GAME20.GR > REVIEWS
alt text

Desperados 3 review

, 07/07/2020  

Μετά την μεγάλη επιτυχία της σειράς τακτικής Commandos, στις αρχές της δεκαετίας του 2000 εμφανίστηκε η σειρά Desperados, η οποία ήταν παρόμοια παικτικά, όμως βασισμένη όχι στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά στην Άγρια Δύση. Μετά από απουσία πολλών χρόνων, οι Desperados χτυπάνε τα σπιρούνια τους, φυσάνε τις καπνισμένες κάνες τους κι επιστρέφουν πιο ανανεωμένοι και εντυπωσιακοί από ποτέ. Περισσότερα...

alt text

Daymare 1998 review

, 03/07/2020  

Αν είστε φαν της σειράς Resident Evil και ταυτόχρονα μιας κάποιας ηλικίας τόσο όσο αφήνετε ένα μικρό βογγητό όταν σωριάζεστε κουρασμένος στην καρέκλα, σας έχω καλά νέα. Δηλαδή όχι ακριβώς. Η 10μελής Invader Studios βάζει στόχο στο κέντρο των συναισθημάτων και των αναμνήσεων μας από μια άλλη εποχή gaming. Το Daymare 1998, όπως φαίνεται και από το όνομά του, μοιάζει να ξεπήδησε από τα εφηβικά μας χρόνια όταν παίζαμε τα αγαπημένα μας games κατόπιν επαγγελματικής συμφωνίας με τους γονείς μας, αφού τελειώναμε τα μαθήματα μας, αλλά πάντα καταλήγαμε να ψάχνουμε τους μοχλούς που περίτεχνα μας έκρυβαν, σε κάποιο δύσβατο και θεόρατο πατάρι του σπιτιού. Αξιοσημείωτο είναι ότι το όλο εγχείρημα ξεκίνησε σαν fan project για το Resident Evil 2 που στην πορεία αποστασιοποιήθηκε και έγινε ξεχωριστό παιχνίδι. Ας δούμε αν έχει λόγο ύπαρξης. Περισσότερα...

alt text

Minecraft Dungeons review

, 28/06/2020  

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Minecraft είναι ένα από τα μεγαλύτερα success story στην ιστορία του gaming. Από beta ενός ενδιαφέροντος concept και γραμμένο αποκλειστικά σε Java, έφτασε να γίνει το μεγαθήριο που γνωρίζουμε σήμερα, με εκατοντάδες εκατομμύρια παίκτες και χιλιάδες youtubers να stream-άρουν τις περιπέτειές τους στον τετραγωνισμένο κόσμο του. Μαζί με ένα τέτοιο ασταμάτητο σουξέ συνήθως έρχονται και διάφορα spin-off παιχνίδια, που αν δεν είχαν το όνομα και το στιλ του βασικού τίτλου, θα μπορούσαν να είναι κάτι εντελώς άσχετο και κανένας δεν θα έβλεπε διαφορά. Αυτό είναι το Minecraft Dungeons, ένα hack-and-slash dungeon crawler τύπου Diablo, αλλά με αρκετά απλοποιημένους μηχανισμούς. Περισσότερα...

alt text

Journey to the Savage Planet review

, 24/06/2020  

Κοιτάξτε να δείτε, δεν είναι εύκολο να είσαι εξερευνητής. Δεν είναι καν εύκολο να προσποιηθείς πως είσαι ένας! Από το Ελαφονήσι στο Κεδρόδασος κληθήκαμε να πάμε κάποτε και αυτό κατέληξε σε καυγάδες, δράμα και πρώτου βαθμού εγκαύματα. Γι’αυτό ίσως και τα παιχνίδια εξερεύνησης μόνο τώρα άρχισαν να πολλαπλασιάζονται, μετά από τόσες δεκαετίες gaming, και μόνο κάποια από αυτά αξίζουν προσοχής και μνείας. Το sci-fi adventure πρώτου προσώπου Journey to the Savage Planet είναι ένα τέτοιο παιχνίδι. Περισσότερα...

alt text

The Last of Us 2 review

, 19/06/2020  

Για το πρώτο The Last of Us δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Η πολυεπίπεδη ιστορία του και η κινηματογραφικότητά του, σε συνδυασμό με τα καταπληκτικά για την εποχή γραφικά του, έδειξαν τον δρόμο στη Sony για να επενδύσει στη συνέχεια σε τέτοιου είδους παιχνίδια και να κυριαρχήσει εύκολα με το PS4. Η πλούσια παρακαταθήκη του TLoU εύλογα δημιουργεί τεράστιες προσδοκίες για το The Last of Us Part 2, το οποίο πρέπει να φτάσει και να ξεπεράσει σε ποιότητα κάτι που για πολλούς gamers είναι σχεδόν ανυπέρβλητο. Καταφέρνει να εκπληρώσει τις προσδοκίες ή μένει στη σκιά του προκατόχου του; Περισσότερα...

