
Πριν προχωρήσω, να ξεκαθαρίσω κάτι: μην περιμένετε να διαβάσετε σε αυτό το κείμενο πόσο βελτιωμένο είναι το multiplayer του Gears 3 σε σχέση με των προκατόχων του. Θεωρώ ότι δεν είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος να τους κρίνει. Αντίθετα, θα σας γράψω για το πόσο απολαυστικό είναι το παιχνίδι, σε τέτοιο βαθμό που θεωρώ σίγουρο ότι θα προσελκύσει πολλούς νέους fans. To concept του Gears of War είναι ξεκάθαρα οι “κλειστές”, κοντινές και προσωπικές μονομαχίες μεταξύ των παικτών. Third-person shooter με βίαιες και αιματηρές μάχες πέντε εναντίον πέντε (COGs vs Locusts), σε διάφορα modes – στην beta ήταν τα εξής τρία: Team Deathmatch, King of the Hill, Capture the Leader. Το καθένα από τα τρία προσφέρει κάτι το ξεχωριστό και απευθύνεται σε διαφορετικές υπο-ομάδες της κοινότητας του παιχνιδιού. Για παράδειγμα, οι “killers” που διψάνε για αίμα θα προτιμήσουν το TD, ενώ αυτοί που θέλουν δράση με objectives, θα προτιμήσουν το KotH που βασίζεται σε κατοχή περιοχών, ή το CtL που έχει ξεκάθαρο στόχο.

Η δράση στο Gears of War 3 έχει έντονες πινελιές στρατηγικής και βασίζεται στην ομαδική δουλειά. Όσο καλοί… εξολοθρευτές κι αν είστε, αν δεν έχετε τον κατάλληλο εξοπλισμό για κάθε κατάσταση, και, το κυριότερο, αν δεν συνεργάζεστε με τους άλλους τέσσερις συμπαίκτες σας, θα βαρεθείτε όχι απλά να χάνετε, αλλά να βγαίνετε τελευταίοι στη βαθμολογία! Επίσης, πρέπει να μάθετε να χρησιμοποιείτε το shotgun. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι να σκοτώσετε, αλλά θα βρεθείτε να χρησιμοποιείτε το shotgun πολύ συχνά, λόγω των κλειστών χώρων και της μεγάλης ποσότητας πυρών που μπορεί να δεχθεί κάθε παίκτης μέχρι να ψοφήσει. Και το να ψοφήσει… εντελώς είναι μια άλλη ιστορία, αφού το Gears χρησιμοποιεί τον μηχανισμό “down but not out” και αν δεν αποτελειώσετε τον εχθρό σας, μπορεί να σηκωθεί μετά από λίγο, είτε μόνος του είτε με τη βοήθεια συμπαίκτη του. Εδώ μπαίνουν στο κόλπο οι εκτελέσεις, οι οποίες είναι απλά απολαυστικές. Αν είστε κοντά σε πεσμένο εχθρό, μπορείτε να τον αποτελειώσετε με διάφορους απίστευτα βάναυσους τρόπους που θα ικανοποιήσουν απόλυτα τα πρωτόγονα ένστιγκτά σας. Αλλιώτικα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τον πεσμένο εχθρό ως ασπίδα.
To γνωστό σύστημα κάλυψης του Gears επιστρέφει βέβαια και η χρήση του είναι υπεραπαραίτητη στις μάχες. Όπως και το τρέξιμο, αν και οι κλειστοί χώροι θα σας δυσκολέψουν και ίσως σας εκνευρίσουν όταν τρέχετε. Γενικώς ο χειρισμός των χαρακτήρων για άλλη μια φορά θυμίζει… μαούνα, αλλά αυτό είναι πια σήμα κατατεθέν της σειράς και θα το συνηθίσετε γρήγορα. Όπως σήμα κατατεθέν είναι φυσικά και τα… πριονίσματα με το Lancer. Το πριόνι είναι ιδανικό για face-to-face αναμετρήσεις, αλλά με έναν εχθρό, γιατί η διαδικασία του πριονίσματος σας αφήνει εντελώς εκτεθειμένους σε επιθέσεις. Eπιστρέφει επίσης το ιδιοφυές active reload system, που ανταμείβει την ταχύτητα και την ακρίβεια με την οποία ξαναγεμίζετε το όπλο σας. Εξάλλου, πρέπει να μάθετε να χρησιμοποιείτε σωστά τις διαφόρων ειδών χειροβομβίδες που υπάρχουν στο παιχνίδι. Ξεκινάτε με smoke grenade, που αρχικά μπορεί να σας φαίνεται άχρηστη, αλλά τελικά θα διαπιστώσετε ότι κάθε άλλο παρά άχρηστη είναι. Υπάρχουν επίσης και οι θανάσιμες frag grenades, oι χειροβομβίδες-μολότοφ και οι ink grenades.

