Dead Space Review

, Κυριακή 2 Νοέμβριος 2008 0  

Έχουμε μπλέον μπει σε μια σεζόν, σημαδεμένη από κορυφαία παιχνίδια. Gears of War 2, LittleBigPlanet, Guitar Hero, όλα τους με την ελπίδα να κατακτήσουν μια θέση στις καρδιές (και τα πορτοφόλια) των παικτών. Υπάρχουν, όμως, και μερικά παιχνίδια που αποδεικνύουν πως ακόμα και χωρίς πολλές φανφάρες και με μοναδικό όπλο την ποιότητα τους, καταφέρνουν να κερδίσουν μια θέση στο πάνθεον. Ένα από αυτά τα παιχνίδια είναι και το Dead Space.

Ο πραγματικός ρόλος του Dead Space όμως είναι κάτι που δύσκολα μπορεί να προσδιοριστεί. Είναι η αρχή ενός ολοκαίνουριου franchise; Είναι ο νέος και με όλα τα φόντα για τη διάκριση διεκδηκητής του θρόνου που επί τόσα χρόνια κατείχε η σειρά Resident Evil; Ή μήπως είναι ένα παιχνίδι που σαν στόχο έχει να καθαρίσει το ιστορικό της Electronic Arts; Γιατί κακά τα ψέματα, η EA δεν μας έχει συνηθήσει σε παιχνίδια τέτοιας εμβέλειας.

Με σκηνικό το παγωμένο, μυστηριώδες και απόλυτο διάστημα, το Dead Space είναι μια ιστορία επιβίωσης και μια σειρά από δυσμενείς ανατροπές. Ο ήρωας, ονόματι Isaac Clarke, μαζί με άλλους τέσσερις μηχανικούς του διαστήματος ανατέθηκαν με την αποστολη να επισκευάσουν το εξορυκτικό σκάφος USG Ishimura και να ερευνήσουν τα πιθανά αίτια της βλάβης που παρέλυσε τη ναυαρχίδα ενός διαστημικού στόλου. Σίγουρα τα παραπάνω φαίνονται ως μια απεικόνιση της ρουτίνας του μέλλοντος, αλλά τι γίνεται όταν σε όλα αυτά αναμιγνύεται μια εξωγήινη, αιμοβόρα φυλή;

H τραγική κατάληξη των εργατών του USG Ishimura

H τραγική κατάληξη των εργατών του USG Ishimura

Τα πάντα φανερώνονται από την αρχή: το USG Kellion, το σκάφος που μεταφέρει τους πέντε μηχανικούς δέχεται μια αδικαιολόγητη επίθεση, μια επίθεση που το καταστρέφει παντελώς και που σκοτώνει τους δύο από τους πέντε. Ο Isaac αποχωρίζεται τον Zack Hammond και την Kendra Daniels (οι τρεις διασωθέντες) και ξεκινάει με μια διπλή αποστολή στους ώμους του: να ξεφύγει από το Ishimura και να βρει την αγαπημένη του που ήταν εργάτρια στο σκάφος.

Όπως γίνεται αντιληπτό, ο κύριος άξονας της ιστορίας του Dead Space δεν είναι κάτι το πρωτότυπο, ούτε κάτι το εντυπωσιακό – ένα βασικό σενάριο, χιλιοειπωμένο θα το έλεγα, του ο οποίου ο ρόλος είναι να δίνει έναν συνεχή λόγο για την εξέλιξη της δράσης. Και λέω συνεχή, γιατί το Dead Space είναι ένα παιχνίδι που βασίζεται πολύ έντονα στις objective-based αποστολές: για να καταφέρει η ομάδα να ξεφύγει από αυτή τη διαστημική κόλαση, χρειάζονται μια σειρά από αντικείμενα και επεμβάσεις πάνω στο σκάφος, τις οποίες ως επί το πλείστον αναλαμβάνει ο Isaac με τους άλλους δύο να τον καθοδηγούν και να τον συμβουλεύουν.

Η Redwood Shores σίγουρα προσπάθησε πολύ σωστά να αναπτύξει τις προσωπικότητες των ηρώων του παιχνιδιού. Ο Isaac είναι μια ταλαιπωρημένη περσόνα, ένας απλός ήρωας που δεν είναι ούτε εκπαιδευμένος ούτε ηγετική φιγούρα – παρόλο που αφήνεται μόνος του σε αυτήν την παράνοια, νοιάζεται για τους υπόλοιπους και φυσικά παλεύει για να σώσει τη Nicole, την αγαπημένη του, από τα χέρια των Necromorphs. Ο Isaac δε μιλάει. Ποτέ. Ακόμα και σε μερικές πολύ έντονες στιγμές, δε μιλάει. Ούτε βγάζει το κράνος του. Παρόλα αυτά καταφέρνει να κάνει τον παίκτη να νιώθει οίκτο και σεβασμό προς το πρόσωπο του – όπως ακριβώς ένας νέος Gordon Freeman.

