Δύο από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα που είχε το Call of Duty 4 καθ’οδόν προς την κυκλοφορία του ήταν η νέα, μοντέρνα θεματολογία και το όνομα της Infinity Ward, ως δημιουργό του. Το World at War δεν έχει τίποτα από αυτά. “Είναι άλλο ένα FPS ΄Β Παγκοσμίου Πολέμου, για το οποίο μάλιστα είναι υπέυθυνη η Treyarch” όπως λένε. Πολλοί gamers έχουν εκφράσει την απογοήτευσή τους για την επιστροφή της σειράς στον ΄ΒΠΠ, ενώ ακόμα περισσότεροι δεν εμπιστεύονται την Treyarch, λόγω του μέτριου ιστορικού που έχει με άλλα COD παιχνίδια. Όλα έδειχναν ότι οδεύαμε προς μια επανάληψη του σκηνικού που είχαμε με το Call of Duty 3, το οποίο ήταν καλό αλλά τίποτα φοβερό.
Προσωπικά, ποτέ δεν ενοχλήθηκα ιδιαίτερα από τους δύο παραπάνω παράγοντες. Πάντα πίστευα ότι το World at War είχε τις προοπτικές να αποτελέσει κάτι εξαιρετικό. Βρίσκεται δύο χρόνια υπό ανάπτυξη, η Treyarch έχει ταλέντο, χρησιμοποιεί την COD4 engine και ο ΄Β Παγκόσμιος, κατ’ εμέ, έχει περιθώριο για ένα ακόμα κορυφαίο shooter. Ένα ακόμα, και το CODWW είναι ακριβώς αυτό. Σημαντικό ρόλο στην επιτυχημένη συνταγή διαδραματίζει το μέτωπο του Ειρηνικού, όπου και αναλαμβάνετε τον ρόλο ενός αμερικάνου στρατιώτη και «παίζετε» πολλές από τις αιματηρές μάχες που έλαβαν χώρα στα νησιά εκεί, εναντίον των Ιαπώνων.
Ήταν ίσως το μόνο μέτωπο, η μόνη πλευρά του πολέμου, με την οποία το franchise δεν είχε ασχοληθεί ακόμα. Όπως όλα τα Call of Duty παιχνίδια, έτσι και το WaW σας εξιστορεί ταυτόχρονα και ένα άλλο campaign, αυτό των Ρώσων εναντίον των Γερμανών. Ξεκινάτε από την μάχη του Στάλινγκραντ αλλά σύντομα η δράση μεταφέρεται στα γερμανικά εδάφη, τρία χρόνια μετά, όταν οι Ρώσοι έχουν πλέον φτάσει έξω από το Βερολίνο. Τα δύo campaigns εναλάσσονται και είναι πολύ πιο ενδιαφέροντα από τα αντίστοιχα των COD, COD2 και COD3 γιατί παρουσιάζουν τις μάχες που πραγματικά καθόρισαν την πορεία του πολέμου. Καλές και σημαντικές οι μάχες στις ερήμους Αφρικής και τα χωριά Γαλλίας, αλλά δεν ήταν καθοριστικές, εκτός από την απόβαση φυσικά.
Η ύπαρξη των αυτών εντελώς διαφορετικών campaigns δίνει στο gameplay την ποικιλία που χρειάζεται για να παραμείνει ενδιαφέρον. Από τη μία έχετε τους Ιαπωνέζους με τις ανορθόδοξες τακτικές τους. Κάποιες φορές έρχονται κατευθείαν πάνω σας ώστε να σας μαχαιρώσουν με την ξιφολόγχη, χωρίς να νοιάζονται για τη ζωή τους. Άλλες φορές φορές «ξεφυτρώνουν» μέσα από τα χόρτα για να σας αιφνιδιάσουν. Στη ζούγκλα τα δέντρα είναι γεμάτα με snipers που περιμένουν την κατάλληλη ευκαιρία για να σας φυτέψουν μια σφαίρα στο κεφάλι. Εσείς με την σειρά σας απαντάτε με το φλογοβόλο, του οποίου η χρήση είναι απλά απόλαυση. Κάψτε ένα δέντρο και θα δείτε το πτώμα του εχθρού να κρέμεται από τα κλαδιά. Γεμίστε με φλόγες ένα bunker και θα δείτε τους στρατιώτες μέσα να καίγονται ζωντανοί, προσπαθώντας μάταια να ξεφύγουν.
