Next-Gen: Όχι για όλους

, Πέμπτη 20 Νοέμβριος 2008 0  

Με αφορμή τα πρόσφατα γενέθλια (17/11) του PlayStation 3, την κονσόλα που κυκλοφόρησε πιο αργά από όλους τους ανταγωνιστές της, σκέφτηκα πως θα έπρεπε να κάνουμε μια ιστορική αναδρομή σε αυτά τα δύο χρόνια, κατα το οποία η έννοια “next-gen” ήταν πλήρως ενεργή...

Μια μεταβατική περιοδος, είτε αυτή ανταποκρίνεται στη ρουτίνα του καθενός από εμάς, είτε κατατάσσεται σε μεγαλύτερο επίπεδο, σίγουρα αποκαλύπτει πολλές καταστάσεις και γεγονότα. Στη δικιά μας περίπτωση (και αθεράπευτη αγάπη), το gaming δηλαδή, η μετάβαση από την έκτη γενιά κονσολών στην έβδομη (Wii, Xbox 360, PlayStation 3) έφερε στην επιφάνεια το πραγματικό πρόσωπο πολλών εταιριών, που μέχρι τότε, όλοι τις σεβόμαστε.

Ξεκινώντας από την κριτική σκέψη του γραφόντος, η εταιρία που δέχτηκε τα πυρά της πλειοψηφίας των gamers και όχι αδίκως, είναι η γαλλική Ubisoft.

H εταιρία, προσπαθώντας προφανώς να αλλάξει το προφιλ των μέχρι τώρα κορυφαίων παιχνιδιών της, έφερε τα ...πάνω-κάτω σε ορισμένα franchises. Σίγουρα το πρώτο Red Steel ίσως να ήταν απλά ένα πειραματικό project, ένας πρόπομπος γιατο μέλλον των παιχνιδιών του Wii και ένας κράχτης για το WiiMote. Σε καμία των περιπτώσεων όμως αυτό δεν δικαιολογεί την αλλαγή της κατεύθυνσης ενός πολύ πετυχημένου franchise, του Splinter Cell. Αν και το τελευταίο παιχνίδι της σειράς δεν ήταν απαραιτήτως κακό, ήταν πλέον φανερό πως είχε αποκοπεί από την “stealth” φιλοσοφία της σειράς, μετατρέποντας το σε ένα πιο action-oriented παιχνίδι, τη στιγμή μάλιστα που η εταιρία με το νέο τίτλο του franchise, Conviction, απομυθοποιεί τον ίδιο τον ήρωα αλλάζοντας ριζικά την περσόνα και την...εμφάνιση του.

Συνεχίζοντας, και δικαιολογώντας τη γαλλική εταιρία για μερικά στραβοπατήματα στην πορεία, η μεγαλύτερη απογοήτευση ανηκει δικαιωματικά στο Assassin’s Creed. Από τους παραγωγούς του PoP: The Sands of Time, η Ubisoft, είχε φροντίσει να μας κάνει να περιμένουμε από το παιχνίδι να θέσει νέα, άφταστα standards όσον αφορά το σενάριο, το gameplay, τα γραφικά και ούτω καθεξής. Και παρόλο που ο τεχνικός τομέας του παιχνιδιού ήταν αξιέπαινος, όλα τα υπόλοιπα έπασχαν. Ο κακός χειρισμός της Ubi Montreal τόσο όσον αφορά την πρώορη αποκάλυψη του σεναρίου (που ισοδυναμούσε ουσιαστικά με ισοπέδωμα του όποιου ενδιαφέροντος θα μπορούσε να έχει ο παίκτης) όσο και με το άκρως επαναλαμβανόμενο gameplay (9 φορες η ίδια διαδικασία), κατάφερε να καταστρέψει ένα franchise με εξωφρενικά μεγάλες προοπτικες. Αλλά ακόμα και μετά από αυτά η Ubisoft Κατάφερε το σκοπό της: το παιχνίδι πούλησε πολλά εκατομμύρια κομμάτια.

