alt text

Το NBA Live είναι μία από τις πιο ιστορικές σειρές στο χώρο των αθλητικών παιχνιδιών, με ένδοξο παρελθόν, κυρίως τη δεκαετία από 1995-2005. Όμως λίγο η σταδιακή κυριαρχία ενός πολύ δυνατού ανταγωνιστή όπως το NBA 2K στις κονσόλες της εποχής και λίγο το απαρχαιωμένο πλέον gameplay, έφεραν τη σειρά σε απόλυτη παρακμή, φτάνοντας σε κάποια φάση να σταματήσει η ετήσια κυκλοφορία της. Η αρχή της νέας γενιάς φέρνει το NBA Live 14 με καινούρια μηχανή γραφικών (Ιgnite) και πολλές υποσχέσεις για επιστροφή στο σωστό δρόμο. Δυστυχώς όμως για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι το NBA Live είναι σαν ένας ξεπεσμένος παλαίμαχος σταρ που δεν αποφασίζει να βάλει τέλος στην καριέρα του και εκτείθεται...

Αφού περάσετε το εισαγωγικό βίντεο που σας βάζει στο κλίμα του παιχνιδιού, έρχεστε στα μενού τα οποία αν και κάπως χοντροκομμένα, είναι σωστά δομημένα, με τα διαθέσιμα modes αρκετά ευδιάκριτα. Τα modes διακρίνονται για τη ποικιλία τους, πράγμα που αυξάνει την προσμονή σας να μπείτε στον αγωνιστικό χώρο και να δείτε τί ψάρια πιάνει το NBA Live 14. Συγκεκριμένα, μπορείτε να παίξετε φιλικό είτε μόνοι σας, είτε με κάποιον φίλο, είτε online, να φτιάξετε τη δική σας δυναστεία στο Dynasty mode, να αναλάβετε το ρόλο ενός παίκτη με σκοπό να τον οδηγήσετε στην κορυφή μέσα από το Rising Stars mode, να παίξετε συγκεκριμένες αποστολές μέσα στη χρονιά στο Live Season, ενώ υπάρχει και το Ultimate Team mode το οποίο είναι το αντίστοιχο εθιστικό mode που έχετε δει και στη σειρά FIFA. Το αν θα ασχοληθείτε με την πληθώρα των modes εξαρτάται από το πόσο μπορείτε να συνελθετε από το εγκεφαλικό που θα πάθετε παίζοντας το παιχνίδι για πρώτη φορά.

Μπαίνοντας στον αγωνιστικό χώρο θα σας κυριεύσει η απογοήτευση για μια σειρά από λόγους που έχουν να κάνουν με το gameplay, τον οπτικό τομέα, αλλά και τα δεκάδες προβλήματα που καταστρέφουν την εικόνα του NBA Live 14. Όσον αφορά το gameplay, το παιχνίδι είναι ο ορισμός του arcade, καθώς ένα και μόνο screen από τον ψηλό αρκεί, για να μπείτε με μπάσιμο και να καρφώσετε στο καλάθι. Η AI των αντιπάλων σας είναι δε τόσο περιορισμένων δυνατοτήτων που συνεχίζετε να σκοράρετε για συνεχόμενες επιθέσεις με τον ίδιο τρόπο και δεν μπορούν να αντιδράσουν σε καμία στιγμή του αγώνα. Επιπλέον, τα κλεψίματα και τα κοψίματα που συμβαίνουν σε κάθε ματς θυμίζουν ερασιτεχνικό αγώνα μπάσκετ. Θα δείτε και φάσεις που ξεφεύγουν πέρα από κάθε λογική, όπως να κλέβετε μπάλες πιέζοντας τον αντίπαλο από πίσω, κάτι που σε ολόκληρο τον πλανήτη είναι ο ορισμός του φάουλ. Η κατάσταση διορθώνεται στο υψηλότερο επίπεδο δυσκολίας, αλλά και πάλι το gameplay δεν ικανοποιεί σε καμία περίπτωση.

