Chaos on Deponia Review

, Πέμπτη 22 Νοεμβρίου 2012 0  

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αν εκεί στη Daedalic έχουν ανακαλύψει κάποιο μαγικό φίλτρο και παράγουν μανιωδώς ποιοτικά adventures και μάλιστα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, αλλά εύχομαι να μην σταματήσουν και να συνεχίσουν να μας εκπλήσσουν το ίδιο ευχάριστα και στο άμεσο μέλλον. Πριν από μερικούς μήνες η (νέα) αγαπημένη εταιρεία των απανταχού adventurers κυκλοφόρησε το Deponia, το πρώτο μέρος μιας τριλογίας με πρωταγωνιστή ένα θεόμουρλο τύπο ονόματι Rufus, ο οποίος κοιμάται και ξυπνάει με μια και μοναδική ευχή, να φύγει από την σκουπιδούπολη στην οποία διαμένει. Στην πορεία της ιστορίας ο ήρωάς μας ερωτεύεται σφόδρα την όμορφη Goal από την πόλη Elysium και κάνει ότι περνά από το χέρι του ώστε να την εντυπωσιάσει αρχικά, αλλά παράλληλα να προστατέψει τόσο αυτή όσο και την πατρίδα του από τις δυνάμεις των Organon που θέλουν να εξαφανίσουν την τελευταία από το χάρτη.

Το δεύτερο μέρος της τριλογίας, Chaos on Deponia, ξεκινά παρουσιάζοντας μας αρχικά με κινηματογραφικό τρόπο μια περίληψη της ιστορίας του πρώτου παιχνιδιού, ενώ αμέσως μετά αναλαμβάνετε και πάλι το χειρισμό του Rufus, ο οποίος αφού συλλέξει κάποια απαραίτητα αντικείμενα από το σπίτι του ηλικιωμένου ζευγαριού που τον φιλοξενεί, προσπαθεί για άλλη μια φορά να φτάσει στην Elysium με ένα ανορθόδοξο (όπως μας έχει συνηθίσει άλλωστε) τρόπο. Όπως θα περίμενε κανείς, το δημιούργημά του κατά φαντασίαν ήρωα καρφώνεται στην κάψουλα που μεταφέρει την Goal και τον Cletus και έπειτα από μια σύντομη διαμάχη μεταξύ των ανδρών η Goal βρίσκεται για άλλη μια φορά στον απέραντο σκουπιδότοπο, τη Deponia, αυτή τη φορά όμως με προβλήματα... προσωπικότητας. Συγκεκριμένα στο Chaos on Deponia πρέπει να βοηθήσετε τον Rufus να επαναφέρει την αγαπημένη του στην αρχική της κατάσταση, αφού από την πτώση έχει αποκτήσει όχι μια, ούτε δυο, αλλά τρεις διαφορετικές προσωπικότητες, καθώς τα εμφυτεύματα μνήμης της έχουν καταστραφεί. Ακούγεται κάπως μπερδεμένο σαν ιδέα, αλλά τελικά αποδεικνύεται πολύ έξυπνο, καθώς ο κάθε χαρακτήρας/προσωπικότητα έχει τις ιδιαιτερότητες του και πρέπει να βρείτε τον κατάλληλο τρόπο κάθε φορά, ώστε να πείσετε τη Goal να συνεργαστεί μαζί σας.

Οπτική πανδαισία το Chaos on Deponia.

Στον τεχνικό τομέα δεν αλλάζει απολύτως τίποτα σε σχέση με το πρώτο μέρος. Ta εξαιρετικά σχεδιασμένα 2D γραφικά υψηλής ανάλυσης εντυπωσιάζουν για μια ακόμη φορά και οι τοποθεσίες που επισκέπτεστε, οι οποίες είναι σημαντικά περισσότερες από το πρώτο μέρος, θα σας αφήσουν με το στόμα ανοικτό. Οι νέοι χαρακτήρες επίσης προσεγμένοι, βγάζουν τρελό γέλιο τόσο με τις ατάκες όσο και με τις εκφράσεις του προσώπου τους. Οι ομιλίες, τέλος, παραμένουν ζωντανές και ενθουσιώδεις χωρίς να προβληματίζουν αν και σίγουρα θα σας ζαλίσουν οι στιγμές όπου πρέπει να απευθυνθείτε τρεις φορές προς τη Goal, ρωτώντας τη ακριβώς τα ίδια πράγματα κάθε φορά. Δεν ξέρω αν μπορούσαν να το διαχειριστούν κάπως διαφορετικά οι σχεδιαστές αυτό το σημείο, αλλά πολλές φορές ειλικρινά θα θέλετε να κλείσετε τα ηχεία.

