alt text

Το Luigi's Mansion, πέραν του οτι ήταν μια πολύ καλή εμπειρία και ένας από τους καλύτερους launch τίτλους του Gamecube, είχε περισσότερο τη χροιά ενός παιχνιδιού που επιτελούσε χρέη tech demo. Το gameplay ήταν ωραίο, αλλά επαναλαμβανόμενο και το παιχνίδι πολύ μικρό. Παρόλα αυτά, απέκτησε φανατικό κοινό. 13 χρόνια μετά τον πρώτο τίτλο, ο Luigi επιστρέφει στο κυνήγι φαντασμάτων με το Luigi's Mansion 2 για 3DS, το οποίο είναι ένα από τα καλύτερα παιχνίδια της χρονιάς.

Το Luigi's Mansion 2 λαμβάνει χώρα στην Evershade Valley, όπου ο καθηγητής E.Gadd κάνει μελέτες πάνω στα μεταφυσικά φαινόμενα μαζί με τα φιλικά φαντάσματα της κοιλάδας. Το Dark Moon, ένα αντικείμενο που ίπταται πάνω από την κοιλάδα, σπάει σε μικρά κομμάτια από ένα μεγάλο Boo, κάνοντας έτσι τα φαντάσματα εχθρικά και άτακτα. Έτσι, ο προφέσορας καταφεύγει στον καλύτερο και πιο χέστη κυνηγό φαντασμάτων που ξέρει: τον Luigi. Ο συμπαθέστατος αδερφός του Mario ακολουθεί παρά την θέλησή του τις οδηγίες του θεόμουρλου καθηγητή, για να ξαναβάλει το “σκοτεινό φεγγάρι” πίσω στον ουρανό της κοιλάδας και κάθε κατεργάρικο πνεύμα στον πάγκο του.

Πρέπει να βγάλω το καπέλο σε όποιον έγραψε τους διαλόγους και γενικά ανέλαβε το όλο χιούμορ του τίτλου. Με το Luigi's Mansion 2 είναι δύσκολο να μην γελάσετε. Πρώτα απ' όλα, ο E.Gadd έχει τρομερές ατάκες και ιδιοφυές χιούμορ σε κάθε του λέξη, σε σημείο να θίγει στον Luigi το γεγονός οτι αυτός και ο αδερφός του επικαλούνται το επάγγελμα του υδραυλικού αλλά δεν έχουν κάνει ποτέ τέτοια δουλειά. Επίσης, ο Luigi είναι ένας χαρακτήρας πολύ πιο κοντά στον μέσο άνθρωπο απ' ότι ο Mario. Ο πρασινοφορεμένος μυστακοφόρος είναι φοβητσιάρης, ατσούμπαλος, εκφραστικότατος και πάνω απ' όλα, δεν είναι και τόσο ενθουσιασμένος με το μέρος όπου βρίσκεται. Και γίνεται ακόμα πιο συμπαθητικός, καθώς καταπολεμάει τους φόβους του κατά την διάρκεια του παιχνιδιού, πανηγυρίζει όταν νικάει τα άτακτα φαντάσματα, και γενικά μέσα από αυτό τον φοβητσιάρη ανθρωπάκο ξεπηδά ένας πραγματικός ήρωας. Κάτι που τον καθιστά σαφώς καλύτερο κεντρικό χαρακτήρα από τον αδερφό του, που δεν είναι τίποτε άλλο από τον τροχό ενός μεγάλου franchise.

Tροχοί, ρολόγια, γρανάζια. Οι περιβαλλοντικοί γρίφοι είναι ευρηματικοί.

Tροχοί, ρολόγια, γρανάζια. Οι περιβαλλοντικοί γρίφοι είναι ευρηματικοί.

Ας αφήσουμε το εγκώμιο του Luigi (που το αξίζει, τουλάχιστον σε αυτό το παιχνίδι) και ας πιάσουμε το gameplay. Το Luigi's Mansion στο Gamecube έκανε χρήση των διπλών αναλογικών του χειριστηρίου για την στροφή της ηλεκτρικής σκούπας Poltergust και ταυτόχρονα την κίνηση στο περιβάλλον. Αυτό στο 3DS επιτυγχάνεται με το X και το B, που επιτρέπουν να στοχεύετε πάνω ή κάτω. Με το L και το R ρουφάτε ή φυσάτε με την σκούπα, ενώ το Y και το A ενεργοποιούν τους φακούς που έχετε στη διάθεσή σας. Η κίνηση γίνεται απροβλημάτιστα, καθώς το circle pad εξυπηρετεί την κίνηση του Luigi κάτω από όλες τις συνθήκες. Σίγουρα όμως η υποστήριξη του Circle Pad Pro θα ήταν καλοδεχούμενη, αφού οι παλιοί παίκτες ίσως βρούν λίγο άβολο το σύστημα στην αρχή.