Η Konami πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένη με τη beta του Metal Gear Online

Η Konami πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένη με τη beta του Metal Gear Online

Η επόμενη που επαναπαύτηκε για υπερβολικά πολύ καιρό στο θρόνο της, είναι η Konami. Η εταιρία, για λόγους άγνωστους στο ευρύ κοινό, αποφάσισε πως η σειρά Pro Evolution Soccer δεν χρειαζόταν κάποια ουσιαστική ανανέωση πέρα από hi-def γραφικά, καταδικάζοντας την έτσι επί δύο ολόκληρα χρόνια να γίνει έρμαιο των περιστάσεων (και των κριτικών) και να δώσει την ευκαιρία στο αντίπαλον δέος, τη σειρά FIFA της EA, να γεννηθεί από τις στάχτες τις και να γίνει ένα κορυφαίο και ...μοσχοπουλημένο franchise για άλλη μια φορά.

Σαν να μην έφτανε αυτό όμως, η Konami αποφάσισε πως μια open beta για το πολυαναμενόμενο online μέρος του Metal Gear Solid 4 δε θα αντιμετώπιζε κανένα απολύτως πρόβλημα. Η δίψα εκατομμυρίων παικτών σε Ευρώπη και Αμερική (οι Ιάπωνες gamers έτυχαν καλύτερης μεταχείρησης) έφτασε πραγματικά το PSN στα όρια του, και σε συνδυασμό με τα τεχνικά προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι servers της Konami, η beta αποδείχτηκε ζημιογόνα για το παιχνίδι, κάνοντας έτσι τους παίκτες να σχηματίσουν άσχημη εντύπωση για το κατά τα άλλα πολύ καλό Metal Gear Online.

Για το τέλος άφησα τη Sony. Αχ η Sony… Το πιο τρανό παράδειγμα αυτό-καταστροφής (εντάξει γίνομαι υπερβολικός).

Mε τίτλους σαν το LittleBigPlanet, το PS3 αφήνει πίσω το δύσκολο παρελθόν και ατενίζει το μέλλον με αισοδοξία

Mε τίτλους σαν το LittleBigPlanet, το PS3 αφήνει πίσω το δύσκολο παρελθόν και ατενίζει το μέλλον με αισοδοξία

Με την αναμενόμενη ανακοίνωση του PlayStation 3, το Μάιο του 2005, η εταιρία, ενθουσιασμένη προφανώς από τα γαλήνια βλέμματα χιλιάδων πιστών οπαδών της, ένιωσε αρκετά ικανή και άνετη να διατηρήσει μια υπεροπτική στάση για τα επόμενα χρόνια. Αλαζονικές δηλώσεις των Kutaragi και Harrison, γκάφες με trailers (βλ. Killzone 2), αδικαιολόγητες καθυστερήσεις και φυσικά έλλειψη σπουδαίων τίτλων στο ξεκίνημα έδωσε στη Sony μια γερή ψυχρολουσία όσον αφορά το PS3. Οι κριτικοί το υποβάθμισαν, κόστιζε υπερβολικά πολύ και του πήρε περίπου ένα χρόνο για να κυκλοφορήσει ένα πραγματικά κορυφαίο παιχνίδι, το Uncharted: Drake’s Fortune. Και φυσικά όλα αυτά είχαν αντίκτυπο στις μέτριες πωλήσεις του συστήματος, τουλάχιστον μέχρι σχετικά πρόσφατα...

Παρόλα αυτά και οι τρεις αυτές εταιρείες, αν και οι τακτικές τους αποτελούν παραδείγματα προς αποφυγήν, φαίνεται να έχουν καταλάβει τα λάθη τους. Το νέο Prince of Persia μας αφήνει άφωνους με κάθε νέο trailer, το Pro Evolution Soccer 2009 δείχνει σημάδια βελτίωσης, ενώ το PlayStation 3 έχει πλέον καθιερωθεί ως μια πραγματική, next-gen κονσόλα, με πολλές δυνατότητες.