολούθησε την επιτυχημένη συνταγή του original, με μία σημαντική διαφορά. Πλέον, μπορείτε να πάρετε μέρος σε matches με άλλα 59(!) άτομα. 30 εναντίον 30 λοιπόν, και όπως καταλαβαίνετε, και εδώ γίνεται χαμός. Βέβαια οι παίκτες είναι χωρισμένοι σε ομάδες των πέντε, για να «μαζευτεί» κάπως η κατάσταση. Ακόμα και με 60 άτομα, το παιχνίδι έχει άριστη απόδοση και πραγματικά εδώ αναδεικνύονται οι δυνατότητες του PS3 αλλά και το ταλέντο της Insomniac. Οι χάρτες και τα modes ποικίλουν, και γενικώς υπάρχει κάτι για τον καθένα. Όπως στο co-op, έτσι και στο VS, χρησιμοποιείται το γνωστό leveling system, το οποίο σας επιβραβεύει με νέα όπλα, εξαρτήματα και ικανότητες κάθε φορά που παίρνετε…προαγωγή.

Η Αμερική της δεκαετίας του '50 αναπαρίσταται με όμορφο τρόπο

Η Αμερική της δεκαετίας του '50 αναπαρίσταται με όμορφο τρόπο

Το συγκεκριμένο review είναι ατέλειωτο, όπως και η ενασχόλησή σας με το παιχνίδι. Με την ολοκλήρωση του single-player campaign σε οποιαδήποτε δυσκολία ξεκλειδώνεται το Arcade mode, ενώ αν το καταφέρετε στον τρίτο βαθμό δυσκολίας θα ξεκλειδώσετε το Superhuman difficulty. Από εκεί και πέρα, ξεκλειδώνονται και διάφορα οπτικά εφέ, concept art εικόνες κλπ. Eιδική μνεία αξίζει και η online υλοποίηση του παιχνιδιού. Στο κεντρικό μενού ανά πάσα στιγμή μπορείτε άμεσα και εύκολα να καλέσετε τους φίλους σας, ή να μπείτε στο δικό τους party. Τέλος, στο myresistance.net μπορείτε να βλέπετε τα στατιστικά σας και γενικώς να συναναστρέφεστε με τους υπόλοιπους παίκτες του R2. Κλασσικό social networking δηλαδή.

Ο τεχνικός τομέας του παιχνιδιού σε γενικές γραμμές είναι εντυπωσιακός. Η Αμερική των “50s” αναπαρίσταται με σωστό τρόπο και αυτή η εικόνα συνδυάζεται άψογα με την καταστροφή που έχει προκληθεί από τους Chimera. Έχετε υπόψη ότι τα πάντα εξελίσσονται σε μεγαλύτερη κλίμακα από ότι στον πρώτο τίτλο. Αυτό θα το καταλάβετε πλήρως μόλις βγείτε έξω στο επίπεδο του San Francisco, όπου θα αντικρίσετε ένα απίστευτο θέαμα. Το frame rate παραμένει σταθερό παρά τον χαμό που επικρατεί, και τα εφέ κλέβουν την παράσταση με την ποιότητά τους. Σε αυτά συμπεριλαμβάνεται και το εκπληκτικό νερό που κατάφερε να δημιουργήσει η Insomniac. Tα μοντέλα των χαρακτήρων είναι όμορφα και τα χρώματα ζωντανά και πλούσια. Αντίθετα, αρνητική εντύπωση προκαλούν τα χαμηλής ποιότητας textures των περιβαλλόντων και τα φτωχά animations.

Το co-op μέρος του παιχνιδιού κλέβει τις εντυπώσεις

Το co-op μέρος του παιχνιδιού κλέβει τις εντυπώσεις

Ο ήχος του παιχνιδιού είναι απλά κορυφαίος. Τα εφέ είναι πλούσια και ρεαλιστικά, η μουσική ατμοσφαιρική, το voice work ικανοποιητικότατο και το positional audio δουλεύει άψογα. Δύσκολα θα βρείτε παιχνίδι με καλύτερο ηχητικό τομέα από το R2 στο PS3, και όχι μόνο.

Καιρό είχα να γράψω τόσο μακροσκελές review, αλλά βλέπετε όταν το αντικείμενο κριτικής είναι ένα τόσο πλούσιο παιχνίδι, δεν γινόταν αλλιώς. Θεωρώ ότι η Insomniac είναι για τη Sony, όσο σημαντική είναι η Bungie για τη Microsoft, με το Resistance 2 να αποτελεί το “Halo 3” του PS3. Το αν το Halo 3 είναι το καλύτερο παιχνίδι του Xbox 360 εναπόκειται στην κρίση του καθενός, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία πως είναι το πιο πλήρες που μπορούν να αγοράσουν οι κάτοχοι της κονσόλας. Ακριβώς το ίδιο ισχύει και με το R2 για το PS3. Δύσκολα θα βρείτε τόση αξία συγκεντρωμένη σε ένα δισκάκι. Αγοράστε το χωρίς δεύτερη σκέψη.

+ Διασκεδαστικό
+ Εξαιρετικό ΑΙ
+ Το co-op είναι εθιστικό
+ Υψηλή replay αξία
+ Εκπληκτικός ήχος

- Το single-player campaign αφήνει ανάμικτες εντυπώσεις
- Η ιστορία δεν παρουσιάζεται με ξεκάθαρο τρόπο
- Απουσία οχημάτων
- Η μάχη με το τελικό boss είναι κατώτερη των προσδοκιών

Βαθμολογία: 9.0

Πλατφόρμα: PS3
Έκδοση: Sony
Ανάπτυξη: Insomniac
Διάθεση: Sony Hellas
Είδος: FPS
Παίκτες: 1-60
Επίσημο Site: http://www.resistance-game.com
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 28/11/2008
PEGI: 18+