Καυτά κορίτσια και ζόμπι: ένας συνδυασμός που οι απανταχού gamers θα ήθελαν να είχαν στις οθόνες τους λίγο παραπάνω. Το Onechanbara υπόσχεται ακριβώς αυτό. Ημίγυμνες θεές που και νεκρούς ανασταίνουν με τα αλαβάστρινα κορμιά τους, να στέλνουν τους εν λόγω αναστημένους, πίσω στο χώμα. Προσωπικά όταν διαπίστωσα το θέμα του παιχνιδιού είπα από μέσα μου ένα μεγάλο «ΩΧ!». Για ελάτε να δείτε γιατί είχα δίκιο… θα έχει τσιτσί και κοκό… μην φοβάστε!
Το Oneechanbana: Bikini Samurai Squad μας λέει την ιστορία της Aya, της αδερφής της Saki (όχι Rouva) και της Annna (ναι το όνομα έχει τρία “n”). Πρόκειται για κορίτσια που σφάζουν ζόμπι. To σενάριο δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Για την ακρίβεια, δεν έχει και πολύ σημασία στο παιγνίδι και υπάρχει απλά για να είναι εκεί. Πραγματικά, το αν θα παρακολουθήσετε την ιστορία είναι καθαρά δικό σας θέμα. Τα μοναδικά σημεία της που ίσως δείτε με ενδιαφέρον είναι τα cinematics και αυτό γιατί σας επιτρέπουν να… θαυμάσετε τα λεπτομερέστατα CG πιασιματάκια των ηρωίδων.
Στο αρχικό μενού θα βρείτε την επιλογή Story Mode, την οποία μπορείτε να παίξετε μόνοι σας, ή μπορείτε να καλέσετε και έναν δεύτερο λιγούρη, για να χαζέψετε τα καλλίγραμμα κορίτσια να εμπλέκονται σε αιματηρά γεγονότα. Από εκεί και πέρα, υπάρχει το Free Play, όπου μπορείτε να σφάζετε ζόμπι σε όποια από τις πίστες έχετε τελειώσει από το Story Mode και το Survival, όπου καλείστε να κρατήσετε την γκόμενά σας ζωντανή όσο πιο πολύ γίνεται.
Το gameplay είναι απλό. Πατάτε το Χ για να σφάξετε όσα ζόμπι εμφανίζονται γύρω σας. Μπορείτε ταυτόχρονα να τρώτε πίτσες, να μιλάτε στο τηλέφωνο ή να εργάζεστε. Αν πάλι η πίτσα δεν σας κάθεται ή παίζετε μετά τις 12 που τα ντελίβερι κλείνουν, μπορείτε να δοκιμάσετε κάποιους άλλους συνδυασμούς για αποτελεσματικότερα combos και θεαματικότερα αποτελέσματα. Βέβαια, κανείς δεν θα σας πει πώς και με τί timing θα πρέπει να γίνουν, αφού δεν υπάρχουν tips ή κατάλογος με κινήσεις και combos. Αργά η γρήγορα, λοιπόν, θα βρεθείτε να πατάτε πάλι το Χ σαν μανιακοί.
Η Aya και Saki έχουν δύο μετρητές που θα πρέπει να λάβετε υπόψη σας. Ο πρώτος είναι το πόσο λερωμένο είναι το σπαθί σας. Αν αυτός ο μετρητής γεμίσει, τότε θα πρέπει το κορίτσι σας να καθαρίσει σαν επιμελής νοικοκυρούλα το σπαθί της, ειδάλλως οι επιθέσεις της θα γίνουν αργές, ενώ υπάρχει κίνδυνος να σφηνώσει το σπαθί στα σπλάχνα ενός νεκροζώντανου, αφήνοντας την κοπελιά σας για λίγο στο έλεος των άλλων ζόμπι. Ταυτόχρονα, η Aya και η Saki έχουν και άλλον έναν μετρητή. Όσο ψαλιδίζουν σάπιες σάρκες, η δίψα τους για αίμα μεγαλώνει μέχρι που μπαίνουν σε Berserk mode. Στο εν λόγω mode, εκτός του ότι το χρώμα τους γίνεται μπλε, οι επιθέσεις τους γίνονται πολύ πιο γρήγορες και αποτελεσματικές, ενώ το Vitality τους μειώνεται σταδιακά μέχρι που πεθαίνουν. Ο μόνος τρόπος να το σταματήσει κανείς αυτό, είναι με τη χρήση αντικειμένων, ή με την προσέγγιση κάποιων αγιασμένων αγαλμάτων, που είναι διάσπαρτα στην πίστα. Η Annna πάλι δεν έχει τόσες έγνοιες, αφού δουλεύει με τα σιδηρικά. Το μόνο που θα πρέπει να έχετε υπόψη είναι το reload και βέβαια θα χρειαστεί να ”πολεμήσετε” με τον άθλιο χειρισμό της. Tο παιχνίδι διαθέτει και ένα υποτυπώδες leveling system, με το οποίο μπορείτε να αναβαθμίσετε τις ηρωίδες σας, κατανέμοντας πόντους στις διάφορες δυνατότητές τους και προσδίδοντας έτσι λίγο βάθος στην, κατά τα άλλα, ρηχή εμπειρία.
Mε λίγα λόγια, το Onechanbara είναι ένα αίσχος από πλευράς ποικιλίας και gameplay. Την περισσότερη ώρα θα σφάζετε ζόμπι, θα πηγαίνετε στην επόμενη περιοχή και θα ξανασφάζετε ζόμπι. Όλα αυτά με τον ίδιο βαρετό και επαναλαμβανόμενο τρόπο. Πάλι καλά δηλαδή που πρωταγωνιστούν ημίγυμνες κοπέλες, γιατί άμα ήταν πασχαλινά λαγουδάκια ή στρατιώτες ειδικών δυνάμεων, θα είχαμε κοιμηθεί στην καρέκλα μας.
