Borderlands Review

, Κυριακή 1 Νοέμβριος 2009 0  

borderlands startΕκεί που λέγαμε ότι το είδος των first-person shooters έχει κορεστεί, να σου η Gearbox που μας δίνει το Borderlands. Πολλοί θα το χαρακτήριζαν first-person RPG, άλλοι role-playing shooter. Όλοι έχουν δίκιο και άδικο ταυτόχρονα, εφόσον είναι ένα πλήρες RPG με το leveling, τα talent trees και τα HP του, αλλά έχει ως βασικό συστατικό το πιστολίδι.

To παιγνίδι διαδραματίζεται στο μακρινό μέλλον, όπου τα διαγαλαξιακά ταξίδια είναι κάτι σαν τα σημερινά αεροπορικά ταξίδια για Αμερική, το DNA έχει πλήρως αποκρυπτογραφηθεί και ΑΚΟΜΑ δεν έχουν ανακαλύψει όπλα που κάνουν αυτόματα reload. Βρισκόμαστε λοιπόν σε μία τέτοια εποχή, στον πλανήτη Pandora, ο οποίος αποτελείται από τεράστιες wastelands. Το σενάριο, που το παρακολουθούμε σε μορφή logs και διαλόγων, μας πληροφορεί ότι ο εν λόγω πλανήτης υπήρξε στόχος για τυχοδιώκτες που θέλησαν να εκμεταλλευτούν το πλούσιο υπέδαφός του, αλλά τα βρήκαν σκούρα. Όσοι είχαν λεφτά, έφυγαν. Οι υπόλοιποι είχαν να αντιμετωπίσουν τα ανελέητα πλάσματα του κόσμου αλλά και τους ίδιους τους συνανθρώπους τους, αφού ο μόνος νόμος που ισχύει είναι αυτός του ισχυρού.

Φημολογείται λοιπόν ότι στην Pandora υπάρχει ένα vault σε κάποιο βουνό, το οποίο περιέχει αμύθητα πλούτη και εξωγήινη τεχνολογία που δεν είναι ακόμα γνωστή στην ανθρωπότητα. Φαντάζεστε λοιπόν ότι οι τυχοδιώκτες που παρέμειναν στον πλανήτη και ελάχιστοι άλλοι προσπαθούν να το βρουν, αλλά είτε πεθαίνουν στην διαδρομή, είτε εν τέλει αγνοείται η τύχη τους. Αυτή είναι εν ολίγοις η ιστοριούλα. Μια απλή sci-fi πλοκή, έτσι για να ξεκινήσει κάπως το παιγνίδι.

Με την δύναμη της ομάδας.

Με την δύναμη της ομάδας.

Κάπου εδώ λοιπόν, έρχεστε εσείς και ο χαρακτήρας της επιλογής σας, για να ξεκινήσετε την περιπέτεια προς την ανεύρεση του vault. Οι διαθέσιμοι χαρακτήρες είναι τέσσερεις: ο Brick, η Lilith, ο Roland και ο Modecai. Ο καθένας από αυτούς αντιπροσωπεύει μία διαφορετική κλάση. Ο Brick είναι ένας berseker, ο οποίος ειδικεύεται στο να πλακώνει στο ξύλο τους αντιπάλους του με την ειδική ικανότητα ονόματι… berseker και να τους ανατινάζει με rocket launchers και άλλα εκρηκτικά. Η Lilith είναι μία Siren, κάτι σαν Rogue που ειδικεύεται στο να γίνεται αόρατη, με ειδική ικανότητα την Phase Walk, ενώ κινείται πολύ γρήγορα. Βγαίνοντας από το phase walk προκαλεί μία έκρηξη που προξενεί ζημιά σε όποιον άτυχο εχθρό βρεθεί κοντά της. Ο Roland είναι ένας στρατιώτης που ειδικεύεται στα combat rifles, ενώ είναι και καταπληκτικός healer, αφού κάποια στιγμή στο παιγνίδι αποκτά την ικανότητα να βαράει τους συντρόφους του και οι σφαίρες του να τους… γιατρεύουν! Η ειδική του ικανότητα είναι ένα turret που προκαλεί ζημιά στους εχθρούς και προσφέρει κάλυψη, καθώς και αναπλήρωση ζωής και πυρομαχικών. Τέλος, ο Modecai είναι ένας hunter με ειδίκευση στα sniper rifles και τα handguns, ενώ έχει σαν ειδικό ability μία τεράστια αιμοδιψή νυχτερίδα που λιανίζει όποιον βρει μπροστά της.