Η γυαλάδα στα μοντέλα των παικτών χαλάει τον όποιο ρεαλισμό.

Η γυαλάδα στα μοντέλα των παικτών χαλάει τον όποιο ρεαλισμό.

Αντίστοιχα, το animation των παικτών είναι και αυτό τόσο απαρχαιωμένο που νομίζετε ότι παίζετε παιχνίδι του PS2. Οι κινήσεις των παικτών είναι κοφτές, μοιάζοντας ρομποτικές, ενώ πολλές φορές γίνονται αστείες, ειδικά όταν ποστάρετε τον αντίπαλο και προσπαθείτε να σουτάρετε εν κινήσει ή όταν προσποιηθείτε ότι θα σουτάρετε κι ενώ είστε στον αέρα πασάρετε την μπάλα στον συμπαίκτη σας. Το ίδιο αστεία είναι και η φυσική της μπάλας, καθώς ακολουθεί τους δικούς της κανόνες όταν χτυπάει τη στεφάνη ή την... πλάτη του αντιπάλου σας.

Ο οπτικός τομέας από την άλλη πλευρά είναι υποφερτός για παιχνίδι της προηγούμενης γενιάς, αλλά μακριά από τα δεδομένα της νέας γενιάς. Ο ιδρώτας στα πρόσωπα των παικτών και οι ζάρες που κάνουν οι φανέλες των παικτών δίνουν μία next-gen νότα. Στον αντίποδα όμως βλέπετε υπερβολικά «γυαλισμένα» μοντέλα παικτών με πρόσωπα και εκφράσεις που δεν διακρίνονται για την αληθοφάνεια τους και αμέτρητα προβλήματα όπως σώματα παικτών που μπλέκονται μεταξύ τους ή μπλέκονται με τους διαιτητές, κάμερα που χάνει τον προσανατολισμό της και άλλα. Ιδιαίτερα ενοχλητικές είναι και οι “σκιές” στα μοντέλα των αθλητών που εμφανίζονται για δέκατα του δευτερολέπτου μετά από time out ή αλλαγές, όταν δηλαδή φορτώνουν ξανά τα γραφικά στην οθόνη. Την κατάσταση δεν βοηθούν καθόλου τα αδύναμα ηχητικά εφέ, αφού η ατμόσφαιρα που επικρατεί στο γήπεδο θυμίζει φιλικό αγώνα προετοιμασίας. Άνευρος είναι και ο σχολιασμός των αγώνων, ο οποίος τουλάχιστον έχει την απαραίτητη ποικιλία σε προτάσεις και δεν καταντά επαναλαμβανόμενος.

Στο online τα πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα, καθώς η ανάλυση των γραφικών πέφτει, το lag είναι ανυπόφορο και η απόκριση των εντολών είναι απίστευτα αργή με αποτέλεσμα το παιχνίδι να γίνεται σχεδόν unplayable. Κερασάκι στην τούρτα αποτελεί η εξαφάνιση των παικτών σε κάθε time out ή αλλαγή και η μετακίνησή τους στο σημείο του παρκέ που γίνεται η μεταφορά της μπάλας. Τραγελαφικά πράγματα. Ο κόσμος online είναι λίγος, οπότε πρέπει να κάνετε και λίγη υπομονή για να βρείτε αντίπαλο στα μέτρα σας.

