Lord of Arcana Review

, Σάββατο 26 Φεβρουάριος 2011 0  

Σας άρεσε το Monster Hunter στο PSP; To Phantasy Star; Αν ναι, θεωρητικά δεν υπάρχει λόγος να μη σας αρέσει και το Lord of Arcana, εφόσον απολαύσατε τα παραπάνω. Υπάρχει όμως κάτι που μπορεί να πάει στράβα στην δοκιμασμένη και επιτυχημένη αυτή συνταγή;

Στο Lords of Arcana αναλαμβάνετε τον έλεγχο ενός πολεμιστή, και αφού τον φτιάξετε εμφανισιακά στο -πλέον τυπικό- character creator και του δώσετε όνομα, μπαίνετε απ' ευθείας στο ψητό με τιγκαρισμένο level, τρελό σπαθί (ή ότι άλλο όπλο επιλέξετε κατά την δημιουργία του χαρακτήρα σας) ένα τζαμάτο ultimate spell και γενικά δέρνετε κοσμάκη. Όμως η μοίρα σας επιφυλάσσει άλλα και αφού νικήσετε τον μεγάλο δράκο, σας μεταφέρει με αμνησία σε ένα άλλο κόσμο ονόματι Horodyn. Εκτός του ότι σας έχουν πάρει όλα τα ωραία πράγματα που κουβαλούσατε και σας κότσαραν και μια αμνησία, σας στέλνουν και εντελώς τσίτσιδους και άφραγκους. Πάλι καλά που το guild στο διπλανό χωριό όχι μόνο σας δίνει ρούχα και πανοπλίες, αλλά και quests απο τις οποίες μπορείτε να πάρετε αντικείμενα και λεφτά. Σε δουλειά να βρισκόμαστε ενα πράγμα. Ο σκοπός σας είναι να κατακτήσετε την δύναμη του Arcana και να γίνετε ο νέος σωτήρας του Horodyn.

Η ιστορία είναι χιλιοειπωμένη, κλισέ και γενικά την ξεχνάτε... το επόμενο δευτερόλεπτο. Μπορείτε, αν σας ρωτήσει κάποιος ποιος είναι ο σκοπός του παιχνιδιού, να απαντήσετε “Same we do in every game, Pinky. TRY TO TAKE OVER THE WORLD” και ξεφορτώνεστε μια και καλή τον ενοχλητικό που σας πρήζει, κρατώντας τον και ευχαριστημένο.

Κλειστά... Mάλλον για να ανοίξει πρέπει να δείρετε κάποιον.

Τα πράγματα στο παιχνίδι είναι πολύ βασικά και κλασικά για το είδος. Παλεύετε με διάφορα τέρατα, παίρνετε levels, μαζεύετε αντικείμενα (πολλά πολλά αντικείμενα για την ακρίβεια) και φτιάχνετε πανοπλίες, ξόρκια, μαγικές κάρτες κλπ. Ενώ συνεχίζετε την δουλειά σας, αρχίζουν και τα προβλήματα.

Πρώτα απ' όλα, η δυσκολία ανεβαίνει απότομα. Και δεν πρόκειται για τύπου “Demon's Souls” δυσκολία. Ακόμα και τα μικρά goblins μπορούν να σας κόψουν καλά HP με μερικά καλοζυγισμένα χτυπήματα, άσχετα αν έχετε 10 levels παραπάνω απο αυτά. Θα σας πάρει ασυνήθιστα πολύ ώρα για να ξεφορτωθείτε μια μικρή ομάδα ποταπών τεράτων. Αυτό γίνεται γιατί πολύ απλά το παιχνίδι έχει γίνει customized για πολλούς παίκτες... τοπικά! Αυτό σημαίνει οτι αν κανείς στην παρέα σας δεν έχει το παιχνίδι, θα φάτε αφύσικα πολύ χρόνο μόνο για ένα quest. Τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα όταν το ίδιο το παιχνίδι τα κάνει δύσκολα για τους παίκτες. Πες οτι βρίσκεις έναν άλλον κακομοίρη να παίξετε. Αν μέσα στο “τραλαλά μες το dungeon” πέσει ένας απο τους δύο σε μάχη, τότε μένουν και οι δύο εκτεθειμένοι γιατί ο ένας βρίσκεται στο πεδίο μάχης και ο άλλος όχι. Θα συναντηθούν ξανά μετά την μάχη άσχετα από την έκβαση.

