GAME20.GR > REVIEWS
alt text

It Takes Two review

, 15/04/2021  

Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι πολύπλοκες. Για να πετύχουν χρειάζεται σεβασμός, υπομονή, επικοινωνία, συνεργασία και χρόνος από όλα τα μέρη. Όταν μάλιστα έχουμε να κάνουμε με ζευγάρια, τότε όλα αυτά -και περισσότερα- πρέπει να υπάρχουν σε καθημερινή βάση. Δυστυχώς, ακόμη και στη χώρα μας, κάθε χρόνο χιλιάδες ζευγάρια οδηγούνται σε διαζύγιο. Εξάλλου, όπως λένε, η κύρια αιτία διαζυγίου είναι o…γάμος (και οι διαφωνίες για τις καθημερινές δουλειές του σπιτιού). Αυτό είναι και το κεντρικό θέμα του It Takes Two: ένα ζευγάρι με παιδί, λίγο πριν το διαζύγιο, αναγκάζεται να σώσει το γάμο του ενάντια στη θέλησή του. Θα καταφέρει λίγη μαγεία να τους φέρει ξανά κοντά ή ο χωρισμός τους είναι θέμα χρόνου; Για να μάθετε τί θα συμβεί πρέπει να περάσετε πάνω από 10 ώρες παίζοντας με έναν συμπαίκτη, είτε από κοντά, είτε online, και να συνεργαστείτε μέχρι το τέλος. Όπως ακριβώς και το ζευγάρι του παιχνιδιού. Περισσότερα...

alt text

Paradise Lost review

, 12/04/2021  

Γενικά είναι ωραία τα “walking sims”. Αυτή η αίσθηση μοναξιάς σε έναν περίεργο, μυστηριώδη και συχνά μετα-αποκαλυπτικό κόσμο ιντριγκάρει. Το χαρακτηριστικό των παιχνιδιών αυτών είναι η διαδραστικότητα με αντικείμενα του περιβάλλοντος και η αποκάλυψη της ιστορίας σταδιακά και μέσα από γράμματα, σημειώσεις, βιβλία ή άλλα αντικείμενα. Ένα τέτοιο παιχνίδι είναι και το Paradise Lost της PolyAmorous, το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει κάτι ξεχωριστό όπως πχ το Dear Esther), χάνει όμως σε πολλά σημεία, καταλήγοντας στο σωρό. Περισσότερα...

alt text

Kaze and the Wild Masks review

, 07/04/2021  

Νομίζω πως αρκετοί από εμάς, ειδικά οι μεγαλύτεροι, έχουμε λιώσει πάνω σε θρυλικά platformers, όπως τα Donkey Kong Cοuntry, Crash Bandicoot ή/και πολλά άλλα “euro-platformers” στην αγαπημένη Amiga. Άπειρες ώρες λουσμένοι από το φως της οθόνης και πλήρως συγκεντρωμένοι στον στόχο: να καταφέρουμε εκείνο το pixel perfect άλμα, να μπορέσουμε να βρούμε εκείνο το collectable που μας έλειπε και ήταν τόσο καλά -και σπαστικά- κρυμμένο, να περάσουμε εκείνο το καταραμένο σημείο που συνεχώς χάναμε όλες τις ζωές μας, με κόπο, ιδρώτα, ίσως και δάκρυα (δεν κρίνω, κάποιες φορές ο σαδισμός των developers ήταν υπέρμετρος). Το Kaze and the Wild Masks της Pixel Hive, είναι ένας φόρος τιμής, ένα γράμμα αγάπης σε αυτά τα παιχνίδια και δεν το κρύβει καθόλου. Θα μπορούσε να πει κανείς πως παρόλο που κυκλοφορεί εν έτει 2021, είναι retro, ή έστω, πολύ πιο retro από πολλά παιχνίδια που διεκδικούν αυτή την ταμπέλα. Περισσότερα...

alt text

Evil Inside review

, 04/04/2021  

Το Εvil inside είναι ένα παιχνίδι τρόμου πρώτου προσώπου φανερά επηρεασμένο από αξιομνημόνευτους εκπρόσωπους του είδους όπως το P.T. και το Visage. Βασισμένο στο κλασικό πια σκηνικό του στοιχειωμένου ερημωμένου σπιτιού, ευελπιστεί να ξεπεράσει τα τετριμμένα και να προσφέρει κάτι διαφορετικό. Περισσότερα...

