Fallout: New Vegas Review

, Παρασκευή 5 Νοέμβριος 2010 0  

Δεν ξέρω αν το έχετε παρατηρήσει, αλλά η Bethesda είναι μια ιδιότροπη εταιρία. Στατιστικά μιλώντας, ότι παιχνίδι έχει αναπτύξει η ίδια τα τελευταία πέντε χρόνια (Oblivion, Fallout 3 και τα DLC/expansions τους) έχει συγκεντρώσει διθυραμβικές κριτικές από, σχεδόν, τους πάντες. Aντίθετα, ότι παιχνίδι έχει αναπτυχθει από τρίτες εταιρίες και η Bethesda είχε το ρόλο του publisher, ήταν τρομακτικά κακό. Και αυτός ήταν ο λόγος που ανησυχούσα ελαφρώς για το Fallout: New Vegas, δημιουργημένο από την Obsidian με εκδότρια τη Bethesda. Και αυτό, όχι γιατί η Obsidian δεν έχει ταλέντο (άλλωστε έχει μαζέψει τα ¾ των developers που είχαν δημιουργήσει και τα πρώτα Fallout), αλλά γιατί οι κατάρες είναι ισχυρότατο πράγμα, και αυτή η ιδιοτροπία της Beth σίγουρα εμένα μου μοιάζει με κατάρα.

Και πράγματι, το New Vegas πάσχει από μερικά σοβαρά προβλήματα, αλλά αυτά περιορίζονται μόνο στον τεχνικό τομέα. Το παιχνίδι χρησιμοποιεί την Gamebryo, μια μηχανή γραφικών που αναπτύχθηκε όταν περιμέναμε με ανυπομονησία το Dark Age of Camelot (σ.σ.: προ-2001) και στηρίζεται από τότε με συνεχή updates. To τελευταίο σημαντικό update έγινε λίγο πριν το Oblivion, οπότε αντιλαμβάνεστε για τι γραφικά μιλάμε. Παρόλα αυτά όμως, η έλλειψη post-apocalyptic RPG παιχνιδιών, κάνει το NV να φαντάζει το καλύτερο οπτικά post-apocalyptic παιχνίδι που έχει κυκλορήσει, με τα εφέ να δίνουν και να παίρνουν, με ένα πολύ καλό draw-distance και με σαφώς πιο καθαρά textures και χρώματα από το Fallout 3 του 2008. Βέβαια, τα μοντέλα των χαρακτήρων, παρόλο που είναι δουλεμένα στο πρόσωπο, έχουν πανάθλιο animation και σχεδόν ανύπαρκτες εκφράσεις: σε βρίζουν και σε κοιτάνε με το βλέμμα που ατενίζει το υπερπέραν.

Βέβαια, αυτό δεν είναι το μόνο πρόβλημα του New Vegas. Κατά πάσα πιθανότητα, το παιχνίδι βιάστηκε από τους “από πάνω” με αποτέλεσμα να μην έχει γίνει καλό debugging και κατά συνέπεια να πετάγονται προβλήματα από παντού. Πέρα από τα κρασαρίσματα (που είναι αρκετά), υπάρχουν και μερικά bugs που κολλάνε το παιχνίδι και ο παίκτης αναγκάζεται να κάνει ξανακάνει load αν θέλει να βρει την υγειά του. Με μερικά updates η κατάσταση σίγουρα θα διορθωθεί, αλλά το όλο σκηνικό έχει ήδη βλάψει το παιχνίδι.

Πολύ καλό το draw distance, αλλά μέτρια τα γραφικά στο σύνολό τους.