Γενικώς, αν οι παίκτες είναι οι πρωταγωνιστές του παιχνιδιού, στα όπλα ανήκουν οι υποστηρικτικοί ρόλοι που κάνουν το όλο “έργο” να δένει τόσο καλά. To Lancer συνοδεύεται από το retro αδερφάκι του, το οποίο μπορεί να μην έχει πριόνι, όμως έχει ενσωματωμένη λόγχη που σας επιτρέπει να σφάζετε τους εχθρούς καθώς τρέχετε προς αυτούς. Όσο για το shotgun, αυτή τη φορά δεν είναι ένα αλλά δύο: το κλασικό Gnasher έχει κι αυτό αδερφάκι, το δίκαννο shotgun, το οποίο από κοντά είναι ότι πιο θανάσιμο υπάρχει στο παιχνίδι. Το βεληνεκές του όμως είναι εξαιρετικά περιορισμένο, και το γέμισμά του απαιτεί χρόνο. Παρόλα αυτά, παρατηρήθηκε κατάχρηση του δίκαννου από πολλούς παίκτες και ήδη υπάρχουν αρκετά παράπονα γι αυτό στα forums. Δεν αποκλείεται η Epic να το “περιορίσει” στην τελική έκδοση. Στα άλλα, λιγότερο δημοφιλή όπλα που μπορείτε να έχετε από την αρχή του ματς, συγκαταλέγεται το αντίστοιχο πολυβόλο των Locust ονόματι Hammerburst, καθώς και το πιστόλι.
Το στοιχείο που μπορεί να αλλάξει τη ροή της μάχης όμως – πέρα από την ομαδική δουλειά βεβαίως – είναι τα υπερόπλα που υπάρχουν διάσπαρτα στους χάρτες, σε συγκεκριμένο σημείο το καθένα βέβαια. Τις θανάσιμες χειροβομβίδες τις μαζεύετε, δεν τις έχετε από την αρχή. Το ίδιο και το φλογοβόλο, το mini-gun (Mulcher), το One Shot (sniper), το Hammer of Dawn και το εξωφρενικό Digger Launcher. Αυτό το τελευταίο είναι ένα όπλο που εκτοξεύει υπόγεια πυρά που εκρήγνυνται όταν φτάσουν σε εσάς, και ακριβώς επειδή είναι υπόγεια, σας φτάνουν όπου κι αν καλύπτεστε. Μόνος τρόπος να τα αποφύγετε είναι να κάνετε τούμπα τη σωστή στιγμή και να φύγετε από τη μέση. Έτσι λοιπόν τίθεται το εξής ερώτημα: θα βοηθήσετε την ομάδα σας άμεσα, ή θα ρισκάρετε να θυσιάσετε λίγο χρόνο ώστε να πάτε να τσιμπήσετε κάποιο υπερόπλο που έχετε σταμπάρει; Κι αν το προλάβει άλλος ή πεθάνετε; Στρατηγικές επιλογές… Οι δε τέσσερις χάρτες που είχε η beta είναι κι αυτοί εξαιρετικοί, ένας κι ένας. Εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους οπτικά, με προκαθορισμένα events (όπως η ομίχλη που έρχεται και φεύγει στο Trenches), και με έξυπνο σχεδιασμό που σας θέτει διλήμματα συνεχώς.

Αντίστοιχα και το κάθε mode έχει τις προϋποθέσεις να αποκτήσει τη δική του ξεχωριστή βάση χρηστών. H Epic έχει κάνει τρελή δουλειά και έχει σκεφτεί ορισμένα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα, που ανακατεύουν τις κλασικές συνταγές και τις κάνουν πιο νόστιμες από ποτέ. Στο Team Deathmatch κάθε ομάδα έχει 15 ζωές, οι οποίες μειώνονται με κάθε θάνατο παίκτη. Όταν μηδενιστούν, τελειώνουν και τα respawns, δημιουργώντας φοβερά αγωνιώδεις καταστάσεις προς το τέλος του κάθε ματς. Αυτό γιατί από τη στιγμή που έχουν τελειώσει τα respawns, κάθε kill έχει τη διπλάσια σημασία, αφού αφαιρεί έναν παίκτη από την αντίπαλη ομάδα. Εξίσου αγωνιώδη μπορούν να είναι και τα ματς στο ιδιοφυές King of the Hill, το οποίο είναι το αγαπημένο μου mode. Εδώ η περιοχή που πρέπει να καταλάβετε αλλάζει ανά τακτά διαστήματα και αν θέλετε να νικήστε, πρέπει να βρίσκεστε στο κατάλληλο σημείο την κατάλληλη στιγμή. Νικήτρια αναδεικνύεται η ομάδα που καταφέρνει να έχει υπό την κατοχή της τις περιοχές για περισσότερο χρονικό διάστημα, μέχρι να φτάσει ένα συγκεκριμένο σκορ. Το λάτρεψα το KotH, και ανυπομονώ να το παίξω στην τελική έκδοση.
