Πρώτη επαφή με το Nintendo 3DS

, Παρασκευή 11 Φεβρουάριος 2011 0  

Ήρθε η ώρα λοιπόν να πιάσω στα χέρια μου το περίφημο Nintendo 3DS, λίγο καιρό πριν την επίσημη κυκλοφορία του στις 25 Μαρτίου (26 στην Ελλάδα λόγω αργίας). Είναι τελικά το νέο φορητό της Ninty τόσο ξεχωριστό όσο λένε; Δικαιολογείται ο ενθουσιασμός; H απάντηση είναι θετική.

Η παρουσίαση της κονσόλας έγινε σε press event της Nortec στο Public Συντάγματος, όπου παρευρέθηκαν πάρα πολλά μέσα που καλύπτουν τα games και την τεχνολογία γενικώς. Μετά από μια συνοπτική αναφορά στην παρουσία της Nintendo στη βιομηχανία και της Nortec στην Ελλάδα, αλλά και στα χαρακτηριστικά του 3DS, τα οποία έχουμε καλύψει αναλυτικά, περάσαμε στο ψητό, δηλαδή στην δοκιμή του συστήματος.

Πρώτη επαφή λοιπόν. Το 3DS δεν είναι ούτε πολύ βαρύ, ούτε ιδιαίτερα ελαφρύ, και ταιριάζει καλά στα χέρια. Επίσης, είναι όμορφο (είχαν το μπλε προς δοκιμή, ως γνωστόν θα βγει και σε μαύρο). Όλα τα λεφτά είναι η 3D οθόνη, που "φωνάζει" από μακριά ότι αποτελεί κάτι ξεχωριστό. Με το slider που υπάρχει δεξιά της ρυθμίζετε το επίπεδο του 3D ή αν θέλετε το απενεργοποιείτε τελείως. Τώρα, όσον αφορά το 3D, δεν μπορώ να σας πω γενική εντύπωση τύπου "είναι καλό" ή "απογοητευτικό", γιατί πολύ απλά εξαρτάται από την υλοποίηση σε κάθε παιχνίδι. Αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι δεν υπάρχει στάνταρ απόσταση και ρύθμιση 3D στο slider. Θα πρέπει να βρείτε εσείς κάθε φορά τη χρυσή τομή που βολεύει τα μάτια σας, και στην πορεία ίσως και να κουραστείτε λίγο. Eυτυχώς, το τελικό αποτέλεσμα αξίζει τον κόπο.



Eίχα την ευκαιρία να παίξω ορισμένα από τα σημαντικότερα launch games (και όχι μόνο) του 3DS, αλλά και κάποιες από τις προεγκατεστημένες εφαρμογές. Τα δύο παιχνίδια που με εντυπωσίασαν περισσότερο, είναι τα Super Street Fighter IV και Steel Diver, όπως περίμενα από την στιγμή που ανακοινώθηκαν. Το SSFIV είναι κουκλί και έχει εξαιρετικό 3D. Σε αυτό βοηθά πολύ η νέα over-the-shoulder κάμερα που υπάρχει προς επιλογή. Kαι πέρα από το 3D όμως, οπτικά το παιχνίδι είναι υπέροχο. Έπαιξα στα γρήγορα δύο ματσάκια και σαν κλασικός άσχετος με τα ξυλίκια πατούσα τα ίδια κουμπιά. Ώσπου ξαφνικά... έγινα pro! Ναι, μέσω της οθόνης αφής, μπορείτε να εκτελέσετε τρελά combo με ένα απλό άγγιγμα και σας διαβεβαιώνω ότι η αίσθηση είναι πολύ ικανοποιητική. Το SSFIV εκτός απροόπτου θα είναι το πρώτο "killer-app" του 3DS και επιβάλλεται να το έχετε στο νου σας.

