Dragon Quest IX Review

, Τρίτη 3 Αύγουστος 2010 0  

“Dragon Quest”. Πείτε αυτές τις λέξεις σε (σχεδόν) οποιονδήποτε Ιάπωνα και θα αρχίσετε μια συζήτηση αρκετών ωρών σχετικά με τα εννιά παιχνίδια της σειράς. Γιατί ναι, πλέον το ένατο μέρος του θρυλικού αυτού franchise είναι διαθέσιμο και στα μέρη μας, αρκετό καιρό μετά την έλευσή του στην Ιαπωνία. Το θετικό της όλης υπόθεσης είναι πως παιχνίδια όπως το Dragon Quest IX: Sentinels of the Starry Skies πραγματικά αξίζουν την αναμονή αυτή.

Η μετάβαση βέβαια στο DS ήταν αμφιλεγόμενη. Μπορεί παιχνίδια όπως το The World Ends with You και Chrono Trigger (και τα δύο πονήματα της Square Enix) να έδειξαν ότι η κονσόλα της Nintendo ήταν ικανή να προσφέρει απίστευτη διασκέδαση, όμως αυτό δεν ήταν αρκετό για να καθησυχάσει τους fans της σειράς που ήλπιζαν να δουν κάτι ανάλογο του έξοχου DQVIII σε κάποια επιτραπέζια κονσόλα. Και στην τελική, το μόνο που άλλαξε στην προηγούμενη πρόταση, είναι ότι είδαμε τον άξιο συνεχιστή του VIII σε ένα φορητό.

Στο IX λοιπόν, ο παίκτης αναλαμβάνει το ρόλο ενός άγγελου-προστάτη των ανθρώπων που μόλις έχει προαχθεί από το ρόλο του μαθητευόμενου. Και εκεί που όλα έβαιναν καλώς, και οι άνθρωποι ήταν ικανοποιημένοι με τον προστάτη τους, κάτι παράξενο συμβαίνει, και ο ήρωάς μας βρίσκεται αποκομμένος από μερικές από τις ικανότητες που είχε και βάζει σα στόχο να τις ξανα-αποκτήσει, σώζωντας παράλληλα και τους υπόλοιπους άγγελους από την καταστροφή.

Όπως είναι φανερό, η ιστορία του παιχνιδιού κυμαίνεται στα κλισέ του είδους χωρίς ιδιαίτερες καινοτομίες και χωρίς πολλές συγκινήσεις. Ο ήρωας έχει πιει το αμίλητο νερό, σε στιλ Gordon Freeman, και πρακτικά οι υπόλοιποι, και ιδιαίτερα μια φιλενάδα που σύντομα αποκτά, η Stella, καθορίζουν την περιπέτεια. Μην περιμένετε, λοιπόν, πολλαπλά μονοπάτια στο storyline, αφού το παιχνίδι και το σενάριό του είναι κλασικά, αυστηρά γραμμικά. Αυτό φυσικά από μόνο του δεν είναι κακό, στον αντίποδα, το νέο Dragon Quest προσπαθεί να κρατήσει μια απόσταση από την open-minded φύση των νεότερων RPGs, διατηρώντας παράλληλα την ταυτότητα της σειράς που έχει μείνει αναλλοίωτη αρκετά χρόνια τώρα.

Τι, δε σας αρέσει να το παίζετε ''Νύχτες στην Αραβία'';

Παρόλα αυτά, στην όλη κατάσταση βοηθάει και το γεγονός πως ο παίκτης είναι σε θέση να «πειράξει» το χαρακτήρα του, όπως αυτός θέλει, με ένα εργαλείο customization, που αν μη τι άλλο έχει τα βασικά. Στην αρχή, θα μπορείτε να πειράξετε μόνο τα φυσικά χαρακτηριστικά του ήρωα όπως πρόσωπο, κόμη κλπ, ενώ αργότερα γίνεται δυνατή και η αλλαγή class. Ναι, το παιχνίδι δίνει ξεκλείδωτες μισή ντουζίνα από δαύτες (θα χρειαστεί να ξοδέψετε μερικές ώρες παιχνιδιού για να μπορέσετε να αλλάξετε class), ενώ άλλες τέσσερις ξεκλειδώνονται αν πραγματοποιηθούν συγκεκριμένα in-game κατορθώματα.

Όπως στα περισσότερα κλασικά ιαπωνικά RPGs, έτσι και στο DQ IX θα χρειαστεί κάποια στιγμή να κυκλοφορείτε με party, που θα αποτελείται από του λόγου σας και άλλα τρία άτομα, τα όποια καλείστε να δημιουργήσετε εσείς. Το party αυτό δεν παίζει κανενα απολύτως ρόλο στην ιστορία, ούτε έχει ξεχωριστούς χαρακτήρες, υπάρχει απλά για να καταστρώνετε στρατηγικές. Βέβαια, η χρήση στρατηγικής στο παιχνίδι δεν είναι κάτι ιδιαίτερα εύκολο, καθώς κατά τη διάρκεια των μαχών δε θα μπορείτε να ελέγξετε με ποια σειρά θα κινηθούν οι χαρακτήρες. Οι μάχες αυτές τώρα, που είναι φυσικά turn-based, λειτουργούν κατα τ’άλλα άψογα. Το random battle έχει εξαφανιστεί, βλέπετε δηλαδή ποιους εχθρούς θα πολεμήσετε, και στα ανώτερα levels θα είστε σε θέση πρακτικά να διαλέγετε τι θα πολεμήσετε.

