Final Fantasy XIV Review

, Κυριακή 26 Δεκέμβριος 2010 0  

Δεν κατάφερα ποτέ να παίξω το Final Fantasy XI, αλλά πάντα ήμουν ιδιαίτερα περίεργος για το πως μια σειρά που λάτρευα μπορεί να μετατραπεί σωστά σε MMORPG. Και πρακτικά αυτός ήταν ο λόγος που όταν έμαθα πως το περίφημο project Rapture του Tanaka ήταν ένα νέο Final Fantasy MMO, ενθουσιάστηκα. Εντάξει, το hype έπαιξε και αυτό το ρόλο του – έβλεπα εκείνα τα υπέροχα screenshots, διάβαζα επίσης πως επρόκειτο για ένα MMO με ιστορία και γενικώς, αξίες των ιαπωνικών RPGs. Τι άλλο θα μπορούσε να ζητήσει ένας καμμένος; Η απάντηση είναι απλή: ένα παιχνίδι της προκοπής.

Σίγουρα θα έχετε διαβάσει από πηγές κάθε είδους για το πόσο αδούλευτο παιχνίδι είναι το XIV, κάτι που το οδηγεί στην καταραμένη μετριότητα. Εν πάσει περιπτώσει, εσείς αποφασίζετε να αγοράσετε το παιχνίδι, κυρίως γιατί είστε καλόπιστοι (και φαν βέβαια) και θέλετε να πιστεύετε πως τα μελλοντικά updates που έχει υποσχεθεί η Square Enix θα βελτιώσουν το παιχνίδι αρκετά, ώστε να περνάτε καλά μαζί του. Το ανοίγετε, το κάνετε install (αφού πάθετε ένα μινι-εγκεφαλικό με τις απαιτήσεις) και τώρα, register. Εφιάλτης. Κυριολεκτικός εφιάλτης. Πρέπει, αφού φτιάξετε λογαριασμό στα κεντρικά της Square Enix και να εισάγετε τα στοιχεία της κάρτας σας, να «αγοράσετε» slot για χαρακτήρα – και επειδή κανείς και πουθενά δε σας λέει ότι παρόλο που αναγράφεται η τιμή κανονικά, εσείς τελικά δε θα πληρώσετε τίποτα, χάνετε τα αυγά και τα πασχάλια.

Αφού γίνουν όλα αυτά, ώρα για να log-in στον client του παιχνιδιού. Για κάποιον λόγο που δεν έχω καταλάβει ακόμα, προσωπικά δε μπορούσα να κάνω log-in αν δεν έγραφα τον κωδικό μου με το on-screen πληκτρολόγιο που παρέχεται. Αντιθέτως, αν προσπαθούσα να τον γράψω κανονικά, μου πετούσε error και μου έκλεινε το παιχνίδι, και από ότι είδα στο Google και σε άλλους συμβαίνει αυτό. Ο client είναι μορφής p2p και αν σας τύχει στιγμή που δεν κυκλοφορεί κόσμος, τα updates κατεβαίνουν απελπιστικά αργά. Συνήθως όμως οι ταχύτητες του client είναι απολύτως φυσιολογικές οπότε δεν έχω ιδιαίτερα παράπονα.

Σκηνή από το intrο του XIV - από τις καλές στιγμές.

Προσπερνώντας όλα αυτά τα προβλήματα, φτάνετε στη δημιουργία χαρακτήρα η οποία είναι πλήρης. Υπάρχουν πέντε φυλές για να διαλέξετε και φυσικά πάμπολλες επιλογές για να παραμετροποιήσετε το χαρακτήρα. Βέβαια οι επιλογές έχουν μια δόση από j-pop κουλτούρα, αλλά εφόσον διαλέξατε το FF από το WoW, αυτό δε νομίζω να σας ενοχλήσει. Πέρα από τα φυσικά χαρακτηριστικά τέλος πάντων που θα καλύψουν και τους πιο απαιτητικούς, ώρα για την class του ήρωα. Εδώ το παιχνίδι δε ζηλεύει τίποτα και από κανέναν. Οι τέσσερις κύριες κατευθύνσεις (που το παιχνίδι τις αποκαλεί disciplines - discipline of war, magic κλπ) χωρίζονται σε μονοπάτια κατηγοριών. Για παράδειγμα, το discipline of war χωρίζεται σε gladiator, archer και πάει λέγοντας. Καλύπτεται πρακτικά κάθε δυνατή επιλογή, και εγώ πραγματικά δυσκολεύτηκα να αποφασίσω πως ήθελα να χτίσω τον ήρωα μου, κάτι που έχω να πάθω από το Champions Online.

