Crusader Kings II Review

, Τρίτη 27 Μάρτιος 2012 0  

Σας συγχωρώ αν δεν έχετε ακουστά την Paradox. Είναι μια εταιρία που κινείται μεταξύ της αφάνειας και της ικανοποίησης του φανατικού της κοινού, ενώ τα παιχνίδια που την έχουν κάνει σχετικά γνωστή, είναι τα “grand strategy”. Σε αυτά οποία επιλέγετε μια οποιαδήποτε χώρα στην εκάστοτε ιστορική περίοδο και χειρίζεστε τα όλα της σε ένα πιο μακροσκοπικό επίπεδο.Από την διπλωματία μέχρι την ανάπτυξη και την κατανομή του πλούτου, μέχρι το εμπόριο, τους πολέμους κτλ, όλα σε έναν παγκόσμιο χάρτη που θα έκανε κάθε φίλο της γεωγραφίας να δακρύσει από χαρά. Αυτή είναι η παράδοση της Paradox.

Μετά τα Ηearts of Iron, Victoria και Εuropa Universalis, ήταν καιρός για την Paradox να φρεσκάρει το Crusader Kings, επιστρέφοντας μας στον μεσαίωνα. «Α!», μπορώ να σας φανταστώ να λέτε. «Κι άλλο παιχνίδι στρατηγικής με θέμα τον μεσαίωνα. Τα έχουμε σιχαθεί. Πόσο διαφορετικό μπορεί να είναι αυτό;» Κι όμως, το Crusader Kings II έιναι μια μοναδική εμπειρία στον χώρο τον παιχνιδιών που έχουν να κάνουν με τον μεσαίωνα γενικότερα. Δεν έχω ξαναδεί κάτι σαν κι αυτό και θα καταλάβετε αμέσως γιατί.

Ας ξεκινήσουμε από το όνομα. Crusader Kings. Χμ, ακούγεται πολύ ένδοξο, στα όρια του high fantasy και του μεσαιωνικού κιτς. Είναι ίσως αποτυχημένος τίτλος - πιθανότατα θα παίξετε το παιχνίδι χωρίς να χρειαστεί να συμμετάσχετε σε σταυροφορίες ούτε μια φορά. Υπάρχουν άλλα, πιο σημαντικά θέματα να διευθετήσετε... δηλαδή η ίδια σας την οικογένεια!

Το παιχνίδι έχει αυτή την ιδιαιτερότητα: δεν ελέγχετε κάποια αυτοκρατορία ή κάποιο βασίλειο αλλά έναν άνθρωπο, έναν ευγενή. Στην δικαιοδόσια σας βρίσκεται η γη που ελέγχετε. Μπορείτε να είστε βασιλιάς, φυσικά, αλλά και χαμηλότερα αξιώματα, όπως δούκας ή βαρόνος, στις οποίες περιπτώσεις πρέπει να απαντάτε σε μια ανώτερη αρχή στο βασίλειο όπου ανήκετε. Απο’κεί και πέρα, βουτάμε στα βαθιά του τι σήμαινε να είσαι βασιλιάς στην αρχή της δεύτερης χιλιετίας. Τίτλοι, ίντριγκες, φεουδαρχία, αριστοκρατία, δολοπλοκία... Το κοντινότερο που μου έρχεται παίζοντας το Crusader Kings, είναι το Game of Thones. Το παιχνίδι τελειώνει όταν η δυναστεία σας δεν ελέγχει κάποια γη. Δηλαδή, μπορεί ο παίκτης ακόμα κι έναν κόμη να ελέγχει με μια χούφτα γη, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να εξασφαλίσει την οικογένεια του έτσι, ή να έχει μεγαλύτερα σχέδια για το μέλλον... Για να καταλάβετε τι εννοώ, θα σας κάνω μερικές εξιστορήσεις που πραγματικά δείχνουν την ιδιαιτερότητα αυτού του παιχνιδιού.

Και μετά λέτε ότι έχετε μεγάλο σόι...