Είναι πραγματικά κρίμα να είναι τόσο μέτρια η εμπειρία που προσφέρει το NBA Live 14, γιατί τα διαθέσιμα modes έχουν αρκετό ενδιαφέρον και θα μπορούσαν να απογειώσουν τον τίτλο. Το Ultimate Team mode είναι μακράν το πιο εθιστικό από αυτά. Αρχικά έχετε συγκεκριμένους παίκτες στη διάθεσή σας και αντιπάλους φανταστικές ομάδες με μόνο Ευρωπαίους παίκτες, παίκτες από το παρελθόν, ομάδα με τους καλύτερους rookie κλπ. Παίζοντας και κερδίζοντας αγώνες αποκτάτε νομίσματα που εξαργυρώνετε για αγορές “πακέτων” που περιλαμβάνουν παίκτες, λογότυπα, εμφανίσεις κ.ά. Το ωραίο της υπόθεσης είναι ότι δεν γνωρίζετε τί περιλαμβάνει το εκάστοτε πακέτο. Επιπλέον οι παίκτες που έχετε κάθε φορά στο ρόστερ σας μπορούν να παίξουν συγκεκριμένο αριθμό αγώνων, οπότε πρέπει να ανανεώνετε τα συμβόλαια συγκεκριμένων παικτών καθώς ο αριθμός των συμβολαίων είναι περιορισμένος. Μάλιστα μπορείτε να συμμετάσχετε με την ομάδα σας και σε αγώνες online ενάντια στις ομάδες που έχουν φτιάξει άλλοι παίκτες, αν βέβαια αντέχετε την κάκιστη εμπειρία που προσφέρουν οι online αναμετρήσεις.

Η ατμόσφαιρα στο γήπεδο θυμίζει... εκκλησία.

Η ατμόσφαιρα στο γήπεδο θυμίζει... εκκλησία.

Αρκετά ενδιαφέρον είναι και το Rising Stars mode, στο οποίο παίρνετε τον ρόλο ενός rookie και προσπαθείτε να τον κάνετε σταρ ανεβάζοντας τα στατιστικά και τα level του κάθε χρονιά. Το καλό (ή το κακό) της υπόθεσης είναι ότι ο παίκτης έχει κάποια βασικά στοιχεία που σας βοηθούν να κάνετε καλά παιχνίδια από την πρώτη χρόνια, οπότε γίνεστε πρωταγωνιστές σχετικά σύντομα. Το πρόβλημα στο εν λόγω mode έχει να κάνει με μία παράμετρο κατά την οποία σε κάθε αγώνα πρέπει να ξεπεράσετε σε βαθμό αξιολόγησης τον αντίπαλο παίκτη της ομάδας που αγωνίζεται στην ίδια θέση με σας. Περιέργως, ακόμα κι αν κάνετε καλύτερο παιχνίδι σε όλους τους τομείς και με λιγότερα λάθη, πολλές φορές ο αντίπαλος καταφέρνει να σας ξεπεράσει σε βαθμούς αξιολόγησης, πράγμα που καταντάει εκνευριστικό, ειδικά όταν ανακηρύσσεστε MVP της αναμέτρησης και σας ξεπερνάει ο αντίπαλος με ελάχιστους πόντους, ελάχιστες ασίστ κλπ.

Η ΕΑ ύστερα από ανάλογες κατραπακιές στο παρελθόν έχει δείξει ότι είτε μαθαίνει από τα λάθη της και αναγεννά σειρές που είχαν χάσει την αίγλη τους, όπως έκανε με το FIFA, είτε παραδέχεται την ήττα της και εγκαταλείπει την προσπάθεια, όπως έκανε με το FIFA Manager. Έχει ενδιαφέρον να δούμε την τύχη του NBA Live, αν και η κατάσταση μάλλον δείχνει μη αναστρέψιμη.

  • Πληθώρα από modes με κορυφαίο το Ultimate Team
  • Άσχημα, ρομποτικά animation των παικτών
  • Απαρχαιωμένο gameplay
  • Μέτριος οπτικός τομέας
  • Πολλά προβλήματα
  • Αδύναμα ηχητικά εφέ, άνευρος σχολιασμός
  • Κάκιστη online εμπειρία
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 5.0

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:PS4 (review), Xbox One
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:EA
ΕΚΔΟΣΗ:EA
ΔΙΑΘΕΣΗ:CD Media
ΕΙΔΟΣ:Μπάσκετ
ΠΑΙΚΤΕΣ:Single-player, multiplayer
ΕΠΙΣΗΜΟ SITE:http://www.easports.com/uk/nba-live
HM. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:22/11/2013
PEGI:3