Game of Thrones RPG Review

, Σάββατο 9 Ιούνιος 2012 0  

Δεν είναι παρατραβηγμένο να πούμε ότι το Game of Thrones το ξέρει πλέον κι η κουτσή Μαρία. Και είμαι σίγουρος ότι πολλοί από εσάς περιμένατε το Game of Thrones RPG πώς και πώς. Λοιπόν, ετοιμαστείτε να ξενερώσετε, αφού τα τεκταινόμενα του τίτλου λαμβάνουν χώρα πριν την έναρξη της σειράς (και των βιβλίων). Κοινώς, δεν θα πάρετε κάποιον Stark για να τα σκίσετε όλα ή τον τρισμέγιστο -στο ρόλο του- Tyrion Lanister.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Στο παιχνίδι αναλαμβάνετε το ρόλο δύο χαρακτήρων: του Alester και του Mors. Ο Mors είναι υπηρέτης της Night Watch, ενώ ο Alester είναι δικαιωματικός διάδοχος του θρόνου του οίκου Sarwyck. Όπως προανέφερα, τα γεγονότα του παιχνιδιού εκτυλίσσονται ακριβώς πριν την έναρξη της πρώτης σεζόν της σειράς. Χωρίς να μπω σε πολλές λεπτομέρειες (αφού το ζουμί του παιχνιδιού είναι το σενάριό του), θα σας πω ότι ένα μεγάλο πρόσωπο ανακαλύπτει κάτι σημαντικό το οποίο εν συνεχεία τον οδηγεί στο θάνατό του. Ο παίκτης, ακολουθώντας την πορεία των δύο διαφορετικών χαρακτήρων, ανακαλύπτει τί συμβαίνει στο παρασκήνιο και οδηγείται σε μια μεγάλη ανακάλυψη που μπορεί να αποβεί μοιραία για το μέλλον των επτά βασιλείων.

Ο τεχνικός τομέας του Game of Thrones κυμαίνεται σε -γενικά- αρεστά επίπεδα. Σαφώς και δεν έχουμε να κάνουμε με έναν εκθαμβωτικό τίτλο αλλά, να με συγχωρείτε κιόλας, δεν είναι επιπέδου PS2. Βλέπετε, το παιχνίδι κυκλοφόρησε στην Αμερική νωρίτερα (ένα μεγάλο μπράβο στη CD Media που μας το έστειλε πολύ νωρίς) και θέλοντας και μη, τσέκαρα εντυπώσεις σε ξένα forums. Ξέρω ξέρω, ντροπή μου. Αυτά που διάβασα όμως με άφησαν εντελώς λαλάκα. Να μου πείτε ότι το Confrontation έχει γραφικά N64 να πω ναι, έχετε δίκιο. Αλλά το Game of Thrones έχει σχετικά καλοσχεδιασμένους χαρακτήρες με αρκετές υφές που είναι καλύτερες ακόμα κι από αυτές του Doom 3. Και περιττό να πω ότι το Doom 3 δεν έτρεχε αξιοπρεπώς σε PS2. Υπάρχουν διάφορα θεματάκια στα γραφικά (όπως το ολίγον τι τραγικό lip-sync) αλλά επί των πλείστων, δεν πρόκειται να παραπονεθείτε ή να ξεράσετε με το οπτικό αποτέλεσμα που προσφέρεται.

Δεν λείπουν και τα bugs. Εδώ η ασπίδα βρίσκεται με μαγικό τρόπο στον αέρα...

Ο ηχητικός τομέας κυμαίνεται σε κατώτερα επίπεδα. Οι φωνές των χαρακτήρων είναι σωστές αλλά η ηθοποιία είναι για κλάματα. Ειδικά όταν θέλει να φωνάξει κάποιος ή να κλάψει, είναι λες και βρίσκεται στην τουαλέτα και προσπαθεί να σφιχτεί και να φωνάξει χαμηλόφωνα προτού ρίξει το “τρίποντο”. Τα περιβαλλοντικά εφέ δεν διεκδικούν δάφνες, ενώ η μουσική (πέραν του κεντρικού κομματιού) είναι τόσο “απαλή” που θα την ξεχάσετε στο άψε-σβήσε. Ειλικρινά, προσπαθώ να θυμηθώ κάτι (πέρα από τις φωνές των χαρακτήρων) και δεν μου έρχεται τίποτα στον νου. Κι όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, συνειδητοποιείς ότι τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά για τον αντίστοιχο τομέα ενός παιχνιδιού.

