alt text

Δεν έχω ιδιαίτερη επαφή με τα παιχνίδια της Game Freak. Μετά τα Pokemon του πρώτου Game Βoy και του Game Boy Color, φρόντισα οι δρόμοι μας να χωρίσουν και να μείνουν παράλληλοι. Μου άρεσαν τα Pokemon, αλλά δεν με κράτησαν ποτέ τόσο ώστε να είμαι φανατικός, όπως ο person. Τώρα που η Game Freak κάνει ένα διάλειμα από τα Pokemon με το HarmoKnight για το 3DS, “συναντιόμαστε” ξανά. Αξίζει η προσπάθεια ή καλά θα κάνει η εταιρεία να μείνει στα Pokemon; Η απάντηση στη συνέχεια.

Στο HarmoKnight ακολουθείτε τον μαθητευόμενο ρυθμονίντζα Tempo (και τον λαγό φίλο του Tappy) στην πορεία του να γίνει ένας πραγματικός HarmoKnight. Ο πλανήτης που κατοικούν, ονόματι Melodia, δέχεται επίθεση από τα κακά Nοιzoids που καταφτάνουν σε αυτόν με μετεωρίτες. Ο δάσκαλός του Tempo του εμπιστεύεται ένα μαγικό μπαστούνι (με σχήμα νότας) που πρέπει να το παραδώσει στην πριγκίπισσα Aralia, η οποία είναι ικανή να γίνει HarmoKnight και να διώξει τους κακούς εισβολείς. Στον δρόμο του ο Tempo συναντά και φίλους όπως η Lyra και ο Tyko, που συνοδεύεται από τον Cymbi, ένα μικροσκοπικό χιμπατζή με πιατίνια (σαν εκείνα τα κουρδιστά).

Στα του gameplay, το HarmoKnight δανείζεται στοιχεία από δύο παιχνίδια τα οποία λατρεύω: το Bit.Trip Runner και το Space Channel Five. Οι κανονικές πίστες έχουν το gameplay του Bit.Trip Runner. Ο χαρακτήρας τρέχει συνεχώς προς τα μπροστά κι εσείς το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να επιτίθεστε και να πηδάτε στον ρυθμό της μουσικής. Ο στόχος σας είναι να φτάσετε στο τέλος της πίστας και να μαζέψετε αρκετές νότες. Οι νότες βρίσκονται είτε στην πίστα διάσπαρτες, είτε τις παίρνετε από εχθρούς που καθαρίζετε επιτυχώς στον ρυθμό της μουσικής, είτε από κάτι λουλούδια που μοιάζουν με κρουστά και προσθέτουν στον ρυθμό. Αναλόγως του πόσες νότες έχετε μαζέψει, σας απονέμεται και ένας βαθμός: great, good και so-so. Τελειώνοντας τις πίστες, λαμβάνετε και royal notes, τις οποίες χρειάζεστε για να ξεκλειδώσετε νέα κομμάτια στον overworld του παιχνιδιού. Οι πίστες είναι μεν γραμμικές, αλλά διαθέτουν πολλαπλά μονοπάτια για να πάρετε περισσότερες νότες ή να ανακαλύψετε κρυμμένες καρδιές.

Όχι που δεν θα είχε Pokemon.

Όχι που δεν θα είχε Pokemon.

Έπειτα, υπάρχει το κομμάτι που θυμίζει Space Channel Five. Το παιχνίδι σας δείχνει τον ρυθμό με τον οποίο πρέπει να πατήσετε τα κουμπιά επίθεσης και άλματος κι εσείς με την σειρά σας πρέπει να τα επαναλάβετε. Αυτό συμβαίνει κυρίως στα bosses. Οι έξτρα χαρακτήρες λειτουργούν λίγο-πολύ με τον ίδιο τρόπο. Έρχονται και φεύγουν από τις πίστες αυτόματα, δηλαδή δεν μπορείτε να παίξετε ολόκληρο το παιχνίδι με αυτούς, αλλά δίνουν στο gameplay μια ποικιλία.

