Η ώρα είναι 2 τα ξημερώματα κι ο άμοιρος Γιαννάκης βρίσκεται σε μεγάλο δίλημμα. Hρακλής στο Alter ή review του FEAR 3; Δεν βαριέσαι… δύο σε ένα, αφού δεν γίνεται διαφορετικά. Κι αν δεν αντέξω, θα πάρω τηλέφωνο κάποια ροζ γραμμή από τις διαφημίσεις του Alter να πω τον καημό μου ως ένας άλλος Max Payne. Αχ, είναι δύσκολη η ζωή του συντάκτη (δραματική μουσική και δάκρυ που κυλάει από το ορθάνοιχτο μάτι).
FEAR 3 λοιπόν. Το τρίτο (και ενδεχομένως τελευταίο) μέρος της σειράς είναι εδώ, από διαφορετική ομάδα ανάπτυξης και με έναν απαρχαιωμένο τεχνικό τομέα. Επιτρέψτε μου να μην ξεκινήσω αυτή την κριτική με το σενάριο αλλά με τα τρισάθλια γραφικά. Εντάξει, έχω δει και στο παρελθόν μέτρια γραφικά αλλά εδώ μιλάμε για την σειρά FEAR. Σειρά που με το πρώτο μέρος έφερε την επανάσταση στα γραφικά και που τώρα… δεν βλέπεται. Τέτοια κατάντια δεν έχω ξαναδεί. Και με δυσαρεστεί γιατί όλα τα προβλήματα και οι ελλείψεις του δεύτερου μέρους επιστρέφουν.
Τι κι αν καυχιέται η Day 1 Studios ότι χρησιμοποίησε δική της μηχανή γραφικών; Για ακόμη μια φορά πολλές πηγές φωτός δεν δημιουργούν σκιές, τα εφέ φωτισμού είναι αστεία, ο ίδιος ο φωτισμός είναι ολίγον τι παιδικός, τα εξωτερικά επίπεδα είναι μέτρια, η απουσία του SSAO είναι εμφανέστατη, αρκετά αντικείμενα είναι “ογκώδη” και υπάρχουν ένα κάρο τραγικά textures. Μα για όνομα του Θεού δηλαδή, είναι αυτά σκαλοπάτια; Μα δείτε την εικόνα που ακολουθεί. Τέτοια γραφικά δεν είχαμε ούτε καν στο Nintendo 64 και δεν κάνω πλάκα. Υπάρχουν και μερικές στιγμές που το FEAR 3 δείχνει όμορφο, αλλά αυτές είναι πολύ σπάνιες και φανερώνουν πόσο αποπροσανατολισμένοι ήταν οι αρτίστες του παιχνιδιού.
Τα πράγματα είναι καλύτερα στον ηχητικό τομέα. Το κακό της υπόθεσης είναι ότι τα έχετε ξανακούσει ακριβώς τα ίδια πράγματα σε όλα τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς. Ανατριχιαστικοί ήχοι με απώτερο σκοπό το να σας φοβίσουν, περιβαλλοντικά εφέ οικεία πλέον στους φανατικούς της σειράς, γνώριμα εφέ πυροβολισμών, συνεννοήσεις μεταξύ των πεζοναυτών όπως στο πρώτο FEAR και ο Paxton Fettel επιστρέφει για να σας σπάσει τα νεύρα με την πάρλα του (ενώ ο Pointman είναι εντελώς μουγκός – μιλάμε για το απόλυτο ζευγαράκι).
Ένα από τα δυνατά μέρη του FEAR 3 είναι το σενάριό του, ειδικά για όσους ασχολούνται με την σειρά. Κι αυτό γιατί επιτέλους όλα δένουν μεταξύ τους. Εκ πρώτης όψεως τα πράγματα είναι απλά, αλλά κατά την διάρκεια του παιχνιδιού ανακαλύπτουμε την πραγματική σχέση των αδερφών, η οποία κορυφώνεται προς το τέλος. Βλέπουμε πώς απέκτησαν τις δυνάμεις τους, πως ο Fettel τελικά απέκτησε τόσο στενό δεσμό με την Alma, ο βιασμένος Becket επανεμφανίζεται και προσπαθεί να σταματήσει την Alma, η Alma ετοιμάζεται να γεννήσει και ένας μικρός πανικός επικρατεί στην πόλη. Όσοι είστε φανατικοί οπαδοί της σειράς, επιβάλλεται να παίξετε το τρίτο μέρος για να πάρετε απάντηση στα τόσα ερωτήματα που σας είχαν γεννηθεί. Βέβαια προς το τέλος θα σας δημιουργηθεί ένα νέο (προσπάθεια για να συνεχιστεί η σειρά) αλλά δεν έχει και τόση σημασία.
Περνώντας στα του gameplay, οφείλω να ξεκαθαρίσω ότι ο τίτλος δεν διαθέτει τις τρομακτικές στιγμές του πρώτου μέρους κι είναι περισσότερο action παρά ποτέ. Επιπροσθέτως, διέκρινα μια έλλειψη ταυτότητας στο FEAR 3, καθότι υπάρχουν πολλές στιγμές που είναι δανεισμένες είτε από άλλα παιχνίδια, όπως το Left 4 Dead, είτε από ταινίες. Ειδικά η σκηνή στο ψυγείο με τα μοσχάρια φωνάζει από μακριά ότι είναι εμπνευσμένη (για να μην πω κλεμμένη) από το Predator 2. Δηλαδή εντάξει, είναι σαν η Day 1 Studios να πήρε ένα κάρο σκηνές από ότι της άρεσε και να τις συνδύασε έτσι ώστε να φτιάξει ένα παιχνίδι στον κόσμο του FEAR, χωρίς καν να δώσει βάση στην προϊστορία του.