Το gameplay φέρνει δύο νέα στοιχεία που σχετίζονται με τον φακό που κρατάει στα χέρια του ο Luigi. Πλέον χρειάζεται να χρησιμοποιήσετε δυνατό φλας από τον φακό σας για να ακινητοποιήσετε τα φαντάσματα πριν ξεκινήσετε να τα ρουφάτε. Μερικά φαντάσματα όμως έρχονται προετοιμασμένα με φτυάρια, ασπίδες, γυαλιά και άλλα προστατευτικά που πρέπει είτε να τα ρουφήξετε πρώτα, είτε να περιμένετε την κατάλληλη στιγμή που θα είναι ευάλωτα, μελετώντας τον τρόπο με τον οποίο κινούνται και επιτίθενται. Η άλλη νέα δυνατότητα του φακού είναι το Dark-Light, το οποίο με την πολύχρωμη ακτίνα του αποκαλύπτει πράγματα που κατά τα άλλα είναι αόρατα. Με αυτό βρίσκετε κρυμμένες πόρτες και περάσματα ή κρυμμένα αντικείμενα, ενώ έχει και μεγάλη σχέση με το πως πιάνετε τα Boos που εμφανίζονται στο παιχνίδι.

Η δράση διαδραματίζεται σε πολλές στοιχειωμένες επαύλεις και εκτυλίσσεται σε μορφή αποστολών που σας βάζει ο προφέσορας. Οι αποστολές είναι ποικίλες (δηλαδή δεν έχετε μόνο να βρείτε αντικείμενα) και στην ουσία κάνουν τις επαύλεις να φαίνονται μεγαλύτερες απ' ότι πραγματικά είναι, γιατί σε κάθε αποστολή βρίσκετε και διαφορετικά δωμάτια. Τα πράγματα που έχετε να κάνετε είναι πάρα πολλά. Δεν θα βαρεθείτε στιγμή με το Luigi's Mansion 2. Πρώτα απ' όλα, οι νέοι περιβαλλοντικοί γρίφοι είναι πολύ πιο προσεγμένοι και καλοσχεδιασμένοι σε σχέση με το πρώτο παιχνίδι. Πλέον χρειάζεται να ψάξετε τα δωμάτια σπιθαμή προς σπιθαμή για χρήματα, διακόπτες και στοιχεία. Ακόμα και τα χαλιά μπορεί να κρύβουν τρύπες στο πάτωμα ή διακόπτες. Υπάρχουν πολλές τρελές καταστάσεις, όπως κάποιες παγίδες που σας στήνουν τα πανούργα πνεύματα με σκάλες που κλείνουν, ιπτάμενα αντικείμενα, ζώα που έχουν καταλάβει και άλλα πολλά.

Δηλαδή τί πρέπει να κάνει ένα φάντασμα για να απολαύσει ένα ντους με την ησυχία του;

Δηλαδή τί πρέπει να κάνει ένα φάντασμα για να απολαύσει ένα ντους με την ησυχία του;

Πέρα όμως από την ποικιλία του παιχνιδιού, αυτό που του δίνει μακροζωία είναι το γεγονός ότι υπάρχουν αμέτρητα πράγματα που μπορείτε να μαζέψετε, όπως κάποια κρυμμένα πετράδια, χρήματα και διάφορα σπάνια είδη φαντασμάτων. Στο εργαστήρι του καθηγητή υπάρχει η καθιερωμένη gallery όπου μαζεύονται όλα τα πνεύματα που ρουφάτε, ενώ τα λεφτά που βρίσκετε σας αποφέρουν αναβαθμίσεις για την ηλεκτρική σας σκούπα, που ενώ δεν είναι απαραίτητες για να ολοκληρώσετε το παιχνίδι, ενδυναμώνουν αρκετά τον χαρακτήρα. Γενικά, στα γρήγορα το Luigi's Mansion 2 θα σας πάρει περίπου 5 με 10 ώρες, αλλά αν ψάξετε για όλα τα καλούδια που μπορείτε να μαζέψετε, τότε θα σας κρατήσει απασχολημένους για πολύ περισσότερο.

