Pokemon. Από τα πιο γνωστά ονόματα στον χώρο του gaming και ίσως το πιο αμφισβητήσιμο. Από τη μία, εκατομμύρια παίκτες παγκοσμίως είχαν την πρώτη τους gaming εμπειρία αγκαζέ με τον Pikachu, από την άλλη, οι πιο… σοβαροί (;) τα θεωρούν γελοία, χάσιμο χρόνου. Πως υπερασπίζεται το Platinum τελικά την κληρονομιά της σειράς;
Σε μία cliché πλέον κατάσταση, ένας νεαρός (ή νεαρή, όχι δεν είμαι ρατσιστής) ξεκινάει ένα δύσκολο και μακρινό ταξίδι στην περιοχή όπου μεγάλωσε (Sinnoh στην προκειμένη περίπτωση), με όνειρο να πιάσει όλα τα διαθέσιμα Pokemon και να γίνει ο νούμερο ένα εκπαιδευτής του κόσμου. Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μη πεις, δε λένε; Και απόλυτο δίκαιο έχουν. Δεν είναι δα εύκολο πράγμα να πιάσεις 493 διαφορετικά Pokemon και μετά να τα εκπαιδεύσεις ώστε να μπορείς να αυτοαποκαλείσαι καλός εκπαιδευτής! Εμένα τουλάχιστον μου πήρε 92 ώρες. Αλλά ευτυχώς η Game Freak προνόησε και ενσωμάτωσε στην τελευταία έκδοση των Pocket Monsters μερικές ευέλικτες επιλογές που είναι πραγματικά χρήσιμες. Αλλά για αυτά θα μιλήσουμε αργότερα.
Αρχικά μου φαντάζει λίγο δύσκολο να μην ξέρει κάποιος πώς παίζεται ένας φορητός τίτλος Pokemon. Αλλά και πάλι μπορεί να είστε από τους σοβαρούς παίκτες και να μην ασχολείστε με τα βαθιά RPGs της Nintendo. Εσείς, λοιπόν, ή καλύτερα ο χαρακτήρας που ελέγχετε, κυκλοφορεί στο Sinnoh με μια εξάδα Pokemon (δεν είναι υποχρεωτικό να έχετε έξι, απλά τόσο είναι το max). Και κατά διαστήματα βρίσκει άλλους εκπαιδευτές, τους οποίους, φυσικά, πρέπει να νικησει σε μια μάχη με Pokemon, ή ακόμα να τα βρει και ελεύθερα, έχοντας τη δυνατότητα είτε να τα πολεμήσει είτε να τα πιάσει. Αυτά τα 493 Pokemon είναι διαφόρων ειδών. Νερού, σκοταδιού, φωτιάς και πάει λέγοντας. Συνολικά υπάρχουν 17 τύποι. Κάθε τύπος έχει τις αντοχές και τις αδυναμίες του απέναντι σε άλλους τύπους, ενώ ένα Pokemon μπορει να μάθει και επιθέσεις διαφόρων ειδών.
Πίσω στα δικά σας Pokemon, αυτά αποκτούν εμπειρία πολεμώντας άλλα Pokemon με αποτέλεσμα να ανέβουν levels, με μέγιστο το 100. Φυσικά, με κάθε νέο level, ανεβαίνουν και ορισμένα ξεχωριστά χαρακτηριστικά του Pokemon, όπως η άμυνα, η επίθεση η ταχύτητα… Επιπλέον, με την προαγωγή σε ανώτερο level μπορείτε να μάθετε και νέες, πιο δυνατές επιθέσεις.
Τέλος με τα πολύ βασικά και γυρίζω στην Platinum. Αυτή η έκδοση είναι πανομοιότυπη με τις Pearl και Diamond που είχαν κυκλοφορήσει το καλοκαίρι του 2006, με πολύ λίγες διαφορές στην ιστορία. Τα κλασσικά (οκτώ δυνατοί εκπαιδευτές που πρέπει να νικήσετε, το τοπικό πρωτάθλημα) υπάρχουν και δυστυχώς παραμένουν απαράλλαχτα. Αυτό, όμως, που αλλάζει είναι η όλη δομή του σεναρίου – του όποιου σεναρίου μπορεί να έχει ένα παιχνίδι Pokemon… Και οι αλλαγές αυτές, πιστέψτε με, είναι δευτερεύουσας σημασίας.