Ευτυχώς όμως οι μάχες είναι άκρως εντυπωσιακές και αναμφίβολα το μεγάλο όπλο του παιχνιδιού. Σε αυτό συμβάλλει και το εκπληκτικό ΑΙ των αντιπάλων. Όπως και στα προηγούμενα FEAR, έτσι και εδώ οι αντίπαλοι σας περικυκλώνουν, συνομιλούν μεταξύ τους, υποχωρούν, πηδάνε εμπόδια, κρύβονται. Με απλά λόγια, το ΑΙ των αντιπάλων του FEAR 3 αποτελεί μια όαση, αφού τον τελευταίο καιρό το εχθρικό ΑΙ που συναντάμε στα υπόλοιπα παιχνίδια πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Σε αυτά, προσθέστε κι ένα καλοδουλεμένο σύστημα ελέγχου και έχετε μπροστά σας μερικές από τις πιο απολαυστικές μάχες που έχετε παίξει ποτέ σε FPS. Μπορείτε να τρέξετε, να σκύψετε, να κάνετε αεροκλωτσιές, να κάνετε slides και να κρυφτείτε με ένα νέο σύστημα κάλυψης που πρόσθεσε η Day 1 Studios για να αντικαταστήσει το leaning που προϋπήρχε στο πρώτο FEAR. Κι όλα αυτά δένουν τέλεια μεταξύ τους με αποτέλεσμα να μην χορταίνετε να γεμίζετε μολύβι τους αντιπάλους σας.
Φτάνοντας στο multiplayer, oμολογώ ότι δεν κατάφερα να παίξω, γιατί το κλειδί της review έκδοσης που έχω στα χέρια μου δεν δουλεύει με το Steam. Δεν μπόρεσα να βρω άκρη κι έτσι πήρα τον πούλο (oooooooh yeah baby). Αποτέλεσμα αυτής της τρισμέγιστης ήττας ήταν να μην μπορέσω να ασχοληθώ καθόλου ούτε με τα διάφορα modes του multi, όπως το Fu**ing Run, το Contractions, το Soul Survivor, το Soul King. Νιώθω σαν κάποιος να έφαγε το μπιφτέκι μου. Αντ’ αυτού λοιπόν, θα αρκεστώ στο να σας περιγράψω τα είδη παιχνιδιού. Στο Fu**ing Run καλείστε να επιβιώσετε από ορδές αντιπάλων και να μην σας καταβροχθίσει το Wall Of Death. Στο Soul Survivor μια ομάδα πολεμάει τα τσιράκια της Alma κι ένας από εσάς διαφθείρεται. Σκοπός του διεφθαρμένου παίκτη είναι να διαφθείρει με την σειρά του και τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας. Στο Soul King όλοι οι παίκτες ξεκινούν ως φαντάσματα και πολεμούν για να καταλάβουν και να σκοτώσουν ΑΙ αντιπάλους. Νικητής ανακηρύσσεται αυτός με τους περισσότερους πόντους. Τέλος, το Contractions είναι στην ουσία ένα Survival mode και τίποτα περισσότερο.
Με αυτά και μ’ αυτά, και καθώς τελειώνει κι η Ζήνα, φτάνω κι εγώ στο τέλος του review. Εν κατακλείδι, μπορώ να πω ότι το FEAR 3 έχει χάσει την ταυτότητά του. Κι ενώ όλα έδειχναν ότι θα χαντακωνόταν, οι γεμάτες ένταση μάχες του, οι άκρως λειτουργικοί μηχανισμοί χειρισμού του, το εκπληκτικό ΑΙ και το σενάριό του το σώζουν κυριολεκτικά από του χάρου τα δόντια. Παρόλο που δεν είναι τόσο επαναστατικό όσο το πρώτο, είναι μια εμπειρία που οφείλετε να την ζήσετε αν είστε οπαδοί της σειράς. Σε περίπτωση δε που αποφασίσει η Day 1 Studios με την Warner Bros να το τραβήξουν και να βγάλουν FEAR 4, ευελπιστώ να έχουμε τουλάχιστον αξιόλογα γραφικά κι όχι την θολούρα και τις υφές του Nintendo 64!
+ Σενάριο
+ Combat/Control mechanics
+ AI
+ Λειτουργικό σύστημα κάλυψης– Έχει χάσει πλέον την ταυτότητά του
– Τραγικά γραφικά
– Έχουν σχεδόν εγκαταλειφθεί τα στοιχεία τρόμου του αρχικούΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7.0
Πλατφόρμα: PC (review), PS3, Xbox 360
Έκδοση: Warner
Ανάπτυξη: Day 1 Studios
Διάθεση: Zegetron
Είδος: FPS
Παίκτες: Single-player, multiplayer
Επίσημο Site: http://www.fear3.co.uk/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 24/6/2011
PEGI: 18