alt text

Ghosts ‘n Goblins Resurrection review

, 31/03/2021  

Απο πού να ξεκινήσει κάποιος να μιλάει για την παρακαταθήκη που έχει αφήσει το Ghosts 'n Goblins στο gaming; Ας το συνοψίσουμε σε δύο λέξεις: απαίσια δύσκολο. Σε έναν κόσμο που το arcade είχε σχεδιαστεί να είναι όσο πιο δύσκολο γίνεται για να “μασήσει”, τα παιχνίδια είχαν απότομες μεταβολές στην δυσκολία. Κυρίως προς τα πάνω. Η μεταφορά τους στις κονσόλες είχαν “κληρονομήσει” την δυσκολία μαζί με μερικές άλλες περίεργες πρακτικές όπως τα attract modes. Μερικές φορές είχαν ξεχάσει να αφαιρέσουν ακόμα και το “insert coin to join in” – πόσο μάλλον να αναπροσαρμόσουν την δυσκολία. Το Ghosts n’ Goblins είναι μια τέτοια περίπτωση. Ένα παιχνίδι που φορούσε την δυσκολία του στο πέτο σαν βραβείο. Βοηθούσε το γεγονός ότι ήταν πολύ προσεκτικά σχεδιασμένο ώστε να δίνει στον παίκτη αρκετό έλεγχο ενώ ταυτόχρονα τον βομβαρδίζει με εχθρούς που εμφανίζονται συνέχεια απο όλες τις πλευρές. Δεν υπάρχει στιγμή γαλήνης στο Ghost ‘n Goblins. Περισσότερα...

alt text

Taxi Chaos review

, 19/03/2021  

Υπάρχουν μερικά πράγματα που αποτελούν “ιερά τέρατα” στο gaming. Το να το παίζεις έξαλλος ταξιτζής, να μεταφέρεις ακόμα πιο έξαλλους και απαιτητικούς επιβάτες προκαλώντας απόλυτο χάος στους δρόμους της μεγαλούπολης ενώ ακούς τέρμα The Offspring, είναι ένα απο αυτά. Το Taxi Chaos εμπίπτει στην κατηγορία παιχνιδιών τύπου “αν δεν το φτιάξει η Sega, θα το φτιάξουμε εμείς”. Πράγμα με το οποίο δεν θα είχαμε πρόβλημα αν ήταν τουλάχιστον διασκεδαστικό. Περισσότερα...

alt text

Little Nightmares 2 review

, 12/03/2021  

Το πρώτο Little Nightmares, ένα puzzle-platformer με ιδιαίτερο στιλ γραφικών και στοιχεία τρόμου, αποτέλεσε μία από τις πιο μεγάλες εκπλήξεις της προηγούμενης γενιάς. Τέσσερα χρόνια μετά, έχουμε στα χέρια μας τη συνέχειά του. Περισσότερα...

alt text

Destruction AllStars review

, 07/03/2021  

Τα θεότρελα παιχνίδια με μάχης με οχήματα τύπου Twisted Metal έχουν εκλείψει εδώ και χρόνια. Το Destruction AllStars ευελπιστεί να καλύψει αυτό το κενό με το “καλημέρα” στο PS5. Προσπαθεί να προσφέρει την κλασική κατάσταση αρένας με αυτοκίνητα, αλλά ταυτόχρονα και την αίσθηση του online ανταγωνισμού τύπου Rocket League. Δυστυχώς αυτά τα δύο πράγματα δεν τα κάνει με ιδιαίτερα ενδιαφέρων τρόπο. Περισσότερα...

alt text

Werewolf The Apocalypse Earthblood review

, 28/02/2021  

Από τα αρχαία χρόνια, υπάρχουν θρύλοι και παραδόσεις για την λυκανθρωπία. Αφηγήσεις για ανθρώπους που μπορούσαν να μεταμορφωθούν σε αιμοβόρα τέρατα. Όσα χρόνια και να περάσουν, όσο και να εξελιχθεί η ανθρωπότητα, πάντα βρίσκεται αντιμέτωπη με τα πιο ζωώδη, τα πιο αρχέγονα της ένστικτα. Μία αέναη προσπάθεια να υποτάξουμε και να αφήσουμε πίσω μας το “εσώτερο κτήνος” και να ακολουθήσουμε το πολιτισμένο μονοπάτι της προόδου. Έτσι λοιπόν, δεν είναι τυχαίο πως ο λυκάνθρωπος είναι ένα από τα πιο διαχρονικά και αρχετυπικά τέρατα. Πρόκειται για έναν μύθο που πάντα θα μας συναρπάζει και πάντα θα κινεί το ενδιαφέρον, γιατί έχει να κάνει με την ίδια μας την φύση. Εννοείται βέβαια, πως το concept του λυκάνθρωπου έχει επηρεάσει σε τεράστιο βαθμό το fantasy και την ποπ κουλτούρα, και κατ' επέκταση, το gaming. Για την ακρίβεια, το Werewolf: The Apocalypse - Earthblood, είναι βασισμένο στο pen-and-paper RPG, Werewolf: The Apocalypse, το οποίο, όπως και το “αδερφάκι” του, Vampire: The Masquerade, ανήκει στο World Of Darkness. Πάμε λοιπόν να δούμε αν πρόκειται για μία πετυχημένη μεταφορά. Περισσότερα...