Κλείνοντας το θέμα του gameplay, θα μιλήσουμε για τις επιλογές Dress Up και Mission. Το Mission υποτίθεται ότι αποτελείται από κάποια συγκεκριμένα πράγματα που πρέπει να κάνετε κατά την διάρκεια των διάφορων modes του παχνιδιού, ούτως ώστε να ξεκλειδώσετε κάποια καλούδια. Το θέμα είναι ότι δεν υπάρχει καμμία επεξήγηση για το πώς εκπληρώνουμε τις προϋποθέσεις των Missions. Πραγματικά δεν μας τα λέει κανείς. Θα μπορούσε τουλάχιστον να υπήρχε κάποιο βοήθημα, αλλά… τίποτα. Στο pause menu υπάρχει η επιλογή “Tips”, αλλά είναι εντελώς κενή τον περισσότερο καιρό. Ταυτόχρονα, μπορεί να τελειώσετε το παιγνίδι χωρίς να πάρετε ούτε ένα Αchievement, διότι θα πρέπει να ολοκληρώσετε τα Missions. Μην περιμένετε να πάρετε ούτε ένα πόντο Gamerscore χωρίς να κοιτάξετε κάποιον οδηγό… Το Dress Up είναι μία εικονική γκαρνταρόμπα, όπου μπορείτε να ντύσετε τις κούκλες του παιγνιδιού με τα καλούδια που θα έχετε ξεκλειδώσει ολοκληρώνοντας τα διάφορα Μissions. Να περιμένετε να δείτε πολύ περισσότερο γυμνό εκεί, αφού οι πρωταγωνίστριες είναι με τα εσώρουχά τους και περιμένουν να τις καλύψετε με τα πιο σέξι και άβολα ρούχα.
Ας περάσουμε σιγά-σιγά στον οπτικό τομέα του τίτλου. Οι ηρωίδες είναι αρκετά καλοσχεδιασμένες, με τις καμπύλες τους και τους σμιλευμένους γλουτούς τους, αν και το… ηλίθιο animation τους τις κάνει να κουνιούνται σχεδόν αφύσικα. Το ίδιο αφύσικα είναι τα physics στα μαστάρια των ηρωίδων που θυμίζουν κάτι από το Dead Or Alive του PSX. Τα εν λόγω στηθάκια κουνιούνται με την δική τους θέληση, ενάντια στους νόμους της φυσικής. Όλα τα υπόλοιπα έχουν το μαύρο τους το χάλι. Θα δείτε δεκάδες ζόμπι να ανήκουν σε τέσσερα με πέντε είδη με ξεχωριστές ενδυμασίες και να επαναλαμβάνονται, σκηνικά με λιγοστά πολύγωνα και interaction, διάφορα είδη τεράτων που δεν καταλαβαίνει κανείς τί ακριβώς είναι και μοιάζουν σαν κάποιος να τα πήρε από κονσόλα προηγούμενης γενιάς και να τα έβαλε σε ένα high definition παιχνίδι. Σε αυτά προσθέστε την αχαρακτήριστη κάμερα και τα διάφορα γραφικά σφάλματα που είναι αρκετά συχνά.
Ο ήχος είναι και αυτός σε επίπεδα κάτω του μετρίου. Πρώτα απ’ όλα η μουσική είναι εκνευριστική και επαναλαμβανομένη, ενώ προσπαθεί να δώσει μία νότα αισθησιασμού με τα διάφορα “touch me”, που μόνο χλευασμό προκαλούν. Ταυτόχρονα, η εκνευριστική επανάληψη των κραυγών των ηρωίδων, μαζί με τις υποτιθέμενες κραυγές των ζόμπι, που ακούγονται σαν ένα εκνευριστικό βουητό, θα σας κάνουν να θέλετε να κλείσετε τον ήχο μία για πάντα.
Onechanbara λοιπόν… πώς να κλείσω αυτό το review και τί να προτείνω στους αναγνώστες; Πρώτα απ’ όλα ΜΗΝ το αγοράσετε, εκτός αν θέλετε να κλαίτε 30 ευρώπουλα. Όμως αν θέλετε να καλέσετε την αντροπαρέα στο σπίτι ένα βράδυ για να γελάσετε με κάτι, τότε αυτό ας είναι η ενοικίαση του Onechanbara: Bikini Samurai Squad, σαν επιστέγασμα της καμμένης ταινίας δεύτερης διαλογής που παρακολουθήσατε. Στο κάτω-κάτω με λίγη μπύρα παραπάνω, όλα ωραία φαίνονται…
+ Οι sexy ηρωίδες
+ Μερικοί ίσως το βρουν διασκεδαστικό μετά από μερικά μπουκάλια μπύρα
+ Ενδιαφέρον, αν και υποτυπώδες, leveling system– Απογοητευτικά γραφικά και ήχος
– Επαναλαμβανόμενο gameplay
– Παντελής έλλειψη βοηθειών
– Οτιδήποτε έχει να κάνει με την κάμερα
– Γελοίο σενάριοΒαθμολογία: 3.0
Πλατφόρμα: Xbox 360
Έκδοση D3
Ανάπτυξη: Tamsoft
Διάθεση: Zegetron
Είδος: Hack and slash
Παίκτες: 1-2
Επίσημο site: http://www.d3publisher.us/ProductDetails.asp?ProductID=58
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 27/2/2009
PEGI: 18+