Μεγάλη έκπληξη είναι το multiplayer του παιχνιδιού, το οποίο χωρίζεται σε τέσσερις επιλογές: Hunter, Rush, Polterpup και Surprise. Και τα τέσσερα modes λαμβάνουν χώρα σε έναν πύργο ονόματι Scarescraper και σε όλα ο τρόπος που τα πατώματα δομούνται είναι τυχαία και υπάρχει και ένα boss ανά πέντε ορόφους. Το Hunter είναι το κλασικό “κυνήγι φαντασμάτων”, όπου οι παίκτες καθαρίζουν ορόφους από φαντάσματα χωρίς να ηττηθούν. Ο νικητής είναι αυτός που φτάνει στην κορυφή του πύργου πρώτος (και ζωντανός). Το Rush είναι ένας αγώνας ταχύτητας μεταξύ παικτών για να καθαρίσουν τους ορόφους όσο πιο γρήγορα γίνεται. Στο Polterpup κυνηγάτε το πνεύμα ενός κουταβιού που παίζει διάφορα τρικ στους παίκτες (και είναι το μοναδικό σχεδόν φιλικό πνεύμα στο παιχνίδι γενικά). Το Surprise είναι μια μίξη όλων των modes και σε κάθε διαφορετικό όροφο του ScareScraper αλλάζουν οι κανόνες, σαν κάποιος να κάνει ζάπινγκ με τα modes. Μπορείτε να απολαύσετε το multiplayer με έως άλλους τρεις παίκτες. Λόγω της τυχαίας φύσης των ορόφων, είναι καλύτερο να παίζετε με τον μέγιστο αριθμό παικτών, γιατί με λιγότερους τα πράγματα βασίζονται λίγο περισσότερο στην τύχη απ' όσο θα έπρεπε. Ευτυχώς, το multiplayer παίζεται με όλους τους πιθανούς τρόπους: μπορείτε να παίξετε online, τοπικά με άλλα άτομα που έχουν το παιχνίδι ή με download and play.

Ας περάσουμε στον τεχνικό τομέα, όπου επίσης το παιχνίδι δίνει ρέστα. Το Luigi's Mansion 2 είναι το πιο όμορφο παιχνίδι του 3DS. Μέσα στην σκοτεινή κωμωδία που αγγίζει το slapstick, βρίσκουμε καλοσχεδιασμένα μοντέλα χαρακτήρων με άρτιο animation που αγγίζει αυτό των ταινιών της Pixar. Ο Luigi ειδικά έχει πολύ και καλό animation. Από τις άπειρες σαβούρες που τρώει μέχρι τον τρόπο που ψάχνει τις τσέπες του όταν ο καθηγητής τον καλεί στο Dual Scream (ένα DS που αντικαθιστά το Game Boy Horror του πρώτου τίτλου) και το πώς τρομάζει μόνος του αν τον αφήσετε για λίγα δευτερόλεπτα ακίνητο, ο χαρακτήρας του βρίθει από λεπτομέρεια και μεράκι. Τα περιβάλλοντα είναι κι αυτά ιδιαίτερα λεπτομερή, ενώ δεν λείπουν και τα interactive σημεία και οι πινελιές εδώ κι εκεί που προσθέτουν στο όλο οπτικό σύνολο. Όσο για την ατμόσφαιρα, πρόκειται για μια τρομερή μίξη. Ενώ δεν πέφτει ποτέ σε επίπεδα τρόμου, δεν παραδίδεται ούτε στα κωμικά στοιχεία του τίτλου, δένοντας έτσι με την ιστορία. Δεν θα ξεχάσετε οτι βρίσκεστε μέσα σε στοιχειωμένες επαύλεις που παραμένουν υποβλητικές, παρόλο που ο Luigi τρώει τα μούτρα του με διάφορους κωμικούς τρόπους και τα φαντάσματα κοροϊδεύουν κάθε χολιγουντιακό κλισέ τρόμου.

Κοίτα να δεις ένα καταπληκτικό κόλπο με το τραπεζομάντηλο (fail σε 3..2...1...)

Κοίτα να δεις ένα καταπληκτικό κόλπο με το τραπεζομάντηλο (fail σε 3..2...1...)