Οι μάχες με πολλά άτομα αξίζουν. Κρίμα που δεν υπάρχει online.

Έπειτα είναι ο χειρισμός. Έχει που έχει τα προβλήματα του το Lord of Arcana ως προς την δυσκολία, είναι και το targeting system απλά απαράδεκτο. Εκτός του οτι σας ζητάει να κρατάτε πατημένο το L, αφαιρώντας σας τον έλεγχο της κάμερας (ακόμα και τα καλά παιχνίδια το κάνουν αυτό) κάνει target ο,τι αυτό γουστάρει εκείνη την στιγμή. Σε ένα αρκετά συνωστισμένο battlefield η κατάσταση γίνεται τραγική γιατί θα πρέπει να κάνετε targeting, να αλλάζετε targets, να ρυθμίζετε την κάμερα και να επιτίθεστε/αποφεύγετε ταυτόχρονα.

Επιπλέον, ο συνεχής αγώνας για τα αντικείμενα είναι κουραστικός. Θα πρέπει να μαζεύετε ότι βρίσκετε, να κάνετε ανούσιο backtracking και grinding που χρειάζεται ένεκα της υπερβολικής δυσκολίας του παιχνιδιού. Είναι μερικά απο τα χαρακτηριστικά που κάνουν το γάλα μας σοκολατένιο και την όρεξη να ασχοληθούμε ανύπαρκτη. Πρέπει να μαζέψετε ένα απίστευτο απόθεμα πανοπλιών και όπλων, ενώ εξακολουθούν τα goblins να σας κόβουν χέρια και πόδια ασχέτως level.

Αν δεν βγάλεις το σουτιέν σου ΤΩΡΑ, θα φας το σπαθί στο κεφάλι.

Σε αντίθετη τροχιά βρίσκεται ο τεχνικός τομέας του παιχνιδιού, με αρκετά καλά γραφικά και φαντασμαγορική μουσική. Τα spells δείχνουν πανέμορφα, ενώ τα τελικά χτυπήματα -τα επονομαζόμενα coup de grace- είναι αρκετά εντυπωσιακά, αν και επαναλαμβανόμενα αν έχετε να κάνετε με ομάδες πανομοιότυπων εχθρών. Το στιλ του παιχνιδιού μου έκανε επίσης εντύπωση, αφού μπλέκει δυτικό και ανατολίτικο RPG σε καλές δόσεις, χωρίς να καταντάει μια τραβεστί και των δύο. Η μουσική και ο ήχος επίσης εξίσου καλές εντυπώσεις, με τα επικά themes να κλέβουν την παράσταση. Για κάποιο λόγο το voice over δεν με τρέλανε, αλλά ούτε με ενόχλησε με μερικούς ηλίθιους μονολόγους του στιλ “έχουμε κάτι πολύ σοβαρό να κάνεις” (γιατί όλοι έχουν κάτι σοβαρό που το κάνει τελικά ο ήρωας, ε;), “για να σώσεις τον κόσμο απο την καταστροφή”.

Εν τέλει, το Lord of Arcana είναι δύσκολο φρούτο για να το προτείνω έτσι απλά. Ίσως οι σκληροπυρηνικοί του είδους μπορούν να παραβλέψουν τις αδυναμίες του και να το δοκιμάσουν. Θα το χαρείτε ιδιαιτέρως μαζί με κάποιον φίλο αλλά μόνο τοπικά. Εγώ προσωπικά προτείνω να δοκιμάσετε τα υπόλοιπα RPG's του PSP, που εκτός απο το ίδιο στιλ gameplay, έχουν κάτι ξεχωριστό να επιδείξουν.

+ Καλά γραφικά
+ Ωραία μουσική
+ Το καλοδουλεμένο “είμαι και δεν είμαι ανατολίτικο RPG” στιλ
+ Με φίλους είναι ανεκτό

- Χωρίς φίλους είναι ανυπόφορο
- Ανούσιο backtracking και ασύμφορο leveling
- Η δυσκολία ανεβαίνει τόσο πολύ που ακόμα και τα goblins σας λιανίζουν
- Το σύστημα στόχευσης είναι προβληματικό

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 6.0

Πλατφόρμα: PSP
Έκδοση: Square Enix
Ανάπτυξη: Access Games
Διάθεση: CD Media
Είδος: Action
Παίκτες: Single-player, multiplayer
Επίσημο Site: http://www.lordofarcana.com/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 4/2/2011
PEGI: 16