Και δεν είναι μόνο η δημιουργία του χαρακτήρα που με υπερ-κάλυψε. Το πρώτο, και ίσως το μοναδικό, καλό, έξυπνο και παράλληλα πρωτοποριακό στοιχείο του gameplay είναι ο διαχωρισμός του παραδοσιακού leveling σε δύο μέρη, στο physical leveling και στο rank leveling. Το πρώτο, όπως είναι αναμενόμενο, αφορά τα στοιχεία που έχουν να κάνουν με τη φυλή (strength, dexterity,...) καθώς και τα HP/MP (mana points), ενώ το δεύτερο αφορά τον τύπο της δύναμης που δώσατε στο χαρακτήρα. Φυσικά, όσο πιο υψηλό rank level τόσο το καλύτερο, εφόσον χρησιμοποιείτε αυτή τη rank.

Ακριβώς, η μαγκιά του FF XIV έγκειται στο γεγονός στο ότι δεν περιορίζει τον παίκτη όσον αφορά τη δύναμή του μόνο σε αυτή που θα επιλέξει κατά τη διάρκεια της δημιουργίας. Και αυτό μόνο θετικά μπορεί να το δει κάποιος, αφού πρακτικά μπορεί να προσαρμόσει το gameplay του παιχνιδιού στη διάθεση της στιγμής. Και δεν υπάρχει κάποια παγίδα στην όλη ιστορία, το σύστημα λειτουργεί. Και λειτουργεί καλά, αφού, τους πόντους που κερδίζετε για μια συγκεκριμένη rank αποθηκεύονται ακόμα και αν την παρατήσετε για μια άλλη και ξαναεμφανίζονται μόλις και όταν τη διαλέξετε. Συνεπώς το XIV σας επιτρέπει να δημιουργήσετε έναν πολυταλαντούχο ήρωα και αυτό δεν είναι ωραίο μόνο στα λόγια – φανταστείτε μόνο πόσες φορές θα θέλατε να είχατε λίγο πιο ανεπτυγμένα τα range skills απ’όσο σας επιτρέπει η αρχική class.

Φέρνει λίγο στον Ιάπωνα Ρουβά, αλλά τέλος πάντων.

Και αυτό το σύστημα το προωθεί και το ίδιο το παιχνίδι. Κάθε δύναμη έχει συγκεκριμένο αριθμό quests που μπορεί να κάνει σε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, οπότε, για να συνεχίσετε να κάνετε quests και να αυξάνετε το physical level του ήρωα, θα πρέπει να αλλάζετε δύναμη συχνά πυκνά. Για να μην παρεξηγηθώ, τα quests δεν απαιτούν συγκεκριμένη δύναμη για να γίνουν, απλά το παιχνίδι ενσωματώνει από μόνο του περιορισμό για κάθε δύναμη. Δεν ξέρω αν όλοι θέλουν να ελέγχουν ένα κάρο δυνάμεις, αλλά η λογική αυτή δε με απογοήτευσε.