Το multiplayer του Gears of War 3 είναι διανθισμένο με διάφορους μηχανισμούς, άλλους περισσότερο, άλλους λιγότερο σημαντικούς, που κάνουν την όλη εμπειρία ακόμα πιο διασκεδαστική. Με το σύστημα Tac/Com, εμφανίζονται στο HUD σας οι συμπαίκτες και τα υπερόπλα στον χάρτη. Μπορείτε επίσης να “σποτάρετε” εχθρούς, ώστε να τους βλέπουν έγκαιρα οι συμπαίκτες σας. Μπορείτε να μοιράζεστε πυρομαχικά αλλά και να ανταλλάζετε όπλα με τα άλλα μέλη της ομάδας. Αν καλύπτεστε σε κάποιο τοιχάκι, και από την άλλη πλευρά του αντικρυστά από εσάς βρίσκεται εχθρός, με το πάτημα ενός κουμπιού μπορείτε να υπερπηδήσετε το τοιχάκι και να τον χτυπήσετε, αιφνιδιάζοντάς τον και κάνοντάς τον εύκολο θύμα. Αν έχετε πάρει κάποιον πεσμένο εχθρό για ασπίδα, μπορείτε να του κολλήσετε χειροβομβίδα και να τον στείλετε… συστημένο σε άλλους εχθρούς που βρίσκονται κοντά σας. Επίσης, δύο στοιχεία πολύ σημαντικά στοιχεία που αντιμετωπίζουν το θέμα των… φευγάτων, ή αλλιώς quitters. Πρώτον, αν φύγει κάποιος παίκτης κατά την διάρκεια του ματς, αντικαθίσταται από bot, με το ΑΙ να μην είναι καθόλου της πλάκας μάλιστα. Δεύτερον, όποιος φεύγει από ranked match τιμωρείται με αφαίρεση πόντων.

Όσο για τον τεχνικό τομέα, θα τον κρίνουμε αναλυτικά στο review της τελικής έκδοσης, αφού εδώ μιλάμε για beta. Κρίνοντας όμως από τη beta, είμαι σίγουρος ότι το Gears 3 θα είναι ένα από τα πιο όμορφα video games που έχουν βγει ποτέ. Ξεχάστε την καφετίλα των προηγούμενων. Η Epic επιτέλους χρησιμοποιεί μια πολύ πιο πλούσια παλέτα χρωμάτων, που κάνει εντύπωση από την αρχή. Από εκεί και πέρα, οι υφές, οι λεπτομέρειες και τα εφέ αγγίζουν την τελειότητα. Το παιχνίδι είναι πανέμορφο, ενώ διαθέτει και περιβάλλοντα που καταστρέφονται σε αρκετά μεγάλο βαθμό, για τα δεδομένα της σειράς τουλάχιστον. Φυσικά, το αίμα ρέει άφθονο, και οι αποκεφαλίσεις, οι διαμελισμοί, κλπ, είναι κάτι παραπάνω από συχνοί. Αποθέωση της βίας. Σε ανάλογα επίπεδα κινείται και ο ήχος, με εκπληκτικά εφέ σκοτωμών, και φωνές που ισορροπούν μεταξύ σοβαρού και αστείου (με την καλή έννοια). Ειδικά τους Locust, από το πρώτο Gears δεν χορταίνω να τους ακούω, και στο Gears 3 είναι πιο απολαυστικοί από ποτέ.
Κλείνοντας, οφείλω να σας πω πως η beta του Gears of War 3 μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Είχα καιρό να διασκεδάσω τόσο πολύ με online shooter, αλλά και να παίξω τόσο δραματικές μάχες. Όπως η beta του Call of Duty 4 και η beta/demo του Bad Company πριν χρόνια, έτσι και η beta του Gears of War 3 μου έδωσε την αίσθηση ότι το τελικό προϊόν είναι καταδικασμένο να πετύχει. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην είναι καλό. “It just feels right”, που λένε και οι φίλοι μας οι ξένοι. Να είστε σίγουροι ότι, στο τέλος της χρονιάς, το Gears 3 θα βρεθεί πολύ ψηλά σε δύο ειδών λίστες: σε αυτές με τα πιο δημοφιλή παιχνίδια στο Xbox Live και σε αυτές με τα καλύτερα παιχνίδια της χρονιάς. Απλά μην εκπλαγείτε αν στη δική μας καταλάβει την πρώτη θέση…
Πλατφόρμα: Xbox 360
Έκδοση: Microsoft
Ανάπτυξη: Epic
Διάθεση: Microsoft Hellas
Είδος: Third-person shooter
Παίκτες: Single-player, multiplayer
Επίσημο Site: http://gearsofwar.xbox.com/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 20/9/2011
PEGI: 18