alt text

Αντιπαθώ τα indie παιχνίδια που χρησιμοποιούν την ταμπέλα “retro” για να δικαιολογήσουν το ρηχό gameplay και την πιξελιασμένη, εκτός τόπου και χρόνου παρουσίασή τους. Υπάρχουν προσπάθειες με φανταστικό pixel art και μοναδικής αισθητικής 2D γραφικά ενώ είναι και καλά παιχνίδια, χωρίς να χρειάζεται να το παίξουν κουλτούρα. Αν και το Monaco δεν ξεχωρίζει χάρη στα γραφικά του, το gameplay και η ατμόσφαιρά του μου έκλεισαν το στόμα στα 10 πρώτα λεπτά που ασχολήθηκα.

Στο Monaco έχετε τον έλεγχο μίας ιδιαίτερης ομάδας οκτώ εγκληματιών και λωποδυτών. Κάθε ένας από αυτούς τους λαμπρούς τύπους έχει ξεχωριστές ικανότητες. Το παιχνίδι ξεκινάει με την απόδραση των τεσσάρων πρώτων χαρακτήρων από την φυλακή με σκοπό να φύγουν από, τι άλλο, το Μονακό. Στην πορεία αποφασίζουν πως έχουν ανάγκη μερικούς συναδέλφους τους που θα τους βοηθήσουν να εξαφανίσουν τα στοιχεία τους αλλά και να το σκάσουν. Το campaign το αφηγείται ο Lockpicker (ειδικός σε κάθε τύπου κλειδαριά) και πριν από κάθε αποστολή έχουμε μερικά σχόλια ενώ βλέπουμε πώς έζησε εκείνος την ιστορία. Οι διάλογοι είναι ξεκαρδιστικοί αλλά και ύποπτα ύπουλοι ταυτόχρονα. Για εγκληματίες μιλάμε άλλωστε. Όσο προχωράμε στο campaign ξεκλειδώνονται νέες αποστολές αλλά και ένα δεύτερο campaign στο οποίο αφηγητής είναι ο Pickpocket (ο πορτοφολάς που έχει παρέα μια δαιμόνια μαϊμού!) και οι χάρτες γίνονται πιο δύσκολοι και απαιτητικοί.

Το Monaco είναι ένας ξεχωριστό παιχνίδι stealth με κεντρική θεματολογία τις ληστείες. Δεν είναι σαν τα άλλα αντίστοιχα παιχνίδια όμως. Ναι, είναι δυνατό (και πολύ δύσκολο) να περάσετε απαρατήρητοι από ένα επίπεδο, όμως δεν είναι πάντα η καλύτερη επιλογή. Πολλές φορές πρέπει να δημιουργήσετε χάος σε ένα σημείο του χάρτη ώστε να ανοίξει ο δρόμος για να συνεχίσετε παρακάτω. Δεν ήταν λίγες οι φορές που θυσίασα πολύτιμα λάφυρα ή ακόμα και χαρακτήρες ώστε να μπορέσω να ολοκληρώσω την αποστολή με τον επόμενο. Συνήθως στην αρχή του χάρτη βρίσκετε κάποια όπλα, από shotguns και βαλλίστρες έως EMP συσκευές που απενεργοποιούν κάθε σύστημα ασφαλείας που βρίσκεται κοντά σας. Σε συνδυασμό με τις ικανότητες κάθε χαρακτήρα μπορείτε να προκαλέσετε σοβαρή ζημιά. Για παράδειγμα, δεν θα δώσετε EMP στον Hacker ή shotgun στον Gentleman (ο οποίος με ένα μικρό cooldown μπορεί να περνά απαρατήρητος χάρη στο κουστούμι του), αλλά θα κάνετε το ακριβώς αντίθετο.

Μια γεύση από το fog of war.

Μια γεύση από το fog of war.

Οι χάρτες είναι άριστα σχεδιασμένοι, γεμάτοι κρυψώνες, λάφυρα και κινδύνους. Τα συστήματα ασφαλείας σας κάνουν τη ζωή μαρτύριο και να παρακαλάτε να μην υπάρχουν σκύλοι στην επόμενη αποστολή σας. Σε κάθε δωμάτιο και γωνιά βρίσκετε χρυσά νομίσματα που μαζεύοντάς τα βελτιώνετε το σκορ σας, ενώ με κάθε 10 που βρίσκετε αναπληρώνεται μία χρήση του όπλου σας. Όλα αυτά βέβαια δεν είναι φανερά από την αρχή. Κάθε όροφος ή επίπεδο καλύπτεται από “fog of war” και πρέπει να εξερευνήσετε κάθε άκρη αν θέλετε να βρείτε τα πάντα. Ακόμα και έτσι όμως μπορείτε να δείτε μόνο ότι είναι άμεσα ορατό στον χαρακτήρα σας (όσοι έχουν δοκιμάσει το Mark of the Ninja θα καταλάβουν καλύτερα). Το fog of war είναι πραγματικά ζωντανό και προκαλεί αγωνία για το τι καιροφυλακτεί στην επόμενη στροφή ενώ ταυτόχρονα λούζει με συνεχώς εναλλασσόμενα χρώματα τον χάρτη.