Σενάριο 1: βρισκόμαστε στο 1066. Είμαι ο βασιλιάς της Νορβηγίας, βίκινγκ με τα όλα του, και βρίσκομαι σε πόλεμο με την Αγγλία στην οποία θέλω να εισβάλω. Καλώ πρώτα όλους τους άντρες της δικής μου επικράτειας -γιατί εκτός από βασιλιάς της Νορβηγίας είμαι και κόμης του Trondheim όπου έχω πλήρη δικαιοδοσία από μόνος μου- και έπειτα, όλους μου τους δούκες και κόμητες να μαζέψουν όλους τους αξιοπόλεμους στην δική τους επικράτεια. Δεν φτιάχνω/εκπαιδεύω καμιά μονάδα, αυτό γίνεται από μόνο του ανάλογα με τον πληθυσμό της κομητείας και τη σχέση μου με τους τοπικούς άρχοντες. Αφού μαζέψω όλο τον στρατό, τον στιβάζω σε μερικά ντρακάαρ (αν και δεν ξέρω αν οι βίκινγκς συνέχιζαν να έχουν ντρακάαρ μετά τον εκχριστιανισμό τους) και ξεκινάω για το βασίλειο της Αγγλίας. Εκεί η εκστρατεία μου εκτυλίσεται με επιτυχία και κατακτάω μέσα σε μερικά χρόνια το μεγαλύτερο μέρος της.

Όμως ο στρατός μου έχει κουραστεί. Ξαφνικά, σε μια απεγνωσμένη μάχη, πιάνουμε αιχμάλωτο τον βασιλιά της Αγγλίας και αυτόματα ο πόλεμος τελειώνει υπέρ μας. Το βασίλειο της Αγγλίας γίνεται δικό μου όπως και όλοι οι κατώτεροι τίτλοι. Ξαφνικά όμως οι δούκες και οι κόμεις μου αντιδρούν γιατί πιστεύουν ότι το δικό μου demesne έχει αυξηθεί υπερβολικά και απαιτούν να δωρίσω τίτλους. Δίνω μερικούς τίτλους στους άντρες που αναδείχτηκαν οι καλύτεροι πολεμιστές μου μετά την εισβολή στην Αγγλία (μάλιστα, έναν αρχηγό των μισθοφόρων τον έστεψα κόμη της Υόρκης γιατί είχε κρυφά ταλέντα - δεν κάνω πλάκα, τα στατιστικά των χαρακτήρων παίζουν πολύ μεγάλο ρόλο στο gameplay) και ταυτόχρονα ελευθερώνω από την φυλακή τον βασιλιά της Αγγλίας και του δίνω μια ψωροκομητεία για να δείξω μεγαλοψυχία και εξευτελισμό - δύο σε ένα. Αυτός φυσικά οργανώνει σχέδιο ανατροπής μου και επανάκτησης του βασιλείου μου με την πρώτη ευκαιρία. Όταν πεθαίνω και συνεχίζω το παιχνίδι με τον πρωτότοκο πρίγκιπα, αρχίζει εμφύλιος με όλους τους κατόχους τίτλων να προσπαθούν να διεκδικήσουν το βασίλειο της Αγγλίας και της Νορβηγίας.

Σενάριο 2: είμαι ο 26χρονος βασιλιάς της Πολωνίας, ανύπαντρος και γεμάτος κέφι για την ζωή. Παντρεύομαι μια πριγκήπισα της Ουγγαρίας, μια κόρη ξανθή. Μαζί της κάνω τρία κουτσούβελα, ένα αγόρι και τρία κορίτσια και ένα αγόρι το οποίο μυστηριωδώς πέθανε λίγο μετά την γέννα. Πιστεύω ότι το έκανε ένας από τους δούκες μου που κινδύνευε να του φάει το δουκάτο αλλά δεν έχω αποδείξεις. Την δεύτερη φορά είχα αποδείξεις: τον έπιασα στα πράσα να προσπαθεί να σκοτώσει και το δεύτερο αγόρι και τον έριξα στην φυλακή. Το δουκάτο του το πήρε ο αδερφός του που είχε και μια όμορφη γυναίκα η οποία έγινε από random event και με δική μου απόφαση ερωμένη μου.

Ίσως ο μόνος χάρτης με μεγάλη σημασία εκείνη την εποχή.

Ήταν θέμα χρόνου. Αποκτάω νόθο παιδί με την δούκισσα, το οποίο νομιμοποιώ και το εντάσω στη δυναστεία. Αυτό φυσικά εξοργίζει την βασίλισσα και τα παιδιά μου. Ανακαλύπτω μερικά χρόνια μετά μυστική πλεκτάνη από τη βασίλισσα για τον θάνατου του μικρού μπάσταρδου. Τι κάνω λοιπόν; Πετάω στη φυλακή την βασίλισσα ή κάνω πως δεν κατάλαβα τίποτα; Ευτυχώς σύντομα ο μικρός ενηλικιώνεται και μπορώ να τον κάνω κόμη μιας επαρχίας στην ανατολική Πολωνία, ώστε να κινδυνεύει λιγότερο απ’ όσο θα κινδύνευε μέσα στην αυλή. Μα γιατί δεν καταλαβαίνουν από προειδοποιήσεις αυτές οι γυναίκες; Τσ-τς-τς... Παντρεύω μία από τις πριγκίπισσές μου με τον δόγη της Βενετίας, έτσι ώστε να έχω ένα ισχυρό σύμμαχο, αλλά ίσως και να διεκδικήσω και τον θρόνο της Βενετίας. Την δεύτερη πριγκίπισσα δεν την ήθελε κανείς οπότε την πάντρεψα με έναν αυλικό (έχασα prestige με αυτή την κίνηση αλλά μου τα είχε πρίξει να της βρω άντρα). Η τρίτη πήγε σε μοναστήρι...

Κάπως έτσι εκτυλίσεται όλο το παιχνίδι, από το 1066 μέχρι το 1453. Και μπορώ να πω ότι είναι πολύ, πολύ διασκεδαστικό. Αλλά και πολύ δύσκολο, όπως τα περισσότερα παρόμοια παιχνίδια. Ούτε καν ολόκληρο το manual δεν φτάνει για να μάθετε τις λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά, πόσο μάλλον το απαράδεκτο tutorial, το οποίο αναφέρει περιληπτικά πράγματα ψιλοαυτονόητα. Αυτό, και το ότι δεν επιτρέπεται το παιχνίδι με μουσουλμάνους ή παγανιστές (επειδή ο τρόπος παιχνιδιού θα ήταν τελείως διαφορετικός από την μεσαιωνική, χριστιανική, φεουδαρχική Ευρώπη) είναι τα μόνα πραγματικά αρνητικά που μπορώ να βρω στο Crusader Kings. Κατα τ’άλλα είναι μια μεγάλη επιτυχία. Η παρουσίαση είναι πολύ καλύτερη ακόμα κι απ’το Victoria II που είχε κάνει την διαφορά μέχρι τώρα, τα γραφικά είναι εντυπωσιακά (!), οι χάρτες από τους πιο όμορφους και η μουσική έχει μπόλικο μεράκι όπως και ο ηχητικός σχεδιασμός, ο οποίος μέχρι τώρα ήταν τελείως αμελητέος στα παιχνίδια του είδους. Ακόμα και η ΑΙ είναι ικανοποιητική.

Τα γραφικά θυμίζουν ακόμα και τη σειρά Total War σε ποιότητα.

Το Crusader Kings II είναι ένα πραγματικά μεγάλο βήμα για τα παιχνίδια της Paradox. To πρώτο ήταν μια καλτ επιτυχία της εταιρίας ακόμα για τα δεδομένα των ίδιων της των παραγωγών, όπου και η πιο πετυχημένη θεωρείται καλτ. Το δεύτερο μέρος δείχνει μια ωρίμανση της εταιρίας σε όλους τους τομείς. Το μόνο σίγουρο: αυτό το παιχνίδι δεν είναι για όλους. Δεν είναι καν για λίγους - είναι για ελάχιστους. Για εκείνους που έχουν την υπομονή να το μάθουν, να καταλάβουν ότι ο στόχος του είναι μια τελείως διαφορετική αναπαράσταση από τους περισσότερους τίτλους με παρόμοια θεματολογία, μια πιο ρεαλιστική απεικόνιση, εναλλακτική απ’ όσα έχουμε μάθει να μας αρέσουν. Γι’αυτούς, αυτός ο εξομοιωτής δυναστείας επιφυλάσσει πολλές ώρες διασκέδασης και εκπλήξεων...

+ Μοναδικό, πρωτότυπο gameplay, ανεπανάληπτο για το είδος
+ Ωραία μουσική
+ Ανέλπιστα καλή παρουσίαση
+ Σχετικά ελαφρύ

- Πολύ δύσκολο στην εκμάθηση, απαράδεκτα tutorial και manual
- Δυνατότητα επιλογής μόνο χριστιανών

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 9.0

Πλατφόρμα: PC
Έκδοση: Paradox
Ανάπτυξη: Paradox
Διάθεση: CD, Digital download
Είδος: Στρατηγικής
Παίκτες: Single-player, multiplayer
Επίσημο Site: http://www.paradoxplaza.com/games/crusader-kings-ii
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 14/2/2012
PEGI: 12