Αυτό που έχει αλλάξει κατά πολύ στην Platinum, είναι το πόσο περιεχόμενο έχετε να ασχοληθείτε. Πέρα από το να πιάσετε τα 493 Pokemon,μπορείτε να λάβετε μέρος σε καλλιστεία, να παίξετε στο Battle Frontier (ένα μέρος όπου οι εκπαιδευτές δοκιμάζονται σε διαφορετικές προκλήσεις), να ξαναπολεμήσετε τους δυνατότερους εκπαιδευτές και τόσα άλλα που θα σας κρατήσουν συντροφιά αρκετές ώρες εγγυημένα.
Και φυσικά ας μην ξεχνάμε ότι η μετάβαση στο DS, πέρα από την οθόνη αφής, για την οποία θα μιλήσω στην επόμενη παράγραφο, σηματοδοτείται και με τις online επιλογές του παιχνιδιού. Πλέον μπορείτε να ανταλλάξετε ή να πολεμήσετε με κάποιον που μένει στην άλλη άκρη του κόσμου χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Το μόνο που χρειάζεστε είναι μια Wi-Fi σύνδεση και αρκετή υπομονή, καθώς η ανταλλαγή των Friend Codes (το γνωστό, ηλίθιο σύστημα της Nintendo) είναι… διαδικασία. Τέλος, υπάρχουν και τα mini-games, που δεν πρόκειται να σας κρατήσουν πάνω από δύο ώρες.
Η οθόνη αφής, τώρα, έχει ενσωματωθεί στο παιχνίδι άψογα. Μέσω αυτής δίνετε τις περισσότερες εντολές, ενώ η πάνω οθόνη έχει πλέον περισσότερο χρόνο για να αποδώσει τα του παιχνιδιού καλύτερα. Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι η χρήση της οθόνης στο Underground (μια τοποθεσία της Platinum). Εκεί, υπάρχει η περίπτωση να πέσετε σε διάφορες παγίδες και για να φύγετε από αυτές, πρέπει να κάνετε μια ευφάνταστη διαδικασία που περιλαμβάνει τόσο την οθόνη αφής, όσο και το μικρόφωνο.
Ο τεχνικός τομέας του παιχνδιού, και ιδίως τα γραφικά του σηματοδοτούνται από τη μετάβαση στην ψευτο-τρισδιάστατη μορφή. Μπορεί τα Pokemon να απεικονίζονται ακόμη σαν δισδιάστατα sprites, αλλά τα περιβάλλοντα και τα εφέ του παιχνιδιού παρουσιάζονται με έναν πολύ όμορφο τρόπο. Και παρόλο που αυτό είναι αρκετά σημαντικό για τα δεδομένα των Pokemon, έχουμε δει το DS να παράγει ακόμα καλύτερα γραφικά. Ο ήχος, από την άλλη πλευρά, δεν αποτελεί τίποτα το ιδιαίτερο. Ίσα ίσα μάλιστα που περίμενα κάτι παραπάνω από τις ίδιες πολυφωνικά ρεμιξαρισμένες μελωδίες των παλιότερων παιχνιδιών. Η μουσική είναι βαρετή, και οι κραυγές των Pokemon αδιάφορες. Κρίμα…
Παρόλο που η Platinum δεν έχει να προσφέρει κάτι το ουσιαστικό, παρόλο που τα Pokemon δείχνουν πλέον την ηλικία τους, παρόλο που ο τεχνικός τομέας δεν αποτελεί κάτι φοβερό, το παιχνίδι είναι ένα από τα καλύτερα που έχει να επιδείξει το Nintendo DS. Aν είστε fans των Pokemon, επιβάλλεται να το αποκτήσετε. Τέλος.
+ Κλασσικό gameplay
+ 493 Pokemon
+ Μπόλικο περιεχόμενο
+ Wi-Fi συνδεση– Κλασσικό gameplay μεν, αλλά έχει εξελιχθεί ελάχιστα
– Καμιά ιδιαίτερη καινοτομία στον τεχνικό τομέαΒαθμολογία: 8.5
Πλατφόρμα: DS
Έκδοση Nintendo
Ανάπτυξη: Game Freak
Διάθεση: Nortec
Είδος: RPG
Παίκτες: 1-4
Επίσημο site: http://www.pokemonplatinum.com/
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 22/5/2009
PEGI: 3+