alt text

Δεν είμαι φαν του Iron Man. Για την ακρίβεια δεν είμαι φαν των υπερηρώων που είναι λεφτάδες και συνάμα αλαζόνες. Μου προκαλούν ένα περίεργο συναίσθημα βλέποντας ότι τάχα σώζουν τον κόσμο με ασφάλεια τα άπειρα χρήματά τους. Βεβαίως, κάθε αντιπάθεια κρύβει μία ελαφριά ζήλεια – όλοι θα θέλαμε να γίνουμε και Batman και Iron Man. Έτσι, όπως ακριβώς απόλαυσα τo να είμαι ο Batman στο Arkham VR, το ίδιο ακριβώς απόλαυσα το να είμαι ο Iron Man στο Marvel's Iron Man VR. Άλλωστε, αν πετάμε, εκτοξεύουμε λέιζερ και αεροβομβίδες και κυνηγάμε κακούς, η αλαζονεία και το χρήμα είναι το τελευταίο που πράγμα που έχουμε στο μυαλό μας. Η αλήθεια είναι ότι το συγκεκριμένο παιχνίδι το ευχαριστήθηκα πολύ. Το διασκέδασα. Δεν είναι το “διαμάντι” του PlayStation VR που ενδεχομένως κάποιοι να περιμένουν, αλλά με τους περιορισμούς της συσκευής (τεχνολογικούς και πρακτικούς), οι δημιουργοί έκαναν ό,τι καλύτερο μπορούσαν.

Στο Iron Man VR , λοιπόν, υποδύεστε τον Tony Stark, πάμπλουτο επιχειρηματία και τεχνολογική διάνοια, που έφτιαξε μία εταιρεία-κολοσσό πουλώντας πολεμικό εξοπλισμό, από πυροβόλα όπλα μέχρι και laser drones. Μία εμπειρία απαγωγής, όμως, εξελίχθηκε σε προσωπική περιπέτεια αυτογνωσίας και αυτοκριτικής, μετά την οποία ο Stark δεν μπορούσε να είναι πλέον ο άνθρωπος που ήταν. Σταμάτησε οποιαδήποτε επιχείρηση είχε στον τομέα των οπλικών συστημάτων και αφιερώθηκε στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και βέβαια στο να είναι Iron Man. Στο πλευρό του έχει την αγαπημένη του Pepper και τη Friday, την τεχνητή νοημοσύνη και βοηθό του. Αυτά, αν και τα γνωρίζετε ήδη οι περισσότεροι, είναι ο πυρήνας της ιστορίας του Iron Man VR. Μοναδική “πινελιά” του παιχνιδιού είναι ο Gunsmith, η ακόμη πιο αλαζονική AI περσόνα του Stark και πρακτικά υπεύθυνος για τον σχεδιασμό των οπλικών συστημάτων.

Οι τέσσερίς τους καλούνται να αντιμετωπίσουν μία μεγάλη απειλή όταν η Ghost, γνωστή κακιά από τον κόσμο της Marvel, αποφασίζει να κυνηγήσει τον Stark ακριβώς για το παρελθόν του και τα λάθη που έκανε πουλώντας όπλα που σκότωναν κόσμο. Έτσι ξεκινάει μία ανελέητη επίθεση εναντίον του ήρωα, χρησιμοποιώντας μάλιστα δικά του drones και οχήματα, τα οποία έχει επεξεργαστεί προς δικό της όφελος. Το σενάριο για να είμαι ειλικρινής με εξέπληξε ευχάριστα. Απόλυτα πιστό στο σύμπαν της Marvel και συγκεκριμένα του Iron Man, δεν καταντάει ποτέ βαρετό και αντιθέτως όσο προχωράει το παιχνίδι έχει πολλά να δώσει. Δικαιολογεί κάθε action σκηνή χωρίς να φαίνεται απλά σα δικαιολογία για το παιχνίδι και σας αποζημιώνει με ένα τέλος που εντυπωσιάζει.

Η ιστορία ξεκινάει με μία εντυπωσιακή αποστολή διάσωσης.

Πως είναι, λοιπόν, να είσαι ο Iron Man; Είναι τόσο ωραίο όσο ακούγεται. Το παιχνίδι αποτελεί πρακτικά μία προσομοίωση του ίδιου του υπερήρωα – μπαίνετε κυριολεκτικά στη στολή του Iron Man και ξεκινάτε να πετάτε. Κρατώντας τα δύο PS Move στα χέρια σας, είστε έτοιμος να μεταμορφωθείτε σε Iron Man. Στην αρχή υπάρχει ένας πρόλογος/tutorial ο οποίος σας βοηθάει να συνηθίσετε τη νέα σας στολή. Βλέπετε δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο να κινείστε στον αέρα με τη βοήθεια του jetpack των χεριών σας, πόσο μάλλον την ίδια στιγμή να πυροβολείτε και να αποφεύγετε εχθρικά πυρά. Αλλά το παιχνίδι εκτελεί πολύ όμορφα και ομαλά την προσομοιώση αυτή. Αποφεύγοντας τον απόλυτο ρεαλισμό (άλλωστε σίγουρα στην πραγματικότητα θα ήταν πολύ πιο δύσκολη η κίνηση με τέτοιου είδους στολή) κρατάει τα βασικά στοιχεία και εντυπωσιάζει με την απόκριση των PS Move. Έτσι, κρατώντας τα χέρια σας προς τα πίσω κάνετε boost στον αέρα, ενώ κρατώντας τα χέρια σας μπροστά φρενάρετε, όπως και θα έπρεπε. Γενικά, μπορείτε να δοκιμάσετε κάθε είδους κίνηση στον αέρα και το παιχνίδι ανταποκρίνεται πολύ σωστά.