Σε κάποια φάση αναλαμβάνετε τα πολυβόλα ενός αεροπλάνου και πρέπει να καταστρέψετε ιαπωνέζικα πλοία και αεροπλάνα. Μπορεί το συγκεκριμένο rail shooter κομμάτι να μην είναι τόσο πρωτότυπο όσο αυτό με το C-130 στο COD4, αλλά είναι εξίσου διασκεδαστικό. Όσο για το ρωσικό campaign, τα πράγματα είναι λίγο πολύ γνωστά. Πέρα από μία εκπληκτική μάχη μεταξύ εσάς και ενός άλλου sniper στο Stalingrand, εδώ κάνετε σχεδόν τα ίδια πράγματα που κάνατε τόσα χρόνια, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν θα διασκεδάσετε. Η μάχη του Βερολίνου είναι εκπληκτική, το τελευταίο επίπεδο όπου οι Ναζί υπερασπίζονται την Βουλή (Reichstag) αποτελεί το highlight του παιχνιδιού, ενώ για κάποια περίοδο ελέγχετε ένα tank που όχι μόνο ρίχνει βλήματα αλλά έχει και ενσωματωμένο φλογοβόλο.
To single player είναι σχετικά μικρό αλλά ευτυχώς πλέον υπάρχει και το co-op για έως και τέσσερις παίκτες, το οποίο προσθέτει επιπλέον αξία. Αν θέλετε μάλιστα μπορείτε να παίξετε και competitive co-op, όπου διαγωνίζεστε με τους άλλους για το ποιος θα συγκεντρώσει τους περισσότερους πόντους. Από εκεί και πέρα, το CODWW παίζεται ακριβώς όπως και τα προηγούμενα παιχνίδια Η εξέλιξη είναι απόλυτα γραμμική, αν δεν προχωρήσετε εσείς δεν προχωρούν ούτε οι ΑΙ σύντροφοί σας, οι εχθροί συχνά μοιάζουν ατέλειωτοι, η διαδραστικότητα με το περιβάλλον είναι σχεδόν μηδενική κλπ. Πρόκειται για την γνωστή συνταγή, που είναι πολύ πιο πεπαλαιωμένη από ότι δείχνει, κυρίως λόγω της εκπληκτικής κινηματογραφικότητας που διέπει τον τίτλο, όπως και κάθε άλλο Call of Duty άλλωστε.
Αντίθετα, το multiplayer διατηρεί μεν την ίδια συνταγή με το COD4, αλλά αυτό είναι απόλυτα θετικό. Όλα τα στοιχεία που οδήγησαν τον προκάτοχο του World at War στην κορυφή του online gaming, επιστρέφουν και συνοδεύονται από βελτιώσεις. Υποστηρίζονται έως και 18 παίκτες, σε πληθώρα από γνωστά modes. Το κλειδί εδώ είναι και πάλι η προαγωγή σας σε ανώτερο rank και η εκπλήρωση διαφόρων challenges, ούτως ώστε να ξεκλειδώσετε νέα perks και εξοπλισμό. Από τις νέες προσθήκες ξεχωρίζει το φλογοβόλο που θα σας προσφέρει πολλές στιγμές γέλιου, και φυσικά τα tanks που μπορείτε να βρείτε στους μεγαλύτερους χάρτες. Μιας και αναφέρθηκα στους χάρτες, αυτοί χωρίζονται σε δύο είδη. Τους μεγαλύτερους, όπως είπα προηγουμένως, και φυσικά τους πιο κλειστούς και «μαζεμένους», όπως αυτοί στο COD4.
