Πληκτρολογήστε τουλάχιστον 2 χαρακτήρες

Crash: Mind Over Mutant Review

Game 2.0
LinkedIn Share

Στις παλιές εποχές, εκείνες του πρώτου PlayStation, η Naughty Dog μας είχε παρουσιάσει τον συμπαθέστατο Crash Bandicoot, έναν ήρωα που έφερνε κάτι σε αλεπού. Τότε, τα παιγνίδια του Crash ήταν γεμάτα χιούμορ και χρώμα, ενώ ο ίδιος ο χαρακτήρας λατρεύτηκε για την χαζοχαρούμενη νότα που ανέδυε. Σήμερα, σχεδόν 10 χρόνια μετά και την πώληση του franchise στην Sierra και το ολικό reset που αυτό υπέστη, μας δίνεται η ευκαιρία να παίξουμε το Crash: Mind Over Mutant, με την υπόσχεση ότι η σειρά συνεχίζει σε νέα μονοπάτια. Είναι όμως έτσι;

H ιστορία του Mind Over Mutant είναι κάπως διαφορετική από τις κλασσικές ιστορίες που συνήθιζε να μας δίνει αυτή η σειρά. Αυτήν την φορά, ο Neo Cortex συνεργάζεται με άλλον θεότρελο επιστήμονα, τον N Brio, για την κατάκτηση του κόσμου. Έτσι κατασκευάζουν το απόλυτο gadget διασκέδασης, που εκτός από το ότι προσφέρει ταινίες on demand και πλοήγηση στο internet, έχει την ικανότητα να αποβλακώνει τον χρήση κάνοντάς τον υποχείριο των κατασκευαστών. Κάπου εκεί κολλάει ο Crash που, αφού είναι σχεδόν ανεγκέφαλος, μένει ανεπηρέαστος, και καλείται να σώσει την κατάστασή μαζί με τον Aku Aku (την γνωστή μάσκα). Δεν ισχύει όμως το ίδιο για την Coco, την αδερφή του, και τον Crunch Bandicoot.

Αυτό που κάνει τρομερή εντύπωση είναι ο τρόπος που δίνεται η ιστορία: μέσα από animations που κάθε φορά έχουν διαφορετική τεχνοτροπία. Θα δείτε animations που μοιάζουν με κλασσικά παλιά παιδικά του Disney, άλλα που μοιάζουν σαν ιαπωνικά anime, ακόμα και στατικές εικόνες. Το σίγουρο είναι ότι αυτά τα διαλείμματα είναι άκρως απολαυστικά αφού εκτός από τις διαφορετικές τεχνοτροπίες animation, υπάρχει και πολύ καλό χιούμορ που σατιρίζει τον κόσμο του internet αλλά και αυτόν της τηλεόρασης. Ειδικά η διαφήμιση που θυμίζει τηλεμάρκετινγκ στην αρχή του παιγνιδιού, με έκανε να γελάω για αρκετές ώρες.

Ας μου πεί κάποιος τι κάνει ο Crash όταν δεν παίζω και έχει αυτό το χαμόγελο...
Ας μου πεί κάποιος τι κάνει ο Crash όταν δεν παίζω και έχει αυτό το χαμόγελο...

Πέρα από τον τομέα των cinematics, το παιχνίδι έχει υποστεί και άλλες σοβαρές αλλαγές. Τα παρουσιαστικά των χαρακτήρων διαφέρουν αρκετά από τους παλιούς τίτλους, ενώ δεν υπάρχουν καθόλου νέοι χαρακτήρες. Τα γραφικά είναι πολύχρωμα και προσεγμένα. Το στιλ του παιγνιδιού είναι αρκετά όμορφο, η κίνηση ομαλή, ενώ υπάρχουν και πολλά εφέ λάμψης που είναι ιδιαίτερα όμορφα. Το μόνο παράπονο που έχω είναι ότι ορισμένες φορές, κάποια πράγματα όπως πλατφόρμες και διάφορα διακοσμητικά στοιχεία απλά αιωρούνται, περιμένοντας τον παίκτη απλά να περάσει από επάνω τους. Αν και δεν επηρεάζει και πολύ τον τρόπο παιγνιδιού, είναι σαν ένα πισωγύρισμα στις εποχές το πρώτου PlayStation.

Στην σειρά Crash Bandicoot, δύο πράγματα δεν έχουν αλλάξει. Το χαζοχαρούμενο χαμόγελο του Crash και το ότι τα παιγνίδια είναι αμιγώς platformers. Αυτό σημαίνει ότι ο παίκτης καλείται να οδηγήσει τον χαρακτήρα του στο τέρμα της κάθε πίστας πηδώντας από πλατφόρμα σε πλατφόρμα. Στο Mind Over Mutant, δεν υπάρχει καμία εξαίρεση σε αυτό, αλλά υπάρχουν μερικές αλλαγές ώστε να μην υποπέσει ο τίτλος στην κατηγορία “άλλο ένα συγκεχυμένο plaformer”.