Συνάμα η στολή δεν είναι μόνο για κίνηση. Από τα χέρια σας εκτοξεύετε κάθε είδους όπλο. Και πάλι, βλέποντας πόσο καλά ανταποκρίνεται το PSVR σας κάνει να αναρωτηθείτε τί κάνουν λάθος τα υπόλοιπα παιχνίδια. Κρατώντας τις παλάμες σας προς τα μπρος ενεργοποιείτε το laser, ενώ αν κάνετε τις παλάμες σας προς τα κάτω ενεργοποιείτε τα δευτερεύοντα όπλα, τα οποία μπορείτε να παραμετροποιήσετε και να επιλέξετε μέσα από μία μικρή αλλά καλή λίστα όπλων. Το ίδιο μπορείτε να κάνετε σε όλο το εύρος της στολής: παραμετροποιείτε αμυντικά συστήματα, συστήματα ισορροπίας και βέβαια μπορείτε να αλλάξετε εμφάνιση και να επιλέξετε μία από περίπου 10 εμφανίσεις του Iron Man. Όλα αυτά τα ενεργοποιείτε ξοδεύοντας πόντους που κερδίζετε με τις αποστολές ή πετυχαίνοντας συγκεκριμένα τρόπαια που ορίζει το παιχνίδι. To δε HUD είναι υπερπλήρες. Όλες οι πληροφορίες για την υγεία σας, την κατάσταση της στολής, ποιο όπλο χρησιμοποιείτε και πού βρίσκονται οι εχθροί είναι μπροστά στα μάτια σας, χωρίς όμως να ενοχλούν και να σας αποσυντονίζουν από τη βασική σας αποστολή.

Το παιχνίδι αποτελείται από 12 κεφάλαια-αποστολές, κάθε ένα από τα οποία περιλαμβάνει την ουσιαστική αποστολή και το πέρασμα από το γκαράζ του υπερπολυτελούς σας σπιτιού, όπου αναδιαοργανώνεστε με τον Gunsmith και τη Friday και έχετε χρόνο να αναβαθμίσετε τη στολή σας. Όλες οι αποστολές μοιάζουν λίγο πολύ μεταξύ τους: Πηγαίνετε σε μία τοποθεσία που γνωρίζετε ότι είναι ή ότι θα χτυπήσει η Ghost και αυτή εξαπολύει όλα της τα drones, τα tanks και το μίσος της εναντίον σας. Εσείς κάνοντας ελιγμούς και χρησιμοποιώντας ό,τι όπλο έχετε στην διάθεσή σας και όσα combo επίθεσης μπορείτε, πρέπει να εξολοθρεύσετε όλες τις μηχανές. Παρότι οι αποστολές είναι παρόμοιες, ποτέ δεν καταντάει βαρετό το να ελίσσεστε και να επιτίθεστε με όσους περισσότερους τρόπους μπορείτε σε όλα τα εχθρικά όπλα.

Πολεμώντας drones.

Τα αρνητικά; Η μικρή ποικιλία εχθρών – περίπου οκτώ είναι όλοι και όλοι εξαιρώντας την Ghost. Δεν είναι ότι θα τους βαρεθείτε, αλλά μαθαίνετε πώς να τους εξολοθρεύετε αρκετά νωρίς άρα το παιχνίδι αφαιρεί κάτι από την πρόκληση που θα θέλατε και ας τους ενισχύει σε κάθε κεφάλαιο με ασπίδες ή πιο δυνατά οπλικά συστήματα. Το δεύτερο θέμα είναι η ανάδραση. Το καταλαβαίνω ότι όντας VR η οποιαδήποτε ανάδραση θα προκαλούσε ενδεχομένως εμετό σε κάποιους, θα ήθελα όμως όταν δέχομαι πυρά να το νιώθω κάπως. Τέλος, το ίδιο θα έλεγα και για την πτώση. Εάν σταματήσετε να πετάτε, πέφτετε σαν ογκόλιθος στην οποιαδήποτε επιφάνεια χωριίς να μειωθεί η υγεία σας ή να νιώσετε ότι πάθατε κάτι.