Ας αφήσουμε όμως τα προβλήματα του παιχνιδιού πίσω. Νέο Fallout και ιστορία χωρίς ενδιαφέρον δε γίνεται (αν και η ιστορία του 3 θύμιζε αυτή του Oblivion με όπλα, αλλά τέλοσπάντων). Tο NV έχει αρκετά δυνατό σενάριο, με πολλαπλά μονοπάτια, σκοτεινό χιούμορ και αδιάκοπο ενδιαφέρον. Πλέον, πέρα από τους καλούς και τους κακούς, υπάρχουν και άλλες, αρκετές για την ακρίβεια, επιλογές να κάνει κανείς, και, επιπλέον, το πραγματικά καλό γράψιμο του παιχνιδιού καθιστά την κάθε επιλογή ένα δύσκολο δίλλημα, ειδικά προς το τέλος. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ακόμα και τα side-quests είναι σωστά γραμμένα και με κάποιο ενδιαφέρον, κάτι που κάνει τον παίκτη να μη βαριέται. Πραγματικά να μη βαριέται – το New Vegas, με το σενάριο, τα side-quests, αλλά και τους μοναδικούς χαρακτήρες που αναπτύσσει, φτάνει στο σημείο να αποτελεί ένα απίστευτα ώριμο παιχνίδι και, πάνω απ'όλα, ένα παιχνίδι που δείχνει πως η βιομηχανία είναι αρκετά δυνατή για να προσπεράσει ακόμα και την έβδομη τέχνη.

Εν πάσει περιπτώσει, ως RPG, το NV έχει ένα καρό abilites, perks με τα οποία ο παίκτης καλείται να προικήσει το χαρακτήρα του (να σημειώσω πως η δημιουργία χαρακτήρα δεν είναι τίποτα το σπουδαίο, ίδια με αυτή του F3). Η επιλογή πρέπει να γίνει με σύνεση γιατί το gameplay επηρεάζεται αρκετά, αν και τα πάντα μπορούν να αλλάξουν στην πορεία. Σε κάθε level-up δίνονται πόντοι που πρέπει να μοιραστούν στις ικανότητες του χαρακτήρα, και ανά δύο levels γίνονται διαθέσιμα νέα perks που δίνουν special ειδικότητες σε αυτόν (πχ +5% accuracy). Δυστυχώς πρέπει να διαλέξετε μόνο ένα ή έστω δύο perks, οπότε τα περιθώρια είναι στενά για έναν all-in-one χαρακτήρα. Κάποια στιγμή πρέπει να δώσετε έμφαση κάπου, όπως ας πούμε στο πιστολίδι, αλλιώς τα πράγματα δυσκολεύουν.

Είστε έτοιμοι να βυθιστείτε στην αμαρτία;

Το gameplay του παιχνιδιού, μοιάζει απαράλλαχτο με αυτό του Fallout 3 με μια αρχική ματιά, αλλά αργότερα συνειδητοποιείτε ότι έχουν αλλάξει αρκετά πραγματάκια, κυρίως λεπτομέρειες. Το V.A.T.S δηλώνει παρόν και εδώ, όπως και όλοι οι τύποι των όπλων του προηγούμενου τίτλου. Γι αυτούς που δεν έχουν παίξει το 3, το NV είναι πρακτικά ένα first-person RPG σε στιλ Οblivion, μόνο που αντί για σπαθιά υπάρχουν laser pistols, revolvers, snipers και κάθε λογής όπλο.

Πέρα από το κλασσικό πίου-πίου με τους αντίπαλους, υπάρχει και αυτό το V.A.T.S με το οποίο στοχεύεις συγκεκριμένα κάποιο άκρο, ή το θώρακα του εχθρού (υπάρχουν ποσοστά ακρίβειας πάντα, όσο πιο κοντά είσαι στον υποψήφιο μακαρίτη, τόσο το καλύτερο), πυροβολείς, και όλα αυτά γίνονται σε κινηματογραφικό slow-mo. Το V.A.T.S δε γίνεται όποτε και όσο το θέλετε, καθώς αυτό καθορίζεται από τα AP - πόντοι που γίνονται αυτόματα refill, όμως τελειώνουν γρήγορα. Μάλιστα, όσο υψηλο το skill σε έναν τύπο όπλου (ας πούμε laser guns) τόσες περισσότερες βολές επιτρέπονται με τα AP. Ακούγεται πολύπλοκο, αλλά τελικά δεν είναι, και μάλιστα όταν το συνηθίσετε θα αναρωτιέστε γιατί δεν έχουν και άλλα παιχνίδια παρόμοιο σύστημα.

