Bayonetta Review

, Τετάρτη 6 Ιανουάριος 2010 0  

bayonetta startΤο 2009 έφυγε και ο νέος χρόνος φέρνει νέους, πολύ καλούς... οιωνούς για το gaming. Ένας από αυτούς είναι και το Bayonetta, ένα παιγνίδι που καταφέρνει να επαναπροσδιορίσει τα action games με το στιλ του Godhand και φυσικά του Devil May Cry. Μιλάμε για έναν σπάνιο τίτλο δράσης και ξύλου. Θα σας έλεγα αντί να διαβάσετε όλο το review, να πάτε ΤΩΡΑ να το αγοράσετε, αλλά αφού επιμένετε…

Το Bayonetta λαμβάνει χώρα σε μία φανταστική πόλη της Ευρώπης, σε μία εποχή που ενώ είναι σύγχρονη, έχει πολλά μεσαιωνικά και belle époque στοιχεία. Η Bayonetta είναι μία αγουροξυπνημένη μάγισσα, η οποία βρέθηκε στον πάτο κάποιας λίμνης μέσα σε ένα φέρετρο. Βρισκόταν σε λήθαργο για 500 χρόνια με αποτέλεσμα η μνήμη της να έχει σβηστεί και να αναζητά το παρελθόν της. Το παιγνίδι ξεκινά παρουσιάζοντας την Bayonetta να καλεί τους αγγέλους ντυμένη μοναχός που τελεί κηδεία, μόνο και μόνο για να τους πλακώσει στο ξύλο.

Ο Enzo, ένας χοντρούλης πληροφοριοδότης, της λέει για κάποιον που πουλάει ένα ανεκτίμητο διαμάντι που ονόματι Right Eye και παροτρύνει την Bayonetta να ταξιδέψει μέχρι την πόλη Vigrid, που βρίσκεται στην Ευρώπη και αποτελεί θρησκευτικό κέντρο. Εκεί η Bayonetta βρίσκει τον Luka, έναν δημοσιογράφο που την κατηγορεί για τον θάνατο του πατέρα του. Ένας άλλος χαρακτήρας που βλέπετε συχνά στο παιχνίδι είναι ο Rodin, μπάρμαν του μπαρ “gates of hell” και πωλητής όπλων. Έτσι λοιπόν ξεκινάει μία ξέφρενη και σέξι περιπέτεια γεμάτη δράση και ανατροπές. Γενικά, αν έπρεπε να περιγράψω την ιστορία του Bayonetta με λίγες λέξεις, θα έλεγα ότι είναι μεν ένα κλασσικό σενάριο της ιαπωνικής σχολής, αλλά ταυτόχρονα και διαφορετικό από τα άλλα παιγνίδια του είδους του.

Λυπάμαι φίλε, κοινώς την έκατσες...

Λυπάμαι φίλε, κοινώς την έκατσες...

Όπως ανέφερα και πιο πάνω, το Bayonetta είναι ένα παιγνίδι δράσης και ξύλου. Πολλοί το παραλληλίζουν με το Devil May Cry και όχι άδικα, αφού μοιράζονται τον ίδιο δημιουργό. Όμως ο χειρισμός έχει ένα απίστευτο βάθος που δεν θα το βρείτε σε κανένα άλλο παιγνίδι του είδους. Ο κάθε συνδυασμός κουμπιών είναι και ένα διαφορετικό combo, ενώ κάποιες έξτρα τεχνικές τις αγοράζετε κατά την διάρκεια του παιγνιδιού από τον Rodin. Σε ελάχιστο χρονικό διάστημα θα μπορείτε να δημιουργήσετε έναν τρελό πανικό επί της οθόνης. Η αποφυγή των χτυπημάτων στο Bayonetta είναι επιστήμη. Όχι μόνο διατηρείτε την υγεία σας σε υψηλά επίπεδα, αλλά με σωστό συγχρονισμό μπαίνετε στο witch time και επιβραδύνετε τους εχθρούς σας κάνοντας το ξυλοφόρτωμά τους πολύ πιο εύκολο.