Το σύστημα level-up του παιχνιδιού λειτουργεί και αυτό έξοχα, δίνοντας στον παίκτη τη δυνατότητα να ελέγχει επακριβώς πως θέλει να «τουμπανιάσει» το party του. Καθώς γίνεται το level-up αυξάνονται αυτόματα τα χαρακτηριστικά του ήρωα όπως HP,mana κλπ, ενώ ανά περιόδους θα δίνονται και ειδικά Points που θα αυξήσουν ορισμένα skills του χαρακτήρα, όπως αυτό του σπαθιού. Όσους περισσότερους πόντους δίνετε σε αυτό, τόσο καλύτερες επιθέσεις με το σπαθί γίνονται διαθέσιμες, για παράδειγμα. Με αυτόν ακριβώς τον τρόπο καλύπτονται τυχόν κενά που μπορεί να δημιουργηθούν με την ιδιόμορφη δημιουργία του party. Φυσικά, το σπαθί ήταν ένα παράδειγμα, υπάρχουν μπόλικα όπλα, ξόρκια που αποκτάτε λεβελάροντας, πανοπλίες, και γενικά αρκετές δεκάδες αντικείμενα, που μπορεί αρχικά να φαίνονται άχρηστα, αλλά από ένα σημείο και μετά, όταν θα μπορείτε να κάνετε «αλχημείες» (με την κυριολεκτική έννοια), θα είναι κυριολεκτικά λόγος παιχνιδιού. Αποκτάτε συνταγές, κυνηγάτε τα σχετικά αντικείμενα και ξαφνικά είστε σε θέση να δημιουργήσετε φοβερά χρήσιμα τιμαλφή.

Τα εφε της μάχης είναι πανέμορφα...

Όσο παράξενο και αν ακούγεται, το Dragon Quest IX σχεδιάστηκε φανερά για να προσφέρει και μια έξοχη multiplayer εμπειρία. Εσείς και μέχρι τρία φιλαράκια σας μπορείτε να συνδέσετε ασύρματα τις κονσόλες σας και να βοηθήσετε τον έναν στο παιχνίδι του. Εκείνος, έχοντας το ρόλο του host προχωράει κανονικά στην ιστορία του, εσείς κερδίζετε εμπειρία (και συνεπώς levels) και κρατάτε και τα αντικείμενα. Λογικό, διασκεδαστικό με καλή παρέα, απογοητευτικό όταν συνειδητοποιήσετε ότι λειτουργεί μόνο τοπικά και όχι μέσω Wi-Fi.

Ο κόσμος του παιχνιδιού είναι πανέμορφος (πάντα για τα δεδομένα του DS, έτσι;) με όλα εκείνα τα κλασικά τοπία να κάνουν την εμφάνιση τους (από ερήμους, μέχρι πάγους), σχεδιασμένα με την παραμικρή λεπτομέρεια. Τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι κομψά και αρκετά λεπτομερή, όμως μη φανταστείτε μεγάλα πράγματα. Τα εφέ τώρα από τις μάχες, τα ξόρκια δηλαδή, οι ειδικές επιθέσεις κλπ, είναι πραγματικά πανέμορφα. Voice-acting δυστυχώς το παιχνίδι δεν έχει. Μπορεί να έχει καλή μουσική (που όμως δεν είναι ορχηστρική, ελέω δυνατοτήτων DS), μπορεί τα εφέ των μαχών να είναι άψογα και στον ηχητικό τομέα, αλλά κανένας από τους χαρακτήρες δε βγάζει κιχ, η ιστορία προχωράει με το κλασικό «βλέπω κείμενο-πατάω A-βλέπω άλλο κείμενο». Τέλος, υπάρχουν και ορισμένες σεκάνς σε στιλ anime, που περιγράφουν τα σπουδαία in-game γεγονότα.

Εν τέλει το Dragon Quest IX: Sentinels of the Starry Skies είναι ένα άψογο παιχνίδι. Έχει φυσικά τα προβληματάκια του, αλλά αυτά δεν είναι αρκετά για να χαλάσουν την υπέροχη εμπειρία που σα σύνολο προσφέρει. Τρέξτε αγοράστε το, είναι ιδανικός σύντροφος για το καλοκαίρι. Και πίστεψτε με, διαρκεί πολύ... πάρα πολύ.

- Οι μάχες λειτουργούν σωστά
- Άψογο σύστημα level-up
- Σωστή διάρκεια για ένα JRPG
- Όμορφος τεχνικός τομέας
- To τοπικό multi είναι διασκεδαστικό

- Δε δίνεται η δυνατότητα για multi μέσω Wi-Fi
- Ίσως ξενίσει το ότι το party του single δεν έχει προσωπικότητα

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8.5

Πλατφόρμα: DS
Έκδοση: Nintendo
Ανάπτυξη: Square Enix
Διάθεση: Nortec
Είδος: JRPG
Παίκτες: Single, co-op
Επίσημο Site: http://dragonquest.nintendo.com/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 23/7/2010
PEGI: 12