alt text

Down the Rabbit Hole review

, 16/06/2020  

Tο Moss, που κυκλοφόρησε το 2018, αποτέλεσε μία από τις μεγαλύτερες ευχάριστες εκπλήξεις του PlayStation VR, καθώς συνδύαζε τα καλά του VR gaming με τα θετικά ενός μη-VR παιχνιδιού. Όπως αναμενόταν, αρκετά VR παιχνίδια προσπαθούν να ακολουθήσουν τα βήματά του, αντιγράφοντας κάποια μέρη του gameplay. Ένα από αυτά είναι το Down the Rabbit Hole, που αν και διαφέρει αρκετά, δίνει έντονα την εντύπωση ενός κακοφτιαγμένου Moss. Περισσότερα...

alt text

Those Who Remain review

, 11/06/2020  

Αυτοί που απομένουν με το χειριστήριο ή το πληκτρολόγιο στα χέρια και αναρωτιούνται. Αναρωτιούνται αν αυτό που μόλις έπαιξαν είναι κάτι άξιο θύμησης στα χρόνια που θα έρθουν ή θα εξαφανιστεί με συνοπτικές διαδικασίες από τον εγκεφαλικό χάρτη τους μια για πάντα. Αυτοί που απομένουν να ψάχνουν να ξαναβρούν το φως τους, από το απόλυτο σκοτάδι του παιχνιδιού που μετατρέπει σε άτυπο διαγωνισμό μεταξύ της τηλεόρασης και της οθόνης τους το ποια υποστηρίζει τον καλύτερο συνδυασμό brightness και gamma correction για το βέλτιστο οπτικό αποτέλεσμα. Το Those Who Remain είναι ένα ακόμα παιχνίδι τρόμου, από τα πολλά που κατακλύζουν το είδος τα τελευταία χρόνια. Μπορεί να ξεχωρίσει; Περισσότερα...

alt text

Someday You’ll Return review

, 02/06/2020  

Έχοντας στο ενεργητικό μου άπειρες “εργατοώρες” gaming ενασχόλησης με θέμα το υπερφυσικό, το απόκοσμο και τον τρόμο γενικότερα, μπορώ να πω με σιγουριά ότι δύσκολα πια μπορεί κάτι να με ταρακουνήσει. Πιστεύω ακράδαντα ότι εδώ που φτάσαμε με αμέτρητες κυκλοφορίες και διαφορετικές θεματολογίες το ανακάτεμα της τράπουλας με κλισέ jumpscares και μπαγιάτικους μηχανισμούς δεν βοηθά το είδος των παιχνιδιών τρόμου να εξελιχθεί. Χρειάζεται κυρίως πρωτογενής εμπνευσμένη δημιουργία, η οποία ενώ αναγκαστικά θα κινείται στα στενά συνοριακά πλαίσια και περιορισμούς που έχει ένα παιχνίδι, θα καταφέρει να ελιχθεί και να ξεφύγει προσφέροντας κάτι το διαφορετικό. Τα γράφω αυτά γιατί ειλικρινά νιώθω -και είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι συμφωνείτε- πως η όλη φιλοσοφία των “walking sims” έχει κουράσει το κοινό και το είδος χρειάζεται επιτακτικά ανανέωση. Σε αυτή την κατεύθυνση προσπαθεί να κινηθεί η διμελής(!) CBE Software με το Someday you'll Return. Περισσότερα...

alt text

Predator: Hunting Grounds review

, 28/05/2020  

Σε αντίθεση με το Alien, ο Predator δεν έχει καταφέρει να κάνει ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία του στο gaming. Δικαίως, αφού οι διάφορες προσπάθειες ανά τα χρόνια ήταν μέτριες στην καλύτερη περίπτωση. Το Predator: Hunting Grounds, αν και ενδιαφέρουσα ιδέα, δυστυχώς δεν αποτελεί εξαίρεση. Περισσότερα...

alt text

Ion Fury review

, 25/05/2020  

Ξανά, και ξανά, και ξανά, το ίδιο ερώτημα προκύπτει: πόση αξία έχει η νοσταλγία; Αν ισχύει πως επιλέγουμε να κρατάμε μόνο τις καλές αναμνήσεις, τί νόημα έχει η αναπόληση, πόσο μάλλον όταν αυτή γίνεται στην πιο απτή της μορφή; Είναι μια (ψεύτο)φιλοσοφική απορία που στον κόσμο του gaming εμφανίζεται μεν τακτικά, πλην όμως καταλήγει φιλολογία αν τα ίδια τα παιχνίδια που πατούν στη νοσταλγία είναι διασκεδαστικά και προσφέρουν ό,τι τους ζητείται. Να, ένα παράδειγμα, το Ion Fury. Ένα FPS που όχι απλά εμπνέεται από αυτά των 90s (Duke Nukem 3D, Doom), αλλά φαίνεται να έρχεται κατευθείαν από εκείνη την εποχή, με τα όποια καλά ή κακά στοιχεία φέρνει αγκαζέ. Περισσότερα...