Με λίγα λόγια, ο κάθε χαρακτήρας έχει τα δικά του ξεχωριστά χαρακτηριστικά. Όμως μην φοβάστε, αφού ως ένα σημείο δεν υπάρχουν στεγανά μεταξύ των κλάσεων, διότι όσο χρησιμοποιείτε όπλα συγκεκριμένου τύπου, τόσο πιο καλά τα πάτε μαζί τους. Υπάρχει δηλαδή σύστημα με weapon proficiencies που σας δείχνει πόσο καλοί γίνεστε. Αυτό σημαίνει ότι η sexy Siren σας μπορεί να χειρίζεται το ρουκετοβόλο ως δασκάλα υπέρτατης καταστροφής.

Δεν ξέρω αν βλέπετε κι εσείς τον παραλληλισμό με το flaming στο internet..

Δεν ξέρω αν βλέπετε κι εσείς τον παραλληλισμό με το flaming στο internet..

Τα experience points τα παίρνετε κυρίως σκοτώνοντας εχθρούς, ολοκληρώνοντας quests και challenges. Tα quests, λίγο πολύ όλοι όσοι παίζουν RPG καταλαβαίνουν τί ακριβώς είναι. Υπάρχουν άνθρωποι που σας ζητούν να κάνετε διάφορα πράγματα γι αυτούς, είτε αυτοπροσώπως είτε μέσω των bounty boards. Τα challenges βρίσκονται μόνιμα σε ενεργή κατάσταση και έχουν να κάνουν με κάποια τρελά πράγματα που μπορείτε να κάνετε, όπως να σκοτώσετε πέντε εχθρούς με μία χειροβομβίδα. Όπως και να χει, αυτές είναι οι κύριες πηγές εμπειρίας του παιγνιδιού. Όπως είναι φυσικό σε ένα RPG, τα experience points δίνουν levels και τα levels, πέρα από το ότι αυξάνουν τα διάφορα στατιστικά σας, σας διανέμουν skill points που μπορείτε να σπαταλήσετε στο skill tree του χαρακτήρα σας. Το εν λόγω skill tree δεν είναι ιδιαίτερα περίπλοκο, αφού ο κάθε χαρακτήρας έχει μόνο τρεις κλάδους στους οποίους μπορεί να εξειδικευτεί. Με αυτόν τον τρόπο, ενδυναμώνετε τις επιθέσεις σας και τις ειδικές σας ικανότητες, ενώ δίνετε και συγκεκριμένα χαρακτηριστικά της επιλογής σας στον χαρακτήρα σας.

Αν το customization σας φαίνεται ήδη αρκετό, έχετε δίκιο. Υπάρχουν δεκάδες -για να μην πω εκατοντάδες- διαφορετικοί συνδυασμοί, όμως αυτό που απογειώνει το παιγνίδι είναι η απίστευτη ποικιλία από όπλα. Σοβαρά τώρα, υπάρχουν αμέτρητα όπλα. Μιλάμε για τόνους σιδηρικών που βρίσκονται διάσπαρτα στις άγονες πεδιάδες της Pandora, περιμένοντας εσάς να τα ανακαλύψετε μέσα σε σεντούκια και σκουπιδοτενεκέδες ή να τα αρπάξετε από τους πεσμένους σας εχθρούς. Τα σιδηρικά χωρίζονται χοντρικά σε alien rifles, combat rifles, pistols, revolvers, rocket launchers, shotguns, snipers και sub machine guns. Πολλά από αυτά έχουν ειδικές ικανότητες, όπως το να χρησιμοποιούν elemental damage παγώνοντας, καίγοντας ή κάνοντας ηλεκτροσόκ στους εχθρούς σας σε κάθε εύστοχη βολή. Ο συνδυασμός όλων των παραπάνω λοιπόν φτιάχνει τον δικό σας ξεχωριστό χαρακτήρα.