Τα ίδια τα quests τώρα μετά από λίγο θα σας φανούν βαρετά. Μπορεί το XIV να προσπαθεί να δώσει στους παίκτες ένα σενάριο αντίστοιχο με αυτό των κανονικών FF, οι αποστολές του όμως χάνονται μέσα στις κλασσικούρες που εμφανίζονται σε κάθε ΜΜΟ. Σκότωσε πέντε νυχτερίδες, πήγαινε στον τάδε τύπο και λοιπά υπέροχα. Βέβαια, υπάρχει επιλογή να κάνετε τις αποστολές μέσα σε party, οπότε η μονοτονία σπάει, και, εδώ που τα λέμε, μόλις περάσετε ένα επίπεδο, ίσως χρειαστεί να κάνετε τις αποστολές σε party. Ο βαθμός δυσκολίας της αποστολής αυξάνει εκθετικά με κάθε έξτρα μέλος, οπότε καλύτερα να διαλέγετε με σύνεση τους συμπαίκτες σας. Τέλος, κάτι που μου φάνηκε ενδιαφέρον είναι το όλο concept της δύναμης του κρυστάλλου, την οποία την αποκτάτε λίγο πριν την εκκίνηση της αποστολής, και τη χάνετε μόλις αυτή τελειώσει. Ενδιαφέρον, αλλά ως εκεί, από ένα σημείο και μετά είναι περισσότερο συνήθεια, παρά καινοτομία.

Το να βρείτε όμως μια αποστολή, αλλά και γενικά, να περιηγηθείτε στον κόσμο του XIV, απαιτεί πρωτοβουλίες. Το παιχνίδι κάνει απολύτως καταστροφική δουλειά στο να καθοδηγήσει τον παίκτη στα σημεία κλειδιά του χάρτη και, σαν να μην έφτανε αυτό, ο ίδιος ο χάρτης θα σας φανεί ακαταλαβίστικος τις πρώτες ώρες παιχνιδιού. Δεν υπάρχει marker για να καθοδηγήσει τους νέους, ενώ, δεν υπάρχει και mount για να ανακουφίσει τους βετεράνους, τη στιγμή που ο χάρτης είναι πραγματικά τεράστιος. Μόνο ένα σύστημα τηλεμεταφοράς υπάρχει, και αυτό, μέχρι να καταλάβετε τη λειτουργία του και, φυσικά, μέχρι να επισκευτείτε αρκετές περιοχές ώστε να είναι πλήρως εκμεταλλεύσιμο, θα σας πάρει κάμποσες ώρες.

Ναι είναι πανέμορφο. Θα δώσετε 50€ όμως μόνο για τα γραφικά;

Ένα στοιχείο στο οποίο το παιχνίδι δίνει ιδιαίτερη σημασία, είναι αυτό του crafting. Το crafting στο FF XIV, από τη στιγμή που κατατάσσεται ως δύναμη, και μπορείτε να το επιλέξετε ακόμα και από τη δημιουργία του χαρακτήρα, γίνεται φανερό πως είναι βασικό στοιχείο του gameplay. Και με το σύστημα της εναλλαγής των δυνάμεων που ανέφερα πιο πάνω είναι ακόμα πιο βολικό να το αναπτύξετε σωστά και να σώσετε τον εαυτό σας πολλά λεφτά. Οι αξιωμένοι crafters βέβαια, πέρα από τα λεφτά που γλυτώνουν με τη δημιουργία, και όχι με την αγορά αντικειμένων, τα κάνουν και πιο ισχυρά οπότε ορίστε ακόμα ένας λόγος για να παίξετε το παιχνίδι όπως ακριβώς το θέλει η Square.

Και άντε το δημιουργείτε το αντικείμενο και σας είναι όχι και τόσο χρήσιμο, τι το κάνετε; Μα, φυσικά το πουλάτε, όχι φυσικά σε NPCs αλλά σε άλλους παίκτες. Η ευκολία του πράγματος σταματά εδώ, καθώς το concept της αγοράς στο XIV είναι απλά τραγικό. Ο παίκτης δίνει τα αντικείμενα προς πώληση σε έναν NPC ονόματι retainer και από αυτόν μπορούν οι άλλοι παίκτες να τα αγοράσουν. Το θέμα είναι ότι δεν είναι ότι πιο εύκολο να καταλάβεις ποιος NPC είναι retainer, ενώ, ακόμα πιο δύσκολο είναι να βρεις τι αντικείμενο ψάχνεις (τακτικές τύπου έχω λεφτά=ψωνίζω, δεν ισχύουν, κρίση έχουμε!), αφού δεν υπάρχει κάποιου είδους γενική αναζήτηση. Το καλύτερο που έχετε να κάνετε, είναι να παρατήσετε τις αγοραπωλησίες και να γίνετε crafter οι ίδιοι.