alt text

Cyber Shadow review

, 24/02/2021  

Τα τελευταία χρόνια, υπάρχει μία αναγέννηση των old-school 2D παιχνιδιών, κυρίως χάρη στους indie developers, κι αυτό είναι κάτι που με χαροποιεί ιδιαίτερα. Ειδικά όταν βλέπουμε κάποια που είναι ξεκάθαρο πως έχουν δουλευτεί με αγάπη και μεράκι. Αν μάλιστα, έχουν καλό gameplay και όμορφο pixel art, τότε πετάω λεφτά στην οθόνη. Το Cyber Shadow είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου φτιαγμένο από έναν Φινλανδό developer, τον Aarne “MekaSkull” Hunziker, ο οποίος δούλευε το παιχνίδι εδώ και 10 χρόνια. Κάποια στιγμή, η δουλειά του υπέπεσε στην αντίληψη της Yacht Club Games (Shovel Knight), η οποία τον προσέγγισε και ανέλαβε την έκδοση του τίτλου, μαζί με μία μικρή βοήθεια στην ανάπτυξη. Περισσότερα...

alt text

Scott Pilgrim vs. The World review

, 20/02/2021  

Το Scott Pilgrim υπήρχε για πολύ καιρό στο παρασκήνιο και μόνο σε συγκεκριμένες στιγμές γνώρισε λίγη παραπάνω αναγνωρισιμότητα. Η πρώτη στιγμή είναι η μεταφορά του αρχικού κόμικ σε ταινία και η δεύτερη το videogame. Και ήταν και μια καλή στιγμή, διότι το παιχνίδι βασίζεται στο κόμικ και όχι στην ταινία. Επίσης ο μύθος και η αισθητική του κόμικ δανείζονται στοιχεία απο διάφορα κομμάτια της κουλτούρας των videogames, κυρίως παλιά arcades και Nintendo. Οπότε το Scott Pilgrim vs. The World: The Game όχι μόνο αντιπροσωπεύει το αρχικό κόμικ εξαιρετικά, αλλά είναι και ένα εξαιρετικό side-scrolling beat 'em up. Περισσότερα...

alt text

The Pedestrian review

, 16/02/2021  

Πόσο ενδιαφέρον μπορεί είναι ένα παιχνίδι όπου ένας πεζός θέλει να φτάσει στον προορισμό του; Με το The Pedestrian η Skookum Arts τολμάει να μας πείσει πως κάτι τέτοιο μπορεί εύκολα να κεντρίσει το ενδιαφέρον, αρκεί αυτό να συνοδεύεται με γρίφους, όμορφα γραφικά και διακριτικό χιούμορ. Περισσότερα...

alt text

Hitman 3 review

, 11/02/2021  

H “σύγχρονη” τριλογία Hitman των τελευταίων ετών ολοκληρώνεται με το τρίτο μέρος της. Το Hitman 3 ακολουθεί τα βήματα των επιτυχημένων προκατόχων του και μάλιστα προσφέρει και VR εμπειρία μέσω του PSVR. Αυτός είναι και ο λόγος που ήθελα να παίξω το παιχνίδι στο PS4, καθώς και μόνο η ιδέα του να μπω εικονικά στον κόσμο του Agent 47 φάνταζε όνειρο. Τελικά αποδεικνύεται κάπως κατώτερο απ' ότι περίμενα, αλλά και πάλι η εμπειρία είναι μοναδική. Περισσότερα...

alt text

The Medium review

, 07/02/2021  

Το The Medium αποτελεί την πρώτη μεγάλη αποκλειστικότητα νέας γενιάς του Xbox Series X κι έτσι συνοδεύεται από πολύ υψηλές προσδοκίες. Αν και δεν ανταποκρίνεται στο υπερβολικό hype, το παιχνίδι αποτελεί επιστροφή σε ένα είδος τρόμου παλαιότερων ετών και καταφέρνει να ενώσει αρκετά ενδιαφέροντα στοιχεία σε μία ιστορία που μπορεί να κρατήσει το ενδιαφέρον μέχρι τέλους. Περισσότερα...

alt text

Orange Cast review

, 06/02/2021  

Όλοι μας κατά καιρούς έχουμε δει πολλά indie παιχνίδια στα διάφορα online καταστήματα και από τις εικόνες ή κάποιο trailer μας κέντρισαν το ενδιαφέρον. Τις περισσότερες φορές προσπερνάμε, ενώ στις περιπτώσεις που πήραμε το ρίσκο μας έχουν τύχει και πατάτες. Σας εκλιπαρώ λοιπόν, αν δείτε ποτέ τον τίτλο Orange Cast, κλείστε το αμέσως και βγείτε μια βόλτα, κάντε κάτι δημιουργικό, κάτι καλό για τον εαυτό σας. Περισσότερα...