Γενικά, η εισαγωγή του V.A.T.S ίσως θεωρηθεί ότι κάνει το παιχνίδι αρκετά εύκολο, αλλά αυτό δεν ισχύει, γιατί σπάνια θα υπάρξει ένας και μοναδικός εχθρος να αντιμετωπίσετε, οπότε η κατάσταση εξισορροπείται. Και επιπλέον, υπάρχουν οι βαθμοί δυσκολίας, και εκείνο το περίφημο πια hardcore mode, που μου θυμίζει έντονα το Oscuro's Oblivion Overhaul, κάτι λογικό, αφού ο τύπος προσλήφθηκε στην Obsidian λίγο μετά την τρίτη έκδοση του mod αυτού. Στην τελική, το gameplay του New Vegas είναι ισορροπημένο, και δύσκολα θα βρεθεί κάποιος να το κατηγορήσει για κάτι σημαντικό – τα πάντα λειτουργουν.

Το σύστημα V.A.T.S. επιστρέφει.

Ο κόσμος του παιχνιδιού είπαμε, είναι όμορφος. Μπορεί να μην είναι ότι άρτιο τεχνικά έχουμε δει, αλλά είναι όμορφος. Το αίσθημα της ερήμου Mojave (η post-apocalyptic Nevada) είναι δουλεμένο, η περίφημη λωρίδα του Λας Βέγκας είναι λαμπερή όπως αρμόζει και λοιπά. Οι χαρακτήρες, όπως ανέφερα και προηγουμένως, είναι ένας και ένας, με δυνατούς διαλόγους, υπέροχο voice-over και με νόημα. Κανένας δεν πάει χαμένος στο NV, όλοι έχουν κάτι να πουν και γενικώς, κάτι σημαντικό να δώσουν στον παίκτη. Και μιλώντας για τον ήχο, να σας πω πως τόσο τα κομμάτια του soundtrack όσο και τα εφέ, είναι εξαιρετικά. Ειδικά τα κομμάτια που δημιουργήθηκαν αποκλειστικά για το παιχνίδι είναι υπέροχα.

Βάζω στο Fallout: New Vegas '8.5' για δύο λόγους: Πρώτον, λόγω των bugs του (πολλά εκ των οποίων έχουν ήδη λυθεί) και δεύτερον γιατί μοιάζει υπερβολικά με το Fallout 3 τόσο στον τεχνικό τομέα - παρά τα δύο χρόνια που μεσολάβησαν - όσο και στο combat gameplay, παρόλη την προσπάθεια της Obsidian με μερικές λεπτομέρειες να βοηθήσει λίγο την κατάσταση. Αν κυκλοφορούσε το New Vegas το 2008 αντί για το 3, θα του έβαζα '9.5' – ο μίσος πόντος για τα bugs...

+ Εξαιρετικό σενάριο
+ Όμορφος γενικώς κόσμος, και δυνατοί χαρακτήρες
+ Υπέροχος ήχος
+ Ισορροπημένο gameplay

- Σχεδόν ίδιο με το Fallout 3 όσον αφορά τις μάχες
- “Κουρασμένα” γραφικά
- Bugs

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8.5

Πλατφόρμα: PC, Xbox 360, PS3
Έκδοση: Bethesda
Ανάπτυξη: Obsidian
Διάθεση: Zegetron
Είδος: RPG
Παίκτες: Single-player
Επίσημο Site: http://fallout.bethsoft.com/eng/home/home.php
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 15/10/2010
PEGI: 18