To Steel Diver είναι εξίσου όμορφο, και κυρίως πρωτότυπο. Ελάχιστα παιχνίδια με υποβρύχια κυκλοφορούν στις μέρες μας, πόσο μάλλον σε φορητές κονσόλες. Με βάση αυτή την πρώτη μου επαφή με το παιχνίδι, φαίνεται πως διαθέτει δύο ξεχωριστά μέρη. Στο ένα mode παρακολουθείτε τη δράση από το περισκόπιο, το οποίο μετακινείτε κάνοντας κύκλο γύρω από τον εαυτό σας, εκμεταλλευόμενοι τη δυνατότητα αναγνώρισης κίνησης του 3DS. Πρέπει να καταστρέψετε τα εχθρικά πλοία που εντοπίζετε. Στο άλλο mode παρακολουθείτε τη δράση από πλάι σε στιλ side-scroller, και πρέπει να φτάσετε στο τέλος της πίστας με το υποβρύχιό σας, αντιμετωπίζοντας εχθρικά σκάφη. Στην οθόνη αφής υπάρχει ο πίνακας ελέγχου του υποβρυχίου, μέσω του οποίου ελέγχετε την κίνησή του, εκτοξεύετε τορπίλες, αντίμετρα κλπ. Μάλιστα, αν χτυπηθείτε θα δείτε διαρροές, τις οποίες σταματάτε πιέζοντας την οθόνη! Το 3D του Steel Diver δεν αποτελεί κάτι τρελό, αλλά τουλάχιστον είναι "εύκολο" στη χρήση.

Το Pilotwings Resort μου θύμισε εποχές Νintendo 64, όχι τόσο γιατί μοιάζει με τον κλασικό τίτλο του Ν64, αλλά γιατί είχα να παίξω Pilotwings πάνω από 10 χρόνια! Το παιχνίδι τοποθετείται στο νησί του Wii Sports Resort, και φαίνεται να έχει γνωστές δραστηριότητες. Έπρεπε να περάσω μέσα από αιωρούμενα δακτυλίδια κλπ με το αεροπλανάκι μου, ενώ ταυτόχρονα ανεβοκατέβαζα το slider για να βρω το ιδανικό επίπεδο 3D. Ωραία γραφικά, καλός χειρισμός με τον μοχλό και τα shoulder buttons του 3DS. Φαίνεται να διαθέτει τη μαγεία του προκατόχου του.

Όσο για τα υπόλοιπα, το Zelda: Ocarina of Time είναι πιο όμορφο από ποτέ, ενώ το Resident Evil Mercenaries είναι τόσο εντυπωσιακό, που δύσκολα το ξεχωρίζεις από το RE5. Το κατοικίδιο στο Nintendogs + Cats αναγνωρίζει τον κάτοχό του μέσω της κάμερας. To Metal Gear Solid Snake Eater 3D δυστυχώς δεν ήταν playable, αλλά η παρουσία του περιοριζόταν σε ένα tech demo της τελικής μάχης μεταξύ Snake και Boss. Άλλο ένα κουκλίστικο game του 3DS, με καλό 3D. Περιμένουμε πολλά από το συγκεκριμένο.



To Facebreaker είναι προεγκατεστημένο στο σύστημα και εκμεταλλεύεται τις κάμερες και την αναγνώριση κίνησης του 3DS. Παίρνετε φωτογραφία ένα πρόσωπο, το οποίο στη συνέχεια μετατρέπεται σε εχθρούς που αιωρούνται στο πλάνο που βλέπετε. Στοχεύετε κουνώντας την κονσόλα και πυροβολάτε ότι μπορείτε. Τίποτα το φοβερό αυτό αλλά ούτως ή άλλως ο στόχος του είναι να επιδείξει τις δυνατότητες του συστήματος και το κάνει καλά. Καλύτερη εντύπωση μου έκανε η Augmented Reality δυνατότητα του 3DS, με την οποία μόλις δει και αναγνωρίσει τη σχετική κάρτα που βρίσκεται πχ πάνω σε ένα τραπέζι, ξαφνικά εμφανίζει διάφορα τρελά πράγματα στο πλάνο. Στην περίπτωσή μου, από την κάρτα στο τραπέζι ξαφνικά άνοιξε μια τρύπα από την οποία ξεπηδούσαν δράκοι και διάφορα άλλα περίεργα που έπρεπε να στοχεύσω και να πετύχω. Shooting game κυριολεκτικά από το πουθενά. Ωραίο. Α, μη ξεχάσω και τη δυνατότητα να παίρνετε 3D φωτό. Δεν είναι μόνο το ότι είναι 3D, αλλά υπάρχει και ένα πλήρες πρόγραμμα επεξεργασίας των φωτογραφιών.