Στα του gameplay τώρα, το Game of Thrones είναι ένα RPG που δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην ιστορία και παρέχει ικανοποιητική παραμετροποίηση του χαρακτήρα σας. Μπορείτε να επιλέξετε από μεγάλη γκάμα όπλων, ειδών πανοπλίας και ειδικών δυνατοτήτων. Προτού ξεκινήσετε το παιχνίδι, δημιουργείτε τον χαρακτήρα σας βάση μερικών στατιστικών και επιλογών σας. Έτσι, αν επιλέξετε ιππότη με έμφαση στις μάχες σώμα-με-σώμα, πρέπει να δίνετε πόντους στις αντίστοιχες πανοπλίες και όπλα που αρμόζουν σε αυτόν. Με την ολοκλήρωση των αποστολών, ο χαρακτήρας σας ανεβαίνει επίπεδα, και όπως σε όλα τα RPG, μπορείτε να αναβαθμίσετε τις ικανότητες και τις δυνατότητές σας. Σε γενικά πλαίσια, το σύστημα αναβάθμισης είναι καλοδουλεμένο και ιδανικό για RPG.

Το inventory του χαρακτήρα είναι κάπως πρόχειρο. Υπάρχουν τέσσερα διαθέσιμα tabs με τα οποία μπορείτε να επιλέξετε τις πανοπλίες, τα όπλα, τα φίλτρα που μπορείτε να προσθέσετε στις ζώνες, τα δαχτυλίδια και τα βασικά αντικείμενα των αποστολών σας. Δυστυχώς, η περιήγηση και η αλλαγή των αντικειμένων είναι κάπως προβληματική, καθώς υπάρχει ένα παράξενο bug στο υπο-μενού των όπλων. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, όταν επιλέγετε ένα όπλο πρέπει να εμφανίζονται τα στατιστικά του όπλου που επιλέξατε μαζί με εκείνα του όπλου με το οποίο έχετε εξοπλίσει τον χαρακτήρα σας. Ε κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει (ενώ λειτουργεί κανονικά στις πανοπλίες) και πρέπει σαν γκασμάδες να επιλέγετε συνέχεια το ένα όπλο και το άλλο για να δείτε ποιο διαθέτει καλύτερα στατιστικά.

Όταν βλέπεις τέτοιες φάτσες... καταλαβαίνεις ότι θα τη φας πισώπλατα κάποια στιγμή.

Το σύστημα μάχης από την άλλη μεριά φαντάζει απλό, μα είναι πολύ προσεγμένο και λειτουργικό. Μόλις ξεκινάει μια μάχη, μπορείτε με το πάτημα του spacebar να μπαίνετε σε slow-motion και να επιλέγετε τί επιθέσεις η μαγικές ικανότητες θα χρησιμοποιήσετε. Επιπροσθέτως, ειδικά εικονίδια εμφανίζονται πάνω από τους αντιπάλους σας που σας πληροφορούν για τον τύπο πανοπλίας που φοράνε. Πρέπει να δώσετε ιδιαίτερη βάση εδώ αφού συγκεκριμένα όπλα επιφέρουν περισσότερη ζημιά σε συγκεκριμένους τύπους πανοπλιών. Επιπροσθέτως, τα όπλα διαθέτουν “βάρος”, πράγμα που σημαίνει ότι ένα βαρύ όπλο κάνει πιο αργή επίθεση απ’ ότι ένα στιλέτο. Όμως το στιλέτο δεν προκαλεί την ίδια ζημιά με ένα σπαθί που είναι ΝΑ (με το συμπάθιο κιόλας). Σα να μην έφταναν όλα αυτά, υπάρχει ένα σύστημα “αιμορραγίας” που προσθέτει περισσότερη στρατηγική απ’ ότι θα περιμένατε. Όλοι οι χαρακτήρες του παιχνιδιού αιμορραγούν, ενώ υπάρχουν ειδικές κινήσεις που επιφέρουν περισσότερη ζημιά όταν αιμορραγεί κάποιος. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι πρέπει να δίνετε ιδιαίτερη βάση στις μάχες σας, και όταν διαπιστώσετε ότι οι αντίπαλοί σας αιμορραγούν, να εκτελέσετε τις ανάλογες κινήσεις που θα επιφέρουν την μέγιστη ζημιά.