Επιπλέον κάτι που θέλω να αναφέρω σε αυτό το σημείο, είναι η γενικότερη αίσθηση που αποκόμισα από την συμπεριφορά τόσο του κεντρικού ήρωα, όσο και των υπόλοιπων χαρακτήρων. Θεωρώ πως στο Chaos on Deponia οι σχεδιαστές έχουν δώσει μια πιο ανάλαφρη διάθεση, κάτι που δεν είναι απαραίτητα κακό, αλλά ξενίζει αρκετά σε σχέση με το πρώτο παιχνίδι, συνυπολογίζοντας το γεγονός ότι βρισκόμαστε μπροστά στην επικείμενη καταστροφή ενός πλανήτη από στιγμή σε στιγμή. Η μουσική του παιχνιδιού, εκτός από τις περιπτώσεις που κάνει την είσοδο του στην οθόνη σας ο αγαπημένος πλέον βάρδος/αφηγητής, είναι εξαιρετικά χαλαρωτική και ευχάριστη, με μελωδίες να πλημμυρίζουν ανελλιπώς τα ηχεία, αν και θα ήθελα λίγη ένταση παραπάνω σε ορισμένες περιοχές.

Μα είναι τώρα αυτή φάτσα ανθρώπου που θα σώσει τον κόσμο;

Εξαιρετικός για άλλη μια φορά ο τομέας των γρίφων, με τη Daedalic να παραδίδει μαθήματα και να δείχνει το δρόμο σε όλους τους άλλους δημιουργούς στο πως πρέπει να ενσωματώνονται οι γρίφοι στην ιστορία του παιχνιδιού, χωρίς να αλλοιώνεται η συνοχή του. Σε γενικές γραμμές, συναντάτε ποικιλομορφία γρίφων κλιμακούμενης δυσκολίας, και σε δυο περιπτώσεις, χωρίς να θέλω να φωτογραφίσω ακριβώς τα σημεία, χρειάζεται να σκεφτείτε εντελώς ανορθόδοξα και να προσέξετε την παραμικρή λέξη που ξεστομίζει ο Rufus, διαφορετικά θα κολλήσετε για ώρες στην οθόνη. Δεν ξέρω αν θα το χαρακτήριζα άδικο αυτό, από τη στιγμή που στο πρώτο μέρος παραπονέθηκα για τα ελλειπή στοιχεία ως προς την επίλυση κάποιων γρίφων, αλλά πιστεύω πως αξίζει ένα μεγάλο μπράβο στην εταιρεία που δεν αναλώνεται σε αναμασημένη τροφή και τολμά να πειραματίζεται με νέους τρόπους και τεχνικές, προς τέρψη των πιο σκληροπυρηνικών και απαιτητικών παικτών.

Δεν λείπουν και οι αναφορές σε ταινίες ή σειρές.

Συνοψίζοντας, το Chaos on Deponia αποτελεί άξιο συνεχιστή της ιστορίας, με τα όποια προβληματάκια να έχουν εξαλειφθεί, αλλά χωρίς να έχει αυτό το κάτι που συναντήσαμε στον προκάτοχό του. Αν και περιμέναμε να πάρουμε περισσότερες απαντήσεις μετά το ξαφνικό κλείσιμο του προηγούμενου παιχνιδιού και να προχωρήσει κάπως πιο σοβαρά η ιστορία, τα πράγματα κινούνται νωχελικά και σε ανάλαφρο μοτίβο. Το αποτέλεσμα αφήνει ανάμεικτα συναισθήματα, τόσο για την εξέλιξη της ιστορίας, όσο και για τους ίδιους τους πρωταγωνιστές. Απομένει μόνο η ελπίδα ότι το τρίτο και τελευταίο μέρος θα είναι λυτρωτικό για όλους.

+ Ευφυέστατη υλοποίηση γρίφων
+ Voice acting
+ Έξυπνο χιούμορ
+Μεγάλη διάρκεια στα πρότυπα του πρώτου μέρους

- Φτωχή εξέλιξη χαρακτήρων
- Πιο ανάλαφρο σε σχέση με το πρώτο

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8.5

Πλατφόρμα: PC
Ανάπτυξη: Daedalic Entertainment
Έκδοση: Daedalic entertainment
Διάθεση: Steam
Είδος: Adventure
Παίκτες: Single-player
Επίσημο Site: http://www.deponia.de/en/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 6/11/2012
PEGI: 12