Gaming 2.0: Νέα εποχή, αμφιλεγόμενες τάσεις

, Δευτέρα 17 Αύγουστος 2009 0  

achivements startWeb 2.0: μια έννοια η οποία εμφανίζεται όλο και περισσότερο στην ορολογία των ψηφιακών τηλεπικοινωνιών και μας ενέπνευσε για την ονομασία του site. Σε τι είναι διαφορετικό απο το "παραδοσιακό" Web; Καταρχάς, ας θεωρήσουμε ότι τo Web (απο το World Wide Web) είναι το περιεχόμενο προσβάσιμο μέσω του internet, σε μορφή σελίδων. Είναι μια υπηρεσία η οποία προσφέρεται μέσω του internet, παράλληλα με άλλες όπως το online gaming, video streaming, instant messaging κτλ. Όπως και να έχει, αυτό που μας ενδιαφέρει στο Web εδώ είναι η σχέση πομπού και δέκτη. Στο "Web 1.0", το οποίο μέχρι πρόσφατα ήταν και το μόνο που υπήρχε, δεν υπάρχει κάποια διάδραση με τις σελίδες. Υπάρχει ο δημιουργός/admin/webmaster, ο οποίος διαχειρίζεται το περιεχόμενο, και οι χρήστες/clients οι οποίοι απλά διαβάζουν, δεν μπορούν να διαδράσουν μαζί του.

Στο Web 2.0, οι χρήστες έχουν χαρακτηριστικά μεγαλύτερη διάδραση με την σελίδα. Δημιουργούν δικά τους εξατομικευμένα προφίλ και αναλόγως με την θεματολογία του site μπορούν να παράξουν περιεχόμενο: να μοιραστούν τις απόψεις τους με τον κόσμο (blogs), να ανεβάσουν φωτογραφίες, να δημοσιεύσουν σχόλια σε προφίλ φίλων... Αυτή ακριβώς είναι η νοοτροπία του Web 2.0. Όλοι είναι δημιουργοί, όλοι είναι χρήστες, και όλοι είναι δικτυωμένοι. Τα sites που δίνουν αυτές τις δυνατότητες είναι πλέον αδιάσπαστο κομμάτι της δικτυακής μας ζωής. Facebook, Blogger/Wordpress, MySpace, YouTube, Last.fm, DeviantArt, Flickr, Newgrounds, Wikipedia... Πελώρια hubs με εκατομμύρια χρήστες που συμμετέχουν. Το κοινό όλων αυτών των σελίδων είναι ότι δεν έχουν "δικό" τους περιεχόμενο, αντιθέτως τα πάντα είναι "user-generated". Το Web 1.0 φυσικά δεν έχει πάψει να υφίσταται, οπότε ίσως o όρος "Web 2.0" να είναι παραπλανητικός απο την άποψη της αναντίρρητης προόδου.

Τώρα που ξεκαθαρίσαμε τι ακριβώς περικλείει το "Web 2.0", ας δούμε που έρχεται σε αυτό τον κοσμό επιτέλους το gaming. Η αρχή ήταν μάλλον με το Xbox Live και το λανσάρισμα του Xbox 360 το 2005, όπου ο κάθε gamer για πρώτη φορά είχε το δικό του μοναδικό προφίλ. Η πραγματική καινοτομία της υπηρεσίας ήταν η μινιμαλιστική, παντός χρήσεως απεικόνιση αυτού του προφίλ, το περίφημο Gamertag. Αυτό λειτουργεί σαν την ταυτότητα του gamer, κομπλέ με το όνομα του, το Αvatar του και το Gamerscore του.

O Rick Astley... κολυμπάει στα achievements!

O Rick Astley... κολυμπάει στα achievements!

Και ναι λοιπόν, φτάσαμε στο Gamerscore, την πραγματική και άνευ όρων έκπληξη στην τρέχουσα γενιά. Ποιός δεν ξέρει πλέον τι είναι αυτός ο μαγικός αριθμός; Κάθε achievement κάθε παιχνιδιού, άλλη μια καινοτομία του Xbox 360, δίνει ένα συγκεκριμένο ποσό βαθμών ανάλογα με την σπουδαιότητά του. Αυτοί προστίθενται στο τελικό Gamerscore του παίκτη, το οποίο αυξάνεται ανάλογα με τον αριθμό των παιχνιδιών που έχει παίξει και με το τί τελικά έχει καταφέρει σε αυτά. Πραγματικά bragging rights! Με μια ματιά κάθε gamer μπορεί να ελέγξει το Gamerscore φίλων του αλλά και αγνώστων και να συγκριθεί μαζί τους. Μπορεί επιπλέον να δει λεπτομερώς ποια achievements σε ποια παιχνίδια έχουν καταφέρει να ξεκλειδώσουν οι φίλοι του αλλά και ο ίδιος, μαζί με ημερομηνίες. Ένα αληθινό ημερολόγιο καταστρώματος για κάθε παίχτη!