Το παιγνίδι βρίθει και από άλλους μηχανισμούς που διανθίζουν τις μάχες. Πολλοί εχθροί πεθαίνουν και αφήνουν πίσω τους όπλα, τα οποία μπορείτε να πάρετε και να τα στρέψετε εναντίiν των άλλων αντιπάλων για περιορισμένες χρήσεις. Όταν έχετε σκοτώσει αρκετούς μπορείτε να κάνετε torture attacks τα οποία είναι θεαματικά και πολύ βιτσιόζικα. Μαχόμενοι τις ορδές των αγγέλων στο Βayonetta δεν θα βαρεθείτε ποτέ. Εκτός της ποικιλίας που περιέγραψα παραπάνω, υπάρχουν και τρείς πιθανοί συνδυασμοί όπλων για τα χέρια και τα πόδια της ηρωίδας (τέσσερα slots δηλαδή) και μπορείτε να τους αλλάζετε μέσα στην μάχη για αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των εχθρών σας. Χώρια που από τον Rodin θα προμηθευτείτε ένα πραγματικό από οπλοστάσιο από ξίφη και καραμπίνες, μέχρι ρουκετοβόλα και φλεγόμενα μαστίγια. Απλά φανταστείτε τους πιθανούς συνδυασμούς! Το μόνο αρνητικό που εντόπισα στις μάχες είναι η κάμερα. Πολλές φορές παίρνει περίεργες γωνίες και ενώ την χειρίζεστε με το δεξί αναλογικό μοχλό, δεν γυρίζει αρκετά γρήγορα ώστε να εστιάσετε στις μάχες σας, αφήνοντας σας για λίγο εκτεθειμένους.

Σίγουρα αυτή η λεζάντα είναι το ΔΕΥΤΕΡΟ πράγμα που κοιτάξατε.

Σίγουρα αυτή η λεζάντα είναι το ΔΕΥΤΕΡΟ πράγμα που κοιτάξατε.

Ας περάσουμε λίγο στο κομμάτι του gameplay εκτός των μαχών. Θα κάνετε ένα ελαφρύ platforming στις διάφορες τοποθεσίες του παιγνιδιού, ενώ δεν λείπουν και οι μικρογρίφοι οι οποίοι δεν θέλουν ιδιαίτερη εξυπνάδα για να τους λύσετε. Πολλές φορές οι μάχες παρεμβάλλονται μέσα στο παιγνίδι για να μπορέσετε να συνεχίσετε το platforming, πράγμα που μπλέκει το ένα μέρος του παιγνιδιού μέσα στο άλλο. Το Bayonetta γενικά είναι γραμμικό. Όμως υπάρχει ένα εκτεταμένο σύστημα αξιολόγησης της μάχης με μετάλλια και βραβεία, το οποίο σας προκαλεί να ξαναπαίξετε το κάθε κεφάλαιο. Επίσης υποστηρίζονται online leaderboards γι αυτούς που τους αρέσει να ανήκουν στην “ελίτ”. Ταυτόχρονα, η ποικιλία των όπλων και των συνδυασμών τους είναι κάτι που θα σας κάνει να επανέλθετε στο παιγνίδι και να τα δοκιμάσετε ένα προς ένα.

Τέλος, άξια αναφοράς είναι και κάποια υπό-παιγνίδια, όπως αυτό όταν οδηγείτε μηχανή, ή όταν έχετε καβαλήσει έναν πύραυλο και επιδίδεστε σε side-scrolling shooting σε στυλ After Burner. Φυσικά, δεν θα μπορούσα να μην μιλήσω για το Angel Attack, ένα arcade στο οποίο παίρνετε μέρος κάθε φορά που τελειώνετε κάποιο chapter και πετυχαίνετε αγγελάκια για να πάρετε πόντους και να αγοράσετε αντικείμενα ή να τα μετατρέψετε σε μετρητά για αγορές στον Rodin.

Μαζί με τα φτερά της πεταλούδας, το παιγνίδι βρίθει απο φετίχ. Εξάλλου Bayonette σημαίνει πεταλούδα.

Μαζί με τα φτερά της πεταλούδας, το παιγνίδι βρίθει απο φετίχ. Εξάλλου Bayonette σημαίνει πεταλούδα.