Η πρώτη αλλαγή είναι η προσθήκη των mutants, oι οποίοι είναι τέρατα, κάτοικοι του κόσμου του Crash και έχουν διάφορες ιδιότητες και χαρακτηριστικά. Αφού λοιπόν ο παίκτης τους αντιμετωπίσει σαν εχθρούς, μετά από αρκετές μπούφλες, έρχονται με το μέρος σας. Ο Crash, καβάλα πλέον στον mutant, μπορεί να χρησιμοποιήσει τις επιθέσεις του και τα διάφορα ειδικά χαρακτηριστικά του για να τα βάλει με όποιον αντίπαλο βρεθεί μπροστά τους για να γευτεί το βαρύ τους χέρι, αλλά και να προχωρήσει και στην πίστα. Υπάρχουν mutants που γίνονται διαθέσιμοι στην διάρκεια της περιπέτειας και χρησιμοποιούν φωτιά, νερό, πάγο, ακόμα και τηλεπαθητικές επιθέσεις και γρήγορες γροθιές. Θυμίζει αρκετά το Cameo κατά την γνώμη μου. Βέβαια, υπάρχουν και περιπτώσεις που ο Crash θα πρέπει να ξεπεζέψει για να προσπελαστούν κάποιες περιοχές, πράγμα που δεν αχρηστεύει τον χαρακτήρα του παιγνιδιού. Το πρόβλημά βέβαια με τους mutants είναι ότι μετά από λίγο, το όλο θέμα καταντάει επαναλαμβανόμενο και βαρετό. Αφ’ ενός η διαδικασία απόκτησής τους είναι επαναλαμβανόμενη, αφ’ εταίρου η ποικιλία τους ελαφρώς μικρή.

Μία από τις (όχι και τόσο) επικές μάχες μεταξύ των mutants
Μία από τις (όχι και τόσο) επικές μάχες μεταξύ των mutants

Οι άλλες αλλαγές θεωρούνται μικρές. Ένα απλό σύστημα που προσφέρει αναβαθμίσεις στον Crash και τους mutants μαζεύοντας σφαίρες Mojo, και το ότι πρέπει, μετά την ολοκλήρωση της εκάστοτε αποστολής, να πάρετε τον δρόμο της επιστροφής προς την αρχή της πίστας. Αυτό γίνεται είτε με διαφορετικά μονοπάτια, είτε παίζοντας την ίδια πίστα αντίστροφα. Αυτό απ’ ότι φαίνεται είναι απομεινάρι από την ανοιχτή μορφή που είχε αρχικά το παιγνίδι, η οποία τελικά άλλαξε κατά τα τελικά στάδια της ανάπτυξης του. Μία ακόμα αλλαγή είναι ότι πλέον ο Crash δεν είναι μόνος του. Αν κάποιος φίλος σας θέλει να μπει στη δράση, μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να πάρει στα χέρια του το δεύτερο χειριστήριο και να δώσει έξτρα μπούφλες βοηθείας με την Coco. Το παιγνίδι με την βοήθεια δεύτερου χαρακτήρα είναι ιδιαίτερα διασκεδαστικό, αν και κάνει την εμπειρία αρκετά πιο εύκολη.

Ένα στοιχείο που με ενόχλησε ιδιαίτερα είναι η θέση της κάμερας, που ρυθμίζεται αυτόματα και συχνά παίρνει άβολες θέσεις ή πολύ μακρινές. Γιατί να μην δίνεται η επιλογή να αλλάξει κάπως η κάμερα; Σε πολλά παιγνίδια συμβαίνει αυτό και είναι άκρως εκνευριστικό…

Συνεχίζοντας με τα αρνητικά, η μουσική επένδυση του παιγνιδιού είναι απολύτως αδιάφορη και υπάρχει μόνο και μόνο για να ακούγεται… κάτι. Οι συνθέσεις προσπαθούν να δώσουν κεφάτο τόνο αλλά είναι τόσο βαρετές και χαμηλές που αποτυγχάνουν να δημιουργήσουν οποιαδήποτε ατμόσφαιρα. Στον αντίποδα, τα ηχητικά εφέ και κυρίως το voice work είναι από τα καλύτερα που έχoυμε δει σε παιγνίδι του είδους. Πέρα από τους κύριους χαρακτήρες, πλάκα έχουν και οι εχθροί,οι οποίοι πριν σας αντιληφθούν, κάνουν συζητήσεις που παρά την χαζομάρα τους, με έκαναν να χαμογελάσω.

Αυτός ο mutant μου θυμίζει StarFox...
Αυτός ο mutant μου θυμίζει StarFox...

Γενικά δεν πρόκειται για κάποιο κορυφαίο παιγνίδι. Ο καλός χειρισμός, τα όμορφα περιβάλλοντα, τα υπέροχα cinematics και οι καλές σκόρπιες ιδέες αντισταθμίζονται από τα προβληματάκια στην κάμερα, το παγερά αδιάφορο soundtrack και το κάπως επαναλαμβανόμενο gameplay που προκαλεί βαρεμάρα. Το Mind Over Mutant αποτελεί τίτλο που δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας, αλλά αξίζει την προσοχή σας, κυρίως αν θέλετε να κάνετε ένα καλό δώρο σε κάποιο μπόμπιρα.

+ Ωραία πολύχρωμα γραφικά
+ Τα cinematics είναι εκπληκτικά και γεμάτα πικοιλία
+ Η προσθήκη δεύτερου παίκτη
+ Η προσθήκη των Mutants
+ Πολύ καλό χιούμορ

– Παγερά αδιάφορη μουσική
– Προβληματική κάμερα
– Βαρετό και επαναλαμβανόμενο μετά από ένα σημείο

Βαθμολογία: 7.0

Πλατφόρμα: PS2 (Xbox 360, Wii, DS, PSP)
Έκδοση: Activision Blizzard
Ανάπτυξη: Radical
Διάθεση: CD Media
Είδος: Platformer
Παίκτες: 1-2
Επίσημο Site: village.crashbandicoot.com
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 31/10/2008
PEGI: 7+

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΧΟΛΙΑ