Dead Space: Extraction Review

, Δευτέρα 19 Οκτώβριος 2009 0  

dead-space-startΞεκινάω το Dead Space: Extraction με κάποιες βαθυστόχαστες σκέψεις. Το παιχνίδι αναπόφευκτα θα συγκριθεί με τα Resident Evil: Umbrella Chronicles και House of the Dead: Overkill, που διέπρεψαν ως rail shooters του Wii (και επανέφεραν στο προσκήνιο ένα genre που είχε βγει στην σύνταξη). Επίσης θα πρέπει να εκπληρώσει τις υποσχέσεις της ΕΑ (τόσα «θα», ούτε στις εκλογές να κατέβαινε!) για την εξέλιξη του συγκεκριμένου είδους παιχνιδιών, τα οποία εκτός των γραφικών επιτευγμάτων δεν έχουν αλλάξει πολύ τα τελευταία χρόνια.

Το Extraction είναι prequel του αρχικού Dead Space (που είχε κυκλοφορήσει για Xbox 360 και PS3). Ξεκινάμε σε έναν μακρινό πλανήτη, τον Aegis VII (ο οποίος είναι μετά τον Aegis VI και πριν τον Aegis VIII, απέναντι από το ψιλικατζίδικο του κυρ Θανάση) όπου οι μεταλλωρύχοι-άποικοι της περιοχής ξεθάβουν μια κοτρόνα. Η κοτρόνα αυτή τους επηρεάζει αρνητικά την ψυχοσύνθεση και αρχίζουν να αλληλοσφάζονται. Ο πρωταγωνιστής όμως που τα έχει ακόμη 400 (;) προσπαθεί να σωθεί και να συνεφέρει και το υπόλοιπο τρελοκομείο Aegiανών, αλλά παρά τις φιλότιμες προσπάθειες για την επιβολή της τάξης, αναγκάζεται να σκοτώσει όσους του επιτίθενται. Στεναχωριέται λίγο στην αρχή αλλά μετά του περνάει (κρεβάτι θέλει και πολλά υγρά).

Μια βραδιά σον Aegis VII: Το εξώφυλλο του νέου CD των Mazoo and the Zoo

Μια βραδιά σον Aegis VII: Το εξώφυλλο του νέου CD των Mazoo and the Zoo

Από το πρώτο κιόλας κεφάλαιο του παιχνιδιού επέρχονται κάποιες ανατροπούλες, που δεν θα τις αποκαλύψουμε εδώ (δεν δώσαμε τσάμπα τον όρκο στον Miyamoto, ως gamers, να μην κάνουμε spoilers) οι οποίες μας δείχνουν αφενός ότι το σενάριο έχει βάθος και αρκετό ενδιαφέρον και αφετέρου ότι δεν είναι απλώς αφορμή για mindless σκοτωμούς, σκοτώνεις μεν, αλλά με σοβαρή υπόθεση για δικαιολογία δε. Το όλο σκηνικό, προσωπικά, μου θύμισε το Eternal Darkness του Gamecube. Κάτι οι ψίθυροι που μόνο εσύ ακούς και σου σηκώνεται η γουρουνότριχα, κάτι τα ακαταλαβίστικα σύμβολα στη μοκέτα, μόνο η Alexandra Roivas λείπει να κάνουμε καρέ για κουμ-καν. Αλλά φυσικά οι ομοιότητες τελειώνουν εκεί.

Ένα ενδιαφέρον στοιχείο του τίτλου είναι ότι κατά την διάρκεια του παιχνιδιού, σε άσχετες στιγμές, βρίσκετε στον δρόμο σας διάφορες επιλογές ως προς το ποια πορεία θα ακολουθήσετε (π.χ. αριστερά ή δεξιά του διαδρόμου, απ’ την πόρτα ή την σκάλα, στον υπόνομο ή στην αποθήκη, το γιουβέτσι ή το παστίτσιο; κλπ). Δεν είναι κάτι το συναρπαστικό (δεν ανοίξαμε και σαμπάνια από την χαρά μας), αλλά μας δίνει την αίσθηση της απόκλισης από την απόλυτη γραμμικότητα των rail shooters.

Τα γραφικά είναι από τα καλύτερα που έχω δει σε τίτλο του Wii. Δεν ξέρω αν έφτασαν στα όριά του το μηχάνημα, ούτε μπορούμε να τα συγκρίνουμε με το Dead Space των Xbox 360 και PS3, αλλά ας μην είμαστε πλεονέκτες. Τα τέρατα είναι αρκετά σιχαμένα και αποκρουστικά (χωρίς μεγάλη ποικιλία όμως) και τα περιβάλλοντα αρκετά σκοτεινά και φουτουριστικά για να μας βάλουν στο κλίμα. Οι χαρακτήρες είναι εκφραστικοί (και τα συνολάκια που φοράνε, με την φωσφοριζέ ραχοκοκαλιά, όνειρο) και το animation τους ρευστό. Όσον αφορά τον ήχο δεν έχω κάτι να του προσάψω, ούτε υπάρχει κάτι που εντυπωσιάζει. Το ηχείο του Wiimote χρησιμοποιείται για κάποια εφέ, αλλά και σαν μέσο αναπαραγωγής των διάφορων μαγνητοφωνημένων μηνυμάτων που βρίσκετε στον δρόμο σας, τα οποία ρίχνουν φως στα σκοτεινά σημεία του σεναρίου. Ο ήχος είναι γενικά καλοδουλεμένος, χωρίς όμως να εντυπωσιάζει.

