Resident Evil 6 Review

, Σάββατο 20 Οκτώβριος 2012 0  

To Resident Evil 6 είναι χαλαρά το πιο πολυσυζητημένο παιχνίδι της χρονιάς, αλλά για λάθος λόγους. Οι εποχές έχουν αλλάξει, και η Capcom βρίσκεται σε μία διαρκή σύγκρουση με τους fans, για την εξέλιξη της σειράς. Mήπως όμως το πρόβλημα δεν είναι τόσο η Capcom, όσο οι ίδιοι οι fans; Όσο κι αν κάποιοι αρνούνται να το δεχθούν, οι εποχές έχουν αλλάξει, και μαζί έχει αλλάξει και το Resident Evil. Κι όμως, παρά τα τόσα παράπονα, ο τρόμος ήταν παρών τόσο στο Resident Evil 4, όσο και στο 5, και εξακολουθεί να είναι παρών στο Resident Evil 6. Απλά πλέον δεν μιλάμε για παραδοσιακό survival horror, αλλά για dramatic horror, όπως τον ονομάζει η Capcom. Όχι, δεν πρόκειται για κόλπο marketing. Ο δραματικός τρόμος υπάρχει και είναι όλη η ουσία του Resident Evil 6.

Η ιστορία του Resident Evil 6 είναι η πιο “παγκοσμιοποιημένη” της σειράς μέχρι τώρα. Mιάμισι δεκαετία μετά τα εφιαλτικά γεγονότα της Raccoon City, ολόκληρος ο κόσμος πλέον αντιμετωπίζει βιοτρομοκρατικές απειλές, σε πολλαπλά μέτωπα. Επιθέσεις με τον νέο C-virus, λαμβάνουν χώρα σε Αμερική (όπου σκοτώνεται και ο πρόεδρος των ΗΠΑ), Κίνα και ανατολική Ευρώπη, από μια νέα τρομοκρατική ομάδα ονόματι Neo-Umbrella. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, τα κάστανα από τη φωτιά καλούνται να βγάλουν οι γνώριμοι πρωταγωνιστές προηγούμενων Resident Evil, Leon Kennedy και Chris Redfield, ενώ υπάρχει και τρίτος κεντρικός χαρακτήρας, ο νεοεμφανιζόμενος Jake Muller, γιος του Albert Wesker, o oποίος έχει στο αίμα του αντισώματα εναντίον του C-virus. Από κοντά και η μυστηριώδης Ada Wong, η οποία φαίνεται να είναι η πηγή του κακού... ή μήπως όχι; Όπως αντιλαμβάνεστε, στο Resident Evil 6 έχουν μαζευτεί αρκετοί από τους βασικούς χαρακτήρες της σειράς. Προσωπικά, θα ήθελα να συμμετείχε και η Jill, ή η Claire, την οποία έχουμε να δούμε σε πρωταγωνιστικό ρόλο από το Code Veronica (δεν μετράω τα Darkside Chronicles). Σε γενικές γραμμές, η ιστορία του Resident Evil 6 παρουσιάζεται σταδιακά και έχει ανατροπές, αλλά συνολικά δίνει μια αίσθηση προχειρότητας και απλοϊκότητας.

Η ιστορία επηρεάζεται από την δομή του ίδιου του Resident Evil 6. Το παιχνίδι είναι χωρισμένο σε τέσσερα(!) campaigns που διαδραματίζονται παράλληλα: ένα με πρωταγωνιστή τον Leon, ένα με τον Chris, ένα με τον Jake, ενώ αφού ολοκληρώσετε αυτά τα τρία (με όποια σειρά θέλετε), ξεκλειδώνετε το campaign της Ada, όπου αποκαλύπτονται κάποια τελικά μυστικά. Στα τρία βασικά campaigns, κάθε πρωταγωνιστής συνοδεύεται από έναν άλλο χαρακτήρα/συνεργάτη. Ο Leon πλαισιώνεται από την πράκτορα της μυστικής υπηρεσίας των ΗΠΑ, Helena Harper, o Chris από τον συνεργάτη του, Piers Nivans, και ο Jake από τη Sherry Birkin, το κοριτσάκι του Resident Evil 2, που πλέον έχει γίνει πράκτορας της αμερικάνικης κυβέρνησης. Ο τρόπος με τον οποίο “ζευγαρώνονται” οι χαρακτήρες εξηγείται κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Η παρουσία δύο βασικών χαρακτήρων σε κάθε campaign (εκτός από αυτό της Ada όπου είναι μόνη της) δεν είναι τυχαία, αφού το Resident Evil 6 μπορείτε να το απολαύσετε σε συνεργασία με άλλον ένα παίκτη από την αρχή ως το τέλος, όπως το 5. Μάλιστα, όλα τα campaigns διασταυρώνονται το ένα με το άλλο σε διάφορα σημεία, τόσο παικτικά, όσο και σεναριακά. Είναι πολύ ωραία η αίσθηση όταν εκεί που παίζετε, βλέπετε να εκτυλίσσεται παράλληλα ένα γεγονός το οποίο παίξατε σε άλλο campaign. Από την άλλη, το αρνητικό της συγκεκριμένης δομής του παιχνιδιού, είναι κάποια κοινά, επαναλαμβανόμενα περιβάλλοντα των τεσσάρων ιστοριών.

Leon και ζόμπι... ξανά μαζί.

Το Resident Evil 6 κατά βάση παίζεται όπως το 4 και το 5. Βλέπετε τους χαρακτήρες από προοπτική τρίτου προσώπου πίσω από τον ώμο, προχωράτε και σκοτώνετε εχθρούς, με ποικιλία όπλων. Μπορείτε να πυροβολάτε καθώς κινείστε, να κάνετε κινηματογραφικές κινήσεις αποφυγής καθώς στοχεύετε, αλλά και να καλύπτεστε, αν και αυτό θα το κάνετε σπάνια, καθώς το σύστημα κάλυψης είναι δύστροπο. Πλέον έχετε στη διάθεσή σας πληθώρα melee επιθέσεων, combos και counters (!), που σας επιτρέπουν να... ξυλοφορτώνετε τους (πιο απλούς) εχθρούς, εξοικονομώντας πυρομαχικά. Αυτό δεν γίνεται συνέχεια όμως, καθώς περιορίζεστε από την αντοχή του χαρακτήρα, η οποία μειώνεται με κάθε melee επίθεση που κάνετε, και όταν αδειάσει η σχετική μπάρα, πρέπει να περιμένετε να ξαναγεμίσει. Δεν αποκλείεται οι μάχες σώμα με σώμα να σας αποξενώσουν κάπως. Η υγεία σας αναπληρώνεται με κλασικές μεθόδους όπως τα πράσινα και κόκκινα βότανα που βρίσκετε διάσπαρτα. O χειρισμός των χαρακτήρων θυμίζει λίγο... μαούνα, όπως σε κάθε Resident Evil, ενώ το νέο inventory είναι γρήγορο και εύχρηστο. Με την απόδοσή σας κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, κερδίζετε skill points, με τους οποίους μπορείτε να αναβαθμίζετε τον χαρακτήρα σας, επιλέγοντας από πληθώρα ικανοτήτων (πχ πιο σταθερή στόχευση, πιο δυνατά πυρομαχικά, κλπ), ανάλογα με το στιλ παιχνιδιού σας. Μπορείτε να έχετε μόνο τρεις ικανότητες ανά πάσα στιγμή, οπότε εδώ πρέπει να σκεφτείτε στρατηγικά.

Το gameplay όμως δεν περιορίζεται στα παραπάνω, αλλά διαθέτει αξιοσημείωτη ποικιλία. Το Resident Evil 6 είναι μια καταιγιστική περιπέτεια, με όλη τη σημασία αυτού του χαρακτηρισμού. Το παιχνίδι είναι γεμάτο με φοβερα, αγωνιώδη quick time events, που δεν κουράζουν ποτέ (το αντίθετο μάλιστα), θεαματικά κυνηγητά όπου τρέχετε να ξεφύγετε από τέρατα, και διάφορες σκηνές που φαντάζουν βγαλμένες από ταινία δράσης του Χόλιγουντ. Ακόμα και κομμάτια με οδήγηση οχημάτων υπάρχουν, κάποια εκ των οποίων λένε, κάποια όχι. Επιπλέον, το καλύτερο στοιχείο του παιχνιδιού είναι οι εχθροί. Στο Resident Evil 6 συναντάτε ορισμένα από τα πιο αρρωστημένα φρικιά που έχετε δει σε παιχνίδι, είτε πρόκειται για απλούς εχθρούς (που μεταλλάσσονται εν μέσω μάχης), είτε για μίνι-αφεντικά, είτε για κανονικά αφεντικά. Ο σχεδιασμός τους είναι εξαιρετικός, τόσο εμφανισιακά, όσο και παικτικά. Με το που τα βλέπετε, αμέσως σκέφτεστε “ωχ, την κάτσαμε”, και αυτό είναι μεγάλη επιτυχία του παιχνιδιού. Τα δε ζόμπι επιστρέφουν (κυρίως στο campaign του Leon), με νέες δυνατότητες, και η αντιμετώπισή τους είναι όσο διασκεδαστική και αγωνιώδης τη θυμάστε. Πραγματικά εκπληκτική δουλειά από την Capcom με τους εχθρούς.