Όταν έπαιξα με κάποιο φίλο, το πρώτο πράγμα που αναφώνησε είναι “Diablo”. Όντως το παιγνίδι δανείζεται μερικά στοιχεία από το Diablo και κυρίως την δομή και τον περιορισμό των αντικειμένων στο inventory. Πραγματικά θα προσπαθείτε μανιωδώς να πετάτε όπλα και άλλα αντικείμενα για να προσθέτετε νέα και καλύτερα. Μαζί με τα διάφορα άλλα αντικείμενα, όπως healing kits και shields, τα πράγματα στο inventory σας γίνονται ασφυκτικά πολύ γρήγορα.

Ποιος θα φάει το πρώτο critical; Ποιος;

Ποιος θα φάει το πρώτο critical; Ποιος;

Ας περάσουμε όμως στο άλλο σημαντικό κομμάτι του παιγνιδιού, το πιστολίδι δηλαδή. Οι επιλογές εδώ είναι άκρως κλασσικές. Όλοι οι μηχανισμοί που αγαπήσαμε σε προηγούμενα παιγνίδια της Gearbox, είναι παρόντες. Έτσι, η στόχευση και η κίνηση στα περιβάλλοντα γίνονται χωρίς κανένα πρόβλημα. Επίσης, προσφέρονται αρκετές επιλογές στο interface, έτσι ώστε να μπορείτε να το φέρετε στα μέτρα που επιθυμείτε. Οι εχθροί είναι πολλοί και διαφόρων ειδών. Υπάρχουν οπλισμένοι bandits που τριγυρνάνε γυρεύοντας να σας στείλουν στον άλλο κόσμο, ψυχοπαθείς μεταλλαγμένοι που θα προσπαθήσουν να έρθουν κοντά σας και να σας μαχαιρώσουν, μικροκαμωμένοι τύποι με καραμπίνες που πέφτουν προς τα πίσω κάθε φορά που πυροβολούν. Γενικά υπάρχουν πάρα πολλοί και διαφορετικοί τύποι που θα έχετε την χαρά να διασταυρώσετε τα πυρά σας μαζί τους.

Αν οι άνθρωποι πάλι δεν σας αρκούν, υπάρχουν δεκάδες τέρατα όπως τα τετράποδα skags που σας επιτίθενται σε μεγάλους αριθμούς. Θα βρείτε βέβαια δεκάδες διαφορετικά τέρατα, με πολλές παραλλαγές και μεγέθη για να καθαρίσετε, τα οποία βέβαια θα σας φάνε αν το παίξετε παλικάρια και τα αντιμετωπίσετε με λάθος εξοπλισμό ή μικρό level. Οι εχθροί κατά κανόνα βρίσκονται σε συγκεκριμένα σημεία και εμφανίζονται ξανά και ξανά στις περιοχές που περνάτε. Για παράδειγμα, τα skags βγαίνουν συνήθως από σπηλιές στους βράχους, οι bandits από κτίρια και καλύβες (στις οποίες κατά πάσα πιθανότητα ζουν). Οπότε, τις περισσότερες φορές δεν θα βρεθείτε προ εκπλήξεως εφόσον ο κάθε εχθρός έχει την “περιοχή” του.

Προ εκπλήξεως δεν θα σας βρει ούτε το AI των εχθρών. Όχι ότι είναι παντελώς χαζοί, αλλά βασίζονται περισσότερο στην αριθμητική τους υπεροχή εναντίον σας, παρά στην αποφυγή των πυρών σας. Κρύβονται αρκετά συχνά πίσω από παραπετάσματα και τα λοιπά, απλά το κάνουν σε άσχετες στιγμές και τις περισσότερες φορές προσπαθούν να γίνουν τσούρμο και να σας περικυκλώσουν για να σας φέρουν σε δύσκολη θέση. Συχνά το καταφέρνουν, αλλά μόλις ανεβείτε κάποια levels η πολυκοσμία που έρχεται καταπάνω σας θα καταντήσει βαρετή.