Τα παιδιά της Platinum Games έχουν κάνει τρομερή δουλειά στον οπτικό τομέα. Μιλάμε για το κορυφαίο artwork που έχω δει εδώ και καιρό. Οι εχθροί είναι ευφάνταστοι, αν και πολλές φορές ανακυκλώνονται. Οι λάμψεις και η παλέτα των χρωμάτων ταιριάζουν στην κάθε περιοχή και έχει δοθεί έμφαση στην ατμόσφαιρα που δημιουργεί το κάθε περιβάλλον (και πιστέψτε με, υπάρχουν πάρα πολλά και διαφορετικά). Η ίδια η Bayonetta είναι χάρμα οφθαλμών. Ο τρόπος που κινείται στις μάχες είναι σχεδόν χορευτικός. Το καλοδουλεμένο animation δεν σταματάει όμως μόνο στην Bayonetta. Οι εχθροί και οι δευτερεύοντες χαρακτήρες έχουν και αυτοί τύχει της προσοχής των σχεδιαστών, με αποτέλεσμα ένα παιγνίδι που όχι μόνο φαίνεται, αλλά και κινείται με σχεδόν χορογραφημένο τρόπο. Πράγμα βέβαια που με κάνει να συγχωρώ το περιστασιακό screen tearing που παρατηρείται σε μερικές στιγμές και αποτελεί φάλτσα νότα στην όλη οπτική μαεστρία.

Η μουσική αποτελεί από μόνη της μία ξεχωριστή καινοτομία του τίτλου. Πρόκειται για ένα συνονθύλευμα από επικά κομμάτια, με πολλά φωνητικά όπερας κλπ. Όχι πολύ διαφορετικά απ’ ότι έχουμε συνηθίσει, ανακατεμένα με ένα περίεργο pop soundtrack που αναδύει κάτι χαζοχαρούμενο, δυναμικό και μας θυμίζει ότι η πρωταγωνίστριά μας είναι μια δεσποινίδα (και τί δεσποινίδα ε!). All time προσωπικό αγαπημένο είναι η επανεκτέλεση που κάνανε στο γνωστό “Fly me to the Moon”. Το voice-over κυμαίνεται σε καλά μέχρι και εντυπωσιακά επίπεδα. Η Bayonetta έχει μακράν την καλύτερη φωνή του παιγνιδιού, η οποία ταιριάζει γάντι στον χαρακτήρα της. Βέβαια οι διάλογοι έχουν έναν τόνο γελοιότητας που προσωπικά θεωρώ ότι είναι επίτηδες εκεί, αλλά το αν κάποιος γελάσει με τις ατάκες ή από τις ατάκες είναι κάτι καθαρά υποκειμενικό.

Δεν μπορούσαμε να φανταστούμε καλύτερη αρχή για το 2010. Τελεία. Το Bayonetta, από το απόλυτο outsider όταν ανακοινώθηκε, έφτασε να αποτελεί έναν από τους βασικούς υποψήφιους για το βραβείο του κορυφαίου τίτλου της χρονιάς και θέτει νέα στάνταρ στην κατηγορία των παιχνιδιών δράσης. Τσιμπήστε το χωρίς δεύτερη σκέψη!

+ Τρομερά Γραφικά
+ Πρωτότυπος ήχος
+ Καλοδουλεμένο σύστημα μάχης
+ Ποικιλία, ποικιλία, ποικιλία παντού
+ Μεγάλο replay value και ύπαρξη online leaderboards
+ Η Bayonetta είναι χάρμα οφθαλμών

- Η προβληματική κάμερα
- Πολλές φορές οι διάλογοι είναι ενοχλητικοί
- Το περιστασιακό screen tearing

Βαθμολογία: 9.0

Πλατφόρμα: Xbox 360 (PS3)
Έκδοση: Sega
Ανάπτυξη: Platinum
Διάθεση: Zegetron
Είδος: Action
Παίκτες: 1
Επίσημο Site: http://www.sega.co.uk/platinumgames/bayonetta/en/index.html
Ημερομηνία Kυκλοφορίας: 8/1/2010
PEGI: 18