H μάχη του Chris με το γιγάντιο φίδι είναι από τις καλύτερες του παιχνιδιού.

Οι παικτικές διαφορές μεταξύ των campaigns είναι εμφανείς, αλλά όχι ιδιαίτερα μεγάλες. Το πιο διαφημισμένο -αλλά όχι απαραίτητα καλύτερο- είναι το campaign του Leon, το οποίο ως ένα βαθμό (προσπαθεί να) θυμίζει τα πρώτα Resident Evil, για να προσελκύσει και τους παλιούς fans. Δυστυχώς όμως, οι ελάχιστοι γρίφοι, οι αρκετές ώρες που σπαταλάτε άσκοπα σε κάτι κατακόμβες λες και παίζετε Tomb Raider, και διάφορες άλλες αδυναμίες, δείχνουν ότι στην πραγματικότητα η Capcom ούτε μπορεί, ούτε θέλει να επιστρέψει στην παλιά συνταγή του Resident Evil. Το αντίθετο ισχύει με το campaign του Chris, που είναι σαν το Resident Evil 5 και “τσουλάει” καλύτερα από τα υπόλοιπα, αν και το πολύ πιστολίδι μάλλον θα “χαλάσει” κάποιους. Το campaign του Jake έχει ορισμένες καλές στιγμές, ενώ το campaign της Ada εκ φύσεως ξεχωρίζει, καθώς είναι μόνο single-player. Φυσικά μπορείτε να παίξετε single-player και ολόκληρο το παιχνίδι, και μάλιστα έτσι έχετε ικανότατους ΑΙ συντρόφους, που πάντα σας βοηθούν στα δύσκολα. Πάντως το οnline co-op ενδείκνυται, αφού με βάση αυτό έχει δημιουργηθεί το Resident Evil 6. Προτείνω να παίξετε σε έναν από τους δύο υψηλότερους βαθμούς δυσκολίας, για να απολαύσετε στο έπακρο τον φόβο και την αγωνία που προσφέρει το παιχνίδι.

Μαζί με τους εχθρούς, το δυνατότερο χαρακτηριστικό του Resident Evil 6 είναι η μεγάλη διάρκειά του. Συνολικά μου πήρε 30 ώρες να βγάλω και τα τέσσερα campaigns στο Veteran, και όσο περισσότερο έπαιζα, τόσο βελτιωνόταν η άποψή μου για τον τίτλο. Πιθανόν να θέλετε να ξαναπαίξετε, για να μαζέψετε τα διάφορα αντικείμενα προς συλλογή, τα οποία ξεκλειδώνουν πληροφορίες για τους χαρακτήρες και την ιστορία. Στην μεγάλη συνολική διάρκεια των campaigns, προστίθενται και δύο επιπλέον οnline modes, το Agent Hunt και το κλασικό Mercenaries. To Agent Hunt είναι αυτό που κλέβει την παράσταση, καθώς σας τοποθετεί στο campaign άλλων παικτών, ως... εχθρό. Με λίγα λόγια, ελέγχετε ζόμπι, τέρατα κλπ ανάλογα με το εκάστοτε επίπεδο, και πρέπει να σκοτώσετε τους παίκτες, που προσπαθούν αμέριμνοι να προχωρήσουν το campaign. Έχει την πλάκα του. Φυσικά αν θέλετε μπορείτε να απενεργοποιήσετε το Agent Hunt για να μην υπάρχει κίνδυνος να εισβάλλουν άλλοι παίκτες στο παιχνίδι σας.