Ο ήρωας του παιχνιδιού, Isaac Clarke

Ο ήρωας του παιχνιδιού, Isaac Clarke

Μα διάστημικός τρόμος, φυλή zombies, Gordon Freeman… Αυτά δεν είναι καν πρωτότυπες ιδέες! Ακριβώς αυτό. Το Dead Space αποτελεί ένα μείγμα από διάφορα συστατικά που για πρώτη φορά εισήγαγαν εξαιρετικά επιτυχημένα παιχνίδια. Η γενικότερη φιλοσοφία του παιχνιδιού παραπέμπει σε Doom, οι αντίπαλοι σε Silent Hill, ο ήρωας στον Gordon Freeman μέσα στη στολή του Big Daddy. Μια σειρά από εμφανέστατες αντιγραφές που αν και το παιχνίδι δεν διστάζει να τις δείξει, σίγουρα καταντούν κουραστικές.

Η έλλειψη καινοτoμιών όμως σταματά εδώ. Τα πάντα διορθώνονται μόλις ο παίκτης συνηθίσει την απόλυτη έλλειψη hud στην κύρια οθόνη. Τα πάντα είναι τοποθετημένα έτσι ώστε να μην τραβούν την προσοχή του παίκτη πέρα της ουσιαστικής δράσης, ελλάτωμα στο οποίο υποκύπτουν πολλά παιχνίδια. Για παράδειγμα το ammo εμφανίζεται πάνω στο όπλο που χρησιμοποιείται την εκάστοτε στιγμή, η ενέργεια είναι ένα σωληνάριο με μπλε υγρό στην πλάτη του Isaac (και ονομάζεται RIG) και τόσες άλλες μικρολεπτομέρειες που προσελκύουν το θαυμασμό του παίκτη.

Καινοτόμο είναι και το γεγονός πως τόσο το inventory του παίκτη, όσο και ο χάρτης του Ishimura αποτελούν ολογράμματα που πηγάζουν απευθείας από τη στολή του Isaac αποτρέποντας έτσι την παύση της ροής του παιχνιδιού. Πραγματικά μπορείτε ανά πάσα στιγμή να συμβουλεύεστε το χάρτη ή να τσεκάρετε το inventory σας και να προχωράτε στο παιχνίδι. Παρόλα αυτά δεν είμαι και τόσο σίγουρος αν αυτό είναι απολύτως θετικό. Από τη μία θα ήταν κουραστικό κάθε φορά που θέλετε να χρησιμοποιήσετε το χάρτη να σταματάτε και το παιχνίδι (όπως στα Silent Hill και Resident Evil) αλλά από την άλλη είναι εξαιρετικά εκνευριστικό να ανοίγετε το inventory καθώς σας κυνηγούν οι Necromorphs γιατί το τρέξιμο απενεργοποιείται.

Γιατί, ω ναι, οι Necromorphs στο Dead Space θα σας αναγκάσουν πολλές φορές να τρέξετε. Είτε το θέλετε είτε όχι, υπάρχουν στιγμές προικισμένες με απίστευτο τρόμο και πίεση – ο μέσος παίκτης θα δυσκολευτεί να ανταπεξέλθει σε αυτές, ιδίως αν ρυθμίσετε το παιχνίδι στο ανώτερο επίπεδο δυσκολίας. Οι Necromorphs είναι οι ιδανικοι εξωγήινοι. Μολύνουν τους νεκρούς ανθρώπους, είναι ανθεκτικοί στις περισσότερες «σφαίρες», ενώ ο μόνος σίγουρος τρόπος για να τους νικήσετε είναι να αρχίσετε να κόβετε μέλη του σώματος τους, πράγμα που φυσικά παραπέμπει στη σειρά Silent Hill.

Ο μσος Necromorph

Ο μέσος Necromorph

Τα εισαγωγικά στη λέξη σφαίρες δεν είναι τυχαία. Τα όπλα του Dead Space είναι απολύτως φουτουριστικά. Από το βασικό Plasma Cutter (φανταστείτε ένα τρίκαννο με ακτίνες plasma) έως το Ripper, ένα hi-tech αλυσοπρίονο (θα προτιμήσετε το αυθεντικό, είμαι σίγουρος), όλα τα όπλα αποπνέουν μια αίσθηση sci-fi που είναι απολύτως ταιριαστή στο παιχνίδι. Επιπλέον όλα τα όπλα δέχονται αναβάθμιση από μερικά ειδικά σημεία, τα benches που είναι διάσπαρτα στο Ishimura. Φυσικά, το melee δε θα μπορούσε να λείπει, και έτσι οι γροθιές του Isaac παρόλο που δεν είναι και τόσο αποτελεσματικές, μας δίνουν μια αξιοσημείωτη απόλαυση.