Η δράση είναι καταιγιστική, τα respawns άμεσα, οι θάνατοι πολλοί και σύντομοι, το party system δουλεύει σωστά και γενικώς το multiplayer αποτελεί τον άξιο διάδοχο του περσινού φαινομένου. Αν διστάζετε να κάνετε το μεγάλο βήμα από το 4 στο WaW σας καταλαβαίνω, αλλά και σας διαβεβαιώ πως αξίζει τον κόπο. Υπάρχουν κάποια προβληματάκια όπως αποσυνδέσεις, server time outs κλπ, αλλά αυτά θα διορθωθούν σύντομα. Τέλος, αφού ολοκληρώσετε το campaign θα ξεκλειδώσετε το Nazi Zombies mode, το οποίο είναι αρκετά διασκεδαστικό όταν το παίζετε με άλλους τρεις φίλους σας μέσω co-op.
Οπτικά το World at War βρίσκεται στα ίδια επίπεδα με τα προηγούμενα παιχνίδια. Από πλευράς χαρακτήρα είναι πιο βίαιο, καθώς περιέχει διαμελισμούς κλπ. Η COD4 engine συμβάλλει στην θετική εικόνα του παιχνιδιού, αλλά πολλές φορές δείχνει και την ηλικία της. Γίνεται χαμός χωρίς το frame rate να πέφτει, υπάρχουν πολλά και εντυπωσιακά scripted events, όμορφα εφέ, κορυφαία character models, μεγάλο draw distance και ικανοποιητικά εσωτερικά περιβάλλοντα. Αντίθετα, οι εξωτερικοί, ανοιχτοί χώροι συνήθως απογοητεύουν, κυρίως λόγω των φτωχών textures, ενώ και τα animations είναι απότομα και δεν έχουν ανανεωθεί όσο πρέπει. Πάντως, όπως ανέφερα προηγουμένως, το τελευταίο επίπεδο, στην Βουλή των Ναζί, αποτελεί ότι πιο εντυπωσιακό έχει υπάρξει σε campaign οποιουδήποτε Call of Duty.
Από τον ηχητικό τομέα αναμφίβολα ξεχωρίζει η εξαιρετική μουσική, που δημιουργεί την κατάλληλη ατμόσφαιρα και σας δίνει την αίσθηση ότι πρωταγωνιστείτε σε ταινία. Το εφέ ικανοποιούν πλήρως και το voice work είναι ποιοτικότατο, με τον Kiefer Sutherland να ξεχωρίζει.
Ξεχάστε τις όποιες ανησυχίες και φόβους που είχατε σχετικά με την ποιότητα του Call of Duty World at War. Το παιχνίδι ουσιαστικά αποτελεί ένα COD4 ΄Β Παγκοσμίου Πολέμου, με ένα single player μικρό αλλά καλό (“short but sweet” που λένε), ένα multiplayer που ανταποκρίνεται στις υψηλές προσδοκίες που πλέον όλοι έχουμε και ένα co-op που εμφανίζεται σε παιχνίδι του franchise για πρώτη φορά και συμβάλλει σημαντικά στην υψηλή αξία του τίτλου. Το WaW είναι απαραίτητη αγορά για όλους τους fans των FPS.
+ Kαταιγιστική, κινηματογραφική δράση
+ Εξαιρετικό multiplayer, επιτέλους και με tanks
+ Το co-op
+ Κορυφαίος ηχητικός τομέας
+ Oι διαμελισμοί
– Το gameplay χρειάζεται ανανέωση
– Φτωχά textures και animations
– To campaign έχει μικρή διάρκεια
– Καλός ο ‘Β Παγκόσμιος, αλλά κούρασε πλέον
Βαθμολογία: 8.5
Πλατφόρμα: PS3 (Xbox 360, PC, Wii, PS2, DS)
Έκδοση: Activision
Ανάπτυξη: Treyarch
Διάθεση: Dionic
Είδος: FPS
Παίκτες: 1-18
Επίσημο Site: www.callofduty.com
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 14/11/2008
PEGI: 18+