O Jake παίζει κρυφτούλι με το υπερφρικιό Ustanak καθόλη τη διάρκεια του campaign του.

Ο τεχνικός τομέας του Resident Evil 6 αφήνει ανάμικτες εντυπώσεις. Τα μοντέλα των βασικών χαρακτήρων και εχθρών είναι καλοσχεδιασμένα, όπως και τα εφέ (φωτιές, εκρήξεις, μεταλλάξεις κλπ). Αντίθετα, τo animation των ανθρώπινων χαρακτήρων μοιάζει ξεπερασμένο και θυμίζει προηγούμενους τίτλους της Capcom, ενώ οι υφές των περιβαλλόντων είναι απογοητευτικές, και η αλληλεπίδραση με αυτά πολύ περιορισμένη. Σε γενικές γραμμές, η MT Framework engine της Capcom πρόλαβε να γεράσει γρήγορα. Μπορεί να ακούγεται... ιεροσυλία, αλλά έχω την αίσθηση ότι το Resident Evil 6 θα ήταν ακόμα καλύτερο αν χρησιμοποιούσε την Unreal Engine 3. Διχασμένο είναι το τοπίο και στον ήχο. Από την μία, τα εφέ είναι εξαιρετικά, και από την άλλη το soundtrack περιορίζεται σε generic μουσική αγωνίας, χωρίς να κάνει ιδιαίτερη εντύπωση. Όσο για το voice work, οι ηθοποιοί που δανείζουν τις φωνές τους στους κεντρικούς χαρακτήρες κάνουν καλή δουλειά, αποδεικνύοντας ότι τα ιαπωνικά παιχνίδια μπορούν να τα πάνε καλύτερα σε αυτον τον τομέα.

Μυστηριώδης και γοητευτική όπως πάντα η Ada.

Εφόσον τα πράγματα ήρθαν έτσι που το συγκεκριμένο review γράφεται λίγο καιρό μετά την κυκλοφορία του Resident Evil 6, και έχω δει βαθμολογίες και εντυπώσεις άλλων, μπορώ να πω κάτι: πρόκειται ένα από τα πιο αδικημένα παιχνίδια των τελευταίων ετών. Γιατί; Γιατί κάποιοι δεν λένε να ξεκολλήσουν από το παρελθόν. Κάποιοι έχουν τη νοοτροπία “ή survival horror, ή τίποτα”. Κάποιοι εξακολουθούν να θέλουν απλά ένα Resident Evil 2 με καλύτερα γραφικά. Αν ανήκετε κι εσείς σε αυτούς, τότε συγνώμη που το λέω, αλλά είστε μέρος του προβλήματος. Το Resident Evil 6 συνδυάζει επιτυχώς τη δράση με τον φόβο και την αγωνία, και αποτελεί ένα ακόμα θετικό βήμα στην εξέλιξη της σειράς, παρά τις αδυναμίες του. A, είναι και τεράστιο. Ξεπεράστε τους όποιους ενδοιασμούς σας και τσιμπήστε το.

+ Δραματικός τρόμος στην πράξη, με δράση και αγωνία
+ Τεράστιο
+ Φοβερά φρικιά
+ Από τα καλύτερα QTEs που έχουμε δει σε παιχνίδι
+ Co-op
+ Agent Hunt
+ Καλοσχεδιασμένοι χαρακτήρες
+ Στρατηγικές επιλογές αναβάθμισης των χαρακτήρων

- Αδύναμη ιστορία
- Ίσως υπερβολικά 3rd-person action shooter για κάποιους
- Κάποια επαναλαμβανόμενα περιβάλλοντα λόγω των τεσσάρων παράλληλων campaigns
- To campaign του Leon μπορούσε να είναι πολύ καλύτερο
- Η engine της Capcom δείχνει την ηλικία της σε αρκετά σημεία
- Δύστροπο σύστημα κάλυψης

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8.0

Πλατφόρμα: Xbox 360 (review), PS3, PC
Έκδοση: Capcom
Ανάπτυξη: Capcom
Διάθεση: CD Media
Είδος: 3rd-person action shooter
Παίκτες: Single-player, multiplayer
Επίσημο Site: http://www.residentevil.com/6
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 2/10/2012 (Xbox 360, PS3), 2013 (PC)
PEGI: 18