Red Alert 3 Review

, Παρασκευή 23 Ιανουάριος 2009 0  

Μετά από τις πρόσφατες ανακοινώσεις περί Red Alert 3: Ultimate Edition και του νέου expansion ονόματι Uprising, ένα review του Command and Conquer: Red Alert 3 κρίνεται απαραίτητο. Καταφέρνει όμως το νέο παιχνίδι να μας πείσει πως η ιστορία θα ήταν καλύτερη χωρίς την… ατομική θεωρία, ή μένει στα λόγια;

Κατά τη διάρκεια, λοιπόν, μίας δύσκολης στιγμής για τη Σοβιετική Ένωση στη μέση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αυτή επεμβαίνει στο χωροχρόνο με απώτερο σκοπό να αποδυναμώσει τους Συμμάχους (ή καλύτερα τις Η.Π.Α.). Αφού το καταφέρνει, συνηδητοποιεί πως κάτι πήγε στραβά, και τη θέση των πλέον εξοβελισμένων Συμμαχικών δυνάμεων παίρνει μια απρόσμενα δυνατή Αυτοκρατορία, αυτή του Ανατέλλοντος Ηλίου (Empire of the Rising Sun ή κοινώς Ιαπωνία). Αυτός είναι ο κεντρικός άξονας της ιστορίας του Red Alert 3, και χωρίς να επεκταθούμε σε ενοχλητικά spoilers, πρέπει να δηλώσουμε ικανοποιημένοι από την εξέλιξη της, καθώς προσφέρει μία διαφορετική όσο και απολαυστική έκδοση της κλασσικής ιστορίας που συναρπάσσει.

Τα παραπάνω όμως δεν θα ήταν τόσο εντυπωσιακά όσο ακούγονται, εάν δε παρουσιάζονταν με το σωστό τρόπο – και ευτυχώς η EA Los Angeles σεβάστηκε την παράδοση, και παρουσιάζει όλα τα cutscenes και τα briefing sessions με πραγματικούς ηθοποιούς, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι αρκετά ταλαντούχοι. Την παράσταση σίγουρα κλέβουν οι δεσποινίδες που σας κάνουν το briefing (σας ενημερώνουν για την αποστολή δηλαδή) και ο Peter Stormare, ο οποίος παίζει τον τρελό επιστήμονα που τα προξένησε όλα. Είναι φανερό πως κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων επικρατούσε θετικό κλίμα και όλα πήγαν καλώς, αφού οι live-action είναι ένα από τα highlights του τίτλου.

Μην της πάτε και πολύ κόντρα, δε συγχωρεί εύκολα...

Μην της πάτε και πολύ κόντρα, δε συγχωρεί εύκολα...

Ως προς το gameplay τώρα, το παιχνίδι δεν κουράζεται ιδιαίτερα να μας αποδείξει πως είναι κλασσικό τέκνο της σειράς C and C: Red Alert, καθώς διατηρείται η κλασσική συνταγή των δύο παράλληλων campaigns, μόνο που τώρα προστέθηκε και μια τρίτη, αυτή της Empire of the Rising Sun. Μάλιστα, αφού το σενάριο του παιχνιδιού βασίζεται πάνω στην ξαφνική εισβολή των Ιαπώνων στην Ρωσία, δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πως η Ιαπωνία έχει τον πιο εντυπωσιακό στρατό: samurais με σπαθιά στυλ lightsaber, high-tech ninjas και πολλά άλλα, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι σαφώς επηρεασμένα από την κουλτούρα της χώρας του ανατέλλοντος ηλίου. Φυσικά το ίδιο εξελιγμένοι είναι και οι στρατοί των δύο μεγάλων αντιπάλων (Ρωσία, Αμερική), με τον καθένα να έχει τις ιδιαίτερότητες, τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του.

Σε γενικές γραμμές το παιχνίδι καταφέρνει να κρατήσει μια ισορροπία όσον αφορά τις δυνατότητες του κάθε στρατού, αν και πολλές από αυτές δεν είναι πλήρως διαθέσιμες από την αρχή. Αντίθετα, θα πρέπει να ολοκληρώσετε τις αποστολές μίας δύναμης, για να σιγουρευτείτε πως θα έχετε ξεκλειδώσει όλες τις διαθέσιμες μονάδες. Προσωπικά, αυτό το βρήκα κάπως ενοχλητικό καθώς περιορίζεται η δημιουργικότητα του παίκτη, αλλά από την άλλη αρκετοί ίσως το βρουν θετικό, καθώς αυτό προωθεί καλύτερα την κατανόηση του παιχνιδιού.

Για να καταφέρετε να ολοκληρώσετε κάποια αποστολή, πέρα από τα διαθέσιμες μονάδες, είτε αυτές ανήκουν στο πεζικό, στο ναυτικό, ή στην αεροπορία, θα πρέπει να χτίσετε με στρατηγική και τα αντίστοιχα κτίρια. Πέρα λοιπόν από τα κλάσσικα barracks, navalyard κλπ, διαθέσιμα είναι τα mine ores (απ’όπου παράγεται χρήμα), οι αντιδραστήρες (γιατί για να φτιάξετε έναν σεβαστό στρατό χρειάζεται ενέργεια), τα ερευνητικά κέντρα και φυσικά δεν θα πρέπει να ξεχάσετε και την επέκταση τη βάση σας, που σας δίνει τη δυνατότητα να αποκτήσετε πλεονεκτήματα έναντι του εχθρού. Τέλος, υπάρχουν ορισμένα units στο RA 3, οι λεγόμενοι μηχανικοί, οι οποίοι έχουν τη δυνατότητα να καταλαμβάνουν αστικά κτίρια (νοσοκομεία, τράπεζες, φρούρια κλπ), ώστε να τα χρησιμοποιούν προς ώφελος σας.