Η αλήθεια είναι ότι έχω να ασχοληθώ σοβαρά με φορητή κονσόλα από... μωρό παιδί, τότε που είχα ένα κόκκινο Game Boy. Για διάφορους λόγους απέχω από το σπορ εδώ και πολλά χρόνια, ενώ τα DS και PSP δε με συγκινούν σε βαθμό να τα τσιμπήσω. Όμως νιώθω ότι έρχεται η ώρα να ξαναμπώ στον χορό, με το 3DS. To σίγουρο είναι ότι πρόκειται για ένα μικρό τεχνολογικό θαύμα. Τα πράγματα που έχει και κάνει, θα σας αφήσουν άφωνους. Πάνω απ' όλα το 3D βέβαια, που αποτελεί μία ακόμα πανέξυπνη ιδέα της Nintendo, η οποία πιάνει και πάλι τον ανταγωνισμό στον ύπνο. Αν τα παιχνίδια το χρησιμοποιούν όπως πχ το SSFIV (ή και καλύτερα), θα τρελάνει κόσμο. Αν τα παιχνίδια είναι τόσο ξεχωριστά όσο πχ το Steel Diver (ή και περισσότερο), επίσης θα τρελάνει κόσμο. Σε αυτά προσθέστε τις πολλές άλλες δυνατότητες και λειτουργίες. Το περιμένουμε με ανυπομονησία, όπως και ολόκληρος ο κόσμος.



Όμως μέσα στον γενικότερο ενθουσιασμό που επικρατεί για το 3DS, υπάρχει ένα μεγάλο ερωτηματικό: η τιμή. Στην Ευρώπη, η Nintendo έχει αφήσει τα καταστήματα να αποφασίσουν το κόστος αγοράς του φορητού και φυσικά αυτό ισχύει και στην Ελλάδα. Με βάση τα πρώτα δείγματα, φαίνεται πως στη χώρα μας αρχικά η τιμή θα κυμαίνεται στα €269. Όπως περιμένει και η Nortec και βέβαια είναι λογικό να γίνει, οι προβληματικές οικονομικές συνθήκες και ο ανταγωνισμός μεταξύ των εμπόρων αργά ή γρήγορα θα οδηγήσουν σε πτώση των τιμών.

Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι, σύμφωνα με το Techblog, η πρώτη παρτίδα με τα 3DS που θα φτάσουν στη χώρα μας θα είναι σχετικά μικρή, οπότε αναλόγως του ενδιαφέροντος, υπάρχει μια πολύ μικρή πιθανότητα να υπάρξουν ελλείψεις για την πρώτη εβδομάδα του Απριλίου. Καπάκι όμως έρχεται η μεγάλη παρτίδα και θα ομαλοποιηθεί η κατάσταση. Γενικώς, δεν θα υπάρξει πρόβλημα με τις ποσότητες που θα φτάσουν Ελλάδα και η Nortec φιλοδοξεί να διαθέσει 45.000 τεμάχια μέχρι το καλοκαίρι. Συνολικά το 2011, η Nortec πιστεύει ότι θα το «κλείσει» έχοντας διαθέσει 60.000 τεμάχια 3DS.

Nintendo 3DS: 26 Mαρτίου, 13 παιχνίδια στο λανσάρισμα. Θα τσιμπήσετε;