Τι το 'θελα το φως;

Τι το 'θελα το φως;

Η κάμερα του παιχνιδιού είναι first person. Βλέπουμε την ιστορία να ξεδιπλώνεται μέσα από τα μάτια του πρωταγωνιστή. Μετά από λίγη ώρα θα την πάρετε την δραμαμίνη γιατί τέτοια ζαλάδα ούτε στο δρομολόγιο Μύκονος – Χίος - Μυτιλήνη δεν σε πιάνει. Και αυτός ο χριστιανός parkinson έχει; Κάποιες φορές δυσκολεύει και την στόχευση το πολύ κούνημα, αλλά ευτυχώς όχι σε μεγάλο βαθμό. Για χάρη του ρεαλισμού χαλάλι το χαλάκι που θα φάει την “ρουκέτα” μετά την ναυτία.

Ο τίτλος ως rail shooter φυσικά δεν σας αφήνει την πρωτοβουλία των κινήσεων. Κάποιες φορές σας δίνει τη δυνατότητα του χειρισμού της κάμερας αλλά αυτό είναι συνήθως για περιορισμένο χρονικό διάστημα και τις περισσότερες φορές για να ανακαλύψετε κάποιο κλειδί ή για να μαζέψετε πυρομαχικά και health aids από τον χώρο. Εσείς, κυρίως, παρακολουθείτε και εκτελείτε. Στοχεύετε καθ’ όλη την διάρκεια του παιχνιδιού με το Wiimote την οθόνη, με το Β πυροβολείτε και με το Α ως action button μαζεύετε αντικείμενα/ανοίγετε πόρτες/χειρίζεστε υπολογιστές κτλ. Με το Ζ κάνετε reload στο όπλο, με τον αναλογικό μοχλό αλλάζετε όπλο και με το C επιβραδύνετε τον στόχο σας (πολύ βολικό).

Γενικά, ο χειρισμός είναι ευκολονόητος και με καλή απόκριση. Άλλωστε, αυτο πρέπει να αποτελεί βασικό στοιχείο των rail shooters, γιατί αν αποτύχαιναν και εκεί να το βράσω το καλό σενάριο... Και φυσικά αφού πρόκειται για παιχνίδι του Wii, έχουμε και το καθιερωμένο ραντεβού μας με τα τικ! Ευτυχώς οι δημιουργοί δεν σας βάζουν να χορέψουμε κλακέτες για να χειριστούμε τον χαρακτήρα. Με το Νunchuk χτυπάτε τους εχθρούς που είναι κοντά και με το Wiimote απομακρύνετε τους εξωγήινους που σας έχουν καβαλήσει ή ρίχνετε φως σε σκοτεινά σημεία, ανάβοντας ένα φωτεινό στικάκι.

Το όπλο Pulse Rifle είναι μια ευγενική χορηγία της ΔΕΗ.

Το όπλο Pulse Rifle είναι μια ευγενική χορηγία της ΔΕΗ.

Το παιχνίδι καθώς προχωράμε βαθύτερα στο story mode, ξεκλειδώνει διάφορα extras, με τα σημαντικότερα και τα πιο ενδιαφέροντα να είναι τα video comics που αποκαλύπτουν διάφορες πτυχές της ιστορίας του Dead Space και το challenge mode στο οποίο σκοτώνετε αδιακρίτως και χωρίς πολλά πολλά ότι κινείται, χωρίς να σας ενδιαφέρει η ιστορία. Μόνος σας σκοπός το όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μακελειό εδώ.

Το Extraction είναι τελικά μια ενδιαφέρουσα περιπέτεια στον κόσμο του Dead Space, ένα πάρα πολύ καλό rail shooter, ένα διασκεδαστικό παιχνίδι και μια πολύ αξιόλογη προσθήκη στην ολοένα και αυξανόμενη βιβλιοθήκη των rail shooters του Wii. Αν είστε λάτρεις του είδους και αγαπήσατε το πρώτο Dead Space και την ατμόσφαιρά του, σηκωθείτε από ντιβάνια, καναπέδες, ξαπλώστρες, πουφ, τάφους και σπεύσατε να το προμηθευτείτε!

+ Εκμετάλλευση των (περιορισμένων) γραφικών δυνατοτήτων του Wii
+ Πιστό στην ατμόσφαιρα του πρώτου Dead Space
+ Μικροπροσθήκες στο gameplay που ταιριάζουν στο είδος

- Αμάν αυτή η κάμερα, ναυτία μου ήρθε (και μου μύρισαν και χυλοπίτες)
- Μικρή ποικιλία εχθρών

Βαθμολογία: 9.0

Πλατφόρμα: Wii
Έκδοση: EA
Ανάπτυξη: Visceral
Διάθεση: EA Hellas
Είδος: Rail shooter
Παίκτες: 1-2
Επίσημο Site: http://deadspace.ea.com/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 25/9/2009
PEGI: 18