Το πρόβλημα του HarmoKnight είναι η επανάληψη. Οι πίστες, παρά τα πολλαπλά μονοπάτια, είναι υπερβολικά απλοϊκές και μόλις πάρετε τα royal notes που χρειάζεστε, δεν χρειάζεται να επιστρέψετε για κανέναν απολύτως λόγο, εκτός αν θέλετε να πάρετε βαθμό “great”. Κάτι που ουσιαστικά είναι ανούσιο. Οι άλλοι χαρακτήρες που διαφοροποιούν το gameplay, δυστυχώς εμφανίζονται ελάχιστα και μόνο σε μερικά μέρη των πιστών. Το ίδιο και άλλα καλούδια όπως ένα καρότσι ορυχείου που είναι φορτωμένο με κύμβαλα, το οποίο είναι μακράν το πιο διασκεδαστικό κομμάτι του παιχνιδιού. Επίσης αρνητική είναι η απουσία οποιασδήποτε online ιδιότητας. Παρόλο που το συγκεκριμένο παιχνίδι είναι κομμένο και ραμμένο για leaderboards, δεν υπάρχουν ούτε για δείγμα. Κοινώς, για ένα τίτλο της συνομοταξίας του Bit.Trip Runner, μάλλον δεν τα πάει πολύ καλά στους τομείς που ο δάσκαλος (το Runner ντέ!) ανέδειξε.

Τα γραφικά του Harmoknight, αν και δεν είναι ιδιαίτερα περίπλοκα, είναι αρκετά όμορφα και πολύχρωμα, με ένα μάλλον καρτουνιστικό στιλ που ίσως θυμίσει λίγο παιχνίδια της Level 5. Οι λεπτομέρειες των γραφικών κραυγάζουν “Game Freak”, κυρίως στον τρόπο που είναι φτιαγμένα τα περιβάλλοντα και και στον σχεδιασμό των εχθρών και των χαρακτήρων. Εννοείται οτι τα Pokemon κάνουν την εμφάνισή τους, κυρίως στις bonus πίστες που είναι αφιερωμένες αποκλειστικά σε αυτά. Αναφορές στα Pokemon υπάρχουν και πέρα από αυτές τις πίστες, διάσπαρτες στο παιχνίδι. Το 3D δίνει στα γραφικά βάθος που θα το χαρείτε κυρίως στις πίστες με τα bosses, όταν η κάμερα αλλάζει από 2D οπτική σε 3D. Το εφέ είναι καλοσχεδιασμένο και δεν κουράζει, οπότε αν θέλετε να παίξετε με ανοιχτό το 3D, μπορείτε άνετα. Ο ήχος είναι εξαιρετικός, με την μουσική πραγματικά χαρακτηριστική, σε σημείο που θα σας χαραχτεί στην μνήμη. Εννοείται ότι αυτό που περιμένουν όλοι όσοι παίζουν είναι να φτάσουν στις bonus πίστες των Pokemon.

Να χαρώ εγώ πολεμιστή που φοβάται ένα τόσο δα σκυλάκι.

Να χαρώ εγώ πολεμιστή που φοβάται ένα τόσο δα σκυλάκι.

Εν τέλει, το HarmoKnight είναι μια αρκετά καλή πρόταση, αν και μάλλον χωλαίνει σε σχέση με άλλα παιχνίδια του είδους, όπως τα Bit.Trip. Αν είστε λάτρεις της Gamefreak και των παιχνιδιών ρυθμού, αξίζει να ασχοληθείτε μαζί του.

  • Πολύχρωμο και όμορφο
  • Καλή μουσική
  • Πίστες αφιερωμένες στα Pokemon
  • Παιχνίδι της Game Freak που δεν είναι Pokemon!
  • Επαναλαμβανόμενο, με μικρή αξία επανάληψης
  • Έλλειψη leaderboards
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7.5

 

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ:3DS
ΑΝΑΠΤΥΞΗ:Game Freak
ΕΚΔΟΣΗ:Nintendo
ΔΙΑΘΕΣΗ:3DS eShop
ΕΙΔΟΣ:Rhythm, platformer
ΠΑΙΚΤΕΣ:Single-player
ΕΠΙΣΗΜΟ SITE:http://harmoknight.nintendo.com/
HM. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:28/3/2013
PEGI:7