Ενδιαφέρον φυσικά παρουσιάζει και η στολή του Isaac η οποία είναι επίσης αναβαθμίσιμη, τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά. Από αυτήν πηγάζουν ορισμένες επιπλέον δυνατότητες του ήρωα, η Stasis και η Kinisis. Δύο ακραίες καταστάσεις, που βοηθούν τον παίκτη σε ορισμένες κρίσιμες στιγμές. Αυτές οι δύο ικανότητες δέχονται αναβάθμιση παρόμοια με αυτή των όπλων ενώ η στολή καθαυτό μπορεί να αλλάξει επίπεδο με το αζημίωτο φυσικά.

Όντας παιχνίδι του 2008, το Dead Space αποτελεί ίσως το πιο εντυπωσιακό horror game που έχει κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής. Είναι φανερό πως η Redwood Shores έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στη λεπτομέρεια των γραφικών. Τα μοντέλα των χαρακτήρων παρουσιάζουν μια ευχάριστα υψηλή ανάλυση, ενώ τα αντίστοιχα μοντέλα των Necromorphs, ειδικά όταν έχουν επηρεαστεί από την Stasis εντυπωσιάζουν με την αισθητική τρόμου στην οποία έχουν βασιστεί.

Τα περιβάλλοντα του παιχνιδιού αποτελούν έναν ύμνο των αποχρώσεων του γκρι και του μαύρου. Παρόλο που είναι προικισμένα με αξιοσέβαστης ανάλυσης textures και χωρίς aliasing, καταντούν επαναλαμβανόμενα μετά από ένα σημείο. Σημαντική εξαίρεση αποτελούν οι σεκάνς στο ανοιχτό διάστημα, όπου ο παίκτης σίγουρα νιώθει ένα παράξενο συναίσθημα – δέος θα το χαρακτήριζα. Απελπιστικά χαμηλής ανάλυσης είναι οι σκιες των ηρώων (και μόνο) που είναι απλά, μαύρα, τετράγωνα pixels. Παρόλα αυτά η έλλειψη επαρκούς φωτισμού, οι σκιές των αντικειμένων και γενικότερα η συνολική φιλοσοφία του Ishimura συνθέτουν μια κορυφαία ατμόσφαιρα, ικανή να μας κάνει να ξεχάσουμε τα παραπάνω ψεγάδια του τίλου.

To παιχνίδι χαρακτηρίζεται άνετα ως ατμοσφαιρικό - και όχι άδικα

To παιχνίδι χαρακτηρίζεται άνετα ως ατμοσφαιρικό - και όχι άδικα

Τελευταίο σκέλος αυτού του review είναι ο ήχος, το σημείο του Dead Space που απλά δεν αφήνει περιθώρια για την όποια αρνητική κριτική. Η επιβλητική μουσική δένει άψογα με τη σκοτεινή αύρα του παιχνιδιού δημιουργούντας ένα σύνολο, ικανό για μεγάλες συγκινήσεις τρόμου. Οι κραυγές των Necromorphs, το κλάμα των διαμελισμένων εργατών του Ishimura που είναι ακόμα ζωντανοί καθώς και ο ήχος των όπλων κυμαίνεται σε επίπεδα που θα ζήλευαν πολλοί τίτλοι. Τέλος οι διάλογοι των ηρώων πέραν του Isaac είναι απολύτως φυσικοί χωρίς ιδιαίτερα παρατράγουδα.

Αυτό είναι το Dead Space. Το απόλυτο παιχνίδι τρόμου της χρονιάς. Προικισμένο με κορυφαία ατμόσφαιρα, ικανοποιητικούς χαρακτήρες, άψογους εχθρούς και εξελιγμένα συστήματα αναβάθμισης σίγουρα έχουμε να κάνουμε με ένα από τα πιο πετυχημένα, νέα IPs του 2008. Θα ήταν αμαρτία να το χάσετε – εμείς ήδη ανυπομονούμε για το Dead Space 2…

+ Ατμόσφαιρα
+ Χαρακτήρες
+ Εχθροί
+ Διάρκεια
+ Ήχος
+ Σύστημα Αναβάθμισης

- Φανερές αντιγραφές από άλλα παιχνίδια
- Ιστορία με τρύπες
- Επαναλαμβανόμενα Περιβάλλοντα


Βαθμολογία: 9.0

Πλατφόρμα: PS3 (Xbox 360, PC)
Έκδοση: ΕΑ
Ανάπτυξη: Redwood Shores
Διάθεση: EA Hellas
Είδος: Survival horror
Επίσημο Site: deadspace.ea.com
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 24/10/2008
PEGI: 18+