Από τα παραπάνω φαίνεται ότι μιλάμε για έναν κορυφαίο τίτλο. Και θα ήταν αν δεν υπήρχαν μερικά αγκάθια. Βλέπετε, τα side-quests του παιχνιδιού είναι κάπως βαρετά και ανέμπνευστα. Υπάρχουν μερικά ενδιαφέροντα αλλά αυτά μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Επίσης, δεν υπάρχουν περιοχές για grinding. Από την μια μεριά αυτό είναι καλό αφού δεν σας σπάει τα νεύρα. Από την άλλη όμως, ίσως μερικοί να νιώσετε ότι ο χαρακτήρας σας χρειάζεται να ανέβει level για να κερδίσετε μια μάχη. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, πρέπει είτε να μάθετε καλύτερα το σύστημα μάχης για να προχωρήσετε, είτε να πάρετε τον... πούλο καθώς ρίχνετε καντήλια στο παιχνίδι. Μέσα σε αυτά, βάλτε κι ότι το τρέξιμο του χαρακτήρα (όπως και των NPCs) είναι για γέλια, ενώ οι πίστες είναι απελπιστικά γραμμικές και μικρές σε μέγεθος.

Όλοι πάμε στα μπορντέλα, λαλαλα, λαλαλα...

Εν κατακλείδι, το Game of Thrones είναι ένα καλό παιχνίδι. Σίγουρα δεν διεκδικεί δάφνες αλλά δεν είναι τόσο πατάτα όσο το έχουν παρουσιάσει μερικοί. Ακόμα κι αν δεν είστε οπαδοί της σειράς (ή των βιβλίων), θα το ευχαριστηθείτε. Ειδικά δε αν ψάχνετε για ένα παιχνίδι που να δίνει έμφαση στην ιστορία και στους διαλόγους. Η Cyanide θα έπρεπε να νιώθει υπερήφανη για το παιχνίδι της και ευελπιστώ να δούμε κι άλλους αντίστοιχους τίτλους, που να είναι περισσότερο προσεγμένοι στον τεχνικό τους τομέα. Και να έχουν μεγαλύτερα περιβάλλοντα. Και να μοιάζουν γενικώς στην φόρμουλα του Witcher.

+ Ιστορία
+ Διάλογοι και αποστολές που μπορούν να ολοκληρωθούν μέσω διαλόγων
+ Σύστημα μάχης
+ Ανάπτυξη χαρακτήρα
+ Δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις
+ Καλούτσικα γραφικά…

- …τα οποία όμως δεν προσφέρουν κάτι το ιδιαίτερο, ενώ το animation είναι εντελώς ξεπερασμένο
- Μερικά κουτά bugs που δεν έχουν διορθωθεί ακόμα
- Mέτριο voice acting
- Μικρά επίπεδα/πίστες

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8.0

Πλατφόρμα: PC (review), Xbox 360, PS3
Έκδοση: Focus Home Interactive
Ανάπτυξη: Cyanide
Διάθεση: CD Media
Είδος: RPG
Παίκτες: Single-player
Επίσημο Site: http://www.gameofthrones-rpg.com/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 8/6/2012
PEGI: 16