Ο χειρισμός είναι πέρα από απλός. Μπορείτε να κινηθείτε στις τέσσερις κατευθύνσεις και όσα όπλα απαιτούν στόχευση λειτουργούν αρμονικά με το ποντίκι. Για να ξεκλειδώσετε μία πόρτα ή να χακάρετε έναν υπολογιστή αρκεί να πιέσετε προς την κατεύθυνσή του. Για τις ικανότητες κάποιων χαρακτήρων αρκεί να πατήσετε παρατεταμένα ή στιγμιαία το spacebar. Πληροφοριακά, η άπληστη μαϊμού του Pickpocket λειτουργεί μόνη της. Το παιχνίδι είναι πανεύκολο να το μάθετε αλλά δύσκολο να το “σπουδάσετε”. Με τόσους διαθέσιμους χαρακτήρες και πιθανά μονοπάτια σε κάθε αποστολή, θα παίζετε ξανά και ξανά μέχρι να ικανοποιηθείτε. Ένα μικροσκοπικό παράπονο που έχω είναι το γεγονός πως μερικοί χαρακτήρες είναι πιο χρήσιμοι από άλλους στους περισσότερους χάρτες.

Το Monaco δεν μένει στο single-player όμως. Διαθέτει ένα μοναδικό multiplayer mode όπου ότι μάθατε στο campaign το κάνετε παρέα με έως τρεις παίκτες. O αργός και προσεκτικός σχεδιασμός πάει περίπατο αφού όλοι ορμάνε στον χάρτη προκαλώντας πανικό. Έπαιξα αρκετά online και οφείλω να ομολογήσω πως είναι ακόμα καλύτερο από το να παίζετε μόνοι. Ειδικά αν έχετε ομάδα που θέλει να συνεργαστεί και να πετύχει την τέλεια βαθμολογία. Ακόμα και αν σας τύχει μια παλαβή ομάδα, πάλι καλά θα περάσετε χωρίς αμφιβολία. Τολμώ να πω πως είναι το καλύτερο και πιο πλούσιο co-op παιχνίδι που έχω παίξει ποτέ.

Η παρουσίαση του Monaco είναι επίσης απλή. Πεντακάθαρα σχεδιασμένοι χάρτες, εχθροί που ξεχωρίζουν με μία ματιά και πανέμορφα χρώματα. Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη αισθητική που να τονίζει την ταυτότητα του Μονακό ή τουλάχιστον δεν αναγνώρισα εγώ κάτι, όλα όμως είναι τόσο χαρακτηριστικά που από τον πρώτο κιόλας χάρτη συνηθίζετε και είστε άνετοι στους επόμενους. Σε μεγάλες αναλύσεις, χάρη στην κατακόρυφη κάμερα, έχετε ένα ολόκληρο επίπεδο στην οθόνη σας και βλέπετε όλα τα μονοπάτια που μπορείτε να επιλέξετε. Όμως οσο όμορφο και ευχάριστο κι αν είναι στο μάτι το Monaco, πάντα υπάρχει η επιθυμία για κάτι παραπάνω από τετραγωνάκια και πολύχρωμα pixels.

Στο online, χάρη στην Lookout η ομάδα μπορεί να δει τους φρουρούς.

Στο online, χάρη στην Lookout η ομάδα μπορεί να δει τους φρουρούς.

Οι ήχοι δεν είναι κάτι το φοβερό - όλα λειτουργούν και ηχούν σωστά ενώ οι φύλακες και οι πολίτες μιλούν στα γαλλικά. Η μουσική όμως είναι καταπληκτική. Μόνο πιάνο ακούγεται σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού, με αργές noir μελωδίες που ντύνουν τις αποστολές με μία μοναδική ατμόσφαιρα και άλλοτε με γρήγορες, αγωνιώδης και δυνατές μελωδίες, όταν βρίσκεστε σε κίνδυνο ή σας κυνηγάνε. Συνθέτης του Monaco είναι ο φοβερά ταλαντούχος Austin Wintory, ο οποίος είχε προταθεί για βραβείο Grammy για το soundtrack του Journey. Έτσι εξηγείται.

Το Monaco είναι ένα παιχνίδι που θα σας προκαλέσει, θα σας δυσκολέψει και θα σας χαρίσει αρκετές ώρες διασκέδασης. Σίγουρα αποτελεί ένα από τα καλύτερα και σπουδαιότερα indie games της χρονιάς και δεν πρέπει να το χάσετε.

  • Εκπληκτική μουσική
  • Απλοί μηχανισμοί
  • Δύσκολο και απαιτητικό
  • Φανταστικό co-op
  • Replayability
  • Λιτή παρουσίαση
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 9.0

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:PC, Xbox 360
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Pocketwatch Games
ΕΚΔΟΣΗ:Pocketwatch Games
ΔΙΑΘΕΣΗ:Steam, XBLA
ΕΙΔΟΣ:Action, stealth
ΠΑΙΚΤΕΣ:Single-player, multiplayer
ΕΠΙΣΗΜΟ SITE:http://www.pocketwatchgames.com/Monaco/
HM. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:24/4/2013 (PC), 2013 (Xbox 360)
PEGI:12