Μια κλασσική μάχη...

Μια κλασσική μάχη...

Παρόλα αυτά, οι σημαντικές διαφοροποιήσεις του παιχνιδιού ως προς τους προκατόχους του είναι δύο: πρώτα απ’ όλα υπάρχει το λεγόμενο naval warfare (το ναυτικό δηλαδή) που δίνει μια νέα διάσταση στις μάχες. Πολύ συχνά θα χρειαστεί να φτιάξετε έναν ολόκληρο στόλο από υποβρύχια, καταδρομικά, αντιτορπιλικά για να καταφέρετε να αντέξετε. Επιπλέον πολλές από τις μονάδες των στρατών έχουν αμφίβια φύση, μπορείτε δηλαδή να τα χρησιμοποιήσετε και μέσα στη θάλασσα, αποκτώντας έτσι νέες προοπτικές.

Η σημαντικότερη όμως προσθήκη στο gameplay είναι σίγουρα η δυνατότητα συνεργατικού παιχνιδιού (co-op) είτε με κάποιον φίλο σας (εδώ βοηθάνε προγράμματα όπως το X-Fire), είτε με το AI του υπολογιστή. Όσον αφορά την πρώτη περίπτωση τα πράγματα είναι πολύ θετικά, αφού η διασκέδαση της συνεργασίας προσφέρεται άφθονη, και η στρατηγική εφαρμόζεται καλύτερα. Όταν όμως έχετε να κάνετε με το AI τα πράγματα σκουραίνουν – o συμπαίκτης συχνά κάνει του κεφαλιού του (αν και υπάρχη η επιλογή να του δίνετε εντολές), χαλώντας έτσι το όποιο σχέδιό σας. Φυσικά αυτό μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε υπέρ και όχι κατά σας, αλλά οι σύμμαχοι σπάνια θα φανούν πραγματικά χρήσιμοι.

H multiplayer περσόνα του παιχνδιού παραμένει διασκεδαστικότατη όπως πάντα, με τη δράση να εξελίσσεται γρήγορα και τις μάχες να εντυπωσιάζουν. Στο skirmish μπορείτε να παίξετε απευθείας ένα παιχνίδι, διαλέγοντας μία από τις τρεις δυνάμεις. Το multiplayer ίσως να χρειαζόταν μερικά παραπάνω modes, αλλά και το υπάρχον κάνει πολύ καλά τη δουλειά του και θα σας κρατήσει συντροφιά για πολύ καιρό.

Το ναυτικό εν δράση

Το ναυτικό εν δράση

Τα γραφικά του RA 3, σε αντίθεση με αυτά της σειράς Tiberium, είναι χρωματιστά, έντονα και cell-shaded. Τα πάντα είναι σωστά σχεδιασμένα, αν και μερικά units θα μπορούσαν να έχουν λίγη ακόμα λεπτομέρεια, ενώ εντυπωσιακά είναι και τα εφέ γενικότερα. Από τις μικρές εκρήξεις των ρωσικών molotovs, έως τις μεταμορφώσεις των ιαπωνικών robots, τα πάντα είναι εκπληκτικά, ενώ την παράσταση κλέβουν τα renders του νερού, που είναι ίσως ότι καλύτερο έχουμε δει σε videogame.

Ο ήχος κυμαίνεται και αυτός σε πολύ υψηλά επίπεδα, με το soundtrack (που μπορεί να βρεθεί είτε στην ειδική έκδοση του τίτλου, είτε στην επερχόμενη Ultimate Edition για PS3) να παραπέμπει έντονα ρε rock ύφος. Οι ήχοι από τις ηλεκτρικές κιθάρες σας κρατούν συντροφιά καθόλη τη διάρκεια του παιχνιδιού, αλλά την απόλαυση κόβουν οι κάπως πέτρινες φωνές των στρατιωτών, που ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω γιατί επαναλαμβάνονται σε κάθε κλικ του ποντικιού.

Στο δια ταύτα, γίνεται φανερό πως το Red Alert 3 δεν κάνει κάποια αξιοσημείωτη προσπάθεια να ξεφύγει από τις βασικές αρχές του RTS είδους. Αντιθέτως, μένει πιστό σε αυτό, ενώ καταφέρνει να το κάνει διασκεδαστικό προσθέτοντας μερικές... ζουμερές λεπτομέρειες. Μέχρι το επόμενο Command and Conquer λοιπόν!

+ Oι live-action cutscenes
+ Γραφικά
+ Soundtrack
+ Κλασσικό, απολαυστικό gameplay...

- ...που ίσως καταντήσει βαρετό για μερικούς
- Μικροπροβλήματα στο συμμαχικό AI
- Ανόητες φωνές στρατιωτών

Βαθμολογία: 8.5

Πλατφόρμα: PC (Xbox 360)
Έκδοση: EA
Ανάπτυξη: EA LA
Διάθεση: EA Hellas
Είδος: Strategy
Παίκτες: 1-2
Επίσημο Site: http://www.commandandconquer.com/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 31/10/2008
PEGI: 16+