Στον τομέα των γραφικών, το παιχνίδι κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί υπερεκτιμώντας όμως τις τεχνικές δυνατότητες του PSVR. Έτσι, ενώ οι εσωτερικοί χώροι είναι πραγματικά ωραίοι (νιώθετε πώς είναι να ζείτε σε υπερβίλα δίπλα στη θάλασσα), βγαίνοντας έξω τα πράγματα δυσκολεύουν. Βλέπετε με εσάς να πετάτε ολούθε και ένα σκασμό drones εναντίον σας, υποθέτω μένει ελάχιστη επεξεργαστική ισχύς για να κάνει render μία ολόκληρη μεγαλούπολη. Οπότε, ενώ τα περιβάλλοντα σε Malibu, Oresteia και Καζακστάν είναι τουλάχιστον αξιοπρεπή, η Σανγκάη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί αποτυχία. Μου θύμισε τα γραφικά του πρώτου Duke Nukem με εκείνα τα πιξελιασμένα παράθυρα και τους τοίχους με υφές. Και μπορεί το παιχνίδι να καλύπτει σεναριακά την απουσία άλλων ανθρώπων ή οποιουδήποτε άλλου ζωντανού ίχνους, δεν μπορεί να καλύψει όμως την ασχήμια μιας πόλης που σίγουρα δεν είναι έτσι από κοντά. Στα θετικά των γραφικών είναι οι χαρακτήρες και κυρίως οι εκφράσεις τους. Ειδικά ο Gunsmith “λάμπει” από αλαζονεία και το ένα του φρύδι όλο ανεβοκατεβαίνει με ύφος, ενώ η απελπισία που προκαλεί στη Friday φαίνεται σε όλες τις εκφράσεις της. Το lip sync επίσης είναι εξαιρετικό. Στον ήχο το παιχνίδι δίνει ρέστα. Η μουσική, αν και όχι αξιομνημόνευτη, είναι σα να βγήκε από ταινία δράσης με έντονες αλλά και “απαλές” διακυμάνσεις ανάλογα με τη σκηνή. Οι ηθοποιοί, όμως, κλέβουν τις εντυπώσεις, με τις ερμηνείες ειδικά αυτών που παίζουν τον Tony Stark και τον Gusnmith να είναι χολιγουντιανού επιπέδου.

Η Ghost αυτοπροσώπως.

Ως προς το ίδιο το VR, το παιχνίδι αξίζει εύσημα. Αν και όπως αναφέρω σε κάθε review έχω προ πολλού ξεπεράσει οποιοδήποτε θέμα ναυτίας, το παιχνίδι προσφέρει όλες τις επιλογές άνεσης που μπορείτε να έχετε για να μηδενίσετε το πρόβλημα. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι μετατρέπει την όλη εμπειρία σε απλοϊκά ρεαλιστική. Δεν μπορείτε για παράδειγμα να κάνετε κύκλους ούτε να στροβιλίζεστε στον αέρα. Και παρόλο που πολλοί θα το θέλαμε αυτό, θεωρώ σοφό τον εν λόγω περιορισμό, γιατί υπάρχει πληθώρα κόσμου που δεν μπορεί εύκολα να ξεπεράσει τις ναυτίες σε VR. Να σημειώσω εδώ, πως η υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων του PSVR έχει αντίκτυπο στους χρόνους φόρτωσης. Κάθε φορά που αλλάζετε σκηνή, είτε για να ξεκινήσει μία αποστολή είτε για να μεταφερθείτε στο γκαράζ υπάρχει loading που κυμαίνεται στο ένα λεπτό. Είναι απελπιστικά πολύ και σας κάνει να νιώθετε την όλη ιστορία σπασμένη σε κομμάτια – μπαίνω γκαράζ, βγαίνω να πυροβολήσω, ξαναμπαίνω γκαράζ κοκ. Ταυτόχρονα σας κάνει να ανυπομονείτε ακόμα περισσότερο για τις next-gen κονσόλες με τον πολυπόθητο μηδενισμό των loading χρόνων.

Όπως ανέφερα στην αρχή, το Marvel's Iron Man VR το ευχαριστήθηκα πολύ. Το πιο σημαντικό επίτευγμά του είναι ότι μου έδωσε όρεξη να το ξαναπαίξω για να πετύχω υψηλότερα σκορ, αλλά και να δω όσες ταινίες Iron Man δεν έχω δει ακόμη. Παρά τις αδυναμίες του, είναι ένα εξαιρετικό παιχνίδι με υπερήρωα και ακόμη περισσότερο – είναι μία προσομοίωση υπερήρωα. Αν έχετε PSVR, το συστήνω ανεπιφύλακτα. Αν μην τι άλλο, μπορείτε να είστε ο Iron Man για περίπου 8-10 ώρες. Δεν είναι και λίγο.

  • Σε βάζει κυριολεκτικά στο ρόλο του Iron Man
  • Διασκεδαστικό και έντονο gameplay
  • Ωραία μουσική, ήχοι και ερμηνείες
  • Χρόνοι φόρτωσης
  • Γραφικά σε κάποιες εξωτερικές τοποθεσίες
  • Μικρή ποικιλία εχθρών
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8.0

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:PSVR
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Camouflaj
ΕΚΔΟΣΗ:Sony
ΔΙΑΘΕΣΗ:Sony Hellas