Νομίζω οτι πέθανε...

Νομίζω οτι πέθανε...

Ας περάσουμε όμως στον πραγματικό πρωταγωνιστή του Borderlands: το co-op multiplayer. Μπορείτε λοιπόν να συνεργαστείτε με άλλους τρείς φίλους σας για να διεκπεραιώσετε τα quests, είτε από απόσταση μέσω Xbox Live, είτε από κοντά με split-screen και System Link . Μάλιστα, από την στιγμή που έχετε άλλα άτομα στο πλευρό σας, το παιγνίδι προσαρμόζει την δυσκολία των εχθρών έτσι ώστε να κάνει την ζωή της χαρωπής παρεούλας σας πολύ -έως πάρα πολύ- δύσκολη.

Ταυτόχρονα, το παιγνίδι δείχνει και τις αδυναμίες του στο co-op. Θα πρέπει να έχετε έναν πολύ καλό φίλο για να παίξετε αποκλειστικά μαζί του, έχοντας έναν συγκεκριμένο χαρακτήρα γι αυτόν τον σκοπό. Αν κάποιος από τους δύο προχωρήσει στο leveling, η διαφορά μπορεί να είναι χαοτική μεταξύ των παικτών. Αυτό σημαίνει ότι ο “μικρότερος” παίκτης που παίζει δίπλα σε κάποιον με μεγαλύτερα levels, παίρνει XP με την σέσουλα, αλλά αν πάει να εμπλακεί σε μάχη, θα αναγκαστεί να βασιστεί στον ή στους ανώτερους χαρακτήρες των υπολοίπων, διότι αποτελεί ευκολότερη λεία. Γενικά, οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ των παικτών που ξεπερνά τα πέντε levels, καλό είναι να αποφεύγεται. Ένα άλλο πρόβλημα είναι το looting, το οποίο είναι μεν αρκετό για όλους, όμως αν οι παίκτες δεν συνεννοηθούν, δεν υπάρχει τρόπος να διανεμηθούν τα διάφορα καλούδια μεταξύ συμπαικτών. Με μοναδική εξαίρεση βέβαια τα χρήματα, αφού όλοι παίρνουν το ίδιο χρηματικό ποσό μόλις κάποιος τα “loot-άρει”.

Μπορείτε επίσης να καβαλήσετε διάφορα οχήματα που βρίσκετε σε ειδικά drive stations. Διαθέτουν δύο θέσεις: μία γι αυτόν που χειρίζεται το πολυβόλο ή το ρουκετοβόλο του οχήματος και μία για τον οδηγό. Η οδήγηση των οχημάτων θυμίζει λίγο Halo, αφού μετακινείτε την κάμερα για να αλλάξτε κατεύθυνση. Σε αυτόν τον τομέα υπάρχουν πολλά bugs και γι αυτό η οδήγηση σαν εμπειρία δεν είναι η καλύτερη δυνατή, αφού σε ορισμένες στιγμές το εκάστοτε όχημα παραείναι δυσκίνητο.

Τέλος, γι αυτούς που θέλουν να δοκιμάσουν τα setups των χαρακτήρων τους ενάντια σε άλλους χαρακτήρες, υπάρχει το Duelling, το οποίο ενεργοποιείται μόλις δύο παίκτες κάνουν melee attacks ο ένας στον άλλον. Μην φανταστείτε τίποτα πολύ ανταγωνιστικό, αλλά καμιά φορά είναι μία καλή αλλαγή από τους AI εχθρούς.