Οι επαύλεις έχουν διαφορετικά θέματα. Για παράδειγμα, υπάρχει μια έπαυλη που είναι γεμάτη φυτά, ενώ μια άλλη είναι ένα τεράστιο καμπαναριό με ρολόι. Η κάθε έπαυλη έχει το δικό της οπτικό στίγμα ως περιβάλλον, με διαφορετικά σκηνικά, στιλ και εχθρούς. Μιλώντας για εχθρούς, τα φαντάσματα είναι υπέροχα. Πέρα από το τρελό animation και τις απίθανα κωμικές εκφράσεις τους, σε 3D φαίνονται πραγματικά σαν διάφανες κινούμενες μάζες. Το Luigi's Mansion 2 έχει το ομορφότερο και πιο ξεκούραστο 3D μετά το Mario 3D Land. Δεν είναι ποτέ πολύ έντονο, ενώ τα εφέ φωτισμού και τα δωμάτια φαίνονται αρκετά καλά. Γενικά είχα το 3D ανοιχτό συνέχεια χωρίς πρόβλημα και πολλές φορές βρέθηκα να χαζεύω τα περιβάλλοντα. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι αν θελήσετε να χρησιμοποιήσετε το γυροσκόπιο (που υπάρχει σαν επιλογή, αλλά δεν είναι αναγκαίο), δεν μπορείτε να χαρείτε το 3D λόγω της περιστροφής του 3DS.

Ο ήχος είναι κι αυτός καταπληκτικός. Ο Luigi είναι ένας χαρακτήρας που λέει ελάχιστες λέξεις. Συνήθως κραυγάζει, τρέμει ή σιγοτραγουδά την μουσική του παρασκηνίου, πράγμα που γκρεμίζει λίγο τον λεγόμενο “τέταρτο τοίχο” και δίνει την αίσθηση ότι κάποιος περίεργος τύπος βάζει μουσική σε στοιχειωμένες επαύλεις. Ο E.Gadd και τα φαντάσματα μιλάνε ακαταλαβίστικα, οπότε τους καταλαβαίνετε μόνο όταν υπάρχει γραπτό κείμενο. Η μουσική είναι και αυτή εξαιρετική. Οι μελωδίες στις επαύλεις είναι πολύ χαρακτηριστικές, ενώ επιστρέφουν και μερικά παλιά αγαπημένα κομμάτια, χωρίς να λείπουν οι διάφορες νέες εκδόσεις του βασικού θέματος του πρώτου Luigi's Mansion.

Ο Παπα-Philips ρουφάει τη σκόνη. Τώρα και κατά των φαντασμάτων.

Ο Παπα-Philips ρουφάει τη σκόνη. Τώρα και κατά των φαντασμάτων.

Το Luigi's Mansion 2 είναι απαραίτητη αγορά αν έχετε 3DS. Όταν εκεί στην Nintendo έχουν κέφια, κάνουν θαύματα. Το καταπληκτικό single-player παίρνει την συνταγή του Luigi's Mansion και την απογειώνει με πολύ πλάκα, ενώ πλαισιώνεται και από ένα θαυμάσιο multiplayer. Το παιχνίδι σας κάνει να αγαπήσετε τον Luigi που, σε αντίθεση με τον διάσημο αδερφό του, είναι απίθανα σκιαγραφημένος και πολύ πιο συμπαθής χαρακτήρας. Κάτοχοι 3DS, τσιμπήστε άφοβα!

  • Καλό και διασκεδαστικό gameplay
  • Μεγάλη ποικιλία στα πάντα
  • Τρομερό χιούμορ
  • Πολλά extras και collectables
  • Το multiplayer είναι ευχάριστη έκπληξη...
  • ...αλλά αν δεν παίζουν τέσσερις παίκτες, βασίζεται πολύ στην τύχη
  • Η χρήση γυροσκοπίου που αναγκάζει τον παίκτη να χάνει το 3D
  • Ο χειρισμός με τα διπλά αναλογικά λείπει και δεν υποστηρίζεται το Circle Pad Pro
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 9.0

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:3DS
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Next Level Games, Nintendo
ΕΚΔΟΣΗ:Nintendo
ΔΙΑΘΕΣΗ:Nortec
ΕΙΔΟΣ:Action adventure
ΠΑΙΚΤΕΣ:Single-player, multiplayer
ΕΠΙΣΗΜΟ SITE:http://luigismansion.nintendo.com/
HM. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:28/3/2013
PEGI:7