alt text

Αν έχετε δει trailer του Rambo: The Video Game, έχετε γελάσει, έχετε κάνει το κλασικό αστείο με “το παιχνίδι της γενιάς” και έχετε δεδομένο πως πρόκειται για ένα κακό παιχνίδι. Όντως είναι χάλια, αλλά τουλάχιστον κάνει αυτό που υπόσχεται. Από εκεί και πέρα είναι λες και οι δημιουργοί του δεν παρακολούθησαν την εξέλιξη των shooters από την εποχή των Unreal και Half Life.

Για να μην μπερδευτεί πολύ το πράγμα, δεν θα κάνω συγκρίσεις με τις ταινίες καθώς έχω να τις δω πολλά χρόνια και δεν τις θυμάμαι καλά. Το παιχνίδι πάντως περιλαμβάνει σκηνές από τα First Blood 1 &2 και Rambo 3. Η ιστορία ξεκινάει με τον Col. Trautman να αφηγείται τις περιπέτειες του John Rambo και μετά από μερικές cutscenes σας δίνεται ο έλεγχος του Rambo... Αυτό ήταν. Δεν υπάρχει πλοκή, δεν υπάρχουν χαρακτήρες, δεν υπάρχει καν αντίπαλος ή ένας στόχος. Η ιστορία χοροπηδάει αριστερά και δεξιά μέσα από cutscenes χωρίς καμία συνοχή και νιώθετε πως λείπουν ολόκληρα κομμάτια περιεχομένου. Κάποια στιγμή η αφήγηση του Col. Trautman σταματά και υποτίθεται πως μεταφέρεστε στο τώρα (Rambo 3), με τον Rambo να προσπαθεί να σώσει τον Col. Trautman που είναι φυλακισμένος κάποιων επειδή έκανε κάτι. Καμία εξήγηση για το ποιος είναι ο εχθρός, τι έκανε εκεί ο Trautman και πώς έμαθε για την κατάστασή του ο Rambo. Και θα μου πείτε, “δες τις ταινίες να καταλάβεις τι παίζει”, εδώ όμως κρίνεται ένα παιχνίδι και τα έχει κάνει σαλάτα.

Το Rambo: The Video Game είναι on-rails shooter και στις 16 αποστολές του ο Rambo γαζώνει διάφορους κλώνους στρατιωτών σε μία σχετικά καλή ποικιλία περιοχών. Τους γαζώνει σε δάση, σε ζούγκλες στο Βιετνάμ, σε πόλεις, σε ερήμους, ποτάμια και φυλάκια. Δεν θα σας πάρει πάνω από τέσσερις ώρες να ολοκληρώσετε το παιχνίδι και ο μόνος λόγος να ξαναπαίξετε είναι το σκορ και τα leaderboards. Ο χαμηλός προϋπολογισμός για την ανάπτυξη του τίτλου κάνει έντονα αισθητή την παρουσία του. Όλο το παιχνίδι αποτελείται από on-rails ακολουθίες και QTE. Ατελείωτα QTE για τα πάντα. Ακόμα και το γέμισμα των όπλων είναι ένα μισητό QTE που σας σπάει τα νεύρα. Υπάρχει και ένα ταπεινό μενού με μερικά upgrades και perks που δεν παρουσιάζει κανένα ενδιαφέρον. Κάθε αποστολή μπορεί να εξελιχθεί με έναν μόνο τρόπο και θα παρακαλάτε να μην χάσετε και χρειαστεί να ξανακάνετε όλα αυτά τα κουραστικά και αδιάφορα QTE και να πυροβολήσετε τους ατελείωτους κλώνους που κάθονται στην ίδια ακριβώς θέση. Σε μόνο μία αποστολή υπάρχει η επιλογή να προκαλέσετε ολική καταστροφή ή να ακολουθήσετε stealth τακτική. Μέγα λάθος η stealth επιλογή που έκανα, αφού αποδείχθηκε το πιο βαρετό πράγμα που έχω παίξει ποτέ μου.

Δείγμα από τα γραφικά του παιχνιδιού. Πχοιότητα.

Δείγμα από τα γραφικά του παιχνιδιού. Πχοιότητα.

Πέρα από το “στημένο” πιστολίδι, στο Rambo υπάρχει και η δυνατότητα κάλυψης για να κάνετε reload με ασφάλεια. Αυτό δεν σημαίνει πως είστε πάντα καλυμμένοι αφού αρκετές φορές έρχεται κάποιος εχθρός να σας την πέσει ή πέφτει μπροστά σας μια ουρανοκατέβατη χειροβομβίδα. Υπάρχει ένας μικρός μετρητής που γεμίζει ανάλογα με τα kills σας και δίνει την δυνατότητα να αναπληρώσετε την χαμένη σας υγεία μπαίνοντας σε ένα απλό bullet time, με τον Rambo να ξεκολλάει το λαρύγγι του ουρλιάζοντας. Αυτές είναι οι μοναδικές συγκινήσεις του παιχνιδιού. Ο μόνος τρόπος που το παιχνίδι μπορεί να γίνει πραγματικά διασκεδαστικό είναι το co-op του, που δυστυχώς δεν μπόρεσα να δοκιμάσω καθώς είναι μόνο offline, δηλαδή με δύο χειριστήρια στο ίδιο PC ή κονσόλα.