Αν η επιτυχία των achievements ήταν μεγάλη μέσα στο ίδιο το δίκτυο του Xbox Live, αυτή κορυφώθηκε με την προβολή των Gamertags στο Web κατευθείαν απο την βάση δεδομένων της Microsoft. Όλοι μπορούσαν να έχουν το Gamertag τους στην υπογραφή τους στο αγαπημένο τους gaming forum, στο MySpace τους, παντού! Πολλοί ζήλεψαν την ιδέα της Microsoft και το πάθος που έδειχναν οι gamers να έχουν μεγαλύτερο score και περισσότερα achievements. Έτσι σιγά-σιγά εμφανίστηκαν παρόμοια συστήματα επάθλων/επιτευγμάτων/score στο PlayStation Network, στο Steam αλλά και στο World of Warcraft.

Όμως πόσο αθώα είναι τα achievements τελικά; Μπορώ να πω ότι ουκ ολίγες φορές έχω παίξει ένα παιχνίδι όχι γιατί ήθελα πραγματικά να το παίξω, αλλά επειδή είχε μερικά εύκολα Αchievements να πάρω και να ανεβάσω το Gamerscore μου. Αυτή η συμπεριφορά, γνωστή και ως "achievement whoring", γενικά θεωρείται κατάπτιστη στον κύκλο των gamers γιατί θεωρητικά ο παίκτης δίνει μεγαλύτερη σημασία στην απόκτηση Αchievements απ'ότι στην πραγματική διασκέδασή του. Πόσοι απο αυτούς που σχολιάζουν, παρ'όλ'αυτά, δεν έχουν νοιώσει ποτέ έτσι για κάποιο παιχνίδι; Και τελικά, ποιό είναι το έπαθλο, ποιά η ανταμοιβή όταν παίζουμε με κάποιον στόχο; Δεν θα μπορούσαμε να πούμε ότι όταν ένα παιχνίδι έχει unlockables παίζουμε με έναν "εξωπαιχνιδικό" απώτερο σκοπό; Εκτός όλων αυτών, τα achievements φαίνονται να πουλάνε περισσότερα παιχνίδια και να επηρεάζουν την βιομηχανία στο σύνολο της, αφού και οι developers έχουν στατιστικά για τα ποσοστά ολοκλήρωσης των παιχνιδιών τους τα οποία χρησιμοποιούν ως ένδειξη για το ποια χαρακτηριστικά είναι λιγότερο ή περισσότερο δημοφιλή, ή σχετικά με την δυσκολία του τίτλου.

Στον ίδιο βωμό προβολής και παρουσίασης των gaming επιτευγμάτων έκανε την εμφάνιση του το PlayFire. Όπως το Flixster για τις ταινίες, το MyAnimeList για anime και manga ή ακόμα το LivingSocial το οποίο είναι πιο γενικού περιεχομένου, το PlayFire είναι ένα social networking site για gamers. Εκτός του GreatGamesExperiment το οποίο είναι παλιότερο αλλά και σχετικά στάσιμο, έκανε την εμφάνιση του σε έναν προφανώς ανεκμετάλλευτο χώρο. Κάθε παίκτης καλείται να φτιάξει ένα προφίλ και να διαλέξει τα αγαπημένα του games απο μια τεράστια βάση δεδομένων η οποία τροποποιείται απο τους ίδιους τους χρήστες. Μπορεί να κάνει reviews και ratings και τελικά να φτιάξει ένα προφίλ το οποίο, μαζί με τα Gamertags και τα usernames του απο όλες τις διαθέσιμες υπηρεσίες, να προσπαθεί να εκφράσει πλήρως την gaming περσόνα του.

Σημαντικό achievement...

Σημαντικό achievement...

Αν έχουν κάτι κοινό όλοι οι gamers πάντως είναι η αγάπη τους για τις συλλογές... Και ακόμα περισσότερο η προβολή της δικής τους με την πρώτη ευκαιρία! Το PlayFire βασίζει την ύπαρξη του στο γεγονός αυτό. Κάθε παίχτης βρίσκει στην θάλασσα των τίτλων όλων των κονσολών που έχουν περάσει απο τα χέρια του αυτά που έχει παίξει ή θα ήθελε να έχει παίξει και τα προβάλει στο προφίλ του. Έτσι, ένας οποιοσδήποτε gamer με κάποια ιστορία καταλήγει με λίστες εκατοντάδων παιχνιδιών. Στην βιομηχανία αλλά και ανάμεσα στους ίδιους τους παίχτες υπάρχει μια κλίμακα εμπειρίας/leetness η οποία είναι ανάλογη του αριθμού παιχνιδιών που έχει δοκιμάσει, τερματίσει, λιώσει, βαρεθεί ο καθένας. Αυτό ακριβώς εκφράζεται μέσω του PlayFire και είναι κάτι που με προβληματίζει.