Τι κοιτάς; Το FFXIV δεν είναι καλό παιχνίδι...

Και όλες αυτές οι πτυχές του gameplay του XIV πλαισιώνονται από ένα απαίσιο interface. Δεν με ενδιαφέρει στο ελάχιστο αν το παιχνίδι προορίζεται και για το PS3, το interface είναι ότι χειρότερο έχω δει σε MMO, ακόμα και από τα πιο ξεχασμένα free-to-play παιχνίδια. Συντομεύσεις υπάρχουν ελάχιστες, θέλει ολόκληρη διαδικασία για να δεις ποια quests είναι ανοιχτά, ή προς τα που πρέπει να κινηθείς στο χάρτη, το in-game FAQ του παιχνιδιού είναι ελλειπέστατο με αποτέλεσμα να περιπλανιέστε επί ώρες μέχρι να βρείτε τι ακριβώς πρέπει να γίνει, και λοιπές, απαίσιες καταστάσεις.

Όπως και τα περισσότερα FF, έτσι και το XIV είναι ένα πολύ όμορφο οπτικά παιχνίδι. Ο κόσμος του είναι φαντεζί, χωρίς όμως υπερβολικά πράγματα, οι χαρακτήρες είναι καλά σχεδιασμένοι και τα εφέ εντυπωσιάζουν για MMO. Όμως, οι απαιτήσεις του παιχνιδιού είναι φοβερά υψηλές για να απολαύσετε το XIV στο μεγαλείο του, οπότε δεν είναι σίγουρο αν θα εντυπωσιαστείτε πλήρως. Τα ηχητικά εφέ από την άλλη δε μου άφησαν κάποια ιδιαίτερη εντύπωση. Σίγουρα θα μπορούσε να γίνει καλύτερη δουλειά, όμως δεν απογοητεύουν κιόλας.

Το Final Fantasy XIV τελικά είναι μια πολύ, πολύ μπλεγμένη ιστορία. Είναι όμορφο, έχει πολύ καλές επιλογές στη δημιουργία χαρακτήρα και το σύστημα με την αλλαγή των δυνάμεων είναι πολύ έξυπνο. Όμως, όσον αφορά τα βασικά συστατικά που απαρτίζουν ένα αξιοπρεπές MMO, το παιχνίδι αποτυγχάνει οικτρά. Όμορφα γραφικά, καλές ιδέες και υποσχέσεις για το μέλλον δεν είναι αρκετές για να σας προτείνω να το αγοράσετε, έστω και αν δίνει πάνω από δύο μήνες trial. Απλά, δεν αξίζει.

+ Ομορφα γραφικά
+ Καλό σύστημα δημιουργίας χαρακτήρα
+ Η ιδέα με την εναλλαγή δυνάμεων είναι καλή...

- ...αλλά το παιχνίδι ίσως ωθεί τον παίκτη υπερβολικά πολύ στο να τη χρησιμοποιήσει
- Το interface δε θα μπορούσε να είναι πιο απαίσιο
- Τα quests είναι βαρετά μετά από λίγο
- Τραγικός χάρτης
- Πολύπλοκο σύστημα register
- Καταστροφικές αγοραπωλησίες

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 5.0

Πλατφόρμα: PC (review), PS3
Έκδοση: Square Enix
Ανάπτυξη: Square Enix
Διάθεση: CD Media
Είδος: MMORPG
Παίκτες: Multiplayer
Επίσημο Site: http://www.finalfantasyxiv.com/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: Σεπτέμβριος 2010 (PC), 2011 (PS3)
PEGI: 12