Εκεί που το παιχνίδι... δίνει ρέστα είναι στον τεχνικό τομέα. Οι cutscenes θυμίζουν 2002 με την σκηνοθεσία και τα animations τους, ενώ η συμπίεση (γιατί πού τύχη να ήταν real-time rendered) μοιάζει με αρχαίο βίντεο στο Youtube. Τα γραφικά του τίτλου είναι σίγουρα καλύτερα αλλά αυτό δεν σημαίνει πολλά. Οι υφές είναι κακές, τα μοντέλα και τα animations αδιάφορα και οι εκρήξεις τζούφιες. Μόνο μερικά ragdolls είναι ωραία και σας κάνουν να γελάσετε. Το χειρότερο από όλα είναι το FOV που αλλάζει ασταμάτητα καθώς ο Rambo αλλάζει θέση. Μπορεί να κρατάτε στα χέρια σας ένα τεράστιο πυροβόλο όπλο και στην επόμενη σκηνή να μοιάζει με νεροπίστολο επειδή η κάμερα είναι σχεδόν κολλητά με τον βράχο που έχετε για κάλυψη. Μου έφερνε ζαλάδα και αναγκάστηκα να παίζω μία με δύο αποστολές κάθε φορά. Ούτε λόγος για επιλογές γραφικών στις ρυθμίσεις πέρα από ένα low/medium/high slider και την επιλογή ανάλυσης. Έπαιξα το παιχνίδι στο high και δεν είχα το παραμικρό πρόβλημα. Άλλωστε δεν υπάρχει κάτι το απαιτητικό. Αντιθέτως, οι κακοσυμπιεσμένες cutscenes έχουν αρκετά κολλήματα.

Φάτε το κακοσυμπιεσμένο καυτό μολύβι μου άπιστοι!

Φάτε το κακοσυμπιεσμένο καυτό μολύβι μου άπιστοι!

Το κερασάκι στην τούρτα όμως είναι ο ήχος. Οι developers πήραν άδεια χρήσης των αυθεντικών ηχογραφήσεων των ταινιών για να τις ενσωματώσουν στο παιχνίδι. Δεν ξέρω αν αυτό ισχύει μόνο για τις φωνές των Stallone και Crenna, γιατί όλα ακούγονται το ίδιο χάλια. Ειδικά οι Rambo και Col. Trautman μοιάζουν λες και μιλάνε από τον πάτο ενός πηγαδιού, με κάκιστη ποιότητα και πολύ “θόρυβο”. Κατά πάσα πιθανότητα οι υπόλοιποι χαρακτήρες και στρατιώτες έχουν νέο voice over και δεν χρειάζεται να μπω σε λεπτομέρειες για το πόσο κακό είναι. Η μουσική περνά πλήρως απαρατήρητη με εξαίρεση το κλασικό κεντρικό θέμα των ταινιών που παίζει κάθε τόσο για μερικά δευτερόλεπτα. Τα δε ηχητικά εφέ είναι χαμηλής ποιότητας.

Ο μόνος λόγος που μπορώ να προτείνω το Rambo: The Video Game είναι αν το βρείτε φθηνότερα από μία σοκοφρέτα για να το παίξετε co-op με παρέα. Ακόμα και οι φανατικοί των ταινιών θα δυσκολευτούν να το απολαύσουν ολόκληρο, καθώς σταματάει να έχει πλάκα μετά από μισή ώρα. Ως “προϊόν” λειτουργεί καλά αλλά δεν έχει ούτε ένα ουσιαστικό θετικό χαρακτηριστικό. Είναι ένας arcade τίτλος από μία άλλη εποχή και δεν κάνει τίποτα αξιόλογο ώστε να προκαλέσει έστω λίγη νοσταλγία σε αυτούς που κάποτε φύλαγαν τα πενηντάρικα σαν θησαυρό για μία βόλτα στα ουφάδικα.

  • Έχει λίγη πλάκα στην αρχή
  • Co-op
  • Μικρή διάρκεια
  • Εύκολο uninstall
  • Gameplay που ούτε πριν 15 χρόνια δεν θα ήταν καλό
  • Ατελείωτα, βαρετά και άσχημα QTE
  • Κουραστική κίνηση της κάμερας
  • Ασυνάρτητη εξέλιξη της ιστορίας
  • Απαράδεκτα γραφικά
  • Σιχαμένα QTE
  • Εύκολο ακόμα και σε υψηλό βαθμό δυσκολίας
  • Απαράδεκτος ήχος
  • Μα QTE για reloading;;;
  • Κοστίζει χρήματα
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 2.0

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:PC (review), PS3, Xbox 360
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Teyon
ΕΚΔΟΣΗ:Reef Entertainment
ΔΙΑΘΕΣΗ:Enarxis Dynamic Media
ΕΙΔΟΣ:On-rails shooter
ΠΑΙΚΤΕΣ:Single-player, multiplayer
HM. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:http://www.rambothevideogame.com/
PEGI:18