Α! Ένα Claptrap! Πώς πάει ο χορός μεγάλε;

Α! Ένα Claptrap! Πώς πάει ο χορός μεγάλε;

Ας περάσουμε στον οπτικό τομέα του τίτλου. Η cell-shaded προσέγγισή του είναι αυτή που του δίνει και το μοναδικό του στιλ. Μάλιστα, αρκετά από τα περιβάλλοντα όπως π.χ. οι βράχοι, φαίνονται σαν να τα έχει περάσει από πάνω με πενάκι κάποιος comic artist. Τα παράπονά μου βέβαια αφορούν τα περιβάλλοντα που είναι στατικά. Δεν πρόκειται να σπάσει ή να κουνηθεί το οτιδήποτε, ακόμα και αν το ταράξετε στις ρουκέτες. Οι ίδιοι εχθροί εμφανίζονται ξανά και ξανά στα ίδια σημεία κάθε φορά που περνάτε, ενώ θα βαρεθεί να βλέπει το μάτι σας wastelands. Η ατμόσφαιρα δίνεται κυρίως από τους φωτισμούς του περιβάλλοντος, καθώς την ημέρα την διαδέχεται η νύχτα. Πρόκειται για έναν αχανή και άδειο κόσμο, χωρίς κάποια ένδειξη ότι υπάρχει πραγματική ζωή, παρά μόνο καλοκουρδισμένοι εχθροί. Από την άλλη οι εκρήξεις και οι εχθροί είναι αρκούντως καλοσχεδιασμένοι. Θα δείτε εκτυφλωτικές λάμψεις και φωτιές από τα elemental όπλα σας, εκρήξεις από ρουκετοβόλα, εχθρούς να διαμελίζονται. Όλα είναι μέσα στην ημερήσια διάταξη.

Ο ήχος από την άλλη είναι απόλυτα ικανοποιητικός. Το voice work είναι καλοδουλεμένο, με τα claptraps, τα ρομποτάκια που έχουν μόνιμη όρεξη για χορό να προκαλούν γέλιο. Τα ηχητικά εφέ των όπλων είναι αρκετά καλά, είτε πρόκειται για τα κλασσικά πολυβόλα, είτε για τα εξωγήινης προέλευσης laser guns, ενώ οι κραυγές πολέμου και θανάτου των εχθρών σας είναι εκεί για να σας βάζουν ακόμα περισσότερο στην ένταση της μάχης.
Τον ίδιο σκοπό εξυπηρετεί και η μουσική επένδυση, που δίνει δυναμικό παρόν στις περισσότερες μάχες και δημιουργεί ιδανική ατμόσφαιρα, λαμβάνοντας πάντα υπόψη και το πού μάχεστε κάθε φορά.

Φτάσαμε στο τέλος του review. Achievement unlocked. Μακάρι να μπορούσα να έγραφα και πέντε-έξι ακόμα σελίδες για το Boarderlands. Το παιχνίδι είναι η ευχάριστη έκπληξη της χρονιάς και παρά τα όποια προβλήματα που έχει, καταφέρνει να συνδυάσει σχεδόν τέλεια δύο είδη που με την πρώτη ματιά είναι ασύμβατα μεταξύ τους. Είτε είστε λάτρεις των shooters, είτε των RPG, αυτό το παιγνίδι δεν πρέπει να λείπει από την συλλογή σας.

+ Άρτιος ηχητικός τομέας
+ Πολύ καλά ενσωματωμένα RPG στοιχεία
+ Άπειρα όπλα, άπειρη διασκέδαση
+ Φοβερό customization
+ Το co-op είναι πραγματικά διασκεδαστικό

- Εντελώς un-interactive και νεκρά περιβάλλοντα
- Τα οχήματα είναι δυσκίνητα
- Προβλήματα στο co-op
- Μόνιμος περιορισμός στο inventory
- Αδιάφορη ιστορία

Βαθμολογία: 8.5

Πλατφόρμα: Xbox 360 (PS3, PC)
Έκδοση: 2K
Ανάπτυξη: Gearbox
Διάθεση: CD Media
Είδος: Role-playing shooter
Παίκτες: 1-4
Επίσημο Site: http://www.borderlandsthegame.com/
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 23/10/2009
PEGI: 18