alt text

The Shattering review

, 22/05/2020  

Κάποιες φορές, εμφανίζονται από το πουθενά παιχνίδια που φέρνουν φρέσκο αέρα στο είδος τους και αφήνουν μια ξεχωριστή αίσθηση. Αυτή η αίσθηση γίνεται ακόμα πιο ευχάριστη όταν το ίδιο το παιχνίδι δεν σε προετοιμάζει γι αυτό, δεν διαφημίζεται, δεν διατυμπανίζεται σαν επικό blockbuster, ούτε γίνεται σαφές από τα trailer του τί προσφέρουν σαν παικτική εμπειρία. Η Super Sexy Software καταφέρνει με διακριτικότητα και μεράκι να μας δώσει ένα μικρό “διαμαντάκι”, το The Shattering, μετατρέποντάς μας σε παίκτες -και θεατές ταυτόχρονα- μιας ιστορίας που θα την θυμόμαστε για αρκετό καιρό. Περισσότερα...

alt text

Snowrunner review

, 18/05/2020  

H Saber Interactive είναι ένα αξιόπιστο και πολυτάλαντο στούντιο. Πέρα από το Snowrunner και τους προκατόχους του, μόνο πρόσφατα έχει βγάλει μεταξύ άλλων τα NBA 2K Playgrounds, το World War Z, τα Witcher 3 και Vampyr στο Switch και το Ghostbusters: The Video Game Remastered, ενώ ετοιμάζει το WWE 2K Battlegrounds. Εντυπωσιακή ποικιλία ειδών παιχνιδιών, μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα. Κανένα όμως παιχνίδι της Saber μέχρι τώρα δεν ήταν πραγματικά κορυφαίο. Αυτό αλλάζει με το Snowrunner, το οποίο αποδεικνύεται ένα από τα καλύτερα παιχνίδια offroad οδήγησης των τελευταίων ετών. Περισσότερα...

alt text

Unruly Heroes review

, 16/05/2020  

Ένα γουρούνι, μια μάγισσα, ένας πίθηκος και ένα στρουμφάκι σε αναβολικά είναι οι Unruly Heroes που τρέχουν προς τα δεξιά και πηδούν χωρίς προφυλάξεις και με περισσή αυταπάρνηση μέσα από πολλά επίπεδα για να βρουν κάτι κωλόχαρτα. Νice... Περισσότερα...

alt text

Mount and Blade 2 review

, 13/05/2020  

Tο 2008, ένας φοιτητής, με τη βοήθεια του gaming community, κυκλοφόρησε το Mount and Blade, ένα open-world action RPG. Μπορεί το παιχνίδι να υστερούσε στον τομέα των γραφικών, όμως κατάφερε να κερδίσει τους παίκτες και απέκτησε φανατικούς modders. 1 εκατομμύριο πωλήσεις αργότερα, η Taleworlds Entertainment έβγαλε ένα ακόμα παιχνίδι στο ίδιο μοτίβο, το Mount and Blade: Warband. Πλέον φτάνουμε αισίως στο τρίτο και καλύτερο μέχρι σήμερα παιχνίδι Mount and Blade, το Mount and Blade 2: Bannerlord, που αυτή τη στιγμή είναι διαθέσιμο ως early access. Περισσότερα...

alt text

Streets of Rage 4 review

, 10/05/2020  

Προς το τέλος των '80s και σχεδόν στο πρώτο μισό των '90s, ο κόσμος των videogames ήταν πολύ διαφορετικός απ' ότι είναι σήμερα. Εκείνη την εποχή είχε τεράστια δημοτικότητα το είδος των side-scroller beat 'em up. Το είδος ξεκίνησε χοντρικά με παιχνίδια όπως το Double Dragon και έφτασε στην κορυφή του με το Final Fight. Ενδιάμεσα υπήρχαν πολλά και διάφορα όπως το Battletoads, το Dynamite Dux με την πιο χιουμοριστική του προσέγγιση και άλλα. Η Sega, θέλοντας να σπρώξει την τότε νέα της 16-bit κονσόλα, έβγαλε το δικό της sides-crolling beat 'em up. Και εγένετο Streets of Rage. Μια σειρά που έζησε και πέθανε αποκλειστικά στο Mega Drive και παρέμεινε νεκρή για 26 ολόκληρα χρόνια. Μέχρι σήμερα, που η Dotemu και η Lizardcube, μετά την επιτυχία του Wonder Boy 3: The Dragon’s Trap και έχοντας τις ευλογίες της Sega, μας δίνουν το Streets of Rage 4, συνεχίζοντας τη σειρά ακριβώς από “εκεί που την αφήσαμε”. Περισσότερα...