Σε έναν κόσμο όπου απλά ο αριθμός διαφορετικών παιχνιδιών που έχει παίξει ο καθένας είναι αυτός που μετράει, χάνεται η ουσία. Πού μπαίνει σε όλη αυτή την εξίσωση το πόσο καλά έχει περάσει ο καθένας; Πού ακριβώς σε αυτά τα sites μπορεί ο παίχτης να αφηγηθεί τις καλύτερες του εμπειρίες παίζοντας με φίλους; Πώς μπορούν να εκφράσουν οι σωροί από achievements αν ο παίκτης πέρασε καλά παίρνοντάς τα ή απλά πέρασε ώρες κοιτάζοντας βαριεστημένα την οθόνη κάνοντας μηχανικές κινήσεις για να πάρει λίγους περισσότερους πόντους στο... e-penis του; Όταν π.χ. ένα σημαντικό μειονέκτημα του Wii έναντι των ανταγωνιστών κρίνεται η έλλειψη συστήματος achievements και οι ίδιοι οι παίχτες νοιώθουν ότι παίζοντας στο Wii κατα κάποιον τρόπο "χάνουν τον χρόνο τους" γιατί δεν υπάρχει κάποια... απόδειξη ότι έπαιξαν, κάτι δεν πάει καλά.

Δίνεται ένα πολιτισμικό βάρος στην ποσότητα, και όχι στην ποιότητα, στον χώρο μας. Βγαίνουν δεκάδες νέα παιχνίδια κάθε μήνα. Δημιουργούνται σωροί απο τίτλους που θα θέλαμε να παίξουμε, αν όμως δείχνουμε να κολλάμε σε ένα παιχνίδι επειδή το απολαμβάνουμε, χάνουμε τις εξελίξεις. Πόσο μάλλον αν αυτό είναι κάτι σαν το Peggle ή το WoW, που θέλουμε-δεν θέλουμε να το δούμε, έχει καταλήξει ελάχιστα ανώτερο απο ένα εθιστικό casual MMORPG! Έχουμε καταλήξει να είμαστε λιγότερο gamers αν δεν παίζουμε ό,τι νέο κυκλοφορεί! Αισθανόμαστε ότι μένουμε πίσω, γινόμαστε σκλάβοι των εξελίξεων.

H εικόνα τα λέει όλα.

H εικόνα τα λέει όλα.

Φυσικά σε αυτό βοηθάνε όλα τα καινούργια μέσα και sites που προβάλουνε τόσα νέα κάθε μέρα αλλά και το πόσο γρήγορα πλέον διαδίδονται τα τεκταινόμενα του χώρου, σε αντίθεση με 10-15 χρόνια πριν. Έτσι, όμως, είναι ο τρόπος που έχει εξελιχθεί το Web 2.0. Η γνώμη όλων ακούγεται παντού, τα περισσότερα news sites αλληλεπιδρούν έντονα με τους αναγνώστες τους ή είναι εξ ολοκλήρου σε μορφή blog, και διαβάζουμε, βλέπουμε, λαμβάνουμε περισσότερες προσωπικές απόψεις για τα πάντα.

Αν όμως υπάρχουν achievements για τα achievements, όπως στην περίπτωση του 360voice, ή λίστες με όλα τα παιχνίδια που έχουμε παίξει ever (που πιθανόν να βγουν achievements και για αυτά!), θα υπάρξει άραγε στιγμή όπου δεν θα παίζουμε για να διασκέδασουμε, αλλά για να επιμηκύνουμε λίγο περισσότερο το e-penis μας προβάλλοντας achievements ή εμπλουτίζοντας λίστες; Είμαστε στην εποχή όπου η γνώμη και οι εμπειρίες όλων κρίνονται σπουδαίες. Θα καταφέρουμε να την διανύσουμε χωρίς να βάλουμε την ματαιόδοξη προβολή των προσωπικών μας «επιτευγμάτων» και την ουσιαστικά ανούσια συλλογή τροπαίων-games πάνω από το λόγο για τον οποίο στην ουσία παίζουμε, τη προσωπική μας διασκέδαση;